อ้างถึงจาก: เทมาเส็ก ใน 07 กรกฎาคม 2011, 21:09:58
หากหลัง 6 โมงเช้าของวันที่  8 กรกฏาคม ผมยังไม่ได้เข้ามาอัพเดทกระทู้นี้ ช่วยกรุณาติดต่อมารดาของผมให้อ่านเอกสารในห้องทำงานของผมที่แปะติดไว้ด้วยนะึีัครับ จะขอบคุณเป็นอย่างสูง
เบอร์มารดาผมครับ AIS : 087-847-5782
เบอร์น้องผมครับ TRUE MOVE: 084-226-5749
ขอบคุณมากครับ

เฮ้ย มีใครโทรไปยังอ่ะ 

พ่อคุณ อีกห้าปีก็จะตายแล้ว จะรีบตายไปทั้งๆอย่างนี้เหรอ
แม่ก็ป่วยเหมือนๆกันใครจะดูแล น้องก็เพิ่งอายุสิบห้า วัยกำลังเกรียนเลย จะไปหวังพึ่งพามันได้มั้ย
ยิ่งมีภาระ ยิ่งมีคนที่รัก ก็ควรจะบอกกับตัวเองว่า กรูยังตายไม่ได้เว๊ย
ไม่ใช่มาป๊อดรีบตายเพียงเพราะน้องไม่ไปกินหมูกระทะด้วย

RIP

อ้างถึงจาก: barbies55 ใน 08 กรกฎาคม 2011, 09:52:39
พ่อคุณ อีกห้าปีก็จะตายแล้ว จะรีบตายไปทั้งๆอย่างนี้เหรอ
แม่ก็ป่วยเหมือนๆกันใครจะดูแล น้องก็เพิ่งอายุสิบห้า วัยกำลังเกรียนเลย จะไปหวังพึ่งพามันได้มั้ย
ยิ่งมีภาระ ยิ่งมีคนที่รัก ก็ควรจะบอกกับตัวเองว่า กรูยังตายไม่ได้เว๊ย
ไม่ใช่มาป๊อดรีบตายเพียงเพราะน้องไม่ไปกินหมูกระทะด้วย

มาอัพเดทแล้วครับ เมื่อคืนจัดหนักไปหน่อยเบียสิงห์สองลัง
ตอนนี้ครอบครัวผมแตกแยกหมดแล้วครับ น้องก็ไปอยู่กะเพื่อนหรือผัวก็ไม่รู้?
แม่ไม่สนใจผมแล้ว
พอละครับ 1 พ.ย. ไปทหารไม่ใช้เส้นกลับล่ะครับ
อีก 5 ปีผมก็เด้ดสมอเร่แล้ว ผมขอไปใช้ชีวิตในป่าเขาลำเนาไพรดีกว่า
ตอนนี้ผมยกเลิกเน็ต ยกเลิกโทรศัพท์ เหลือแค่ 3G ของ cat ครับ
ขอบคุณทุกแรงใจครับ

ถ้าคิดจะว่าจะตายในห้าปีมันก็จะตาย ถ้าคิดว่าจะมีชีวิตยืนยาวให้มากที่สุด มันก็ยืนยาว

จัยเย็นๆนะคับ

วัยกำลังต่อต้านมั้งคะ เมื่อก่อนเราก็เป็น ช่วงอายุ 15-17 เราดื้อมากค่ะ แต่สุดท้ายคนที่รักเราที่สุดคือครอบครัว เดี๋ยวน้องคุณก็คงคิดได้เองค่ะ ตอนนี้เขายังไม่ลำบาก แต่เมื่อไหร่ที่เขาลำบากเขาจะคิดถึงคนรอบๆตัวที่รักเขาค่ะ ยังไงก็ค่อยๆคุยกันนะคะ วัยนี้ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุค่ะ

อ้างถึงจาก: jpichit ใน 08 กรกฎาคม 2011, 09:49:21

อ้างถึงจาก: เทมาเส็ก ใน 07 กรกฎาคม 2011, 21:09:58
หากหลัง 6 โมงเช้าของวันที่  8 กรกฏาคม ผมยังไม่ได้เข้ามาอัพเดทกระทู้นี้ ช่วยกรุณาติดต่อมารดาของผมให้อ่านเอกสารในห้องทำงานของผมที่แปะติดไว้ด้วยนะึีัครับ จะขอบคุณเป็นอย่างสูง
เบอร์มารดาผมครับ AIS : 087-847-5782
เบอร์น้องผมครับ TRUE MOVE: 084-226-5749
ขอบคุณมากครับ

เฮ้ย มีใครโทรไปยังอ่ะ 

ตามมาลุ้นด้วยคน 555

น่าเสียดายอยู่
อุตสาห์รู้วันตาย แต่ก็ยังประมาท
แยกแยะไม่ได้เลย ว่าอะไรคือสาระ อะไรคือไร้สาระ

คงจะล้นแก้วไปหมดแล้วก็ได้ 

ตกลงมีคนโทรไปยัง 

อ้างถึงจาก: Legolas ใน 11 กรกฎาคม 2011, 13:24:01
ตกลงมีคนโทรไปยัง 

เฮ้ย มีคนโทรไปยังอ้ะ

อันดับแรก คุณไปเตะน้องสาวทำไมล่ะครับ ไม่ไปก็เรื่องของมันสิ คราวหลังให้ชวนเพื่อนน้อง แฟนน้องไปกินด้วย

ปล.การส่งเสียเงินเลี้ยงดู ไม่ได้หมายถึง คุณจะเตะจะต่อยแม่หรือน้องสาวก็ได้(กรูไม่ผิดว่างั้น)

ถ้าหาเลี้ยงครอบครัวแล้วคิดว่าควรลงไม้ลงมือกับคนในครอบครัวได้ก็แปลกๆนะครับ
ฟังดูแล้วคนที่เจ็บกับสิ่งที่เกิดขึ้นมากที่สุดคงไม่ใช่คุณนะลองคิดลึกๆอีกทีครับ

เวงกำ จิงๆๆๆๆ

อืม...อาจเป็นอรมณ์ชั่ววูบอ่าครับ ต่อไปก็ใช้แบบปากปราศัย น้ำใจเชือดคอครับ
ความรุนแรงเป็นอันดับท้ายสุดๆๆครับ

  ไม่ขอบอกอะไรมากน่ะครับ ลองมองในหลายๆมุมบ้าง ไม่ใช่จะคิดแค่ว่า "ผมหาเงินให้พวกคุณใช้ คุณต้องเชื่อฟังผม"
 
  ลองคิดดูถ้าเป็นตัวเราที่โดนชวนไปใหนซักแห่งแล้วเราไม่ไป โดยที่เราทำอะไรซักอย่างอยู่หรือไม่อยากไปกิน ก็ตามแต่เราจะไปใหม หรือ ต้องไปเพราะ

  คนชวน ใช้สิทธิ  "ผมหาเงินให้พวกคุณใช้ คุณต้องเชื่อฟังผม"   อย่างนั้นเหรอ

  ส่วนถ้ากรณีนี้เกิดกับผม แล้วมาพูดทวงบุญคุณที่หาเงินให้ใช้แบบนี้ ผมก็จะ แอนตี้สุดๆครับ สำหรับผม ถ้าโดนคนพูดแบบนี้ใส่ ผมคงจะพูดกลับไปเบาๆ แค่ว่า ถ้าให้เงินแล้วคิดแบบนี้

  อย่าให้ผมเลย ซะดีกว่า ผมละไม่ชอบจริงๆ คนแบบคุณนี้ ไม่ยอมลดทิฐฐิ(เขียนไงน่ะ คำนี้) อคติ ลงบ้าง มีแต่เอาตัวเองเป็นที่ตั้งไม่ยอมรับความคิดของคนอื่น

  ที่สำคัญ สิ่งที่คุณทำนั้น คุณไม่คิดบ้างเหรอครับ ว่านั้นคือ แม่ ผู้ให้กำเนิดคุณออกมา (เคยดูคลิปการคลอดลูกใหมครับ) สมัยก่อนนั้นคลอดลูกนั้นไม่ได้ง่าย(หรือเปล่า) เหมือน

  สมัยนี้น่ะครับ แม่ต้องทนเจ็บทนปวดมากแค่ใหน กว่าจะเบ่งเราออกมาจากตัวแม่ได้ แย่มากๆครับที่ทำแบบนั้น คิดได้คิดใหม่นะครับ สำนึกช้าดีกว่าไม่สำนึกเลย

  คำว่าให้อภัย จากแม่ ของเราท่านมีให้ตลอดอยู่แล้วไม่ว่าเราจะผิดถูก แย่อะไรขนาดใหน คนสุดท้ายที่รักเรามากที่สุดก็คือแม่
 
  อย่างที่หลายๆท่าน บอกนะครับ คุณเป็นหัวหน้าครอบครัวตอนนี้คุณลองไปหาอ่านดูน่ะครับ เรื่อง "พ่อแม่รังแกฉัน" อ่านแล้วคุณก็อาจจะคิดได้บ้าง ว่าควรสอนน้องยังไง

  เข้าใจอารมณ์โกรธครับ ต้องใช้เวลา แต่เมื่อไหร่ที่อารมณ์คุณลดลงแล้วก็นั่งคิดกับตัวเอง(Positive thinkingน่ะครับ ไม่ใช่ Negative) ว่าที่คุณทำไปนั้นดรหรือไม่ดี

  และที่สำคัญ  "ผมหาเงินให้พวกคุณใช้ คุณต้องเชื่อฟังผม"   อย่าเอามาอยู่ในความคิดเลยครับ ลองทำดีกับครอบครัวโดยไม่ได้หวังเป็น

  เจ้าชีวิตของเขาบ้างเถอะครับ หรือลองเข้าวัดฟังธรรม ปฏิบัติธรรมดูใหมครับ อาจจะใจเย็นขึ้นบ้าง อย่างเขาว่าละครับ  บวช ให้อะไรมากกว่าที่คุณคิด(ประโยคนี้เอามาจากใหนหว๋า)

  ขอให้หายโกรธและคิดได้มาม่า(ไม่ชอบไวไวและเร็วๆ) ที่ทำอยู่ตอนนี้ดีแล้วครับแค่ปรับทัศนคติของตัวเองนิดหน่อยก็จะดียิ่งขึ้นไปอีก

  ปล. ผมอิจฉาคุณน่ะที่คุณหาเลี้ยงครอบครัวได้ ผมอายุมากกว่าคุณผมยังหาเลี้ยงตัวเองไม่ได้เลย ขอชื่นชมจากใจจริงในเรื่องนี้ครับ

จขกท. เป็นโรคจิตอ่อนๆด้วย...
น่าเห็นใจครับ... ที่บางครั้งเขายังควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้....

เค้าไปเป็นทหารก็จบแล้วนี่ ในเมื่อเค้าไม่สามารถอยู่กับใครได้ก็แยกกันอยู่น่ะดีแล้ว ชิมิ

แม่เค้าคงดูแลตัวเองได้อยู่มาจนป่านนี้แล้ว

น้องเค้าคงมีผั ดูแลอย่างดี

ผมว่าคุณแยกไปซักพักคุณก็จะรู้ว่าคุณคิดถึงกันแค่ไหน...

แล้วสรุปนี่มีคนโทรไปยังละเนี่ย 

นั่งสมาธิบ้างครับ จะทำให้ใจเย็นขึ้น

เมื่อมีสติ ลองคิดทบทวนเรื่องต่างๆ

ใจเขาใจเรา

น้ำร้อนปลาเป็น น้ำเย็นปลาตาย

ผู้บริหารที่บังคับให้คนศรัทธา กับผู้บริหารที่คนศรัทธา ด้วยใจ ต่างกันยังไง