ยาวหน่อย แต่อยากให้อ่านให้จบครับ

ตั้งแต่เกิดผมไม่เคยเห็นหมอดูที่ไหนทายแม่นประดุจตาเห็น
ไม่ว่าหมอดูที่ได้รับการการันตีว่าแม่นนักแม่นหนา หมอดูที่มีชื่อเสียง
หรือหมอดูตามท้องถนนที่นั่งเหมือนไร้ตัวตนก็ตาม เอาเป็นว่าจากประสบการณ์ของผม
ผมไม่เคยเห็นหมอดูท่านไหนที่ทายได้โดนๆแบบ 100% แม้กระทั่งตัวของผมเองก็ตาม

ตามแบบฉบับความคิดของผม ผมรู้สึกว่าความแม่นของหมอดูอาจจะไม่ถึงขั้น 100%
แต่การที่ศาสตร์พยากรณ์สามารถมีอายุนับพันๆปีได้ มันจะต้องมีดีอะไรซักอย่างที่สามารถ
ทำให้คนเราสนใจศาสตร์ในการพยากรณ์ครั้งนี้ เพราะฉะนั้นผมถึงได้นำศาสตร์พยากรณ์
ที่ได้เล่าเรียนร่วมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งเวลามีปัญหาการดำเนินชีวิตเท่านั้น
ไม่เคยเอามันมากำหนดชะตาชีวิตอนาคตหรือมีความเชื่อว่าอนาคตเป็นสิ่งที่ตายตัว เปลี่ยนแปลงไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

ความคิดของผมดำรงความเชื่อไว้อย่างนั้นมาโดยตลอด จวบจนกระทั่งวันที่ผมต้องเปลี่ยนความคิดไปอย่างสิ้นเชิง วันนั้นความเชื่อผมเปลี่ยนทันที

ผมจำเรื่องราววันนั้นได้ดี ผมตื่นนอนตอนสายตามปรกติ อาบน้ำแต่งตัว ออกจากห้องนอน ลงมาชั้นล่าง
เปิดคุ้ยหากับข้าวในห้องครัว หยิบจานข้าวพร้อมตักกับแกงเหลือๆ
ตักเสร็จเปิดประตูเข้าไปหน้าบ้านซึ่งเป็นร้านเสริมสวย วันนี้คนเยอะกว่าปรกติ ไม่ใช่ลูกค้า
แต่เป็นกลุ่มคน 6-7 คนที่กำลังนั่งและยืนมุงชายวัยกลางคนในชุดขาวทั้งตัว

ชายคนนั้น หน้าบ่งบอกได้เลยว่าอายุน่าจะราวๆ 40 ใส่แว่นสีชา หน้าตามีริ้วรอยเข้ม หนวดรกรุงรัง ผิวคล้ำ ผมหงอก
ผมมองลอดแว่นเขาไป สายตาเขาเหมือนมีสมาธิกับสิ่งตรงหน้ามาก
ตรงหน้าเขามีอุปกรณ์คล้ายโถอะไรบางอย่าง เป็นทองเหลือง พร้อมสมุดโน๊ตขนาดเล็ก ปากกา ดินสอ และรูปปั้นเทพเจ้าที่ผมไม่รู้จัก

ผมถามพี่สาวของผมซึ่งเป็นเจ้าของร้านว่าเกิดอะไร พี่สาวบอกกับผมคร่าวๆว่า ผู้ชายคนนี้เป็นหมอดูจากจังหวัดสุรินทร์
ซึ่งเป็นหมอดูที่ลูกจ้างของพี่สาวผมรู้จัก พอเขามากรุงเทพๆพวกพี่สนใจ เลยเรียกเขามานั่งดู พอผมถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง
พี่สาวผมบอกว่าไม่รู้เหมือนกัน แต่เห็นพี่แหม่มซึ่งเป็นลูกจ้างพี่สาวผมที่ดูคนแรกคนหนึ่งบอกว่าแม่นมาก
ผมมองหน้าพี่แหม่มที่นั่งอยู่บนเตียงสระไดร์ ผมมองตาพี่เขาเห็นตาแดงๆซึมๆ เขาไม่สบตาผม

ผมรู้จักชื่อเขาผ่านปากพี่สาว เขาชื่อหมอมอด แต่ความจริงแล้วผมไม่ได้อยากรู้ชื่อเขาซักเท่าไหร่
แต่ในเมื่อหมอมอดเป็นรุ่นพี่ทางวิชาชีพของผม ผมก็ไม่ควรทิ้งโอกาสในการศึกษาวิชาความรู้ด้วยการลองให้เขาดูดวงให้
ผมถามพี่สาวว่าคิดยาวไหม พี่สาวยิ้มเล็กน้อยแล้วก็พยักหน้าเหมือนจะบอกว่าหมดนั่นเลย  
อยากดูทุกคน พอผมถามว่าเท่าไหร่ พี่สาวใจดีของผมถามกลับว่าอยากดูไหม พี่จะออกให้เอง

ผมพยายามเอาหูฟังเพื่อจับใจความระหว่างที่หมอเขาทายให้ป้าที่ผมไม่รู้จัก หมอมอดพูดเบามาก
ผมฟังไม่ถนัด แต่ได้ยินเสียงครางเป็นระยะ พร้อมกับป้าที่อุทานว่า ใช่ ใช่ ใช่ ตลอด
ผมสุดจะทนแล้วเพราะอยากจะกินข้าวเช้า อยากฟังก็อยากฟังแต่ในห้องนั้นไม่มีเก้าอี้เหลือ
ผมเลยต้องรีบกลับมากินข้าวหลังบ้านให้เสร็จแล้วรีบไปฟังหมอต่อ

ป้าคนเดิมไม่อยู่แล้ว พี่สาวผมกำลังนั่งฟังคำทำนายจากหมอเกี่ยวกับเรื่องของตัวเอง
พอพี่เห็นหน้าผม พี่รีบไล่ให้ผมเข้าไปหลังบ้านใหม่ ผมเดาได้ทันทีว่าหมอกำลังทายเรื่องบางอย่างที่แม้แต่น้องชายอย่างผมก็ยังไม่รู้

ผมเปิดคอมพิวเตอร์ในห้องนอน นั่งเล่นเว็บไทยเสียวบอร์ดไปเรื่อย หนึ่งชั่วโมงกว่าๆ
พี่แหม่มตะโกนเรียกผม พร้อมบอกว่าหมอดูจะดูผมเป็นคนสุดท้าย จากนั้นเขาจะกลับไปพักผ่อนแล้ว

เมื่อผมนั่งหน้าหมอมอด หมอยิ้มให้ผม การนั่งเผชิญหน้ากับหมอทำให้ผมเห็นได้ชัดว่าหมอมอดดูเป็นผู้ใหญ่ใจดี
มือหยาบกร้านเหมือนคนผ่านงานหนักมาก่อน ผมสวัสดีหมอ หมอสวัสดีผม ผมถามสารทุกข์สุกดิบเผื่อหมอจะเหนื่อยจากการดูดวงมาเยอะ หมอส่ายหน้าแล้วยิ้มให้ผมอย่างใจดี

"ขอวันเดือนปีเกิด" สำเนียงของหมอเป็นสำเนียงคนต่างจังหวัดอย่างชัดเจน
ผมให้วันเดือนปีเกิดไป หมอนั่งขีดๆเขียนๆลงในกระดาษ เป็นการคำนวนที่ผมไม่รู้จัก
เหมือนจะวางจักราศีเหมือนโหราศาสตร์ แต่ก็มีตัวเลขเรียงเป็นแถวคล้ายเลข 7 ตัว 4 ฐาน
เมื่อหมอขีดเสร็จ หมอวางปากกาลง และหยิบกระดาษขึ้นมาเพ่งพินิจ

หมอมองหน้าผมสลับกับมองกระดาษ หลับตาลง แล้วเอ่ยคำพูดที่ทำให้ผมสะดุ้ง

"เราหนะ มีแฟนคนแรกตอนอายุ 18 ปี เป็นคนสวยมาก คบกันได้ไม่นาน ราวๆ 3-4 เดือน ก็เลิกเพราะเขามีคนอื่น"

พอหมอมอดทักออกมา ผมยอมรับว่าตกใจสุดๆ ตั้งแต่ดูดวงมาไม่เคยเจอหมอคนไหนทักได้ถูกทั้งอายุ ระยะเวลา
และเหตุผลได้แม่นยำขนาดนี้มาก่อน ผมพยายามรักษาสีหน้าให้เป็นปรกติเอาไว้ พยายามทำหน้าขรึมทั้งๆที่ใจของผมเริ่มหวั่นไหวไปไกลแล้ว

"จากนั้น เราทรมานอยู่ 1 ปี แล้วก็มีแฟนใหม่ คราวนี้กลับกัน เราคบกับเขาแค่ 1 เดือน เราก็ปันใจ ไม่ซื่อสัตย์ใช่ไหม"  

"ใช่ครับ" ผมพยักหน้าตอบ

"เราเจ้าชู้มาก พบรักมากหน้าหลายตา ความเจ้าชู้ทำให้เธอเคยไปตรวจโรคร้ายมาด้วยใช่ไหม"

คราวนี้ผมแทบยอมกราบทีนหมอเลยครับ แค่ 3 ประโยคสั้นๆ หมอมอดก็สามารถทำนายผมได้ราวกับรู้จักทะลุปรุโปร่ง
เรื่องที่ไม่เคยมีหมอดูคนไหนทายผม หมอมอดจัดผมซะหนักเลย ตอนนั้นผมได้ยินเสียงตกใจของพี่สาวด้วยครับ
พี่ผมไม่เคยรู้ว่าผมเจ้าชู้ แต่ตอนนี้ผมไม่สนใจพี่แล้ว

"เราโชคดี ที่โดนแค่บททดสอบ เพราะตามดวงแล้ว ถ้าเราไม่หยุดเจ้าชู้ หมอรับรองได้ว่าเราได้ติดโรคร้ายแน่ๆ"

หมอทายถูกแม้กระทั่งผลตรวจเลือด ผมใจสั่น


หมอมอดทายผมได้เเม่นทุกเรื่อง ไม่ว่าเป็นเรื่องแฟน การงานของผม

ผมยังคงวางฟอร์มเหมือนเดิม หมอทายเรื่องอื่นๆจนผมหมดคำถาม ซึ่งแน่นอนว่าผมไม่ได้บอกหมอมอดไปครับ
ว่าผมเองก็เป็นหมอดูเหมือนกัน พอทายเสร็จ หมอมอดกุมมือผม สวดมนต์เหมือนคาถาอะไรไม่รู้
จากนั้นก็บอกว่าดวงผมดี ขอให้ตั้งใจทำความดี และอย่าทำความชั่วให้ดวงวิบัติได้ หมอรับรองว่าเราจะเป็นหมอดูที่ดีได้อย่างแน่นอน

โอ้โห คราวนี้ น้ำตาผมไหลเลยครับ เหมือนหมอมอดอ่านใจผมได้
ผมเชื่อโดยสนิทใจแล้วว่าหมอท่านของจริง ท่านให้คำแนะนำผมมากมาย ผมซึ้งใจจริงๆครับ

พอหมอท่านกลับไป พี่สาวเดินมาถามผมว่าเป็นอย่างไรบ้าง
ผมไม่ได้พูดอะไรนอกจากยังคงความอึ้งอยู่ พี่สาวผมบอกว่าหมอทายพี่แม่น
พี่หลอนในความแม่นของหมอมาก เหลือเชื่อว่าพี่จะมาเจอหมอระดับนี้

หมายความว่าไงครับ ที่บอกว่าหมอระดับนี้

หมอคนนี้ตามตัวยากมาก มีเบอร์โทรศัพท์ก็กว่าจะได้คิวก็ยาวมาก
โชคดีที่แหม่มเป็นคนรู้จัก ทำให้เราได้ดู ได้แก้ไขดวงชะตา
หมอบอกว่าตอนนี้คิวดูดวงเต็มหมด ว่าจะว่างอีกทีก็ปีหน้า หมอมาดูให้เรา
แสดงว่ามีดวงสมพงษ์กันจริงๆ ผมไล่ถามพี่สาวว่าแต่ละคนที่ดูดวงกับหมอท่านนี้
Feedback เป็นอย่างไร พี่สาวผมบอกว่าทุกคนการันตีว่าแม่นหมด ไม่มีใครกังขาเลย

ตอนนี้ผมไม่ได้เจอหมอดูท่านนี้แล้ว ท่านคงกลับต่างจังหวัดไปแล้ว
มีแต่เบอร์โทรศัพท์ที่ท่านทิ้งไว้ให้ ผมอยากจะเอามาแชร์ให้เพื่อนๆรู้ครับ
ว่าท่านเป็นหมอดูที่ทายแม่นและคอยช่วยเหลือคนจริงๆ ถ้าใครสนใจโทรหาท่านได้ตลอดเวลา
ที่เบอร์ 08x-xxx-xxxx ผมรอท่านมานานมากแล้ว คาดว่าจะได้ดูอีกทีก็ 20 ปีข้างหน้าครับ

เรื่องนี้เป็นเรื่องของความเชื่อ โปรดใช้พิจารณากันด้วยครับ
ผมไม่ได้มาเชียร์ท่าน แค่เอาเรื่องประสบการณ์มาเล่าให้ฟัง

อ้างถึงปล
1. เรื่องที่ผมเล่ามาทั้งหมด เป็นเรื่องTorแหลทั้งสิ้น ไม่มีความจริงเลย
2. หมอมอดเป็นตัวละครที่ผมกุขึ้นมา ไม่เป็นบุคคลที่มีชีวิตอยู่จริง
3. หมอดูส่วนใหญ่ มักใช้วิธีโปรโมทตัวเองแบบนี้

ที่เขียนมานี้ ต้องการเขียนหลักการอธิบายเรื่อง กรรมมาร์เก็ตติ้งครับ

 

เอ่อ เยี่ยมครับ 

อะไร ยังไง เมื่อไหร่  อ่านซะเคลิ้ม   บะเจ้า Tor แหล ได้ใจ

อ้างถึงจาก: slim2care ใน 08 พฤศจิกายน 2011, 23:19:51
อะไร ยังไง เมื่อไหร่  อ่านซะเคลิ้ม   บะเจ้า Tor แหล ได้ใจ

อ่านจบแล้วผมก็โอเคเลยครับ ว่าเราคิดไว้ไม่ผิด การใช้ภาษาไม่น่าจะใช่การใช้ภาษาของหมอดูหรือคนทั่วไป แต่เป็นการใช้ภาษาที่เรียบเรียงมาอย่างดี วางตัวละครและลำดับได้เจ๋ง นอกจากเรื่องภาษาแล้ว อีกเรื่องที่ทำให้ผมคิดว่าเรื่องนี้ไม่น่าจะใช่เรื่องจริงก็เพราะว่า หมอมาดูให้ถึงที่นี่แหละครับ ^^*

รู้งี้เลื่อนลงแต่แรกก็ดี

มาชะงักที่ 

อ้างถึงปล
1. เรื่องที่ผมเล่ามาทั้งหมด เป็นเรื่องTorแหลทั้งสิ้น ไม่มีความจริงเลย
2. หมอมอดเป็นตัวละครที่ผมกุขึ้นมา ไม่เป็นบุคคลที่มีชีวิตอยู่จริง
3. หมอดูส่วนใหญ่ มักใช้วิธีโปรโมทตัวเองแบบนี้

อิอิ เลื่อนลงแล้วอ่านนิดนึง 

ขอเวอร์ชั่นย่อหน่อยครับ ยาวมากกกก

อ่านช่วงท้ายๆพอดีเหลืยบไปเห็นสามข้อสุดท้ายพอดี

อ่านจนจบ

+1 ครับ คนไม่มีศาสนาอย่างผมอ่านแล้ว ยังอยากทดสอบหมอมอดเลยครับ ว่าใช้จิตวิทยา่แบบไหน
แต่อ่านจบแล้วขอชมเชย ที่นำข้อมูลมาเพื่อให้ผู้อ่านมีึวิจารณาญาณมากขึ้นครับ 

ว่าจะขอเบอร์ติดต่อซะหน่อย 

 

ผมว่า คนเขียนเจ๋งมากครับ

นี่คือระบบมาร์เก็ตติ้งครับ

บทความนี้ ทำให้ผมกลั้นฉี่ จนอ่านจบ 
พอจบปุ๊บ แทบพุ่ง   

หมอบางคนมีทีมงานเดินหากินทั่วราชอาณาจักร

ฮ่าๆ อ่านมาซะยาวเลย