เมื่อก่อนสิงคโปร์กลัวเรามาก จนต้องเข้ามาซื้อนักการเมืองไทยให้เกียร์ว่าง

เดี๋ยวนี้สิงคโปร์กลายเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว และต้องมานั่งห่วงคนไทย

นักเรียนสิงคโปร์ก่อนจะกินข้าว อาจารย์ต้องสอนให้สำนึกว่า
ถึงเราจะสบาย
ยังมีประเทศเพื่อนบ้าน เช่นไทย เวียตนาม กัมพูชา ที่ยังลำบาก
วันนี้ไทยขายข้าวไม่ออก เวียตนามตกทุกข์ได้ยาก

เขาจะกินข้าว เขายังต้องมาถูกสอนให้เห็นใจคนชาติอื่น

หลายๆ คนเป็นภาระให้ชาติตัวเองยังไม่พอ ยังเป็นภาระให้กับมนุษยชาติโดยรวมด้วย

ศักยภาพการรบมันไม่ได้วัดกันที่ปริมาณเครื่องบิน ความทันสมัยของอุปกรณ์

มันวัดที่ใจๆๆๆ

มาบ่นแล้วก้อหนีไป ตามเคย..

อ้างถึงจาก: SearchMarketing ใน 13 พฤษภาคม 2010, 01:13:05
เมื่อก่อนสิงคโปร์กลัวเรามาก จนต้องเข้ามาซื้อนักการเมืองไทยให้เกียร์ว่าง

เดี๋ยวนี้สิงคโปร์กลายเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว และต้องมานั่งห่วงคนไทย

นักเรียนสิงคโปร์ก่อนจะกินข้าว อาจารย์ต้องสอนให้สำนึกว่า
ถึงเราจะสบาย
ยังมีประเทศเพื่อนบ้าน เช่นไทย เวียตนาม กัมพูชา ที่ยังลำบาก
วันนี้ไทยขายข้าวไม่ออก เวียตนามตกทุกข์ได้ยาก

เขาจะกินข้าว เขายังต้องมาถูกสอนให้เห็นใจคนชาติอื่น

หลายๆ คนเป็นภาระให้ชาติตัวเองยังไม่พอ ยังเป็นภาระให้กับมนุษยชาติโดยรวมด้วย

ศักยภาพการรบมันไม่ได้วัดกันที่ปริมาณเครื่องบิน ความทันสมัยของอุปกรณ์

มันวัดที่ใจๆๆๆ

มาบ่นแล้วก้อหนีไป ตามเคย..

นั้นแหละครัยคือผมเป็นห่วงมากเลยละคนไทย

ทุกวันนี้เด็กที่ออกจาจากสายพานการผลิตของโรงเรียนเรานั้นยึดติดอยู่กับการแข่งขันและตัวเลขครับ

ใครที่มีตัวเลขที่ไม่ดีอนาคตไปได้สวยยากครับ

และผลของการแข่งขันนั้นเองก่อให้เกิดความเห็นแก่ตัวความต้องการเอาชนะ

และพอโตมาเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ไม่ต้องคิดเลยครับว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

ประเทศชาติวุ่นวาย

ว่าแล้วก็หายตัวไปอีกคน

ไทยเกือบมี F-18 หนึ่งฝูง แต่เจอพิษเศรษฐกิจปี 40 เข้าไปจบเลย เครื่องบินก็ไม่ได้ แถมเสียค่ามัดจำไปฟรี ๆ อีก

อันดับ1-10นี่จำนวนอย่างเดียวไม่รวมสติปัญญาความฉลาดหลักแหลมไหวพริบปฏิพานใช่ไหมครับ

อ้างถึงจาก: onlyones ใน 13 พฤษภาคม 2010, 01:19:38

อ้างถึงจาก: SearchMarketing ใน 13 พฤษภาคม 2010, 01:13:05
เมื่อก่อนสิงคโปร์กลัวเรามาก จนต้องเข้ามาซื้อนักการเมืองไทยให้เกียร์ว่าง

เดี๋ยวนี้สิงคโปร์กลายเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว และต้องมานั่งห่วงคนไทย

นักเรียนสิงคโปร์ก่อนจะกินข้าว อาจารย์ต้องสอนให้สำนึกว่า
ถึงเราจะสบาย
ยังมีประเทศเพื่อนบ้าน เช่นไทย เวียตนาม กัมพูชา ที่ยังลำบาก
วันนี้ไทยขายข้าวไม่ออก เวียตนามตกทุกข์ได้ยาก

เขาจะกินข้าว เขายังต้องมาถูกสอนให้เห็นใจคนชาติอื่น

หลายๆ คนเป็นภาระให้ชาติตัวเองยังไม่พอ ยังเป็นภาระให้กับมนุษยชาติโดยรวมด้วย

ศักยภาพการรบมันไม่ได้วัดกันที่ปริมาณเครื่องบิน ความทันสมัยของอุปกรณ์

มันวัดที่ใจๆๆๆ

มาบ่นแล้วก้อหนีไป ตามเคย..

นั้นแหละครัยคือผมเป็นห่วงมากเลยละคนไทย

ทุกวันนี้เด็กที่ออกจาจากสายพานการผลิตของโรงเรียนเรานั้นยึดติดอยู่กับการแข่งขันและตัวเลขครับ

ใครที่มีตัวเลขที่ไม่ดีอนาคตไปได้สวยยากครับ

และผลของการแข่งขันนั้นเองก่อให้เกิดความเห็นแก่ตัวความต้องการเอาชนะ

และพอโตมาเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ไม่ต้องคิดเลยครับว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

ประเทศชาติวุ่นวาย

ว่าแล้วก็หายตัวไปอีกคน

ผมว่าเด็กส่วนมากจะไม่ค่อยรู้ว่ายังมีการมีงานอื่นๆทำักันอีกตั้งมากมาย

แข่งๆกันไป ไม่ได้ ฆ่าตัวตายบ้าง ยอมรับได้บ้าง หางานได้บ้าง

แต่ทำไม ไม่หางานที่เหมาัะกับตัวเอง ละครับ

ยกตัวอย่างผมก็ได้

ผมบอกพ่อว่า ไม่ต้องบังคับผมให้เรียน ยังไง มันก็ไม่รอดสำหรับผม

แต่ขอทำในสิ่งที่อยากทำ พ่อก็ตกลง- -

อ้างถึงจาก: Moyzier ใน 13 พฤษภาคม 2010, 01:10:43

อ้างถึงจาก: thuncpe200 ใน 13 พฤษภาคม 2010, 00:58:14
อยากรู้ค่ะ


น้ำมัน   เครื่องบินรบ มันเท่าไหร่อะค่ะ


เหมือนมีคนบอกว่าแพงโครตๆ 

เห็นเืพื่อนว่า บินรอบละ 1.5 ล้านมั้ง

555

พ่อผมเป็นทหารบอกว่า  เครื่องบินใหญ่ๆที่ขนรถถังได้อ่ะ สตาทเครื่องครั้งนึงใช้น้ำมัน 200ลิตร มั๊งไม่รู้พ่อมั่วปล่าวนะ

ปล.พ่อผมทหารบก

อ้างถึงจาก: voltage ใน 13 พฤษภาคม 2010, 02:45:19

อ้างถึงจาก: Moyzier ใน 13 พฤษภาคม 2010, 01:10:43

อ้างถึงจาก: thuncpe200 ใน 13 พฤษภาคม 2010, 00:58:14
อยากรู้ค่ะ


น้ำมัน   เครื่องบินรบ มันเท่าไหร่อะค่ะ


เหมือนมีคนบอกว่าแพงโครตๆ 

เห็นเืพื่อนว่า บินรอบละ 1.5 ล้านมั้ง

555

พ่อผมเป็นทหารบอกว่า  เครื่องบินใหญ่ๆที่ขนรถถังได้อ่ะ สตาทเครื่องครั้งนึงใช้น้ำมัน 200ลิตร มั๊งไม่รู้พ่อมั่วปล่าวนะ

ปล.พ่อผมทหารบก

ป๊าดด ถึงน้ำมัน 200 ลิตร รถเก๋ง วิ่งได้เ็ป็น 3 เดือน

อันดับ 2 ไทย

ไทย มี F-16 59 ลำ F-5 ประมาณ 33 ลำ L-39 ประมาณ 34 ลำ Alphajet 20 ลำ เครื่องบินไม่ค่อยทันสมัย แต่การฝึกดีเยี่ยม ความพร้อมรบแพ้อยู่ในเกณฑ์สูง (80% - 90%)


ูกองทัพไทยยังอีกไกลครับ  ถ้าทหารไทย ยังเป็นทหารนักกอล์ฟอยู่


ถ้าผมมีโอกาสนะครับ............

ไปดีกว่า

เห็นกระทู้นี้แล้วคันปาก   ขอมีส่วนร่วมด้วยคน

นับตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 การขีดเส้นแดนประเทศมีความชัดเจนขึ้นอย่างมาก
ร่วมทั้งการจัดตั้งกลุ่มกำลัง NATO ที่ให้ความสำคัญกับปัญหาด้านเขตแดน (ทางบก)มากเป็นพิเศษ

ประเทศที่มองการไกล  จะเน้นสะสมกำลังทัพเรือเพราะเรือไปได้ไกลกว่า (เท่าที่น่านน้ำสากลจะไปได้และไม่ล่วงล้ำน่าน้ำในประเทศนั้นๆ ก็ประมาณ 200-250 ไมล์ทพเลจากฝั่ง)
ใช้กดดันและคุกคามได้ผลกว่า

ทัพบกนั้นหรือ   ต่อให้มีเป็นล้านแต่แค่เหยียบออกนอกเขตแดนประเทศของตนก็ผิดแล้ว

น่าเสียดายครับกองทัพเรือไทยโดนแช่แข็งงบประมาณกว่า 20 ปี ช่วงหลังปฏิวัติที่เรียกว่ากบฏแมนฮัทตั้น (แต่ดันทำไม่สำเร็จ)  ทำให้ไทยเราเสียโอกาสไปหลายๆอย่างทั้งในเรื่องทรัพากรและเขตแดน


สงครามมันใช้มากกว่าอาวุธและคนครับ    มันมีปัจจัยหลายๆอย่างประกอบกัน  รวมทั้งสิ่งที่เรียกว่า   "เหตุผลในการทำสงคราม"

อย่างที่พี่ KAZAMA บอก   ถ้านับจำนวนนายพลเราคงได้ที่ 1
สถานการณ์โดยรวมด้านความมั่นคงของเราน่าเป็นห่วงครับ   เราไม่มีแม้แต่เทคโนโลยีที่จะความคิดที่จะผลิตอาวุธขึ้นเอง (เทคโนโลยีนะพอมี) เพราะนายพลเรายังหากินกับค่านายหน้าอยู่  ขนาดกระสุนยังต้องซื้อจากจีน   
กองทัพเรือผลิตอาวุธใช้เองบ้างแต่ไม่มีกำลังผลิตพอที่จะให้ได้จำนวนมาก

อาวุธหลักที่เราใช้ทุกวันนี้เรียกว่า ปลย M16 ครับถ้าสังเกตุให้ดี  มันพิมว่า US PROPERTY    "เจ็บไหม"
ตามสนธิสัญญาและเจตนาครั้งแรกที่ตราขึ้นคือการยืมมาใช้ครับ

โอ้ยยยย
พอแล้ว
พูดแล้วของขึ้น

ไม่เข้าใจ ว่าทำไมประเทศไทย ก่อนจะซื้ออาวุษนี่ หลาย10เปอร์เซนต์หมดไปกับการ กินหัวคิว..ถ้าเต็มๆ ประสิทธิภาพคงมากกว่านี้ ไม่ตกใจเลยที่ประเทศไทยได้ชื่อว่าประเทศที่คอรัปฃั่นมากที่สุด

ชอบ F35

ไม่มีใครมาทำอะไรไทยได้ นอกจาก คนไทยจะทำร้ายกันเอง 


รักกันมากๆคับ

อ้างถึงจาก: SearchMarketing ใน 13 พฤษภาคม 2010, 01:13:05
เมื่อก่อนสิงคโปร์กลัวเรามาก จนต้องเข้ามาซื้อนักการเมืองไทยให้เกียร์ว่าง

เดี๋ยวนี้สิงคโปร์กลายเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว และต้องมานั่งห่วงคนไทย

นักเรียนสิงคโปร์ก่อนจะกินข้าว อาจารย์ต้องสอนให้สำนึกว่า
ถึงเราจะสบาย
ยังมีประเทศเพื่อนบ้าน เช่นไทย เวียตนาม กัมพูชา ที่ยังลำบาก
วันนี้ไทยขายข้าวไม่ออก เวียตนามตกทุกข์ได้ยาก

เขาจะกินข้าว เขายังต้องมาถูกสอนให้เห็นใจคนชาติอื่น

หลายๆ คนเป็นภาระให้ชาติตัวเองยังไม่พอ ยังเป็นภาระให้กับมนุษยชาติโดยรวมด้วย

ศักยภาพการรบมันไม่ได้วัดกันที่ปริมาณเครื่องบิน ความทันสมัยของอุปกรณ์

มันวัดที่ใจๆๆๆ

มาบ่นแล้วก้อหนีไป ตามเคย..

ประเทศที่พัฒนาแล้ว เค้าให้ความสำคัญกับการจัดระบบการศึกษามากครับ
เห็นได้จากการจัดสรรงบประมาณหรือการพัฒนาบุคคลากรทางการศึกษา
ตราบใดที่ระบบการศึกษาของประเทศไทย  ยังอยู่ในวังวนของอำนาจการเมือง
ไม่มีอำนาจเด็ดขาดพอที่จะคิดตัดสินใจ ได้อย่างเต็มที่ ก็ยากครับ ที่ส่วนอื่นจะพัฒนาตามไปด้วย

เคยได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง บอกถึงระบบการศึกษาสมัยก่อนเอาไว้ว่า
เป็นการออกแบบระบบของนายทุนเพื่อการผลิตคนเข้าสู่ระบบอุตสาหกรรม
08.00 เข้าห้องเรียน  12.00 พักทานข้าว  16.00 เลิกเรียน
อีกทั้งเนื้อหายังไม่ก่อให้เกิดจินตนาการ ที่จะนำไปสู่การสร้างสรร ความรู้ใหม่ๆ
ประเทศที่เจริญแล้ว ส่วนใหญ่ จะปรับระบบการศึกษา ให้เกิดประโยชน์ต่อผู้ศึกษา มากที่สุดครับ
การสร้างสรรนวัตกรรม หรือความคิดใหม่ๆ ได้รับการยอมรับ และปกป้อง อย่างดี

บ่นๆมาไม่ใช่อะไรหรอกครับ แค่เห็นงบประมาณพัฒนากองทัพไทย
กับงบประมาณหรือแนวนโยบายพัฒนาระบบการศึกษา มันช่างห่างไกลกันเหลือเกิน


ไปตอกบัตรเข้าทำงานละครับ  ผมกะแรกด้วยวันนี้  อิอิ

เจ้าเครื่องแจ๊สนี่ เข้าใจว่า วิถีทำการของขีปนาวุธติดเครื่อง มันต่ำกว่าเครื่องหลายๆรุ่นของสิงค์โปร์นะครับ
บู๊กันจริงๆพี่ไทยก็ไม่น่ารอด
แต่
ช่างมันเถอะ สมัยนี้เค้ารบกันทางเศรษฐกิจครับ

ระบบการศึกษาสร้างเพื่อเอามาใช้ในตลาดแรงงานนน่ะ

แต่ตอนผมเห็นสหรัฐใช้เครื่องบิน Stealth ถล่มอัฟกานิสถานแล้วสุดยอดมากเลย บินเรียงกัน 10 ลำ ปล่อยลูกระเบิด 5 วินาที 1 ลูก รัวๆ 100 ลูกติด

แทบจะหายไปทั้งประเทศเลยทีเดียว โหดเกิน 

อ้างถึงจาก: jealous ใน 13 พฤษภาคม 2010, 08:56:33
ระบบการศึกษาสร้างเพื่อเอามาใช้ในตลาดแรงงานนน่ะ

ผมบ่นเรื่องนี้มากจนเรียนไม่จบ

ไม่รู้จะเรียนไปทำไม ไม่ได้จะเข้าโรงงานอุตสาหกรรม ไม่ได้จะเป็นชิ้นส่วนหุ่นยนต์

ตั้งแต่เลิกเรียนในมหาลัย รู้สึกได้เรียนคุ้มค่ากับชีวิตที่เหลืออยู่มาก

ปัญญาชนผู้ปฏิเสธปริญญา

(มหาลัยมันเหมือนแหล่งมอมเมายังไงไม่รู้ คนหลงทางเยอะมาก)

อ้างถึงจาก: SearchMarketing ใน 13 พฤษภาคม 2010, 10:18:50

อ้างถึงจาก: jealous ใน 13 พฤษภาคม 2010, 08:56:33
ระบบการศึกษาสร้างเพื่อเอามาใช้ในตลาดแรงงานนน่ะ

ผมบ่นเรื่องนี้มากจนเรียนไม่จบ

ไม่รู้จะเรียนไปทำไม ไม่ได้จะเข้าโรงงานอุตสาหกรรม ไม่ได้จะเป็นชิ้นส่วนหุ่นยนต์

ตั้งแต่เลิกเรียนในมหาลัย รู้สึกได้เรียนคุ้มค่ากับชีวิตที่เหลืออยู่มาก

ปัญญาชนผู้ปฏิเสธปริญญา

(มหาลัยมันเหมือนแหล่งมอมเมายังไงไม่รู้ คนหลงทางเยอะมาก)

นั่นนะสิ  คุณก้อง
เดี๋ยวนี้ชักไม่แน่ใจ    ว่าเรียนเพื่อรู้หรือเรียนเพื่อจบ

จริงๆ การศึกษาเป็นสิ่งที่ดีเสมอ   แต่บังเอิญว่าการศึกษาที่เรามีอยู่ตอนนี้ทำให้คนหลงทางซะมากกว่าจะชี้ทางสว่าง

ทหารไทยมีการฝึกของจริงบ่อยๆ

เรานึกว่าประเทศที่มีนายพลเยอะจะเป็นประเทศที่ปกครองด้วยระบอบเผด็จการซะอีก เช่น เกาหลีเหนือ