อยากถามครับผลไม้ลูก ตะลิงปิง กับ มะดัน อะไรมันเปรี้ยวกว่ากัน
ท่าเพื่อนเคยลองกินผลไม้ทั้ง2ชนิดนี้ตะลิงปลิงและมะดันอะไรมันเปรี้ยวกว่ากันเคยสังเกุตไหมครับ
คิดแล้วนำ้ลายไหลเลยเอามาจิ้มเกืลอกิน
แนะนำสมุนไพร สาระน่ารู้ http://herbs-in-manman.blogspot.com/
 
        ตะลิงปลิง
เป็นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดในอินโดนิเซีย และพบตวามชายทะเลในประเทศบราซิล มีการปลูกในประเทศไทยนานแล้วพบทั่วไปตามสวนและตามบ้าน ออกผลตามกิ่งก้านและลำต้นเป็นพวงแน่นและสวยงาม จึงเป็นที่นิยิมปลูกทั่วไป เป็นไม้ผลใช้บริโภค ตะลิงปลิงอยู่ในสกุลเดียวกับมะเฟือง หรืออยู่ตรงกลางระหว่างมะเเฟืองกับมะดัน
   
        Averrhoa bilimbi L.
   OXALIDACEAE
   ตะลิงปลิง
   Bilimbi, Bilimbing, Cucumber Tree
   มะเฟืองตรน, หลิงปลิง(ใต้), กะลิงปริง ปลีมิง ลิงปลิง ลิงปลิง (ระนอง) มูงมัง (เกาะสมุย) บลีมิง (มาเลย์-นราธิวาส)
        เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก สูงประมาณ 5 – 10 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามาก เปราะหักง่าย เปลือกต้นมีสีชมพู ผิวเรียบมีขนนุ่มปกคลุมตามกิ่ง ใบประกอบแบบขนนก ก้านใบหนึ่งประกอบด้วยใบย่อย 11 - 37 ใบ ใบย่อยรูปหอก ปลายใบแหลม โคนมน จะเรียงจากขนาดเล็กไปหาขนาดใหญ่ ที่โคนจะมีขนาดเล็ก ใบกว้างประมาณ 1 เซนติเมตร ยาว 2 - 5 เซนติเมตร มีสีเขียวอ่อนมีขนนุ่มๆ ปกคลุมอยู่
    ออกดอกเป็นช่อหลายช่อ ตามลำต้นหรือกิ่ง ในแต่ละช่อมีความยาวไม่เกิน 6 นิ้ว ดอกมี 5 กลีบ สีแดงเข้ม กลีบเลี้ยง 5 กลีบเช่นกัน สีเขียวอมชมพู ดอกมีกลิ่น เกสรกลางดอกมีสีเขียว
        ผลกลมยาวปลายมน ผลยาว 4-6 เซนติเมตร กว้างประมาณ 2 เซนติเมตร เป็นพูตามยาว ผิวเรียบมีสีเขียว เมื่อสุกเป็นสีเหลือง เนื้อเหลว ออกเป็นช่อห้อย รศเปรี้ยว เมล็ดแบน
        มีลักษณะแบนยาวสีขาว
ตะลิงปลิงเป็นพรรณไม้ท้องถิ่นของประเทศในเขตเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ นอกจากนี้ยังพบในประเทศบราซิล ในเมืองไทยเป็นไม้ที่ชาวบ้านนำมาปลูกตามบ้าน ตะลิงปลิงชอบดินร่วนปนทราย ตะลิงปลิงขยายพันธุ์ได้หลายวิธี คือ การเพาะเมล็ด การติดตา การต่อกิ่ง การทาบกิ่งและการตอนกิ่ง การตอนกิ่งเป็นวิธีที่ได้รับความนิยมและดีกว่าวิธีอื่น
        ผลตะลิงปลิงมีรสเปรี้ยวจัด นิยมใช้แกงส้ม แกงคั่ว ทำน้ำพริก ต้มหมู ต้มเนื้อ ยำต่าง ๆ นำมาดอง หรือหั่นเป็นเล็กๆ กินกับขนมจีน หรืใช้แทนมะนาวในเมี่ยวคำ (ภูเก็ต)
        ในส่วนที่กินได้ 100 กรัม ของผลตะลิงปลิง มีน้ำเป็นองค์ประกอบ 92.5 กรัม ในพลังงาน 27 กิโลแคลลอรี่ มีไขมัน 0.3 กรัม คาร์โบไฮเดรท 6.3 กรัม เส้นใย 0.6 กรัม โปรตีน 0.6 กรัม แคลเซียม 5 มิลลิกรัม เหล็ก 0.6 มิลลอกรัม วิตามินเอ 175 Internation Unit วิตามินบี 1   0.02 มิลลิกรัม และ วิตามินซี 35 มิลลิกรัม
สรรพคุณในตำรายาไทย
ราก : สรรพคุณแก้พิษร้อนใน กระหายน้ำ ฝาดสมาน บำรุงกระเพาะอาหาร แก้โลหิตออกตามกระเพาะอาหาร ลำไส้ ดับพิษร้อนของไข้ แก้ริดสีดวงทวาร แก้คัน แก้คางทูม แก้ไขข้ออักเสบ รักษาสิว รักษาซิลิส บรรเทาโรคเก๊าท์ บรรเทาการอักเสบของลำไส้ใหญ่
ใบ : สรรพคุณใช้พอกแก้คันใช้ภายในโดยนำมาต้มดื่มรักษาอาการอักเสบของลำไส้ใหญ่รักษาซิฟิลิสแก้ไขข้ออักเสบ รักษาคางทูม รักษาสิว
ดอก : นำมาชงเป็นชา สรรพคุณแก้ไอ
ผล : สรรพคุณเจริญอาหาร บำรุงกระเพาะอาหาร ฝาดสมานและลดไข้ แก้เสมหะเหนียว ฟอกโลหิต ยาบำรุงแก้ปวดมดลูก แก้ไอ บรรเทาโรดริดสีดวงทวาร แก้ลักปิดลักเปิด
   
  มะดัน
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Garcinia schomburgkiana Pierre
ชื่อวงศ์ : CLUSIACEAE
รูปลักษณะ : มะดัน เป็นไม้ยืนต้น สูง 3-7 เมตร ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปขอบขนาน รูปใบหอก หรือรูปไข่แกมขอบขนาน กว้าง 2-3 ซม. ยาว 5-8 ซม. ดอกช่อ ออกเป็นกระจุกที่ซอกใบ แยกเพศอยู่บนต้นเดียวกัน กลีบดอกสีเหลืองส้ม ผลเป็นผลสด รูปกระสวย รสเปรี้ยวจัด

สรรพคุณของ มะดัน : ใบและเนื้อผล ใช้ทำยาดอกเปรี้ยวเค็ม เป็นยาแก้ไอ ฟอกเสมหะ แก้ประจำเดือนผิดปกติ ผล ดองน้ำเกลือกิน แก้น้ำลายเหนียว เป็นเมือกในคอ
ประโยชน์ด้านอื่นๆของมะดัน
แพทย์แผนไทยใช้มะดันประกอบเป็นยาสมุนไพรได้หลายขนาน ในตำราสรรพคุณสมุนไพร บรรยายสรรพคุณไว้ดังนี้
รก ใบ : รสเปรี้ยว แก้กระษัย แก้ระดูเสีย ขับฟอกเลือด ระบายอ่อนๆ แก้เสมหะในลำคอ ขับปัสสาวะ
ลูก : รสเปรี้ยว แก้ไอ แก้เสมหะ แก้น้ำลายเหนียว ขับปัสสาวะ ฟอกเลือด ใช้ปรุงอาหาร
ใบ รก ลูก : ปรุงเป็นยาดองเปรี้ยวเค็ม ฟอกเสมหะ แก้ประจำเดือนพิการ แก้ไอ
ผลมะดันนำมาดองน้ำเกลือ กินแก้น้ำลายเหนียว เป็นเมือกในลำคอ
นอกจากใช้เป็นยาแล้ว ผลมะดันยังนิยมใช้เป็นของหวาน โดยนำมาดอง แช่อิ่ม หรือเชื่อม เป็นผลไม้ดองยอดนิยมชนิดหนึ่งของคนไทยในปัจจุบัน
เนื่อง จากมะดันเป็นไม้ทนน้ำท่วมขังดีที่สุดชนิดหนึ่ง จึงเหมาะสำหรับปลูกในบริเวณที่อาจเกิดน้ำท่วม โดยเฉพาะภาคกลางหรือเขตกรุงเทพมหานคร เพราะตัดปัญหาถูกน้ำท่วมตายได้แน่นอน นอกจากนั้นทรงพุ่มมะดันยังงดงามใช้เป็นไม้ประดับสถานที่ได้ดี ปัจจุบันมะดันส่วนใหญ่เกิดจากการเพาะเมล็ด จึงมีความแตกต่างหลากหลายสูง บางต้นผลโตและดกกว่าปกติ บางต้นก็ออกผลปีละหลายครั้งต่างจากปกติที่มักออกผลปีละครั้งเดียว หากมีการคัดเลือกอย่างจริงจังก็จะได้พันธุ์มะดันที่มีคุณสมบัติพิเศษดียิ่ง ขึ้นกว่าปัจจุบัน(เช่นเดียวกับมะกอกน้ำที่พัฒนาไปก่อนแล้ว) ซึ่งจะทำให้มะดันเป็นที่นิยมปลูกกันมากขึ้น ประโยชน์แท้จริงที่คนไทยได้รับจะมีมากกว่าการนิยมปลูกไม้ผลที่มาจากต่าง ประเทศ ดังเช่น กระบองเพชรบางชนิดที่เรียกว่าแก้วมังกร เป็นต้น

ตะลิงปลิงครับ

ตะลิงปิง ที่บ้านผมปลูก  เดียวนี้หากินยาก   มันไม่ค่อยนิยมปลูกกัน 
ถ้าแก่ๆหน่อย  มันจะหวานเปรี้ยว          มะดันมันเปรี้ยวไปเลยแบบโดดๆ
สำหรับผมว่า ตะลิงปริง น่ะ อร่อย   ดูดเม่งทั้งลูกเลย  จิ้มเกลือน่ะ   รับรอง โดน !

ผมไม่แน่ใจว่า ตะลิงปิง นิเป็นของคนมอญหรือเปล่าที่เอามา ตอนอพยพจาก พม่า
เพราะเห็น วัดมอญแถวบ้าน  ปลูกเพียบเลย

บ้านผมปลูกไว้ต้นนึ่ง  แต่ก่อนเก็บกินประจำ   
ปัจจุบัน  ลืิมไปเลยว่าบ้านเราก็ปลุกไว้


ลูกดก จริงๆน่ะ   ดอกมัน นิดเดียว ลูกเป็นพ่วง

อ้างถึงจาก: Zigado ใน 06 ตุลาคม 2010, 10:02:29

ตะลิงปลิงครับ

ตามนี้เปรี้ยวจนน้ำลายไหล

ผมว่ามะดันเปรี้ยวกว่า....นะ

แต่ตะลิงปลิงเวลากัดทั้งลูกน้ำมันจะออกมา.......

ถ้าฝานจิ้มเกลือ . ตะลิงปลิงอร่อยมาก. 

ส่วนตัวชอบตะลิงปิงมากกว่า น้ำเยอะ เปรี้ยวโดนใจ

ตะลิงปิงครับ 

ตะลิง คับ

ฮ่าา พูกซะ ตอนนี้ทำลายเต็มปากเลย ฮ่าา 

ทำไมเราไม่รุ้จักหว่า ใครมีรุปปะ

ตะลิงปิง เปรี้ยวแบบใส ๆ เลย เปรี้ยวล้วน ๆ

ผมว่า ตะลิงปิงครับ
ผมชอบกินของเปรี้ยวๆ แต่เจอตะลิงปิงเข้าไป ยอมเลย โครตจะเปี้ยว เข็ดฟันเลยอะ กินตะลิงปิง ซัก 10 ลูก แล้ว กินน้ำตาม ซัก 2 แก้ว เดี๋ยวก็รู้ว่าอะไรจะเกิด 555

ตะปิงลิง

ตะลึงตึงๆ เอ้ย...ตะลิงปิง ครับ

แปลกแฮะ แค่ดูน้ำลายผมก็ไหลแล้ว
มันจิตนาการถึงความเปรี้ยวได้เลย

แค่อ่านชื่อก็น้ำลายสอแล้ว

เที่ยงๆบ่ายๆแบบนี้เอามางัดตาหน่อย  

น้ำลายไหล อูยย  

ตะลิงปลิงด้วยคน
แค่คิดก้อน้ำลายสอแล้ว 

สงสัยเป้นกระทู้เช็คอายุ 

ตะลิงปลิงค่ะ เปรี้ยววววสุดๆ 

ตะลิงปลิง หน้าตามันเป็นยังไงหว่า

ตะลิงปิง มันคืออะไรไม่เคยได้ยินเลยอะ