ผลไม้ พืช ผัก พื้นฐานมาจากขี้ทั้งนั้นแหละครับท่าน เป็นเรื่องธรรมดา เพียงแต่คนส่วนใหญ่ไม่ได้เห็นต้นกำเหนิดของมัน เห็นแต่ตอนเป็นผล พร้อมกินแล้วก็เท่านั้น เพราะฉะนั้นขี้หมาก็เป็นเหมือนปุ๋ยคอกทั่วไปครับ

เข้ามาฟังด้วยคนคร้าบผม 

อ้างถึงจาก: April07 ใน 02 พฤศจิกายน 2013, 16:42:43

อ้างถึงจาก: trudy ใน 02 พฤศจิกายน 2013, 11:50:52

อ้างถึงจาก: ebizsl007 ใน 01 พฤศจิกายน 2013, 23:37:27

อ้างถึงจาก: April07 ใน 01 พฤศจิกายน 2013, 21:51:22
เข้าเรื่องกระเทียมกันค่ะ  ที่จริงมีหลายเรื่อง แต่ขอยกเรื่องกระเทียมมาเป็นตัวอย่าง อยากให้คิดให้ดีก่อนที่จะซื้อสินค้าจีนบริโภค บางคนคิดว่าไม่บริโภคนมผงก็พอ แค่นั้นไม่พอหรอกค่ะ

กระเทียมหัวใหญ่ๆ ขาวๆ สวยๆ ที่ขายตามห้าง อันนั้นคือกระเทียมจีน เมื่อ 4 ปีที่แล้ว เราไปตระเวณดูสินค้าตามปกติ เป้าหมายหนึ่งคือไปดูแหล่งผลิตกระเทียม  เริ่มแรกก็ไปดูที่โรงงานส่งออกกระเทียม อืมดูดี สะอาดตา ตามมาตรฐาน GMP, HACCP หลังจากคุยกับผู้ประกอบการแล้ว เราก็ไปตระเวณดูกระเทียมที่เก็บสต๊อกไว้ตามบ้าน(ไปกันเอง)   กระเทียมที่สต๊อกในโรงงานจะมีไม่มาก ส่วนใหญ่จะเก็บไว้ที่บ้านเกษตรกร เมื่อจะต้องตัดแต่งเพื่อส่งออก ลูกสวนก็จะนำไปส่ง สถานที่เก็บสต๊อก ไม่อยากเรียกว่าโรงเรือน มันดูดีเกินไป สถานที่เก็บคล้ายๆกัน คือเป็นเพิง มุงหญ้า ผนังเป็นไม้ซีกขัดสานห่างๆ กระเทียมอยู่ในถุงตาข่ายกองอยู่บนพื้นดิน ไม่ไกลออกไปจะมียามเฝ้าเป็นจุดๆ กลางวันชาวบ้านก็จะอยู่ในสวน ก็จะให้สุนัขเฝ้า พันธุ์ยอดนิยมก็โดเบอร์แมน ดุ เห่าเสียดัง มันก็ทานและขับถ่ายอยู่แถวนั้น อุจจาระกระจายเกลื่อนเต็มพื้น รอบๆกองกระเทียม เหม็นมาก เดินดูกระเทียมต้องเอาผ้าอุดจมูกด้วย

ลองนึกสิว่าถ้าคุณทำอาหารประเภทยำ ที่ต้องใช้กระเทียมสด จะเป็นยังไง หลังจากทริบนั้น เราก็เลิกซื้อกระเทียมในห้างเลย กลับตวจ.ทีก็ซื้อกระเทียมมาตุนไว้

อ้อ เขาใส่ปุ๋ยให้กระเทียมไงคับ
พอจะเอามาปรุงอาหารก็ต้องล้างน้ำก่อน

พี่เคยไปเที่ยว ที่นั้นที่จีน สวนผักของเขาก็ใฃ้ อุจจาระ ของพวกเรารดค่ะ ไม่ได้รดตรงโคนลำต้นนะคะ พวกคะน้ากวางตุ้งรดให้ชุ่มเลย ปุ๋ยอินทรีย์อย่างดี
เคยไปที่บ่อเลี้ยงปลาดุกของไทยไหมค่ะ เข่าจะทำเป็นตระแกรง เอาขี้ไก้ขี้เป้ดใส่ไปบนนั้น จากนั้นมีแมลงวันมาฟักไข่ ก็จะกลายเป็นหนอนตกลงไปในบ่อปล่า ปลาก็กินไป พวกเราก็กินยำปลาดุกฟู รสอุมามิกัน นะฮาฟ [/color]

ขอเซ็นเซอร์คำว่า รดให้ชุ่ม  มโนภาพมันชัดมาก
อันนี้ก็เป็นหนึ่งในขบวนการผลิตแบบซุปเปอร์ลีนของเค้าละ
ทานผักจีนปลอดภัย ไม่ต้องกลัวยาฆ่าแมลงเพราะกางมุ้งปลูก แต่ต้องล้างให้ดี ดีขนาดไหนก็ต้องนึกถึงว่าเรามีของกินที่ถูกราดรดด้วยอุจจาระมานับครั้งไม่ถ้วน แต่เรายังอยากที่จะทานมันเข้าไป แล้วเราจะต้องล้างมันให้สะอาดขนาดไหน  ก็ตามนั้น  555555

อืมมมม ได้กลิ่นเลยอ่ะ!!!

เข้ามาเก็บข้อมูลด้วย ขอบคุณครับ

เข้ามาเก็บข้อมูล ขอบคุณครับ 

  เก็บข้อมูล ขอบคุณครับ

เข้ามาสอดแนม

ความเคยชินของคนอเมริกัน

มาทำความรู้จักกับลูกค้ากันค่ะ

คนอเมริกันโดยส่วนใหญ่เป็นคนที่ซื่อสัตย์ มีความรับผิดชอบต่อสังคม ชอบความตรงไปตรงมา แต่พฤติกรรมการซื้อขายถูกสปอยล์จากการแข่งขันในตลาดมากไปหน่อย

ดูอย่างการซื้อของในห้าง เรื่องรับการคืนสินค้าเป็นเรื่องปกติมาก สินค้าทั่วไปสามารถคืนภายใน 3 เดือน สินค้าอิเลกทรอนิกส์คืนภายใน 1 เดือน (อาจจำสสับกัน) ประมาณนี้ แต่คนอเมริกันถ้าไม่มีปัญหาจริงๆก็จะไม่ค่อยคืนของ สินค้าที่ห้างรับคืน เค้าจะต้องไปขายในราคาของ open box หรือ refurbished  การให้บริการของห้างร้าน หน่วยงานของรัฐ ธนาคาร ... ก็แนวๆเดียวกัน แบบอเมริกัน ไม่ได้พูดหวานหรืออะไรมากมาย แต่เรารู้สึกได้คือความเต็มใจให้บริการ เมื่อเดินเข้าร้าน คนขายจะไม่ค่อยเดินตามเราเพื่อคอยช่วยเหลือเหมือนอย่างในเมืองไทย เค้าก็จะอยู่ที่เค้าเตอร์ แต่ถ้าเราต้องการความช่วยเหลือ เค้าช่วยแบบจัดเต็มจริงๆ อันนี้เป็นพฤติกรรมส่วนใหญ่ที่เคยเจอนะคะ อาจจะไม่ใช่ 100%

คนอเมริกันเคยชินกับสินค้าดีราคาถูก เค้าจะไม่ค่อยตามเทรนแฟชั่นเหมือนทางฝั่งยุโรป ส่วนใหญ่ซื้อของกันตามความชอบส่วนตัว ตามสไตล์ที่ชอบ สินค้าแบรนด์เนมในอเมริกาต้องแข่งขันกันสูงมาก เพื่อดึงดูดลูกค้า ทุกๆช้อปของแบรนด์ต่างๆ จะมีสินค้าทุกราคา เอาไว้ให้กับลูกค้า ใครชอบไป outlet ก็จะรู้ดี สินค้าดีราคาถูก เราเคยซื้อเสื้อยืด GAP ตัวละ $2.5, Roxy $7, American Eagle $5-7, Banana republic $15, Adidas $3-5, Polo $7, Victoria secret $3-5, Clinic repairwear $25 เครื่องสำอางค์แบรนด์ในเครือ Estee lauder ซื้อที่ outlet ได้ในราคา $15-$30 นาฬิกาในเครือ Armani (Fossil $15-25, DKNY $15-$25, Emporio Armani $30-$100) อันนี้เป็นแบรนด์ที่เคยซื้อ เพื่อนเคยซื้อกระเป๋าตัง coach ใบละ $10 ใครชอบซื้อของแบรนด์จากเฟซก็ดูราคาต้นทุนได้ตามนี้ + ค่าหิ้ว

สินค้าจีนส่วนใหญ่จะอยู่ในห้างอย่าง walmart, หรือร้าน 1 เหรียญ สินค้าขายดีส่วนใหญ่จะเป็นพวกกิฟช้อป เสื้อผ้าจีนจะขายไม่ค่อยดีเพราะซักอบแล้วไม่หดก็ย้วย และมีราคาแพงกว่าสินค้าแบรนด์  สินค้าแบรนด์ก็ลดราคาเร็วมาก ถ้าไม่รีบ รอซัก 6 เดือน สินค้าที่ออกใหม่จะไปอยู่ในห้าง Ross, TJMax หรือใน Outlet แล้ว ช้อปใน mall ก็จะมีสินค้าลดราคาติดร้านไว้ตลอดเพื่อเรียกลูกค้า จะนั่งจะเดินจะนอน เราก็จะใช้สินค้าแบรนด์พวกนี้ตลอด ใส่สบาย ถูก

เดี๋ยวมาต่อค่ะ

ขอย้อนกลับไปเรื่องกระเทียมนิดนะคะ ตอบแบบรวมๆ

เราไม่ได้ไปตระเวณดูสินค้าจีนอย่างเดียว เวียดนาม ไทย เราก็ดู เราตระเวณดูการผลิตสินค้าเกษตรไทยมาเกือบครบทุกจังหวัด ก่อนที่จะไปดูของจีนกับเวียดนาม

เรื่องกระเทียมนั้นเรายกตัวอย่างให้ดู บางทีอาจจะเขียนเกินไปหน่อยก็ต้องขออภัย แค่อยากชี้ประเด็นว่า คนจีน(แผ่นดินใหญ่)ส่วนใหญ่มีเป้าหมายคือความมั่งคั่ง การมีชีวิตที่หรูหรา นิสัยส่วนใหญ่คือ ขยัน อดทด ประหยัด และอีกอย่างที่จะเพิ่มให้คือความรับผิดชอบต่อส่วนรวมมีน้อยเมื่อเทียบกับชนชาติอื่น เดินตามถนนก็จะรู้ กลิ่นมาก่อน ขยะเกลื่อน  เวียดนามยังดูสะอาดตากว่า แต่ด้วยการก่อสร้างค่อนข้างเยอะ เมืองจึงเต็มไปด้วยฝุ่น

นิสัย+ความเคยชินของคนจีนก็จะสะท้อนออกมาในผลิตภัณฑ์ของเค้าด้วย ผลิตภัณฑ์ก็จะเป็นผลิตภัณฑ์ที่เน้นหนักไปในการลดต้นทุน ไม่ค่อยคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้บริโภค ประเด็นมันอยู่ตรงนี้

ส่วนเรื่องผัก สำหรับเราไม่ไช่แค่ตระเวณดู เราปลูกผักขายตั้งแต่ประถม วัยเด็กครอบครัวเรายากจนมาก ตาม format ของครอบครัวคนอีสานที่ผู้นำครอบครัวขาดความรู้ ความรับผิดชอบ ยายไปขอใช้ที่ข้างบ้านซึ่งเป็นที่ดินที่คนมีตังซื้อเอาไว้มาปลูกผักขาย เราไม่ได้เรียนอนุบาลเพราะที่บ้านไม่มีตัง เข้าเรียนชั้นแรกคือป.1 ตอน 7 ขวบ  ก่อนไปเรียน เราต้องทำงานบ้าน และรดน้ำผักก่อน เลิกเรียนก็ดิ่งกลับบ้าน ทำงานบ้านเสร็จก็รีบเข้าไปดูแลแปลงผัก ช่วยยายเก็บผักมาล้างแล้วก็มัดเป็นกำๆ กว่าจะเสร็จงานแต่ละวันเกือบเที่ยงคืน แล้วยายก็เอาไปขายตอนเช้ามืด ส่วนวันเสาร์อาทิตย์เราก็ติดสอยห้อยตามยายไปทำงานรับจ้างทั่วไป รับจ้างเก็บเกี่ยวบ้าง บางวันก็เย็บกระสอบอยู่ที่บ้าน ชีวิตเราก็ตามนั้น เราเคยปลูกประเทียม เพื่อเก็บเป็นกระเทียมแห้งไว้ขาย เมื่อผ่านขั้นตอนทุกอย่าง กระเทียมก็จะเก็บโดยการแขวนเอาไว้ เก็บดีกว่ากระเทียมจีนแน่นอน

ต่อค่ะ

ห้าง Ross, TJmax ร้าน 1 เหรียญ มีกระจายอยู่เกือบทุกเมือง ดังนั้นการจะเอาเสื้อผ้าแฟชั่นที่ซื้อจากจีน หรือสินค้าจีนขึ้นขายบนเวบก็จะเหนื่อยซักหน่อย

1. เสื้อผ้าซักอบแล้วมันมีโอกาสที่จะไม่คงสภาพ โอกาสจะได้ negative feedback ก็จะสูง
2. สินค้ากิฟช้อป ก็ต้องแข่งขันกับร้านหนึ่งเหรียญ ร้านหนึ่งเหรียญมีหลายแบรนด์มาก มีกระจายเกือบทุกเมือง เมืองละหลายๆร้าน
3. โอกาสที่ลูกค้าขอคืนสินค้าสูง รูปสวย แต่พอลูกค้าได้รับของ อาจไม่พอใจ ขอคืนสินค้า
4. ขายของจีนต้องแข่งขันกับคนจีน คนอเมริกันที่นำเข้า และผู้ขายชาติอื่นๆที่นำเข้าสินค้าจีนเหมือนกับไทย
5. กำไรต่อชิ้นต่ำเพราะการแข่งขันสูง ต้องส่งพัสดุย่อยถึงจะสู้ราคาเจ้าอื่นได้ การส่งพัสดุย่อยในปริมาณมากๆ จะทำให้เราเหนื่อย  % on time ค่อนข้างต่ำ บางประเทศก็ Track ไม่ได้ ที่สำคัญ บริการพัสดุย่อยของไทยยังห่างชั้นกับไปรษณีย์จีน ฮ่องกง เทียบไม่ติดเลยกับ usps-first class mail (ถูก+เร็วมาก+track ได้)
6. ต้องมีการปรับตัวอยู่ตลอดเวลา เมื่อสินค้าเราติดตลาด โอกาสที่จะถูกก๊อปก็มีสูง
7. ต้องมีการปรับลิสติ้ง ปรับราคาบ่อยๆ เมื่อมีเจ้าอื่นปรับราคาลง เราอาจจะต้องปรับตาม ตัดกันไปตัดกันมาเป็นเรื่องปกติ

ถึงแม้จะเป็นข้าวของเครื่องใช้ในบ้าน ห้าง ross หรือห้างอื่นๆก็มีสินค้าแบรนด์ลดราคาติดร้านไว้เหมือนกัน อุปกรณ์กีฬาก็เหมือนกัน ห้างใหญ่อย่าง Sports authority(Gard sports), Al's sports ก็มีวิธีการขายเหมือนช้อปสินค้าแบรนด์เนมทั่วไป มีทั้งสินค้าราคาเต็มและสินค้าลดราคา

แต่ก็ใช่ว่าขายของจีนจะไม่ประสบความสำเร็จนะ เราพูดถึงภาพรวมๆ เราว่าก็คงมีนักขายที่ขายสินค้าจีนแล้วรวยเหมือนกัน แต่คงต้องมีเทคนิกเฉพาะ

สินค้าจีนก็ใช่ว่าจะไม่ดีไปเสียหมด ดีๆก็มี บางอย่างเราก็ชอบตั้งแต่เด็กยันแก่ อย่างหนังจีนกำลังภายใน อันนี้เป็นสินค้าจีนที่เราชอบมาก ปัจจุบันนี้ก็ยังชอบอยู่ แต่ออกจะติเรื่องใส่เอฟเฟคมากไปหน่อย

ถ้าใครมีความคิดเห็นหรือสงสัยอะไรก็ถามได้ค่ะ คราวหน้าเราจะเริ่มเขียนเรื่องการขายสินค้าไทย
แต่อาจจะมาช้าสักหน่อย ตอนเปิดกระทู้ เป็นวันที่ order น้อย เลยหาอะไรทำ แต่ก็ลืมนึกไปว่ามันเป็นวันฮาโลวีน
ตอนนี้ order เริ่มกลับมาเป็นปกติแล้ว เราอาจจะมาแบบกระปริดกระปรอยนะ

  เข้ามารอตามอ่านค่ะ เก็บความรู้เพื่อไปต่อยอด

ลงชื่อไว้ก่อน ไว้ค่อยทยอยอ่าน
ขอบคุณจขกท.มากคะ

  +1 ขอบคุณคะ

เขียนได้ดีมากครับ บรรยายได้เข้าใจง่าย
ชอบครับ รอติดตาม

เขียนได้สนุกมากครับ
น่าติดตาม

ขอบคุณครับ

มารอติดตามคับผม

ขอบคุณมากครับ ได้ความรู้ดีมากเลย +1 ให้ครับ

เพิ่มเติมเกี่ยวกับสินค้าจีนนิดหน่อยค่ะ

ความหลากหลายของสินค้าจีนเป็นสิ่งที่เราต้องยอมรับ บางครั้งสินค้าที่หาซื้อที่อื่นไม่ได้แต่ก็ยังหาซื้อได้ที่จีน การจะขายสินค้าจีนให้ได้กำไรอย่างยั่งยืน จะต้องทำการบ้านหนักหน่อย คงไม่ใช่แค่เดินไปหยิบสินค้าที่วางขายตามสำเพ็งมาลงขาย จะต้องค้นหาสินค้าดีๆถูกๆให้เจอ ศึกษาวิธีทำการตลาด หาวิธีการสร้างให้ความโดดเด่น หาวิธีดึงดูดลูกค้า สร้างความแตกต่างในการขายให้ได้ และที่สำคัญเตรียมวิธีรับมือกับการเลียนแบบ

เนื้อหามาเรื่อยๆ เลยนะเนี้ย ต้องมาอ่านบ่อยๆและ ขอบคุณมากครับ

วิดิโอ แฉ!-น้ำมันปรุงอาหารจากท่อระบายน้ำในจีน

http://video.sanook.com/player/515384/%E0%B9%81%E0%B8%89!-%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B3%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3-%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B3-%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B5%E0%B8%99