อาจารย์มหาวิทยาลัยคนนึง เริ่มการสนทนาในชั้นเรียนด้วยการควักธนบัตรใบละ 1,000 บาท ...ออกมาให้นักศึกษาดู

แล้วถามว่า "มีใครอยากได้บ้างไหม"

นักศึกษาทุกคนยกมือขึ้นอาจารย์ขยำธนบัตรนั้น จนยับยู้ยี่......แล้วถามอีกครั้งว่า "มีใครยังอยากได้ธนบัตรใบนี้อีกหรือไม่"ทุกคนยังยกมือขึ้นเหมือนเดิมอาจารย์ถามต่ออีกว่า "ถ้าสมมุติว่า ธนบัตรใบนี้ถูกทิ้งอยู่บนพื้น แล้วมีคนมาเหยียบย่ำจนสกปรก ยังจะมีใครอยากได้อีกหรือไม่"

นักศึกษาทุกคนตอบว่า"ยังอยากได้......"

อาจารย์จึงกล่าวสรุปว่า "นั้นคือสิ่งมีค่า ที่พวกเธอได้เรียนรู้ในวันนี้ ไม่ว่าจะเธอจะทำอะไรกับธนบัตรใบนี้ มันก็คงยังมีราคา 1,000 บาทเสมอ ชีวิตคนเราก็เช่นเดียวกัน บางครั้ง เราอาจจะถูกทอดทิ้ง ถูกใครต่อใครซ้ำเติม เหยีบย่ำ ถูกขยี้ ยับเยิน เพราะผิดพลาดในการก้าวเดินของชีวิต จนทำให้เธอเกิดความรู้สึกว่าตนเอง ไร้ค่า แต่รู้ไหม ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอก็ยังมี คุณค่าของความเป็นคน ไม่ว่าเธอจะสะอาดเอี่ยม หรือยับยู้ยี่ ^_^

ตัวเรามีค่าที่สุดเสมอ จำไว้"


ปล.เนื่องจากผมไม่สามารถทราบได้ว่าใครเคยเอามาลงไว้ที่TSBหรือไม่ถ้าหากบทความนี้ซ้ำผมขออภัยมา ณ ที่นี่ด้วยครับ

 

คมมากท่าน

 

ไว้สำหรับเป็นกำลังจำให้ตัวเอง  

คมสุดๆเลย 

ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆ ครับ
อยู่ในช่วงผิดหวังเล็กน้อยพอดีเลย อิอิ

สุดยอดดดดด

ลึกซึ้ง 

ลึกซึ้งเว่อครับ 

  ได้กำลังใจอีกเยอะเลยครับ

   เป็นบทความที่ดี 

ซ้ำนิมีคนทำเป็นการ์ตูนใน Board นี้แล้วครับ   

  ซึ้งน้ำตาไหลลล

ให้ข้อคิดดีมากๆเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับบทความดีๆค่ะ

ลึกซึ้ง

คมมากเลยครับท่าน   อ่านแล้วได้กำลังใจ   

คมสุดๆ  

อาจารย์ท่านนี้ดีมาก  แต่ไม่ดีเท่าคุณ  ที่อุตสาห์ มา post  แถมอยากให้ทุกคนอ่าน

           +1   เป็นน้ำจิ้มค่ะ

คุรค่าไม่เคยลดลง