ถึงทุกท่าน นี้คือกระทู้สุดท้ายของ EThaiZone

[Shuriken]

น้อง ethaizone ครับ น้องเป็นหนึ่งในบรรดารุ่นแรก ที่เป็นคนมีน้ำใจมากครับ เคยเห็นฝีมือทำเว็บแล้วด้วยหากินได้สบายเลยนะ พี่เข้าใจนะเรื่องโลกแห่งความเป็นจริงกับโลกในเนท ความที่มันยังใหม่สำหรับ เราๆ มันจึงทำให้ไม่ชัดเจนว่า เราจะสามารถพึ่งมันได้ในอนาคตมากน้อยแค่ไหนจะเลี้ยงปากเลี้ยงท้องได้หรือเปล่า ยกเว้นคนที่โปรแล้วเค้าทำเป็นอาชีพจึงรู้ว่ามันทำได้ แต่เรายังคงเห็นมันลางๆ การที่เราอยู่ในโลกของอินเตอร์เนท แน่นอนเราเสียเวลากับมันไปแทนที่เราสามารถจะเอามันไปทำอย่างอื่นได้ในโลกภายนอก แต่มันไม่ได้เปล่าประโยชน์เพราะนั่นคือสิ่งที่เราชอบไม่ใช่เหรอ คนที่ต้องนั่งทำเนทนานๆ จะรู้ว่าโลกความเป็นจริงกับโลกภายนอกมันเริ่มแตกต่างกันออกไปทุกทีๆ  อยากให้น้อง ethaizone รับรู้โลกแห่งความจริงก่อนนะครับ โลกไซเบอร์เข้ามาเมื่อไรก็ได้ ถ้ามันยังไม่ชัดเจนควรใช้เวลากับมันน้อยๆ  และพร้อมเมื่อไรก็เต็มที่ในสิ่งที่ชอบเลยนะครับ เชื่อว่าใครหลายๆคน บางทีอาจจะไม่ใช่ต้องการเข้ามาอยู่ในโลกไซเบอร์นานๆหรอก แต่ต้องสร้างรายได้เพื่อไปสนับสนุนโลกแห่งความเป็นจริงในปัจจุบันมากกว่า  ขอให้น้องผ่านพ้นอุปสรรคในโลกแห่งความเป็นจริงได้ด้วยดีนะครับ

[9korn]

:-\ ผมเข้าใจความรู้สึกนี้ของคุณนะครับ
จะบอกว่าเคยผ่านจุดเปลี่ยนของการตัดสินใจแบบนี้มาเหมือนกัน ว่าจะทำเว็บต่อ หรือออกไปเป็นลูกจ้าเค้า
แต่สุดท้ายผมก็เลือกที่จะทำสิ่งที่รักต่อไป โดยเดิมพันกับอนาคต และอดทนต่อความคาดหวังของพ่อแม่ พี่น้อง
:-\ เพราะผมมั่นใจว่า อย่างไรเสีย มันย่อมมีอนาคต และสักวันจะต้องเป็นของเราบ้างแน่ๆ

http://about.storythai.com/?page=1410303

เป้นบทความที่ผมเขียนเมื่อ 5 ปีก่อน...
อยากบอกว่า เป็นกำลังใจให้นะครับ เพราะตอนที่ผมเริ่ม ก็อายุไม่ต่างจากคุณเท่าไหร่ 18-19 ปีเท่าๆกัน

สิ่งหนึ่งที่ผมคิดว่ามันเป็นมายาคติ และมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจมากเกินไปคือ ความรู้สึก "ต้องการงานที่มั่นคง"
ซึ่งมันเกือบทำให้ผมเลือกไปทำงานบริษัท หรือเป็นวิศวกร... ไม่ใช่ว่ามันไม่ดีนะครับ
แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ตอนนั้น ณ วันนี้ก็คงไม่มีผม หรือไม่มีเว็บที่ผมสร้าง อย่างทุกวันนี้ก็ได้

การตัดสินใจผิดครั้งเดียวชีวิตเราเปลี่ยนทันที
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น คุณไม่จำเป็นต้องเลือกทางใดทางหนึ่ง...

การเดินไปด้วยกันอย่างสมดุล คือ การเลือกทางสายกลาง
ไม่ตึงไปหรือหย่อนไป....
ความคิดคุณ อาจจะว่าทำงานบนเน็ตมันหย่อนเกินไป ทำให้สูญเสียชีวิตจริงๆ ประสบการณ์ที่จับต้องได้
ผู้คนและสังคม... ซึ่งมันก็จริง

การทำงานบริษัทมันก็ดีอย่างคือ สังคมมันเข้ามาหาคุณเอง เพราะต้องทำงานกับคนเยอะๆ
ต่างกับการทำงานอิสระ ที่คุณต้องเข้าหาสังคม มองดูว่าที่ไหนเค้ามีอะไรที่เราสนใจ เราก็ไปร่วมกับเค้า เป็นต้น

ทุกๆอย่างมันอยู่ที่คุณเอง
อย่ากดดันตัวเองมากไป จนกลายเป็นภาพหลอน
จงเชื่อมั่นในตัวเองว่าทำได้... และต้องทำให้ได้...

สู้ต่อไปนะครับ
เป็นกำลังใจให้....

[win]

กระทู้นี้ได้ข้อคิดของแต่ละคนดีจริงๆ 

 

[harmonic]

ขอให้โชคดีครับ ชีวิตคือการเดินทาง และการใช้ชีวิตคือการจัดสมดุลให้ตัวเอง ขอให้มีเส้นทางและแนวทางที่สดใสครับ

[kittop]

ทำตามใจตัวเองครับ
ผมให้กำลังใจ
สู้ๆครับ ชีวิตคนเรา
ขอให้โชคดีครับ

[robots]

เอาใจช่วยครับท่านเป็นกำลังใจให้เสมอ อย่าเพิ่งท้อก่อนละ

[OODMANTARO]

คุณอยากจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ...เรื่องของคุณ...ชีวิตของคุณ...แต่ถ้าคุณสามารถนำสิ่งที่คุณทำมาประยุกต์ใช้กับสิ่งที่คุณชอบได้ หรือถ้ามันไม่สามารถจะประยุกต์ใช้กันได้ คุณก็ต้องหัดบริหารเวลาให้เป็นนะ ว่าช่วงนี้ควรทำอะไร ช่วงนี้ไม่ควรทำอะไร ชีวิตคุณจะมีความสุขมาก  ............แต่ถ้าคุณได้ตัดสิ่งที่คุณชอบทิ้งไปจากชีวิตแล้ว ชีวิตคุณจะไม่สามารถหาความสุขได้อีกเลย  

[tony]

  อ่านแล้ว ซาบซึ้งใจ ผมชอบคนที่เลือกทำเพื่อคนรอบกาย และ คนใกล้ชิด เพราะทุกวันนี้ เรามองข้ามคนสำคัญของชีวิตไป

แต่เดี๋ยวก่อน ถ้ากลับมาอ่านภายในสิบนาทีนี้ อาจจะได้ทบทวนใหม่ อีกสักรอบ สำหรับการตัดสินใจ นะซาร่า นะ

เพิ่งรู้ว่าอายุ 19 โถ่ น้องเอ๋ย ตอนพี่อายุเท่านี้ก็เป็นเหมือนกัน คือต้องตัดสินใจเยอะ คิดแยะ และตัดสินใจเองมาตลอด แต่นั่นทำให้ เราแข็งแกร่งกับชีวิต และเลือกเดินทางในสิ่งที่ถูกต้องกับชีวิต รวมถึง มองเห็นหลายสิ่งเป็นเรื่องขี้ปะติ๋ว และตัด มันออกไปจากชีวิต โดยไม่แยแส ในทุกวันนี้

แต่... กว่าจะผ่านวันนั้นมาจนถึงวันนี้ (ซึ่งยังมีอีกหลากหลายเรื่องให้เจอเชียว) ก็ได้เดินผิดมาก็แยะ เดินถูกมาก็มี อย่างนึงคือ เราอาจจะมีความสามารถ แต่เราไม่มีโอกาสที่ดี รวมถึง ไม่เจอแสงสว่างในยามที่เดินไปในถ้ำมืด ยามกลางคืน ที่ดึกสงัด
หากมีเพียงไฟแช๊ค เพียงอันเดียว แม้จะไม่สว่างพอ แต่ัมันก็ทำให้ เรามีโอกาสเยอะขึ้น ในการคลำทางไปถึงยังปากถ้ำ

อยากให้ปรึกษากับใครสักคนก่อน ปรึกษาก่อน หากติดทะว่าเพียงเรื่องการสร้างรายได้ ยังมีอีกหลายคนที่เรายังปรึกษาได้ โดยเค้าไม่ได้ รังเกียจเดียดฉันฑ์ แต่เราต้องรู้จัก เปิดใจอีกสักหน่อย

ตอนพี่อายุ 19 พี่ก็เริ่มทำงานหาเงินแล้ว เพราะต้องคิดเอง ทำอะไรเองหลังจาก ออกมาพักหอพัก อพาร์ทเม้นท์ หรือเช่าอยู่คนเดียวตั้งแต่อายุ 13 หลังจากเดินพลาด ตกคู ตกเรน(คัมมิ่งเวิร์ลทัวร์) ตกตม แต่ก็ได้เพียงนิดน้อย ราวๆ เดือนละ 6000 บาท ตอนนั้นก็เขียนโปรแกรมได้แล้ว ทำเว็บเป็นแล้ว เผลอๆ น้องเก่งกว่าด้วยซ้ำในวัยเดียวกันกับพี่ตอนนั้น

อีกอย่างตอนนี้ ไม่รู้ว่า รายได้น้องเป็นยังไง ทำไมถึงตัดสินใจ เลือกที่จะตัดช่องน้อยไป เพราะ จริงๆ แล้ว เราทำได้หลายอย่าง และ เลือก และ แบ่งเวลาได้ อย่าเสียเวลาเยอะเกินไป สำหรับการมาตั้ง และ ตอบกระทู้  และไม่รู้อีกเช่นกันว่า หากเลือกที่จะไม่กลับมาเลย ไปทำอะไร รายได้เยอะกว่าเหรอ เยอะกว่าจริงๆ เหรอ เยอะกว่าแค่ไหน จิงจิงเหรอๆๆๆๆ


ถ้าทำเว็บเป็น เขียนโปรแกรมได้ มันมีช่องทางหาเงินเยอะแยะเชียว ทุกวันนี้ ผมไม่ได้รอรายได้จาก adsense เพราะผม รับจ๊อบ ทำเว็บ เขียนโปรแกรม ขายลิงก์ ทำโน่นทำนี่ ส่วนงานประจำได้ออกมาแล้ว และทำเป็นแค่ พาร์ทไทม์อาทิตย์ละสามวันให้กับบริษัทเดิมแค่นั้น เพราะมีอย่างอื่นต้องทำด้วย ในวันเสาร์อาทิตย์
(ใช่แล้ว ผมกลับไปเป็นนักเรียน เฟรชชี่ เหมือนที่มีคนแซวไง  )

ส่วนเรื่องรายจ่าย ผมก็บานเบอะ เพราะเพิ่งซื้อคอนโด มีหนี้เป็นล้านเลยครับ ตอนนี้ ล้านกว่าๆ เฉพาะ คอนโด ไม่รวมหนี้อื่นๆ อีกหลายแสน(ลูกหนี้ตัวจริง) รายจ่ายเดือนนึง เยอะมาก

อ่านแล้วแวะเข้ามาคุยก่อน ถ้าไม่รีบร้อน หรือ เร่งด่วน มีหลายคนยังฟังปัญหา และ ช่วยเหลือได้นะครับ 

เป็นกำลังใจให้คุณ

[Kowalskiz]

การเลือกอย่างใดอย่างนึงอย่างเดียวมันไม่ใช่เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องเสมอไป

การแบ่งความสำคัญต่างหากที่สำคัญ

ไม่งั้นพอคุณเจอโลกใหม่ ก็จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เพราะคิดว่าโลกที่อยู่ มันไม่ใช่

หากแบ่งความสำคัญได้ คุณก็จะเก็บเกี่ยวประโยชน์จากโลกต่างๆ เพื่อตัวเองและคนรอบข้างได้อย่างเต็มที่

[guy852]

  ง่ะ พี่โจ้นิ
ผมเข้าใจว่าพี่โจ้ คงจะเครียดกับเรื่องต่งๆที่รุมเร้าเข้ามาในชีวิตเท่าที่ผมฝัง แล้วพี่โจ้เป็นคนที่เรียกได้ว่าดูแลครอบครัวเลยทีเดียวครับ

พี่โจ้เป็นคนที่คุยโทรศัพท์กับผมได้นานๆ จนน้อง (สาว) พี่โจ้ หาว่าผมเป็นแฟน   (เสียหาย)
พี่โจ้เป็นคนที่ชอบแจก (ยกเว้นบ้าง CASE) ได้มาหลายอย่างและ  

พี่โจ้เรื่องแฟนนี้ไม่ต้องเครียดเลยครับ ถ้ามันจะมีเดียวก็มีเอง ความจริงแล้วทีพี่ไม่มีแฟนเนี้ยมันเป็นเรื่องที่พี่ต้องคิดว่า "มันไม่เกี่ยวกับอินเตอร์เนตเลย"
แต่ด้วยความที่พี่อ่ะ ทำงานอยู่ที่บ้านอย่างเดียวต่างหากละมั่ง?

ผมเข้าใจว่าพี่เป็นห่วงพ่อเป้นห่วงกิจการของบ้าน

ผมอยากให้พี่ใจเย้นๆนิดนึง และอย่างที่หลายๆท่านบอก



ผมจะไม่ห้ามพี่ จะไม่ยุให้อยู่ต่อ แต่ผมเข้าใจว่า พี่กำลังเป็นผู้เสพติด TSB ใช่ม่ะเลยต้องมาเลิก (555) เชื่อไหมครับจริงๆแล้วกายน่ะ อ่านกระทู้แทบทุกทู้ของ TSB แต่ไม่โพสตอบ และการเรียน (เกือบ)ไม่เสีย อ่านไปอ่านมาโพสนิดๆหน่อยๆ (ใน SEM) ได้เขียนหนังสือกะตลาด Edu. ด้วยทั้งที่ E-gold ไม่ใช่เรื่องที่กายถนัดเลย แต่กายกลับได้เขียน? พี่ก็น่าจะรู้ดีที่สุด


:

พี่อย่าวูบหนึ่งสิเมื่อวานยังคุยกานดีๆอู่เลยวันนี้ มันเกิดอารายขึ้น "ทำให้พี่ต้องเลือก หรือพี่เลือกเอง" ถึงพี่จะคิดยังไง 21.30 กายจะโทรไป ถ้าไม่ต้องการตัดสายทิ้งเลยนะครับ

ดูอย่างลุงโทนี่จิ คนเราวูบหนึ่งได้ทั้งนั้น

เพราะฉันโง่เองใช่ไหม  ที่เสียเทอวันนั้น
เทอเป็นดั่งเพชรในมือ  ที่ฉันนั้นได้ทำ ... หล่นหาย

หากย้อนเวลากลับไป   แก้ไข  ได้อย่างใจ
ก้อคงไม่ต้องมีใคร   เข้ามาแทรกแทนที่กัน


*จะเสียใจสักเท่าไหร่  ก้อรู้ว่ามันสายไป
ไหนจะมองเห็นเทอกับเขา ก้อยังปวดร้าว


**เป็นแค่เพียงวูบหนึ่งในใจ ที่คิดจะไปแย่งเทอคืนมา
ฉันคงทำ  ได้แค่เพียง  แต่ในความคิด
เพียง ... แค่ คิดก้อผิดเกินไป
ฉันจะทำได้ลงยังไง  มันจบแล้ว  
บอกตัวเอง หันหลังแล้วเดินจากเขาสักที ...


เพราะฉันโง่เองที่พูดคำนั้น  ว่า จบกัน
ทั้งๆที่ฉันพูดไป   ไม่ได้หมายความอย่างนั้น
คอยย้ำตัวเองว่ามันจบแล้ว  ...  ระหว่างเรา
ก้ออย่าเหนี่ยวรั้งอะไร เพราะฉันนั้นมันผิดเอง


(ซ้ำ*,**)  ดนตรี  (ซ้ำ*)


เพียงวูบหนึ่งในใจ ที่คิดจะไปแย่งเทอคืนมา
ฉันคงทำ  ได้แค่เพียง  แต่ในความคิด
เพียง ... แค่ คิดก้อผิดเกินไป
ฉันจะทำได้ลงยังไง  มันจบแล้ว  
บอกตัวเอง หันหลังแล้วเดินจากเขาสักที ...

[beginner]

ขอเรียกว่า น้อง ethaizone นะ อายุน้อยกว่าผมเยอะเลย
เป็นกำลังใจให้นะ ไม่รู้จะบอกว่างัย
**ผมมาทำ adsense ไม่นาน และมีงานประจำทำอยู่ แบ่งเวลามาทำเว็บ มาดูบอร์ดหาความรู้
แต่งานประจำก็ยังเป็นรายได้หลัก  ก็หวังว่าอีกหน่อยมันจะได้มากกว่างานประจำ **

แต่ยังไง น้อง ก็ไม่ถึงกับต้องทิ้งบอร์ดไปน่ะ นานๆ มาทีก็ได้
ขอให้คุณพ่อหายไวๆ นะ

[คุณป้าขา]

ซึ้งค่ะ และ เจ๋งที่สุดเลยค่ะ   

ยังไงก็ส่งข่าวมาบ้างนะคะ  อย่างน้อยพี่คนนึงที่เป็นกำลังใจให้!!  :

[blogger]

เกงกิ สู้ๆ 

[myong1]

เคารพการตัดสินใจของน้อง ethaizone ครับ

ประสบการณ์ชีวิตที่จะเจอต่อไปจะทำให้เรารู้ว่าเราถนัดอะไรกันแน่

เรียนรู้ให้เยอะ ๆ โชคดีครับ 

[yokey.]

เอาใจช่วยครับ ผมเข้าใจ

[kingmaster]

ผมเชื่อว่าสักวันหนึ่ง คุณจะกลับมาเอง หากคุณโตกว่านี้

เพราะโลกแห่งความเป็นจริง บางครั้งมันก็ไม่ได้เริศหรูอย่างที่คุณคิดหรอกครับ

ตอนนี้คุณอาจยังสับสน แต่อีกในไม่ช้า คุณจะค้นพบตัวเอง รู้ว่าตังเองต้องการอะไร

:-\

[น้องบิ้ว]

 

[toony]

โลกแห่งความจิง  กับโลก ไซเบอร์  มันก็โลกเดียวกันนั่นแหละ  เรานั่นแหละ ไปแบ่งแยกมัน มันก็ของจิง นั่นแหละ 

เอาเน็ต มาหาเงินสิ   บอร์ดอ่ะ ไม่ต้องตอบมากก็ได้ ไม่เห็นจำเป็นต้องหายไปเลย  ก็ตั้งเวลาไปเลย  เข้าวันละ 1/2 ชม แค่เนี้ย ก็โอแล้ว  เสียดายความรู้  ลองดูคุณเอกจิ  ความรู้เรื่อง php เค้าก็เริ่มต้นเรียนรู้เอง  เค้ายังทำได้เลย  ค่อย ๆ มอง เด๋วก็เห็น โอกาส  กิจการทางบ้าน ก็ทำไป  มีเวลาก็แวะมา  ทักทาย  แค่เนี้ย 

แหม  แต่ติดใจอย่าง  ทำไมเน็ตจะหาเงินสู้โลกแห่งความเป็นจริง ไม่ได้  ไม่เข้าใจ  ดู 2 หนุ่ม google จิ  ดูอย่างเจ้าของ ebay จิ  มันอยู่ที่เรารู้จัก ธุรกิจที่เราทำแค่ไหน 

ถ้าผมมีความรู้อย่างคุณนะ  ผมคงทำอะไรได้มากกว่านี้เยอะแล้ว

:-\  สุดท้าย ก็ขอให้มีความสุข กับสิ่งที่เลือก แระกัน 

มีหลายอย่างที่ดูดมา ถ้าลืมขอบคุณ ก็ขอบคุณมาณ ที่นี้เลยแระกัน 

ขอให้โชคดีคับ

[Tee++;]

เอ่อ... เอาไงดี ให้ตายสิ ไม่อยากจะเจอกระทู้เครียดๆ แบบนี้เลย น้องโจ้ เป็นคนแรกๆ ในบอร์ดเลยที่พี่คุยด้วย ได้แลกเปลี่ยนความรู้ ได้ทำความรู้จักกัน คนเรามันมีปัญหาต่างๆ กันไปครับ ที่สุดแล้วตัวเราเองจะเป็นคนตัดสินใจเอง ยังไงก็ขอให้เลือกทำในสิ่งที่ถูกแล้วกัน

ส่วนเรื่อง Internet นั้นไม่อยากให้ซีเรียสมากครับ Internet เป็นบ้านที่ 2 ที่ 3 หรือ ห้องน้ำก็ยังได้ จะเล่นที่ไหนมันก็รองรับได้หมด คงไม่ต้องถึงกับลากันหรอก ก็จริงอยู่ว่ามันอาจทำให้เราเสีียงานไปบ้าง เวลาที่เรา สนุกกับอะไรก็มักจะขลุกอยู่กับสิ่งนั้นๆ ตลอดแหละ แต่ถ้าเรารู้จักควบคุม รู้จักการบริหารเวลา เรื่องพวกนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่

ความรู้ที่น้องโจ้ ศึกษามานั้นเป็นประโยชน์กับตัวเอง ไม่ใช่ใครอื่น ยังไงก็อย่าทิ้งมันซะล่ะ กว่าจะได้มาถึงขั้นนี้ พี่รู้ไม่หมูเลย คนเราเลือกที่จะรับ หรือปฎิเสธอะไรได้ทั้งนั้น ควรทำใจให้สบายๆ แล้วทำตัวสบายๆ ไม่ต้องคิดมาก ครับ มีเวลาก็เล่น ไม่มีเวลาก็ไม่เล่น ง่ายๆ เรื่องพวกนี้

เอ่อแถมอีกอย่างครับ "การไม่มีแฟนเป็นลาภอันประเสิรฐ" ท่องไว้ๆ

Go for it ! 

[kornss]

คิดมากไปหรือเปล่าครับ ผมเข้าใจครับว่า การฟอกไตนั้น ครั้งละหลายพันบาท และจำเป็นต้องหาเงินอย่างเพียงพอ ทีนี้งาน Adsense นั้นผมเองก็คิดว่าเป็นงานเสริมอยู่แล้วครับ ว่างก็มาทำ ไม่ว่างก็ไม่ต้อง หรือ ทำแล้วได้เยอะกว่าก็ทุ่มเทมากหน่อย คิดแค่นี้เองครับแล้วจะได้สบายใจ อีกอย่างการแชร์ความรู้ในบอร์ดก็ทำให้ได้เพื่อนและความรู้มากมาย เอาเป็นว่าถ้าว่างก็เข้ามาดีกว่ามั้ยครับ อย่างน้อยก็ผ่อนคลาย ไม่จำเป็นต้องห่างกันไปเลยนี่ครับ เสียดายโปรแกรมเมอร์เก่งๆนะ