มาแรงอีกกระทู้
สงสัยเคสนี้จะเป็นเคสใหม่  แรงได้หลายกระทู้
ขอแสดงความเห็นส่วนตัวครับ (ไม่ตรงใจใครขออภัยครับ)
ออกตัวว่า ไม่ได้เป็นทั้ง โจทก์ เพื่อนโจทก์ หรือเพื่อนจำเลยนะครับ
มองมุมผู้เสียหาย: คงโกรธและเสียความรู้สึกมากๆ เพราะเคสนี้ถ้าหลอกกันจริงนี่ต้องถือว่า เล่นกันแรงมากครับ
มองมุมคุณจุ๊บจิ๊บ:  ผมว่าเธอป่วยจริง และป่วยมากกว่าคนทั่วๆไป อันนี้เทียบกับตัวเองครับ  แต่อาจจะคิดมากจนเกินไป หรือตั้งใจคิด ก็อยู่ที่คุณจุ๊บจิ๊บรู้ดีที่สุดครับ
มองมุมบุคคลที่ 3 เช่นคุณหมอ: ก็ต้องการปกป้องจริยธรรมด้านวิชาชีพ  ส่วนท่านอื่นๆก็คงอยากให้สังคมเป็นสังคมที่อยู่บนความถูกต้อง
มองตามหลักพุทธ: การให้อภัยเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุด  แต่ควรให้อภัยหลังจากที่มีการสำนึกผิดจากใจจริง (บางกรณีจึงต้องติดคุกก่อนอภัยโทษครับ)
เพราะถ้าให้อภัยคนชั่ว แล้วออกมาทำความชั่วในสังคมอีก  อภัยนั้นอาจกลายเป็นบาปทางอ้อม

สุดท้ายนี้อยากให้ใจเย็นๆครับ คุณจุ๊บจิ๊บจะถูกหรือผิดอย่างไร ต้องหลังจากศาลตัดสินครับ
ตอนนี้อาจเป็นแค่ จำเลยในสังคม...เลยอยากให้ทุกฝ่ายดำเนินการด้วยเหตุและผล

ใครจะฟ้องก็รวบรวมหลักฐาน  จำเลยก็เตรียมตัว...แล้วให้กระบวนการยุติธรรมช่วยตัดสินครับ
ไม่ถูกใจใคร ขอโทษล่วงหน้าครับ
...
สาธุ

อ้างถึงจาก: sanotti ใน 16 พฤศจิกายน 2011, 18:35:44
ไม่อยากพูดอะไรมากฮะ เด๋วโดนภรรยาแบน  

สนิมเกิดแต่เหล็กกัดกินเหล็กฉันใด กรรมที่ตนทำไว้ย่อมนำเขาไปสู่ทุคติฉันนั้น เช่นเดียวกับการโกหก โกหกครั้งหนึ่งแล้วก็ต้องโกหก อีกหลายๆครั้งเพื่อปกปิดไม่ให้รู้ว่าตัวเรานั้นได้โกหกไว้ในครั้งแรก จนสุดท้ายแล้ว ไม่รู้ว่าตัวเองนั้นได้โกหกอะไรไปบ้าง......

เห็นด้วยตามนี้
เมื่อสำนึกผิดแล้วต่อไป ถ้าไม่มีอะไรปานปลายอีก
ให้ ลด ละ เลิก ชีวิตจิตใจ สุขภาพก็จะดีขึ้นด้วย ความจริงใจซึ่งกันและกันในนี้ ก็มีเหมือนเดิม

อ้างถึงจาก: lamerryroom ใน 16 พฤศจิกายน 2011, 19:43:16
เดี๋ยวว่าจิ๊บแถอีกไม่ค่อยกล้าสตอบเลยค่ะ 

ก็ ตามใบปัจจุจจบันนะคะ ได้ยามาทานดีขึ้นมากค่ะ ความดันเริ่มปกติกแต่ออกกำลังไม่ไหว และชอบฝืนตัวเองอดนอน
IBS เป็นอยู่ ม่านตาขยายไ่รู้หมอแปลว่าอะไรค่ะพูดตามหมอที่ รพ  ไปไหนมาไหนเดินจะเหนี่อยหอบ แต่น้อยกว่าสองอาทิตย์ก่อน เวลาเครียดกับไมเกรนมามันจะมีีอชาค่ะ ไม่รู้นะคะหมอว่าเกี่ยวที่เส้นไตปวดเอว เลือดจาง อาเจียน เลือดออกแค่นี้แหละค่ะน้อยมากแล้ว

อ้างถึงจาก: lamerryroom ใน 16 พฤศจิกายน 2011, 19:53:37
ตั้งใจจะมาขอโทษพี่คนนั้นน่ะค่ะเรื่อกรณีที่คิดว่าว่ากัน

น้องจิ๊บค่ะ ป้าว่าหยุดโพสต์เรื่องอาการป่วยเถอะค่ะ เพราะยิ่งจะทำให้ยาวววววววววววไปแบบไม่รู้จบ ถ้าน้องจิ๊บสำนึกผิดชอบชั่วดีจริงๆ ป้าว่าน้องจิ๊บก็ตั้งกระทู้ขอโทษขอโพยอย่างเป็นทางการเถอะค่ะ ถ้าน้องจิ๊บจริงใจที่จะขอโทษหลายๆคนในนี้ก็พร้อมที่จะให้อภัยคุณน้องเช่นกัน (ส่วนคู่กรณี อันนี้แล้วแต่ดุลพินิจของแต่ละท่าน) อันนี้เป็นข้อเสนอแนะนะค่ะ น้องจิ๊บจะทำหรือไม่ก็ตามแต่คุณน้องจิ๊บแหละค่ะ  

ป้าโบว์

ผมไม่ได้รู้จักน้องเค้าเป็นการส่วนตัวนะ

คนที่ทำผิดแต่ยังไม่สำนึก ---------- ต้องลงโทษให้หนักจะได้เข็ดหลาบ

แต่คนผิดที่สำนึกแล้ว--------------- ควรได้รับความเมตตาบ้างตามสมควร

ผมเองก็เคยทำผิด ----------------- เมื่อได้รับความเมตตา ยังจำได้จนวันนี้

กฎหมายต้องศักสิทธิ์--------------- แต่ อภัยทาน เป็นของคู่กัน      

                                                        ความผิดครั้งแรก
                                                         
                                                         ถ้าน้องเค้าสำนึก --------  ก็เว้นที่ให้เดินบ้างเถอะครับ
                                                        ไม่ว่าจะดำเนินการใคๆก็ตาม ------ ผมคิดว่าเราควรเลือกสิงที่ทำแล้วสบายใจในอนาคตด้วยนะครับ

+ 100 เห็นด้วยกับเจ้าของกระทู้ทุกประการครับ  

ติดตามแบบติดหนึบมาหลายวัน ไม่ได้รู้จักใครเป็นการส่วนตัวแต่ก็ขอให้ทุกอย่างจบลงด้วยดีและด้วยความถูกต้องก็แล้วกันนะคะ

ปล.ฝากถึงคนป่วยนิดนึง ยังไงก็พักผ่อนเยอะ ๆ ค่ะ การนอนน้อยนี่ทำให้ร่างกายป่วยได้ง่าย ๆ เลย ถ้ารู้ว่าตัวเองสุขภาพไม่ดีนักก็ควรดูแลตัวเองมากกว่าคนอื่นสองเท่าเลยน่ะนะคะ

มีอีกกระทู้แล้วเหรอเนี่ย ตามอ่านกันตาเหลือก 

อ้างถึงจาก: richmind ใน 16 พฤศจิกายน 2011, 20:14:37
มองตามหลักพุทธ: การให้อภัยเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุด  แต่ควรให้อภัยหลังจากที่มีการสำนึกผิดจากใจจริง (บางกรณีจึงต้องติดคุกก่อนอภัยโทษครับ)
เพราะถ้าให้อภัยคนชั่ว แล้วออกมาทำความชั่วในสังคมอีก  อภัยนั้นอาจกลายเป็นบาปทางอ้อม

อันนี้เราเห็นด้วยค่ะ แต่ที่เรานึกเห็นใจนิดๆ คือเรามองว่า ณ ตอนนี้ ไม่ว่าเค้าคนนั้นพูดอะไรออกมาคนส่วนใหญ่ก็จะคิดก่อนละว่า จะเชื่อดีหรือไม่เชื่อดี

คือต่อไปภาพพจน์ติดตัวจะกลายเป็นคนอื่นมองว่าเป็นคนโกหกอยู่ตลอด (ถ้าสมมติเราถูกคนอื่นๆมองว่าคนนี้พูดอะไรเชื่อไม่ได้เราว่าหนักหนาสาหัสนะ)และการถูกมองเป็นคนไม่น่าเชื่อถือก็คงมีผลกับการทำมาหากินแน่ๆ เลยคิดว่าเค้าก็ได้รับบทลงโทษไประดับนึงแล้วล่ะค่ะ

แต่ในมุมของผู้เสียหายเองน่ะคงเสียความรู้สึกแน่นอนค่ะ และเค้าก็มีสิทธิ์เต็มที่ที่จะดำเนินการอยู่แล้ว 

ลงชื่อไว้ก่อน ไว้กลับมาอ่านต่อ

ต้นเหตุจากคนๆ เดียวนะเนี่ย กลายเป็นอภิมหาดราม่าเลย

อ้างถึงจาก: richmind ใน 16 พฤศจิกายน 2011, 20:14:37
มาแรงอีกกระทู้
สงสัยเคสนี้จะเป็นเคสใหม่  แรงได้หลายกระทู้
ขอแสดงความเห็นส่วนตัวครับ (ไม่ตรงใจใครขออภัยครับ)
ออกตัวว่า ไม่ได้เป็นทั้ง โจทก์ เพื่อนโจทก์ หรือเพื่อนจำเลยนะครับ
มองมุมผู้เสียหาย: คงโกรธและเสียความรู้สึกมากๆ เพราะเคสนี้ถ้าหลอกกันจริงนี่ต้องถือว่า เล่นกันแรงมากครับ
มองมุมคุณจุ๊บจิ๊บ:  ผมว่าเธอป่วยจริง และป่วยมากกว่าคนทั่วๆไป อันนี้เทียบกับตัวเองครับ  แต่อาจจะคิดมากจนเกินไป หรือตั้งใจคิด ก็อยู่ที่คุณจุ๊บจิ๊บรู้ดีที่สุดครับ
มองมุมบุคคลที่ 3 เช่นคุณหมอ: ก็ต้องการปกป้องจริยธรรมด้านวิชาชีพ  ส่วนท่านอื่นๆก็คงอยากให้สังคมเป็นสังคมที่อยู่บนความถูกต้อง
มองตามหลักพุทธ: การให้อภัยเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุด  แต่ควรให้อภัยหลังจากที่มีการสำนึกผิดจากใจจริง (บางกรณีจึงต้องติดคุกก่อนอภัยโทษครับ)
เพราะถ้าให้อภัยคนชั่ว แล้วออกมาทำความชั่วในสังคมอีก  อภัยนั้นอาจกลายเป็นบาปทางอ้อม

สุดท้ายนี้อยากให้ใจเย็นๆครับ คุณจุ๊บจิ๊บจะถูกหรือผิดอย่างไร ต้องหลังจากศาลตัดสินครับ
ตอนนี้อาจเป็นแค่ จำเลยในสังคม...เลยอยากให้ทุกฝ่ายดำเนินการด้วยเหตุและผล

ใครจะฟ้องก็รวบรวมหลักฐาน  จำเลยก็เตรียมตัว...แล้วให้กระบวนการยุติธรรมช่วยตัดสินครับ
ไม่ถูกใจใคร ขอโทษล่วงหน้าครับ
...
สาธุ

อย่าให้ถึงโรงถึงศาลกันเลยครับ หลักฐานขนาดนี้ศาลไหนก็ไม่รอดหรอก อย่าเอากันให้ถึงตายกันเลย อย่างน้อยเขาก็คนป่วยคนหนึ่ง ที่จะต้องใช้เงินรักษาตัวจำนวนไม่น้อย เท่าที่ดูก็คงจะเรื้อรัง น่าเห็นใจเขาอยู่

ให้ความผิดจบลงด้วยการลงโทษทางสังคมในนี้ดีกว่าไปจบใน ฮ่องกง ...ชีวิตในฮ่องกงบางคืนแม้โอกาศจะนอนหงายก็ไม่มีนะครับ นอนแออัดกันมากๆ คนเคยเข้าเขาเล่าให้ฟัง

ในชีวิตของคนเรา เคยให้อภัยคนที่ทำผิดแล้วไม่ยอมรับ บ้างไหมล่ะ... อภัยกันซักครึ่งหนึ่งก็ยังดี ควรเปิดทางลงกับเขาหน่อย ...แต่จริงๆทางลงมีแล้วน้องเขาไม่ยอมลงเอง ...น้องเขาเลือกที่จะเป็นผู้บริสุทธิ์ที่ยอมรับผิดแค่ครึ่งหนึ่ง ... แม้ผู้เสียหายมีสิทธิดำเนินคดีได้อยู่แล้ว อย่างไรเสียก็อย่าลืม คำว่า เมตตา กันด้วยครับ

กำลังไล่อ่านกระทู้เก่าๆอยู่ ยังไม่จบเลย นับเป็น จุ๊บจิ๊บมหากาพย์จริงๆๆ แต่ละกระทู้ยาวมากๆๆ  ขอกลับไปอ่านต่อก่อนครับ

การให้อภัยในคนที่ผิดหรือไม่ผิด สำนึกแล้วไม่สำนึก ปล่อยตามเวรตามกรรมครับ ใครคิดอะไรก็ตามเจตนารมณ์น่ะครับ
(ไม่ตรงใจใครขออภัยครับ) รวมถึงด้วยหรอครับ 

ตามสบายกันครับ สู้ ๆ 

โมโหไอ้คำพูดที่ว่า "คุณเป็นศาลเหรอ"

ถ้าท่านคิดแบบนั้น ช่วยไปไกลๆ จะไปทำไอเอ็มที่ไหนก็ไป ไม่ได้ไล่นะครับ แต่ตัวท่านไม่เหมาะสมจะอยู่แถวนี้ ที่นี่ ชื่อก็บอกว่า "สังคมแห่งการแบ่งปัน" ไม่ใช่ที่ๆคนเห็นแก่ตัวเองจะมาอยู่

สำหรับผมมันมีเส้นบางๆกั้นอยู่ระหว่างคำว่าสันโดษกับเห็นแก่ตัว จะก้าวไปอยู่ฝั่งไหนก็ตามใจท่าน แต่จากคำพูดท่าน ผมพอเดาได้ละว่าอย่างไหน

ส่วนเรื่องการตัดสินใจว่าอะไรถูกผิด ไม่จำเป็นต้องพึ่งศาลหรอก "ศาลมันก็คน" ศาลมีหน้าที่แค่ว่า "อะไรถูกต้องตามกฏหมาย" ซึ่งเป็นไปได้ว่าไม่ถูกต้องตามศีลธรรม เช่น คนฆ่าคนตาย แต่ไม่มีหลักฐานอะไรเลย มีแค่คนเห็น 2 คน ศาลเลยยกฟ้องเพราะหลักฐานไม่พอ เป็นต้น

เราตัดสินเองได้ ว่าอะไรถูก หรือผิด "ไม่จำเป็นต้องเรียนสูง เพราะถูกผิด มันไม่ต้องคำนวณสมการ"



ปล. "คนอะไรคิดเอาแต่ได้แต่ตัวเองคนเดียว"

เกาะกระแสก่อน  

อ้างถึงจาก: newton ใน 16 พฤศจิกายน 2011, 21:29:44
โมโหไอ้คำพูดที่ว่า "คุณเป็นศาลเหรอ"

ถ้าท่านคิดแบบนั้น ช่วยไปไกลๆ จะไปทำไอเอ็มที่ไหนก็ไป ไม่ได้ไล่นะครับ แต่ตัวท่านไม่เหมาะสมจะอยู่แถวนี้ ที่นี่ ชื่อก็บอกว่า "สังคมแห่งการแบ่งปัน" ไม่ใช่ที่ๆคนเห็นแก่ตัวเองจะมาอยู่

สำหรับผมมันมีเส้นบางๆกั้นอยู่ระหว่างคำว่าสันโดษกับเห็นแก่ตัว จะก้าวไปอยู่ฝั่งไหนก็ตามใจท่าน แต่จากคำพูดท่าน ผมพอเดาได้ละว่าอย่างไหน

ส่วนเรื่องการตัดสินใจว่าอะไรถูกผิด ไม่จำเป็นต้องพึ่งศาลหรอก "ศาลมันก็คน" ศาลมีหน้าที่แค่ว่า "อะไรถูกต้องตามกฏหมาย" ซึ่งเป็นไปได้ว่าไม่ถูกต้องตามศีลธรรม เช่น คนฆ่าคนตาย แต่ไม่มีหลักฐานอะไรเลย มีแค่คนเห็น 2 คน ศาลเลยยกฟ้องเพราะหลักฐานไม่พอ เป็นต้น

เราตัดสินเองได้ ว่าอะไรถูก หรือผิด "ไม่จำเป็นต้องเรียนสูง เพราะถูกผิด มันไม่ต้องคำนวณสมการ"



ปล. "คนอะไรคิดเอาแต่ได้แต่ตัวเองคนเดียว"

โดนในมากเลย +1 ค่ะ

  - จะดูโลกแง่ไหนดี? -

จงดูเถิด โลกนี้ มีหลายแง่
ดูให้แน่ น่าสรวล เป็นชวนหัว
หรือชวนเศร้า โศกสลด ถึงหดตัว
ดูให้ทั่ว ถ้วนความ ตามแสดง
จะดูมัน แง่ไหน ตามใจเถิด
แต่ให้เกิด ปัญญา มาเป็นแสง
ส่องทางเดิน ชีวา ราคาแพง
อย่าให้แพลง พลาดพลั้ง ระวังเอย ฯ

  - มองถูก ทุกข์คลาย -

มองอะไร ให้เห็น เป็นครูสอน
มองไม้ขอน หรือมองคน ถ้าค้นหา
มีสิ่งสอน เสมอกัน มีปัญญา
จะพบว่า ล้วนมีพิษ อนิจจัง
จะมองทุกข์ หรือมองสุข มองให้ดี
ว่าจะเป็น อย่างที่ เรานึกหวัง
หรือเป็นไป ตามปัจจัย ให้ระวัง
อย่าคลุ้มคลั่ง จะมองเห็น เป็นธรรมดา
มองโดยนัย ให้มันสอน จะถอนโศก
มองเยกโยก มันไม่สอน นอนเป็นบ้า
มองไม่เป็น จะโทษใคร ที่ไหนมา
มองถูกท่า ทุกข์ก็คลาย สลายเอง ฯ

  - ท่านพุทธทาสภิกขุ  -

อ้างถึงโดนในมากเลย +1 ค่ะ

ขอโทษครับ เดี๋ยวจะมาลบออก ใจเย็นๆ นะครับทุกท่าน

ศิลปะแห่งการให้อภัย โดย ท่าน ว.วชิรเมธี

การให้อภัยเป็นเรื่องที่ดี แต่พอให้อยู่เสมอ กลับกลายเป็นต้องยอมอยู่ตลอด
เพราะคนที่ได้รับการอภัยไม่เคยสำนึกได้เลยว่าทำอะไรไม่ดีไว้บ้าง
ยังคงเป็นเช่นเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ควรทำอย่างไร

การให้อภัยเป็นสิ่งที่ดี ไม่มีใครเถียง แต่การ "ให้อภัยอยู่เสมอ" นี่เอง
คือสาเหตุที่ทำให้การอภัยนั้นไม่มีราคา ไม่มีน้ำหนัก ไม่มีความหมาย
ในใจของผู้รับ

สาเหตุก็เพราะคุณกำลังทำผิดหลักการของการให้อภัยที่แท้

การให้อภัยที่ถูกนั้นควรให้เพียงครั้งเดียวหรือสองครั้งเท่านั้น ถ้ามีการ
ให้อภัยจนเป็นเรื่องปกติก็ไม่ใช่ความผิดของผู้ทำผิด หากแต่เป็นความผิด
ของผู้ให้อภัยเอง ที่ให้ไม่เป็น หรือไม่มีศิลปะของการให้ การให้อภัย
ซ้ำซากคือการลดคุณค่าของการให้อภัย หรือคือการแสดงให้เห็นว่าสิ่ง
ที่ทำผิดพลาดไปไม่ใช่เรื่องใหญ่โต

ในทางพุทธศาสนา เวลาให้อภัยใคร ท่านวางขั้นตอนดังนี้

1. ผู้ทำผิดต้องตระหนักรู้ถึงความผิดที่ได้ทำลงไปแล้ว
2. ตัวผู้ทำผิดนั้นเกิดความรู้สึกอยากจะขอโทษ
3. พยายามขอโทษด้วยวิธีการอย่างใดอย่างหนึ่ง
4. ผู้ที่เหนือกว่าเขายกโทษให้ (= ให้อภัย)
5. ก่อนจะยกโทษ มีการชี้แจงความผิดและชี้ทางออกที่ถูกต้องให้
6. ผู้ทำผิดและมาขอให้ยกโทษให้ ตั้งใจว่าจะปรับปรุงตัว บางที
อาจมีการปฏิญาณตนว่าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ในทางที่ถูกต้อง

การให้อภัยที่จะมีผลที่แท้จริงจึงไม่ใช่การบอกว่า "ฉันยกโทษให้เธอ"
แล้วจบกัน หากแต่ต้องมาจากการที่คนทำผิดเกิดจิตสำนึกขึ้นมาอย่าง
ถ่องแท้ว่าสิ่งทีเขาทำนั้นผิด แล้วอยากเริ่มต้นใหม่ อยากแก้ไขตัวเอง

หากการให้อภัยดำเนินไปในลักษณะนี้ จึงจะเป็นการให้อภัยใน
ความหมายที่แท้

ผมว่าคนในบอร์ดนี้ ใจดี
เรื่องไหนไม่ยาก อย่าทำให้ยากเลยครับคุณจิ๊บ

ผิดก็ยอมรับอย่างแมนๆ สำนึกก็สำนึก ขอโทษมั้ยเป็นเรื่องส่วนตัว
สำคัญอยู่ที่ว่าจะปรับปรุงรึป่าว
เพราะถ้าคุณไม่ปรับปรุง ผ่านพ้นเรื่องนี้ไป เดี๋ยวก็เจอเรื่องใหม่อีก

ผมก็ไม่ได้ดีทุกอย่าง แต่บางอย่างที่มีคนสะกิดให้แล้ว ก็แก้ไขไปเรื่อยๆ
ทุกครั้งที่ล้ม เราจะเรียนรู้การเดินอย่างมั่นคง

ส่วนคุณหมอ  :wanwan016:ใจหล่อมากครับ
เจตนา คือ ต้องการกระตุ้นบรรทัดฐานของสังคม โดยมีองค์ความรู้ที่เชี่ยวชาญเป็นหลัก
และ Dr K ไม่ได้มีเจตนาตัดสินจิ๊บ โมโหจิ๊บ หรือ คิดร้าย เพราะจริงๆแล้ว เรื่องนี้ไม่เล็ก
หากต้องการจัดการอะไรคุณจิ๊บ ไม่ต้องมาพิมพ์ให้เมื่อยนะครับ เหอๆ