ผมไม่เคยให้ยืมเงินเกิน 3 พันครับ (เพราะมีติดกระเป๋าไม่เคยเกินนั้นเลย 555)
ถ้าเรามีเหลือ ให้ยืมได้แล้วเราไม่ลำบาก ก็ให้ครับ (ไม่ใช่ว่าให้แล้วเราต้องมาอดแทน อันนั้นไม่ดีครับ)
ถ้าไม่ได้คืนก็ถือว่าได้รู้นิสัยเพื่อนครับ คิดว่าทำบุญไปครับ

เป็นผมไม่ให้ยืมหรอกครับ หายไปตั้ง 4 ปี ผมว่า เขาต้องมีคนสนิทบ้าง หรือคนใกล้ชิดบ้าง ทำไมไม่ยืม แล้วทำไมต้องมายืมเราด้วยล่ะครับ 

บอกว่า กำลังหาคนยืมตังค์อยู่เลย มีให้ยืมบ้างไหม

เจอเพื่อนแบบนี้ไม่ไหวจริงๆ

ถ้าให้ยืมจากคนที่เคยรู้จักอาจจะกลายเป็นคนที่ไม่รู้จักเลยก็ได้นะครับ
และถ้าไม่ให้ยืมก็เช่นกัน

ดูนิสัยเพื่อนนิดครับถ้าเป็นคนนิสัยดีนะไม่ใช่พวกใช้เงินสิ้นเปลือง และคุณมีเงินเก็บอยู่บ้างควรจะให้ครับเพราะเป็นเงินจำนวนน้อยแต่ให้คุณค่ามหาศาลกับคนคนหนึ่ง

แค่คนอยู่ใกล้ๆ เจอกันเกือบทุกวัน ยังต้องทวงแล้วทวงอีก

อยู่ที่คุณเเล้วล่ะครับ ถ้าคิดว่าให้เเล้วมีความสุข กับการได้ทำทาน ก็ให้ไปเถอะครับ อย่าคิดอะไรเยอะเกิน....จบ

ถ้ามีคนมายืมตังค์นะ ไม่ว่าจะสนิทหรือไม่สนิท  บอกงี้เลย

"มาหารายได้เสริมมั้ย ทำวันละ 2 ชม. ได้วันละ1000"

                        "ทำไรอ่ะ"

               "พรุ่งนี้มีอบรม ไปดูมั้ยล่ะ"

                      "เสียตังค์ป่ะ"

                       " 600 บ."

                          "...."

ถ้าไม่อยากคุย ก็บอก " ไม่ให้ "

ถ้าไม่งั้นก็ " ไม่มีอ่าคับ "

ถ้าเพื่อนคนนั้นไม่แย่จนเกินไป และตัวเองไม่ลำบากก็ให้ยืมไปเถอะ
ผมก็เคยโทรไปยืมตังเพื่อนที่ไม่ได้ติดต่อกันหลายปี
ตอนนั้นไปทำงานต่างจังหวัดแล้วเงินไม่พอใช้ เบอร์บัญชีก็จำไม่ได้
เลยโทรไปยืมเพื่อนที่ทำงานอยู่ที่นี่ซึ่งไม่ได้ติดต่อกันเกิน 5 ปีแล้ว
เพื่อนก็ดีมาก รีบขับรถเอาเงินมาให้ พร้อมทั้งเลี้ยงข้าว เลี้ยงเหล้า
ตอนนี้ผมยังซึ้งน้ำใจเพื่อนคนนี้อยู่เลย ถ้าเค้ามาขอความช่วยเหลือผมจะช่วยเต็มที่

อ้างถึงจาก: ptteppawong ใน 22 สิงหาคม 2013, 17:05:19
น้องที่ทำงานที่ กทม. เมื่อก่อน ไม่ได้สนิทอะไรมาก  ตอนนี้ผมก็ย้ายมาอยู่เชียงราย ไม่ได้ติดต่อกันมานานหลายปี ตั้งแต่ปี 52 แล้วล่ะมั๊ง  โทรมาไอ้เราก็นึกว่าจะคิดถึง รู้เปล่า โทรมาทั้งทีมาขอกู้ตังค์ เง้อ....เสียความรู้สึกชะมัด .....ถ้าโทรมาถามสารทุกข์สุกข์ดิบกันจะไม่ว่าอะไรสักคำ

เหมือนผมเป๊ะ 4 ปีแล้ว ผมอยู่เชียงรายมันโทรมาตากกทม มายืมเงินเป็นเพื่อนกันเนี่ยแหละ ก็เลยให้ไปฟรีๆ สองครั้งแต่ดันไปบอกทางบ้านผมที่กทม ประมาณว่าให้แต่เพื่อนแต่ที่บ้านไม่ให้ ประมาณว่ารักเพื่อนมากกว่าครอบครัวกลายเป็นคนผิดไปเลยเมื่อคืนก็โทรมาเลยไม่รับสายเห้อ

อ้างถึงจาก: ten1312 ใน 25 สิงหาคม 2013, 12:31:01
ถ้าเพื่อนคนนั้นไม่แย่จนเกินไป และตัวเองไม่ลำบากก็ให้ยืมไปเถอะ
ผมก็เคยโทรไปยืมตังเพื่อนที่ไม่ได้ติดต่อกันหลายปี
ตอนนั้นไปทำงานต่างจังหวัดแล้วเงินไม่พอใช้ เบอร์บัญชีก็จำไม่ได้
เลยโทรไปยืมเพื่อนที่ทำงานอยู่ที่นี่ซึ่งไม่ได้ติดต่อกันเกิน 5 ปีแล้ว
เพื่อนก็ดีมาก รีบขับรถเอาเงินมาให้ พร้อมทั้งเลี้ยงข้าว เลี้ยงเหล้า
ตอนนี้ผมยังซึ้งน้ำใจเพื่อนคนนี้อยู่เลย ถ้าเค้ามาขอความช่วยเหลือผมจะช่วยเต็มที่

ตามที่ท่านนี้กล่าว ถ้ารู้จักว่านิสัยโอเคให้ยืมไปเถอะครับ แต่ถ้าเป็นแบบนิสัยไม่ดีเอาเงินไปใช้สิ้นเปลืองก็คงต้องหาทางเลี่ยงไป

เรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ยืม ๆ เงิน เห็นแล้วอดไม่ได้ที่จะเล่า

ในชีวิตนี้ที่จำได้ ไม่เคยขอยื้มเงินใครเลย หรือถ้าหลง ๆ ลืม ๆ ยื้มใครก็จ่ายหมด


เรื่องยืมตัง เป็นปัญหาที่แก้ไม่ตก เพื่อนยืมตัง ก็ทำลายมิตรแท้ พี่น้องยืมก็ขาดพี่ขาดน้อง ไม่มาองหน้ากัน


เราไม่สามารถรู้ได้ว่า ไอ้คนที่มายืมเงินเรา เค้าเดือดร้อนจริง ๆ หรือ เค้าเพียงแค่ ใช้เงินฟุ่มเฟือย ติดหวย เล่นการพนัน


ถ้าเราสามารถรู้ได้ว่า คนที่มายืมเงินเราเค้าเดือดร้อนเป็นคนดี แต่มันช็อตจริง ๆ ผมว่า ก็ควรช่วยเหลือให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่ก็อย่างว่า ทุกวันนี้ คนเราหน้าเนื้อใจเสือมันเยอะ เวลามายืมตังพูดดีมาก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ยิ่งกว่าชักมหาสมุทรทั้งโลกมาพูดให้เราใจอ่อน แต่ชื่อไหม? พอได้เงิน พอหันหลังหรือผ่านไปไม่กี่วัน เค้าคนนั้น จะหายไปเลย เหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เดินผ่านก็ไม่กล้าทัก เพราะทักกลัวเราจะทวงตัง 5555+


แต่ผมคิดแบบนี้ครับ ในการให้ยืมเงิน
- ถ้าให้ยืมแล้วไม่ได้คืน (ผมจะคิดซะว่า ซื้อคนแบบนี้ออกไปจากชีวิต)
- ถ้าให้ยืมแล้วไม่ได้คืน (ถือว่าเราเคยเป็นหนี้เค้า)
- ถ้าให้ยืมแล้วไม่ได้คืน (คิดซะว่า อานิสงส์นี้ อาจจะส่งผลให้เราในยามยาก มีคนช่วยเหลือ เพราะเชื่อว่า ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว)

แต่ก็แปลกนะ หลายคนมายืมผม ผมมักจะไม่ได้คืน หรือ ถ้าได้คืน ผมก็มักจะเอาเงินส่วนที่เค้ามาคืน ให้เค้าไปในส่วนหนึ่ง แบบว่า สงสารนะครับ เช่น ให้ยืม 3000 พอเค้าคืน ผมก็มักจะให้เค้าคืนไป 1000 เป็นแบบนี้ซะทุกที

** แต่เชื่อไหมครับว่า ตัวผมเอง ถ้าลำบากผมจะนึกถึงพ่อแม่ก่อนเลย ยังไง ๆ ก็พ่อแม่ไว้ก่อน ไม่อยากรบกวนคนอื่น มันอาย ๆ ยังไงไม่รู้  และผมเชื่อว่า หลาย ๆ คน ก็เป็นแบบผมอายที่จะยืมเพื่อน คนรู้จักเหมือนกัน แต่กับคนอีกประเภท มันยืมดะเลยครับ แม้แต่รู้จักกันทางออนไลน์ไม่เคยเจอหน้ากันแค่คุยในเน็ต มันยังกล้ายืมเลย... 555+

เรื่องเงินๆทองๆ ทำเสียเพื่อนไปเยอะละครับ รวมทั้งผมด้วย