อ้างถึงจาก: ชงเข้ม ใน 14 เมษายน 2011, 19:47:51
ผมว่า จริงๆแล้ว ไม่น่าจะมีความผิดนะครับ
เพราะบัญชีของเรา เรามีสิทธิ์ในบัญชี
ถ้าคนที่จะต้องรับผิดชอบ ก็ควรจะต้องเป็นธนาคาร

มีความผิดครับ ...  มันมีกฏหมายเรื่องที่มาของรายได้ คุ้มครองอยู่

บัญชีของเราก็จริง แต่เงินที่ว่า มันไม่ใช่ของเรา ก็ไม่มีสิทธิ์อยู่ดี

 

ลาภมิควรได้ มาตรา 406 ถึง มาตรา 419


มาตรา 406     บุคคลใดได้มาซึ่งทรัพย์สิ่งใดเพราะการที่บุคคลอีกคนหนึ่งกระทำเพื่อชำระหนี้ก็ดีหรือได้มาด้วยประการอื่นก็ดี โดยปราศจากมูลอันจะอ้างกฎหมายได้และเป็นทางให้บุคคลอีกคนหนึ่งนั้นเสียเปรียบไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นจำต้องคืนทรัพย์ให้แก่เขา อนึ่งการรับสภาพหนี้สินว่ามีอยู่หรือหาไม่นั้น ท่านก็ให้ถือว่าเป็นการกระทำเพื่อชำระหนี้ด้วย

บทบัญญัติอันนี้ท่านให้ใช้บังคับตลอดถึงกรณีที่ได้ทรัพย์มาเพราะเหตุอย่างใดอย่างหนึ่งซึ่งมิได้มีได้เป็นขึ้นหรือเป็นเหตุที่ได้ สิ้นสุดไปเสียก่อนแล้วนั้นด้วย



มาตรา 407    บุคคลใดได้กระทำการอันใดตามอำเภอใจเหมือนหนึ่งว่าเพื่อชำระหนี้โดยรู้อยู่ว่าตนไม่มีความผูกพันที่จะต้องชำระ ท่านว่าบุคคลผู้นั้นหามีสิทธิจะได้รับคืนทรัพย์ไม่



มาตรา 408    บุคคลดั่งจะกล่าวต่อไปนี้ไม่มีสิทธิจะได้รับคืนทรัพย์คือ
(1) บุคคลผู้ชำระหนี้อันมีเงื่อนเวลาบังคับเมื่อก่อนถึงกำหนดเวลานั้น
(2) บุคคลผู้ชำระหนี้ซึ่งขาดอายุความแล้ว
(3) บุคคลผู้ชำระหนี้ตามหน้าที่ศีลธรรมหรือตามควรแก่อัธยาศัยในสมาคม



มาตรา 409    เมื่อบุคคลผู้หนึ่งผู้ใดซึ่งมิได้เป็นลูกหนี้ได้ชำระหนี้ไปโดยสำคัญผิดเป็นเหตุให้เจ้าหนี้ผู้ทำการโดยสุจริตได้ทำลายหรือลบล้างเสียซึ่งเอกสารอันเป็นพยานหลักฐานแห่งหนี้ก็ดี ยกเลิกหลักประกันเสียก็ดี สิ้นสิทธิไปเพราะขาดอายุความก็ดี ท่านว่าเจ้าหนี้ไม่จำต้องคืนทรัพย์

บทบัญญัติที่กล่าวมาในวรรคก่อนนี้ไม่ขัดขวางต่อการที่บุคคลผู้ได้ชำระหนี้นั้นจะใช้สิทธิไล่เบี้ยเอาแก่ลูกหนี้และผู้ค้ำประกันถ้าจะพึงมี



มาตรา 410    บุคคลผู้ใดได้ทำการชำระหนี้โดยมุ่งต่อผลอย่างหนึ่ง แต่มิได้เกิดผลขึ้นเช่นนั้น ถ้าและบุคคลนั้นได้รู้มาแต่แรกว่าการที่จะเกิดผลนั้นเป็นพ้นวิสัยก็ดีหรือได้เข้าป้องปัดขัดขวางเสีย มิให้เกิดผล เช่นนั้นโดยอาการอันฝ่าฝืนความสุจริตก็ดี ท่านว่าบุคคลผู้นั้นไม่มีสิทธิจะได้รับคืนทรัพย์



มาตรา 411    บุคคลใดได้กระทำการเพื่อชำระหนี้เป็นการอันฝ่าฝืนข้อห้ามตามกฎหมายหรือศีลธรรมอันดี ท่านว่าบุคคลนั้นหาอาจจะเรียกร้องคืนทรัพย์ได้ไม่



มาตรา 412    ถ้าทรัพย์สินซึ่งได้รับไว้เป็นลาภมิควรได้นั้นเป็นเงินจำนวนหนึ่ง ท่านว่าต้องคืนจำนวนนั้น เว้นแต่เมื่อบุคคลได้รับไว้โดยสุจริตจึงต้องคืนลาภมิควรได้เพียงส่วนที่ยังมีอยู่ในขณะเมื่อเรียกคืน



มาตรา 413    เมื่อทรัพย์สินอันจะต้องคืนนั้นเป็นอย่างอื่นนอกจากจำนวนเงินและบุคคลได้รับไว้โดยสุจริต ท่านว่าบุคคลเช่นนั้นจำต้อง คืนทรัพย์สินเพียงตามสภาพที่เป็นอยู่และมิต้องรับผิดชอบในการที่ ทรัพย์นั้นสูญหายหรือบุบสลายแต่ถ้าได้อะไรมาเป็นค่าสินไหมทดแทนเพื่อการสูญหายหรือบุบสลายเช่นนั้นก็ต้องให้ไปด้วย

ถ้าบุคคลได้รับทรัพย์สินได้โดยทุจริต ท่านว่าจะต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือบุบสลายนั้นเต็มภูมิ แม้กระทั่งการสูญหายหรือบุบสลายจะเกิดเพราะเหตุสุดวิสัย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าถึงอย่างไรทรัพย์สินนั้นก็คงต้องสูญหายหรือบุบสลายอยู่นั่นเอง



มาตรา 414    ถ้าการคืนทรัพย์ตกเป็นพ้นวิสัยเพราะสภาพแห่งทรัพย์สินที่ได้รับไว้นั้นเองก็ดีหรือเพราะเหตุอย่างอื่นก็ดี และบุคคลได้รับทรัพย์สินไว้โดยสุจริต ท่านว่าบุคคลเช่นนั้นจำต้องคืนลาภมิควรได้เพียงส่วนที่ยังมีอยู่ในขณะเมื่อเรียกคืน

ถ้าบุคคลได้รับทรัพย์สินนั้นไว้โดยทุจริต ท่านว่าต้องใช้ราคาทรัพย์สินนั้นเต็มจำนวน



มาตรา 415    บุคคลผู้ได้รับทรัพย์สินไว้โดยสุจริตย่อมจะได้ดอกผลอันเกิดแต่ทรัพย์สินนั้นตลอดเวลาที่ยังคงสุจริตอยู่

ถ้าผู้ที่ได้รับไว้จะต้องคืนทรัพย์สินนั้นเมื่อใดให้ถือว่าผู้นั้นตกอยู่ในฐานะทุจริตจำเดิมแต่เวลาที่เรียกคืนนั้น



มาตรา 416    ค่าใช้จ่ายทั้งหลายอันควรแก่การเพื่อรักษาบำรุงหรือซ่อมแซมทรัพย์สินนั้น ท่านว่าต้องชดใช้แก่บุคคลผู้คืนทรัพย์สินนั้นเต็มจำนวน

แต่บุคคลเช่นว่านี้จะเรียกร้องให้ชดใช้ค่าใช้จ่ายตามธรรมดาเพื่อบำรุงซ่อมแซมทรัพย์สินนั้นหรือค่าภาระติดพันที่ต้องเสียไปในระหว่างที่ตนคงเก็บดอกผลอยู่นั้นหาได้ไม่



มาตรา 417    ในส่วนค่าใช้จ่ายอย่างอื่นนอกจากที่กล่าวมาในวรรคต้นแห่ง มาตราก่อนนั้นบุคคลผู้คืนทรัพย์สินจะเรียกให้ชดใช้ได้แต่เฉพาะที่เสียไปในระหว่างที่ตนทำการโดยสุจริตและเมื่อทรัพย์สินนั้นได้มีราคาเพิ่มสูงขึ้นเพราะค่าใช้จ่ายนั้นในเวลาที่คืนและจะเรียกได้ก็แต่เพียงเท่าราคาที่เพิ่มขึ้นเท่านั้น

อนึ่ง บทบัญญัติแห่งมาตรา 415 วรรคสองนั้น ท่านให้นำมาใช้บังคับด้วยแล้วแต่กรณี



มาตรา 418    ถ้าบุคคลรับทรัพย์สินอันมิควรได้ไว้โดยทุจริตและได้ทำการดัดแปลงหรือต่อเติมขึ้นในทรัพย์สินนั้น ท่านว่าบุคคลเช่นนั้นต้องจัดทำทรัพย์สินนั้นให้คืนคงสภาพเดิมด้วยค่าใช้จ่ายของตนเอง แล้วจึงส่งคืน เว้นแต่เจ้าของทรัพย์สินจะเลือกให้ส่งคืนตามสภาพที่เป็นอยู่ในกรณีเช่นนี้เจ้าของจะใช้ราคาค่าทำดัดแปลงหรือต่อเติม หรือใช้เงินจำนวนหนึ่งเป็นราคาทรัพย์สินเท่าที่เพิ่มขึ้นนั้นก็ได้แล้วแต่จะเลือก

ถ้าในเวลาที่จะต้องคืนทรัพย์นั้นเป็นพ้นวิสัยจะทำให้ทรัพย์สินคืนคงสภาพเดิมได้หรือถ้าทำไปทรัพย์สินนั้นจะบุบสลายไซร้ ท่านว่าบุคคลผู้ได้รับไว้จะต้องส่งคืนทรัพย์สินตามสภาพที่เป็นอยู่และไม่มี สิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนเพื่อราคาทรัพย์สินที่เพิ่มขึ้นเพราะการดัดแปลงหรือต่อเติมนั้นได้



มาตรา 419    ในเรื่องลาภมิควรได้นั้น ท่านห้ามมิให้ฟ้องคดีเมื่อพ้นกำหนดปีหนึ่งนับแต่เวลาที่ฝ่ายผู้เสียหายรู้ว่าตนมีสิทธิเรียกคืนหรือเมื่อพ้นสิบปีนับแต่เวลาที่สิทธินั้นได้มีขึ้น

อ้างถึงจาก: ชงเข้ม ใน 14 เมษายน 2011, 19:47:51
ผมว่า จริงๆแล้ว ไม่น่าจะมีความผิดนะครับ
เพราะบัญชีของเรา เรามีสิทธิ์ในบัญชี
ถ้าคนที่จะต้องรับผิดชอบ ก็ควรจะต้องเป็นธนาคาร

หรือ คนที่โอนมาผิดจริงๆ  คิดได้ 2 อย่าง

คิดดี : หาทางติดต่อเจ้าของบัญชี แล้วโอนคืนเขาไป  อย่างน้อยก็ได้สินน้ำใจ หรือ connection ต่อไป

คิดไม่ดี : ถอนออกมาได้เลย  บัญชีเรานี่หว่า ช่วยไม่ได้ คุณไม่ตรวจสอบเอง  เดี๋ยวนี้ กว่าจะโอน ต้องตรวจสอบกันหลายอย่างนะ ถ้าโอนตู้ ต้องมีคอนเฟิร์ม 2 ครั้ง

ส่วนเรื่องฟอกเงิน ไม่น่าจะเกี่ยวกัน  เพราะฟอกแล้ว เขาต้องได้กลับไป อันนี้เขาเอามาอยู่ในบัญชีเรา ไม่เกี่ยวกัน
คิดเล่นๆ ถ้าคนที่ฟอก โอนเงินเข้าบัญชีอื่นๆ แบบเรา สัก 1000 คน
อย่างน้อย ธ.นั่นแหล่ะ ที่จะโดนตรวจสอบ ไม่ว่าจะเป็น แบงค์ชาติ , DSI หรือ ปปง.

ถ้าขึ้นศาล ถึงที่สุด เราก็ไม่ได้เสียหายอะไร

ปล. ความเห็นส่วนตัวนะ

ทางกฏหมายเรียกว่า ยักยอกทรัพย์มั๊ง? คุกนะตัวเอง

มันเป็นทรัพย์ที่ได้มาโดยไม่มีมูลนี้ เป็นลาภมิควรได้ จำต้องคืนทรัพย์ให้แก่เจ้าของ แต่ถ้าไม่รู้ว่าเป็นของใคร เก็บเงินเอาไว้ให้เกินสิบปีก่อน แต่ถ้าร้อนเงินก้อเอามาใช้ได้ ไม่มีปัญหา เจ้าของสิทธิมาทวงคืนก้อค่อยคืนเค้าไป

ถ้ามีคนโทรมาบอกว่าโอนผิดแล้วขอให้โอนคืนอย่าโอนนะครับ
ให้คนโอนผิดติดต่อธนาคารเอง ถ้าเค้าพิสูจน์ได้ธนาคารจะจัดการเอง ทางเราไม่ต้องทำอะไร

ระวังแค่อย่าโอนคืน ไม่งั้นจะโดนหลอกได้ง่ายๆ

อย่าเพิ่งกดมาใช้เลยค่ะ เกรงว่าจะมีผลตามมา

บัญชีผมไม่มีโอนเข้ามาผิดเลย
มีแต่ผมโอนผิดเอง

ทำไมไม่มีคนโอนผิดมาให้เรามั่งนะ 

อยากได้บ้าง

ข่าวเมื่อนานมาแล้ว  มีสาวคนนึง ถอนเงินในบัญชี จากเงินที่โอนมาผิด ออกไปใช้ เงินที่โอนมาผิดถึง สิบล้านบาท


เขาตามเจอ เงินเหลืออยู่ 6 ล้าน ติดคุก 10 ปีครับ ข่าวนี้สมัยผมยังเด็กอยู่เลยครับ

ผมก็เคยได้ครับ เงิน จากไหนไม่รู้ ไปกดที่ตู้ ATM อยู่ดีๆ มีเพิ่มขึ้นมา 4 หมื่นกว่าๆ 
ผ่านไป ไม่ถึงวัน ตอนเย็นๆ ของอีกวัน ที่ bank จะเครียรายรับ-รายจ่าย เค้าถึงรู้ตัว แล้วโทรมาตามคืนครับ เค้าจัดการให้เสร็จ ไม่ต้องทำอะไร แค่ยืนยันทางโทรศัพท์ครับ

ปกติแล้ว  เลขที่บัญชี  1 ชุด 10 หลักของะนาคารเดียวกัน

เช่นเลขบัญชีของผม  230-0-13935-5  จะไม่มีบัญชีอื่นในชุดเดียวกัน  โดยดูหลักสุดท้าย

ถ้าเปลี่ยนเป็นเลขอื่นยกเว้นเลข 5  จะโอนไม่ได้เพราะเค้าจะแจ้งว่าเลขที่บัญชีผิด

บัญชีของคนอื่นอาจจะเป็น 230-0-13936-2  ก็ได้  โอกาสโอนผิดนั้นยากครับ

เพิ่มอีกหน่อย  เลข 10 หลักประกอบด้วย 3 ตัวแรกรหัสสาขา  1 ตัวถัดมาคือประเภทบัญชี  6 ตัวถัดมาคือเลขที่บัญชี 

หลักสุดท้ายคือเลขตรวจสอบความถูกต้องของข้อมุล

อ้างถึงจาก: mobonline ใน 15 เมษายน 2011, 14:30:18
ผมก็เคยได้ครับ เงิน จากไหนไม่รู้ ไปกดที่ตู้ ATM อยู่ดีๆ มีเพิ่มขึ้นมา 4 หมื่นกว่าๆ 
ผ่านไป ไม่ถึงวัน ตอนเย็นๆ ของอีกวัน ที่ bank จะเครียรายรับ-รายจ่าย เค้าถึงรู้ตัว แล้วโทรมาตามคืนครับ เค้าจัดการให้เสร็จ ไม่ต้องทำอะไร แค่ยืนยันทางโทรศัพท์ครับ

ผมว่าติดต่อให้ธนาคารจัดการดีที่สุดครับ

ของผมก็เคยครับแต่ไม่รู้ตัว

รู้ตัวตอนเอาบัญชีไปปรับ

มียอด 55k มาจากไหนไม่รู้ เข้ามาอยู่ 2 วันแล้วจากไป T_T

แอบเสียดายนิดๆ 

อย่าบอกตัวเลขครับกันมิจฉาชีพ เผื่อมีคนสวมรอย แล้วก็อย่างที่ท่านบนบอกนะครับ

เร็ว ๆ นี้คงได้รับการติดต่อจากธนาคารครับ ปกติแล้วธนาคารจะต้องรอให้มีคนมาแจ้งว่าโอนเงินผิดก่อน ซึ่งคนที่เป็นต้นทางเค้าต้องไปแจ้งความก่อน โดยทางตำรวจจะออกเป็นหนังสือคราครุฑ(ไม่ใช่ใบแจ้งความ) แล้วหลังจากนั้นสาขาที่เปิดบัญชีของต้นทางเค้าจะติดต่อเราเองครับ โดยเค้ืาจะให้เราไปเซ็นหนังสือยินยอมให้ตัดเงินออกจากบัญชีครับ ซักพักเงินก็จะหายไปเิองครับ ถ้าไม่ได้รับการติดต่อจากธนาคาร และไม่ได้ไปเซ็นเอกสารด้วยตัวเองอย่าพึ่งโอนให้ใครเด็ดขาดนะครับ 

สืบไปๆมาๆระวังเจ็ดพอด

ดอกเบี้ยป่าว 

ส่วนมากมันเกิดจากความสเพร่าของจนทแบงค์แหละครับ
พอเปิดงานอีกที มันก็หายไป

ผมยังเคยเลย สมัยหนุ่มๆ ของไทยพาณิชย์เค้า
เป็นบ/ชเงินเดือน ซึ่งมันจะรวมค่าคอมมิชชั่นด้วย ก็หมายความว่าแต่ละเดือนไม่เท่ากัน มากบ้างน้อยบ้าง แต่จะมีสลิปให้ดู
ปรกติผมจะกดก่อน (ออกไป on-site บ่อยๆ) ก็ว่าเออเดือนนี้เยอะแฮะ มากกว่าปรกติโดยเฉลี่ยประมาณ 6-7000
พอกลับออฟฟิส ยังไม่ต้องได้สลิปเลย ผจก.แบงค์มารอและ คุยกะ ผจก.ผมอยู่

พอเจอหน้าผม เจ๊ผจก.แบงค์ พูดได้ดีมาก "น้องไม่รู้เหรอ ว่าเดือนๆ น้องจะได้เงินเดือนอยู่เท่าไร"

เออ ความผิดกรูอีก 

อ้างถึงจาก: bugnin ใน 14 เมษายน 2011, 19:52:35
ลาภมิควรได้ มาตรา 406 ถึง มาตรา 419


มาตรา 406     บุคคลใดได้มาซึ่งทรัพย์สิ่งใดเพราะการที่บุคคลอีกคนหนึ่งกระทำเพื่อชำระหนี้ก็ดีหรือได้มาด้วยประการอื่นก็ดี โดยปราศจากมูลอันจะอ้างกฎหมายได้และเป็นทางให้บุคคลอีกคนหนึ่งนั้นเสียเปรียบไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นจำต้องคืนทรัพย์ให้แก่เขา อนึ่งการรับสภาพหนี้สินว่ามีอยู่หรือหาไม่นั้น ท่านก็ให้ถือว่าเป็นการกระทำเพื่อชำระหนี้ด้วย

บทบัญญัติอันนี้ท่านให้ใช้บังคับตลอดถึงกรณีที่ได้ทรัพย์มาเพราะเหตุอย่างใดอย่างหนึ่งซึ่งมิได้มีได้เป็นขึ้นหรือเป็นเหตุที่ได้ สิ้นสุดไปเสียก่อนแล้วนั้นด้วย



มาตรา 407    บุคคลใดได้กระทำการอันใดตามอำเภอใจเหมือนหนึ่งว่าเพื่อชำระหนี้โดยรู้อยู่ว่าตนไม่มีความผูกพันที่จะต้องชำระ ท่านว่าบุคคลผู้นั้นหามีสิทธิจะได้รับคืนทรัพย์ไม่



มาตรา 408    บุคคลดั่งจะกล่าวต่อไปนี้ไม่มีสิทธิจะได้รับคืนทรัพย์คือ
(1) บุคคลผู้ชำระหนี้อันมีเงื่อนเวลาบังคับเมื่อก่อนถึงกำหนดเวลานั้น
(2) บุคคลผู้ชำระหนี้ซึ่งขาดอายุความแล้ว
(3) บุคคลผู้ชำระหนี้ตามหน้าที่ศีลธรรมหรือตามควรแก่อัธยาศัยในสมาคม



มาตรา 409    เมื่อบุคคลผู้หนึ่งผู้ใดซึ่งมิได้เป็นลูกหนี้ได้ชำระหนี้ไปโดยสำคัญผิดเป็นเหตุให้เจ้าหนี้ผู้ทำการโดยสุจริตได้ทำลายหรือลบล้างเสียซึ่งเอกสารอันเป็นพยานหลักฐานแห่งหนี้ก็ดี ยกเลิกหลักประกันเสียก็ดี สิ้นสิทธิไปเพราะขาดอายุความก็ดี ท่านว่าเจ้าหนี้ไม่จำต้องคืนทรัพย์

บทบัญญัติที่กล่าวมาในวรรคก่อนนี้ไม่ขัดขวางต่อการที่บุคคลผู้ได้ชำระหนี้นั้นจะใช้สิทธิไล่เบี้ยเอาแก่ลูกหนี้และผู้ค้ำประกันถ้าจะพึงมี



มาตรา 410    บุคคลผู้ใดได้ทำการชำระหนี้โดยมุ่งต่อผลอย่างหนึ่ง แต่มิได้เกิดผลขึ้นเช่นนั้น ถ้าและบุคคลนั้นได้รู้มาแต่แรกว่าการที่จะเกิดผลนั้นเป็นพ้นวิสัยก็ดีหรือได้เข้าป้องปัดขัดขวางเสีย มิให้เกิดผล เช่นนั้นโดยอาการอันฝ่าฝืนความสุจริตก็ดี ท่านว่าบุคคลผู้นั้นไม่มีสิทธิจะได้รับคืนทรัพย์



มาตรา 411    บุคคลใดได้กระทำการเพื่อชำระหนี้เป็นการอันฝ่าฝืนข้อห้ามตามกฎหมายหรือศีลธรรมอันดี ท่านว่าบุคคลนั้นหาอาจจะเรียกร้องคืนทรัพย์ได้ไม่



มาตรา 412    ถ้าทรัพย์สินซึ่งได้รับไว้เป็นลาภมิควรได้นั้นเป็นเงินจำนวนหนึ่ง ท่านว่าต้องคืนจำนวนนั้น เว้นแต่เมื่อบุคคลได้รับไว้โดยสุจริตจึงต้องคืนลาภมิควรได้เพียงส่วนที่ยังมีอยู่ในขณะเมื่อเรียกคืน



มาตรา 413    เมื่อทรัพย์สินอันจะต้องคืนนั้นเป็นอย่างอื่นนอกจากจำนวนเงินและบุคคลได้รับไว้โดยสุจริต ท่านว่าบุคคลเช่นนั้นจำต้อง คืนทรัพย์สินเพียงตามสภาพที่เป็นอยู่และมิต้องรับผิดชอบในการที่ ทรัพย์นั้นสูญหายหรือบุบสลายแต่ถ้าได้อะไรมาเป็นค่าสินไหมทดแทนเพื่อการสูญหายหรือบุบสลายเช่นนั้นก็ต้องให้ไปด้วย

ถ้าบุคคลได้รับทรัพย์สินได้โดยทุจริต ท่านว่าจะต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือบุบสลายนั้นเต็มภูมิ แม้กระทั่งการสูญหายหรือบุบสลายจะเกิดเพราะเหตุสุดวิสัย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าถึงอย่างไรทรัพย์สินนั้นก็คงต้องสูญหายหรือบุบสลายอยู่นั่นเอง



มาตรา 414    ถ้าการคืนทรัพย์ตกเป็นพ้นวิสัยเพราะสภาพแห่งทรัพย์สินที่ได้รับไว้นั้นเองก็ดีหรือเพราะเหตุอย่างอื่นก็ดี และบุคคลได้รับทรัพย์สินไว้โดยสุจริต ท่านว่าบุคคลเช่นนั้นจำต้องคืนลาภมิควรได้เพียงส่วนที่ยังมีอยู่ในขณะเมื่อเรียกคืน

ถ้าบุคคลได้รับทรัพย์สินนั้นไว้โดยทุจริต ท่านว่าต้องใช้ราคาทรัพย์สินนั้นเต็มจำนวน



มาตรา 415    บุคคลผู้ได้รับทรัพย์สินไว้โดยสุจริตย่อมจะได้ดอกผลอันเกิดแต่ทรัพย์สินนั้นตลอดเวลาที่ยังคงสุจริตอยู่

ถ้าผู้ที่ได้รับไว้จะต้องคืนทรัพย์สินนั้นเมื่อใดให้ถือว่าผู้นั้นตกอยู่ในฐานะทุจริตจำเดิมแต่เวลาที่เรียกคืนนั้น



มาตรา 416    ค่าใช้จ่ายทั้งหลายอันควรแก่การเพื่อรักษาบำรุงหรือซ่อมแซมทรัพย์สินนั้น ท่านว่าต้องชดใช้แก่บุคคลผู้คืนทรัพย์สินนั้นเต็มจำนวน

แต่บุคคลเช่นว่านี้จะเรียกร้องให้ชดใช้ค่าใช้จ่ายตามธรรมดาเพื่อบำรุงซ่อมแซมทรัพย์สินนั้นหรือค่าภาระติดพันที่ต้องเสียไปในระหว่างที่ตนคงเก็บดอกผลอยู่นั้นหาได้ไม่



มาตรา 417    ในส่วนค่าใช้จ่ายอย่างอื่นนอกจากที่กล่าวมาในวรรคต้นแห่ง มาตราก่อนนั้นบุคคลผู้คืนทรัพย์สินจะเรียกให้ชดใช้ได้แต่เฉพาะที่เสียไปในระหว่างที่ตนทำการโดยสุจริตและเมื่อทรัพย์สินนั้นได้มีราคาเพิ่มสูงขึ้นเพราะค่าใช้จ่ายนั้นในเวลาที่คืนและจะเรียกได้ก็แต่เพียงเท่าราคาที่เพิ่มขึ้นเท่านั้น

อนึ่ง บทบัญญัติแห่งมาตรา 415 วรรคสองนั้น ท่านให้นำมาใช้บังคับด้วยแล้วแต่กรณี



มาตรา 418    ถ้าบุคคลรับทรัพย์สินอันมิควรได้ไว้โดยทุจริตและได้ทำการดัดแปลงหรือต่อเติมขึ้นในทรัพย์สินนั้น ท่านว่าบุคคลเช่นนั้นต้องจัดทำทรัพย์สินนั้นให้คืนคงสภาพเดิมด้วยค่าใช้จ่ายของตนเอง แล้วจึงส่งคืน เว้นแต่เจ้าของทรัพย์สินจะเลือกให้ส่งคืนตามสภาพที่เป็นอยู่ในกรณีเช่นนี้เจ้าของจะใช้ราคาค่าทำดัดแปลงหรือต่อเติม หรือใช้เงินจำนวนหนึ่งเป็นราคาทรัพย์สินเท่าที่เพิ่มขึ้นนั้นก็ได้แล้วแต่จะเลือก

ถ้าในเวลาที่จะต้องคืนทรัพย์นั้นเป็นพ้นวิสัยจะทำให้ทรัพย์สินคืนคงสภาพเดิมได้หรือถ้าทำไปทรัพย์สินนั้นจะบุบสลายไซร้ ท่านว่าบุคคลผู้ได้รับไว้จะต้องส่งคืนทรัพย์สินตามสภาพที่เป็นอยู่และไม่มี สิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนเพื่อราคาทรัพย์สินที่เพิ่มขึ้นเพราะการดัดแปลงหรือต่อเติมนั้นได้



มาตรา 419    ในเรื่องลาภมิควรได้นั้น ท่านห้ามมิให้ฟ้องคดีเมื่อพ้นกำหนดปีหนึ่งนับแต่เวลาที่ฝ่ายผู้เสียหายรู้ว่าตนมีสิทธิเรียกคืนหรือเมื่อพ้นสิบปีนับแต่เวลาที่สิทธินั้นได้มีขึ้น

lสรุปให้หนูที  อ่านแล้วก็งง



ปล.ขอบคุณทุกคอมเม้นค่ะ