องคมนตรีสุเมธ ท่านเล่าให้ฟังว่า

ตอนนั้นองคมนตรีสุเมธกำลังทำงานอยู่ในสภาพที่จิตใจย่ำแย่มาก ไม่มีกำลังใจทำอะไร ท้อแท้กับงานมาก ไม่มีใครเข้าใจ เหมือนทำดีแต่ไม่ดี

ในหลวงท่านทรงเสด็จมาพอดี และท่านได้เห็นสีหน้าไม่สู้จะดี ท่านได้สอบถามจนได้ความ  ท่านจึงตั้งคำถามและรับสั่งว่า

             ท่านสุเมธเคยขายเศษเหล็กไหม  เศษเหล็กเหล่านั้น เวลาขายคุณค่ามันต่ำมาก คงได้เงินไม่กี่บาท แล้วถ้าเราเอาเศษเหล็กเหล่านั้นมาหลอมรวมกันเป็นแท่ง เวลาหลอมนี่เหล็กมันคงร้อนมาก พอหลอมเสร็จ เรานำมาทำเป็นดาบ คงต้องนำมาตีให้แบนอีก เวลาตีต้องเอาไปเผาด้วย ตีไปเผาไป อยู่หลายรอบกว่าจะเป็นรูปดาบอย่างที่เราต้องการ ต้องผ่านความเจ็บปวด ความร้อนอยู่นาน แถมเมื่อเสร็จแล้ว ถ้าจะให้สวยงามดังใจ ก็ต้องนำไปแกะสลักลวดลาย ก็ต้องใช้ของมีคมมาตีให้เป็นลวดลายอีก แต่เมื่อเสร็จเป็นดาบที่งดงาม ก็จะมีคุณค่าที่สูงมาก  เทียบกับเศษเหล็กคงจะต่างกันลิบลับ จะเห็นได้ว่ากว่าที่เศษเหล็กมีคุณค่าไม่มากนัก จะกลายเป็นดาบที่งดงามนั้น  ต้องผ่านอุปสรรคมากมาย ทั้งความเจ็บปวดต่างๆกว่าจะประสบความสำเร็จ

ดังนั้น  ขอให้จำไว้อย่างหนึ่งว่า "ใครไม่เคยถูกตี ถูกทุบ เจอเรื่องเลวร้ายในชีวิตมาเลยนั้น จงอย่าได้หาญคิดทำการใหญ่"

ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน 

คมสุดยอดมากเลยครับ

ทรงพระเจริญ

  ทรงพระเจริญ

ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

อ่านแล้วขนลุก

ผมเคยจะเลิกทำงานเกี่ยวกับด้านสังคม

ได้อ่านข้อความนี้ 


จะสู้ต่อไป

 


ขอบคุณสำไหรับข้อคิดดีๆ

ขอให้ในหลวงทรงพระเจริญ

  ทรงพระเจริญ 

สุดยอดเลยครับ 

  ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

เป็นข้อคิดที่ดีมากเลยค่ะ 

 

แรงใจไม่เคยท้อ เพราะพ่อหลวง