ริชาร์ด แบรนสัน (Richard Branson) เจ้าของ Virgin Record, Virgin Airlines และ Serial entrepreneur กว่า 400 บริษัททั่วโลกรวมมูลค่าสินทรัพย์สุทธิ 4.9 พันล้านเหรียญ หรือ 171,000 ล้านบาท แบ่งปันวิธีคิดสำคัญสำหรับคนรุ่นใหม่อยากเป็นนายตัวเอง

ริชาร์ด แบรนสัน เลิกเรียนหนังสือตั้งแต่ชั้นมัธยม เริ่มทำอาชีพส่วนตัวตั้งแต่อายุ 16 ปี จากประสบการณ์การทำอาชีพส่วนตัวเล็กๆไปจนถึงจุดที่เป็นเจ้าของบริษัทขนาดใหญ่ เขาเตือนว่า การเปลี่ยนความคิดสร้างสรรค์อันน่าตื่นเต้นเป็นผลงานที่มีรูปธรรมเป็นงานหนัก

ผู้ประกอบการหน้าใหม่รายย่อยจำนวนมากปิดตัวลงภายในสองปีแรกของการก่อตั้งกิจการ ดังนั้นก่อนที่คุณจะเสี่ยงละทิ้งความมั่นคงของงานประจำและเงินเดือน จงตรวจดูและทดลองตลาดให้แน่ใจในระดับหนึ่งว่าความเสี่ยงนั้นมีความเป็นไปได้และคุ้มค่าที่จะลงมือลุย

ตอนที่เขาตัดสินใจก่อตั้ง Virgin Records เขามีธุรกิจ นิตยสารกลุ่มนักเรียน เป็นตัวหลักอยู่แล้ว เขาศึกษาตลาดจนแน่ใจในระดับหนึ่งว่าธุรกิจเพลงมาแน่ จึงกระโดดไปลุยกับ Virgin Records อย่างจริงจัง และเป็นช่วงที่ธุรกิจนิตยสารเริ่มอิ่มตัวพอดี ผลลัพธ์ทำให้ Virgin Records เติบโตกลายเป็นรายได้หลักแซงหน้าธุรกิจนิตยสารกลุ่มนักเรียนอย่างเหมาะเจาะ

ถนนสู่การเป็นนายตัวเองเปิดกว้างขึ้น

ริชาร์ด แบรนสัน บอกว่า...

ปัจจุบัน คุณสามารถศึกษาและทดสอบตลาดได้ง่ายกว่าสมัยก่อนและสามารถทำได้ระหว่างทำงานประจำ เพราะระบบ Crowd funding อย่าง Kick Starter, และ Indiegogo เป็นช่องทางเสนอไอเดียธุรกิจด้วยวิดีโอคลิปโดยไม่ต้องเสี่ยงสร้างธุรกิจใดๆขึ้นมาก่อน

หากไอเดียของคุณน่าสนใจและมีความเป็นไปได้อย่างมากในสายตานักธุรกิจ ผลลัพธ์จะสะท้อนออกมาเป็นเม็ดเงินที่นายทุนโอนมาสนับสนุนโครงการของคุณ เมื่อคุณได้รับเงินครบตามต้องการ หรืออาจจะมากกว่าถ้าไอเดียมันโดนจริงๆ เมื่อนั้นคุณจะมีเงินทุนมากพอที่จะกระโดดไปลุยกับกิจการส่วนตัวอย่างเต็มที่ตั้งแต่ก่อนลาออกจากงานประจำ

จงคิดนอกกรอบระบบการศึกษาในระบบ

ริชาร์ด แบรนสัน ย้ำว่า แม้คนจำนวนมากเติบโตมาเป็นลูกจ้างก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะต้องเกิดมาเพื่อเป็นลูกจ้างตลอดไป

ปัญหาอยู่ที่ระบบการศึกษาโลกที่สอนให้คนเรียนให้ดี เรียนให้จบ เอาเกรดและใบปริญญาไปสมัครงานดีๆ ผู้คนจึงเดินตามโปรแกรมที่วางไว้ชั่วลูกชั่วหลาน แต่ศักยภาพของการเป็นนายตัวเองมีอยู่ในส่วนลึกของทุกคน อยู่ที่มีความสามารถในการระลึกรู้ได้มากหรือน้อย เร็วหรือช้า และมีกล้าที่จะดึงมันออกมาใช้ตัดสินใจเปลี่ยนตัวเองหรือไม่

แต่กาลเวลามีส่วนบีบให้คนสมัยใหม่ต้องดึงความเป็นนายตัวเองออกมาโดยเร็ว เพราะช่วงทศวรรษที่ผ่านมา ตลาดแรงงานมีความผันผวนรุนแรง คนนับหมื่นๆ ตกงานอย่างฉับพลันเป็นว่าเล่นหลังจากใช้ชีวิตบนสายอาชีพเดิมมาช้านาน

สถานการณ์โลกจะบีบบังคับให้คนต้องเลือกที่จะเป็นนายตัวเองมากขึ้น

ความผันผวนทางเศรษฐกิจและการมาของอินเตอร์เน็ตที่มีผลต่อวิธีดำเนินกิจการของบริษัท ทำให้ความมั่นคงในงานประจำลดลงกว่าสมัยต้นยุค Gen X (ปี 1980+/-)

ริชาร์ด แบรนสัน บอกว่า ปรากฏการณ์เหล่านี้ทำให้คนเริ่มตระหนักถึงการพึ่งพาตนเองและมุ่งหน้าสู่การสร้างอาชีพอิสระและธุรกิจส่วนตัวกันมากขึ้นเป็นประวัติการณ์


แม้แต่เขาเองก็สนับสนุนหลักสูตรแบบนี้ เขาทำโครงการ Virgin Money's Fiver แก่โรงเรียนประถมในอังกฤษโดยการให้เงินทุน 5 ปอนด์แก่นักเรียนอายุ 5-11 ปีในหลักสูตร การบ้านคือนำเงินจำนวนนี้ไปต่อยอดทำกำไรและกลับมารายงานผลงานต่อครู!


ที่มา: http://www.theceoblogger.com/richard-branson-lesson-1/

"....แน่นอนว่าธุรกิจไม่เคยรับประกันความสำเร็จให้ใคร แต่นั่นไม่ใช่ข้ออ้างที่จะหยุดยั้งคุณให้อยู่ในงานประจำที่คุณไม่ได้รัก คนที่พบแนวทางที่ใช่เป็นคนโชคดีและควรเดินหน้าลุยในสิ่งที่เหมาะสมกับความสามารถของคุณ จงมีความสุข และสนุกกับการทำธุรกิจทีรัก และต่อให้คุณล้ม เรียนรู้จากจุดที่คุณหกล้ม แล้วคุณจะเก่งและแกร่งขึ้นในก้าวต่อๆไป..."

+1 อ่านง่าย ยอดเยี่ยมครับ

ขอบคุรครับ

ขอบคุณคับ..

ทำธุระกิจในเมกากับไทยต่างกันมากนะครับ..  ในเมกาแค่เก่ง ฉลาด ขยัน..ก็รวยได้

แต่พี่ไทย..เก่ง เฮง ฉลาด..ใต้โต๊ะ บนโตะ..สีเทา และอีกสารพัด..   รวยยากจริงๆ   

อันนี้จากประสบการณ์ตรงของผมเองนะครับ

ขอบคุณครับ 

อ้างถึงจาก: kantz ใน 19 พฤศจิกายน 2014, 19:33:34
ทำธุระกิจในเมกากับไทยต่างกันมากนะครับ..  ในเมกาแค่เก่ง ฉลาด ขยัน..ก็รวยได้

แต่พี่ไทย..เก่ง เฮง ฉลาด..ใต้โต๊ะ บนโตะ..สีเทา และอีกสารพัด..   รวยยากจริงๆ   

อันนี้จากประสบการณ์ตรงของผมเองนะครับ

บ้านเรายังเป็นระบบอุปถัมป์กันอยู่ จะเอาหลักการสากลมาเทียบคงยาก เพราะวัดความเก่ง ความฉลาด อาจจะมองคนละมุมกับคนทั่วโลก มีเพื่อนบอกว่าขนาดนักลงทุนในประเทศที่คอรัปชั่นน้อย มาลงทุนในไทยก็ยังต้องจ่ายใต้โต๊ะเลย

อ้างถึงจาก: kantz ใน 19 พฤศจิกายน 2014, 19:33:34
ทำธุระกิจในเมกากับไทยต่างกันมากนะครับ..  ในเมกาแค่เก่ง ฉลาด ขยัน..ก็รวยได้

แต่พี่ไทย..เก่ง เฮง ฉลาด..ใต้โต๊ะ บนโตะ..สีเทา และอีกสารพัด..   รวยยากจริงๆ    

อันนี้จากประสบการณ์ตรงของผมเองนะครับ

อยู่ที่ประเภทธุรกิจครับ ธุรกิจบางประเภทสีเทาสีดำใต้ดินก็ต้องยอมรับครับ เงินเข้ามาและออกมาก เบี้ยบ้ายรายทางเยอะ
แต่ธุรกิจสีขาว เล็กน้อยๆมีบ้างก็แบ่งๆกันไปเพื่อความสะดวก แต่ก็ไม่ได้มากจนเป็นปัญหา อันนี้คือในฝั่งสังคมของผมนะ
ต้องแยกกลุ่มธุรกิจครับ คนละธุรกิจก็คนละประสบการณ์

ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับ 

ที่สำคัญที่สุดอยู่ที่การลงมือทำ

ขอบคุณครับ

  ขอบคุณค่ะ

การเป็นนายตัวเองดูข้างนอกอาจจะง่ายได้เงินเยอะ แต่เราจะหยุดนิ่งไม่ได้วันนี้มีปัญหาเข้ามาเราก็ต้องหาทางแก้ไข ถ้าไม่แก้ไขปล่อยให้ทิ้งค้างไว้นานๆปัญหาก็จะสะสมทำให้ธุรกิจขาดทุนแล้วต้องปิดในที่สุด วันนี้แก้ปัญหานี้ได้วันถัดไปๆๆ ก็จะมีปัญหาใหม่มาให้แก้ไขตลอดเวลา คนที่คิดจะเป็นนายตัวเองจะหยุดอยู่กับที่ไม่ได้ต้องพัฒนาตลอดเวลา อย่างที่คนทั่วไปบอกคนที่จะอยู่ได้จะมีช่วงเวลา 6เดือนศึกษาธุรกิจระยะแรกพร้อมกลับเงินทุนก้อนแรก
ระยะ 2ปีเป็นระยะที่ธุรกิจจะอยู่ได้หรือตัดสินใจจะเลิกเพราะเริ่มมองเห็นภาพโดยรวม
ระยะ 5ปี ธุรกิจไปได้ด้วยตัวของมันเองแต่จะมีการเปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้นถ้าไม่พัฒนาก็จะถูกคู่แข็งกลื่น   
ระยะ10ปี ธุรกิจอยู่ตัว พัฒนา พัฒนา แตกสาขา ไม่อย่างนั้นก็จะถูกคู่แข็งกลื่นกิน

เยี่ยมครับ พี่พอล

ขอบคุณมากครับ

ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับ