อยากเป็นนักเขียนบทความแต่เจอความเป็นจริงว่ามันเป็นไปไม่ได้

ตอนแรกเริ่มสมัครเขียนบทความกับทางเว็บที่เปิดให้สมัครเขียนบทความ เราก็ตั้งใจทำนะคะ เดือนแรกเขียนได้เกือบ 3000 แต่ว่าพอเข้าเดือนใหม่ ทางเว็บก็ดูเหมือนไม่อยากจะตรวจงานเรา ซึ่งเพื่อนที่สมัครด้วยกันก็โดน เหมือนเค้าไม่อยากจะจ่ายเงินน่ะค่ะ เราก็เลยท้อ มีแต่คนหัวเราะเยาะว่า การเขียนบทความน่ะไม่มีทางที่จะเลี้ยงตัวเองได้หรอก ตอนนี้ท้อมาก ๆ เลยค่ะ ที่บ้านก็จะให้ไปสมัครเป็นยาม เป็น รปภ แต่เราเข้าสังคมไม่เก่งเลย เครียดมาก ๆ เลยค่ะ

สู้ๆนะคะ

ลองเข้ากลุ่ม Facebook นักเขียน ดูสิครับ ผมก็เข้าไปหานักเขียนในนั้นอยู๋บ่อยๆๆ

รายได้เค้าก็โอเคนะ คือไม่ได้เขียนอย่างเดียวนะ เค้ารับดูแลคอนเท็นแต่ละเว็บด้วย โพสคอนเท้นแฟนเพจด้วยครับ

พยายามศึกษาสิ่งที่ลูกค้าต้องการคับ สู้ๆคับ

ต้องดูดีๆ คนโกงมี กดราคามี ซับคอนเทนมี เว็บที่จ่ายเมื่อเราลงบทความก็มี สารพัดครับ
ดูดีๆครับพยายามรับงานตรงกับคนจ้างโดยจรงจะดีสุด

  ขอบคุณมากค่ะ หนูเข้ากลุ่มในเฟสแล้วค่ะ กับเขียนให้เว็บนึง ตอนแรกก็ได้เงินดีค่ะ แต่ว่าตอนหลังดูเค้าจะไม่ค่อยอยากตรวจหนูเลย ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงจะได้เป็นนักเขียนประจำได้บ้างค่ะ

ลองทำบล็อกให้คนติดตามดูครับ ถ้าดังแล้ว เดี๋ยวก็มีงานมีสปอนเซอร์มาเรื่อยๆเองครับ   

เขียนบทความแนวไหนครับ

ถ้าอยากเขียนคอนเทนต์จริงๆ คิดว่าผลงานเรามีคนอ่าน ลองสังเกตุเว็บคอนเทนต์ ดังๆ ในไทย ตำแหน่ง Content Editor ลองยื่นสมัครเลยครับ คนอ่านข่าว คนอ่านคอนเทนต์ทุกวันถ้าเราสามารถทำได้ และเราชอบทางนี้จริงๆ ผมว่าน่าจะหางานได้นะครับ เอาใจช่วยนะครับ

 

คิดอะไรนอกกรอบสิคับ เขียนอะไรที่ออกมาจากตัวเรา ไม่ซ้ำใครเลย
วางเป้าหมายให้ชัดเจนคับว่า เป้าหมายต้องการเขียนบทความเพื่ออะไร จะได้ไม่หลงทางกับสิ่งที่เรารัก
เช่น 1.ต้องการเขียนเพื่อให้คนเข้าอ่านเยอะ ๆ (เพราะเป็นคนชอบเขียน)
2.ต้องการเป็นนักเขียนบทความมืออาชีพที่มีงานตลอด (การเขียนบทความในแบบนี้ ถ้าอ่านแล้วดูธรรมดาพื้นฐาน ดูไม่น่าสนใจ หรือถ้าเป็นคนอื่นเขียนก็คงใกล้เคียงกับเราเขียน (ต้องฉีกทางไอเดียจะดูน่าสนใจกว่าคับ))
3.ในการทำ content บทความ ต้องมีจุดดึงดูดความสนใจในเนื้อหา ทั้งจุดดึงดูดคน  คนที่จ้างเราทำ อาจต้องการเรื่องของ บอท กูเกิ้ลมาเก็บความสำคัญของเนื้อหาด้วย
ลองปรับหรือเรียนรู้เพิ่มเติมครับคือ เรียนรู้สิ่งที่กูเกิ้ลต้องการ บอท ต้องการ และสิ่งที่คนต้องการ ให้เข้ากันได้ทั้งความน่าอ่านและเป็นเนื้อหาใหม่ไม่ซ้ำใคร ไม่เลียนแบบ และทำอย่างต่อเนื่อง
4.เรื่องนี้สำคัญครับ บ้านเราผู้คนไม่ชอบอ่าน ทำเนื้อหาเยอะ ผู้คนไม่ได้อ่านทั้งหมดหรอกคับ นอกจากเป็นเนื้อหาในสิ่งที่เขาต้องการจะรู้จริง ๆ ก็จะอ่านทั้งหมด พฤติกรรมผู้คนต้องการอ่านสั้น ๆ
5.เมื่อผู้ที่มอบงานให้ แล้วปฏิเสธเรา อย่าพึ่งท้อครับ ปรับตัวเองใหม่อยู่เสมอ แล้วหาสาเหตุเป็นเพราะอะไร
6.บทความที่ดี ต้องมีข้อเปรียบเทียบให้คนเห็นภาพ ดึงความรู้สึก อารมณ์ จินตนาการ และการปิดการขายได้ในบทความนั้น
(ถ้าเขียนให้ผู้ทำสื่อเวปไซต์ เจ้าของผลงาน)องค์ประกอบพวกนี้จะทำให้คุณมีคุณสมบัติที่ดีในการได้รับเลือกให้เป็นผู้เขียนบทความครับ

อ้างถึงจาก: gupentud ใน 04 สิงหาคม 2018, 21:28:56
กับเขียนให้เว็บนึง

ลองไปสมัครเขียนบทความหลายเจ้าๆ ที่เปิดรับสมัครคนเขียนบทความได้ไหมครับ
เห็นบอกเขียนบทความให้ เว็บๆ นึงอยู่ ผมว่างานรับเขียนบทความมีอยู่เรื่อยๆ นะครับ

แต่เข้ากลุ่ม Facebook แล้ว ก็เพิ่มช่องทางหางานเขียนบทความได้อีกครับ
สู้ๆ นะครับ อย่าท้อมากล่ะ เดี๋ยวคิดงานไม่ออกนะ 

สู้ๆครับ 

อ้างถึงจาก: gupentud ใน 03 สิงหาคม 2018, 23:48:34
อยากเป็นนักเขียนบทความแต่เจอความเป็นจริงว่ามันเป็นไปไม่ได้

ตอนแรกเริ่มสมัครเขียนบทความกับทางเว็บที่เปิดให้สมัครเขียนบทความ เราก็ตั้งใจทำนะคะ เดือนแรกเขียนได้เกือบ 3000 แต่ว่าพอเข้าเดือนใหม่ ทางเว็บก็ดูเหมือนไม่อยากจะตรวจงานเรา ซึ่งเพื่อนที่สมัครด้วยกันก็โดน เหมือนเค้าไม่อยากจะจ่ายเงินน่ะค่ะ เราก็เลยท้อ มีแต่คนหัวเราะเยาะว่า การเขียนบทความน่ะไม่มีทางที่จะเลี้ยงตัวเองได้หรอก ตอนนี้ท้อมาก ๆ เลยค่ะ ที่บ้านก็จะให้ไปสมัครเป็นยาม เป็น รปภ แต่เราเข้าสังคมไม่เก่งเลย เครียดมาก ๆ เลยค่ะ

เชื่อผม ตราบใดที่ seo ยังขายได้   นักเขียนบทความที่ดีๆไม่มีวันอดตายครับ

ตอนแรกเริ่มสมัครเขียนบทความกับทางเว็บที่เปิดให้สมัครเขียนบทความ เราก็ตั้งใจทำนะคะ เดือนแรกเขียนได้เกือบ 3000
==> แสดงว่าตั้งใจเขียนดีมากครับ
==> แสดงว่าบทความแปลงเป็นเงินได้จริงๆ ครับ
==> แสดงว่าถึงไม่มีคนจ้างเขียนโดยตรงก็เอาไปขายได้นะครับ (ปกติจะขายได้ครั้งเดียว เพราะบทความที่ดีต้อง unique ครับ)
==> แสดงว่าไม่เอาไปขายก็ใช้เป็นตัวช่วยเรียกคนมาซื้อของที่ขาย หรือ เรียกคนมาจ้างเขียนบทความก็ยังได้ครับ

มันไม่พอหรอกนะได้แค่ 3000 บาทหน่ะ เข้าสังคมไม่เป็นก็ต้องเข้า พูดไม่เป็นก็ต้องพูด ทำไม่เป็นก็ต้องทำ หัดทำ ไม่มีใครเป็นมาแต่เกิด งานไม่มีก็ต้องหา ต้องทำ มีอะไรก็ทำไป สมัครงานไว้ทุกที่ในเว็บ แถวบ้าน คนรู้จัก ไม่ชอบก็ทำไปก่อน ไปเรียนรู้ อย่าจมปลักวนเวียนกับความคิดเดิมๆ ออกจากบ้าน ออกไปทำ อยากมาเตือนสติ เพราะเราเคยเป็นแบบนี้มาก่อน ทำงานแบบนี้ก็ไม่กล้าออกไปทำงานอย่างอื่น กลัวสังคม กลัวเข้ากับใครไม่ได้ กลัวไปซะหมด เพราะถ้าอายุเยอะมันหางานยาก 30 ปีขึ้นนี่จะหางานยาก

มีเป้าหมาย สู้ๆ นะคะ 

สู้ๆ ครับ พยายามปรับตัว เพื่อความอยู่รอดครับ

 

สู้ๆครับ

สู้อย่าถอยย

เจ้าของกระทู้มาอัพเดทบ้างนะ ว่าเป็นอย่างไรบ้าง พี่ก็เคยเป็น รปภ ตอนเรียนมหาลัย ทำแทนคนที่ลาหรือควงหลายกะครับ ทำที่สวนอาหารหรือโรงงานบางครั้งครับ  กะนึง 12 ชั่วโมงครับ น้องน่าจะอยู่ไม่ไหว 

สู้ๆครับ 

ท้อเป็นถ่าน ผ่านเป็นเพชรนะจ๊ะ