ซึ้งจิงๆ คับ ขอระบายหน่อยเถอะ หัวใจผมเค้าจากผมไปแล้ว

[kornss]

พอเวลาผ่านไป มานั่งนึกย้อนหลัง ตอนนั้น กุเป็นบ้าไรวะ ตลกฉิบ 

เราก้อเป็น ใครๆ ก้อเป็น

ผมแปลกอย่างนะ ไม่เคยเสียใจ หรือ หัวเราะกับสิ่งที่เคยทำ ได้แต่จำไว้เป็นประสบการณ์

[kanokk]

เห็นใจและเข้าใจนะคับ
แต่ขอบอกว่า คุณเองไม่ใช่คนเดียวหรอกที่คิดแบบนี้
คิดเหมือนดูโง่ๆ (ขอโทษถ้าใช้คำที่ดูแรงไปนะคับ) ที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองรักต่อไป
จะยังคงดูแลเค้าคนนั้นต่อไป ถึงแม้เหมือนตักน้ำรดบ่อทราย หรือ ที่ ดา เอนโดรฟิน ร้องไว้ในเพลง น้ำเต็มแก้ว

เพราะผมเองก็เคยผ่านประสบการณ์แบบคุณมาแล้ว
ยืนอยู่ในจุดเดียวกับที่คุณยืน ความรู้สึกแบบเดียวกัน ความหวังอันน้อยนิด แต่ความเสี่ยงมหาศาล ()
แต่ผมเองก็ใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ทุกอย่าง
ผ่านไปร่วมหลายปี จนบัดนี้ ทุกๆอย่างก็ลงตัว เหมือนที่คาดหวังไว้ในตอนแรก
ผมถือคติว่า ทำอะไร ก็ทุ่มสุดตัวไปเลย ทุกอย่างไม่มีคำว่าเสีย
อยากทำไรทำไป ไม่สนใคร สนแต่ใจของตัวเอง พอแล้ว

เรื่องอื่นไม่แคร์

[mars]

ลานเบียร์จะช่วยได้ครับ

[หมวยแว๊น]

จะต่อยปากเมิงอ่ะ อั้ยเหยินคะ เอานิยายรักมาแพล่ม เด๋วเตะเรย ชิ 

เค้าขอโทษนะ เค้าขอโทษ เค้าขอโทษ จะให้ขอโทษอีกกี่ทีวะคะเนี่ย   

[หมวยแว๊น]

ห้าวันแล้วที่ผมเป็นแบบนี้ กินไม่ได้ ก่อนนอนต้องร้องก่อนถึงจะหลับ...
ไม่มีกำลังใจจะทำอะไรต่อเลย...
เธอเป็นคนที่ผมรักมาก มากที่สุด...
เธอเป็นกำลังใจให้ผมทำทุกๆ อย่างเพื่อเธอ...
เธอบอกผมให้พยายามทำเพื่อเธอ...

ฐานะเธอค่อนข้างจะรวย...
ผมหน่ะหรอ... เฮ้อ.. อย่าให้พูดเลย...
เมื่อ 5 วันที่แล้ว... เธอสารภาพกับผม...
เธอลืมแฟนเก่าไม่ได้...
เป็นครั้งแรกที่เธอทำให้ผมเสียใจ...
และมันคงเป็นครั้งสุดท้าย...
เพราะผมไม่มีเธออีกแล้ว...

เธอไม่ได้จากผมไปไหน...
เธอยังบอกผมตลอด 5 วันที่ผ่านมาว่า เธอยังรักผมเสมอ...
แต่.. เธอก็ยังไม่เลิกรักแฟนเก่าเธอเลย...

แฟนเก่าของเธอ เค้าทิ้งเธอไป...
ถ้าผมจะเล่านิทานให้พวกคุณฟัง คุณอยากฟังไหม...

นิทานมันไม่ยาวหรอก แต่มันจะเป็นสิ่งทำให้ผมเจ็บไปอีกยาวนาน...

เนื้อเรื่องมันมีอยู่ว่า...
วันนึง.. ผมเปรียบเหมือนขอนไม้ ลอยอยู่กลางทะเล...
ลอยมานานแสนนาน...
จนมีผู้หญิงคนนึง... เค้าว่ายน้ำมา... แล้วบอกกับขอนไม้ว่า... เธอเห็นเรือลำใหญ่ไหม... เค้าโยนฉันลงมา... ฉันเหนื่อยเหลือเกิน..
ขอนไม้ท่อนนั้นก็บอกกับผู้หญิงคนนั้นว่า... เธอเกาะชั้นไว้นะ... เธอเกาะฉันไว้แน่นๆ คลื่นแรงมากเลย เธอก็ดูเหนื่อยมากๆ เลย... เกาะเอาไว้ ฉันจะพาเธอไปหาฝั่งเอง... เธอพูดกับขอนไม้ว่า... ขอบใจนะ ฉันจะเกาะเธอจนฉันไปถึงฝั่ง... เธอเกาะอขอนไม้ มา อาทิตย์กว่าๆ แล้ว... เธอบอกกับขอนไม้ว่า... พยายามหน่อยสิ ฉันยังไม่เห็นฝั่งเลย... ขอนไม้ก็บอกกับเธอว่า ใจเย็นๆ นะ ฉันจะดูแลเธอเอง เธออย่าปล่อยขอนไม้นี้ไปนะ... เธอก็พยักหน้าแล้วยิ้ม บอกว่า ฉันไม่มีวันปล่อยเธอไปไหนเลย...

... ผ่านไป 2 อาทิตย์ เธอดูดีขึ้นมาก... เธอดูมีชีวิตชีวาขึ้นมามากมาย... เธอไม่เหมือนวันแรกที่เธอว่ายน้ำมาเจอฉัน ขอนไม้คิดเช่นนั้น... และแล้วขอนไม้ก็รู้สึกดี... ขอนไม้รู้สึกว่า ผู้หญิงคนนี้ เป็นคนที่ทำให้ฉันพยายามหาฝั่งให้เร็วที่สุด... เธอก็รู้สึกเช่นนั้น... เธอพูดกับขอนไม้ว่า... ฉันรักเธอ.. ฉันจะไม่รอเรือลำนั้นอีกแล้วหล่ะนายขอนไม้ เธอคือคนที่ฉันรักนะนายขอนไม้... เราจะไปถึงฝั่งด้วยกัน...

... เวลาผ่านไป 1 เดือน... เธอเริ่มคุยกับขอนไม้น้อยลง ขอนไม้ก็พยายามจนเหนื่อย เพื่อไปถึงฝั่ง... จนถึงวันนึง... เธอร้องไห้.. และบอกว่า... เรือของฉันไปไหนนะ... เรือของเธอไปไหน.. ฉันมองหาเรืองมาตลอดเลย... แต่ทำไมไม่เจอสักที... ขอนไม้บอกกับเธอว่า... เธอยังรอเรือลำนั้นอยู่อีกหรือ... เธอร้องไห้และบอกว่า ฉันขอโทษ... ที่ฉันลืมเรือลำนั้นไม่ได้เลย... เรือลำนั้นเป็นลำที่ฉันรักมาก... แต่ฉันก็รักเธอนะนายขอนไม้... ขอนไม้รู้สึกเสียใจมาก... แต่ขอนไม้พูดอะไรไม่ได้เลย... หลังจากนั้น... เธอยังคงเกาะขอนไม้ท่อนนั้นและร้องไห้มองหาเรือลำนั้นอยู่ตลอด... ขอนไม้ก็ร้องไห้เช่นกัน... แต่ขอนไม้รักเธอคนนั้นมาก... ขอนไม้ขาดเธอไม่ได้เลย...


วันนี้เป้นวันที่ห้าแล้ว ที่เธอคนนั้นบอกกับขอนไม้อย่างผม...
ผมไปจากเธอไม่ได้... เพราะผมไม่อยากให้เธอลอยอยู่กลางทะเลคนเดียว...

เธอบอกกับผมว่า... ยังไงเธอก็ยังจะรอ...
เธอบอกกับผมว่า... ให้ผมรอเธอ...

ตอนนี้... ผมแย่มากๆ... โปรเจ็คเว็บที่รับปากกับรุ่นพี่ไว้ ผมก็ไม่ได้ทำ... ผมขอหยุดเอาไว้ก่อน... พี่เค้าก็ดีกับผมมากๆ พี่เค้าให้เวลาผม...

เพื่อนๆ ว่า นิทานเรื่องนี้จะจบลงยังไงดี...

ถ้าเป้นเพื่อนๆ เพื่อนๆจะทนอยู่แบบผมรึป่าว...

ขอบคุณมากนะคับที่อ่านมาจนถึงตรงนี้... ถ้าเบื่อแล้วก็ไม่ต้องอ่านต่อแล้วก็ได้นะคับ...
เพราะผมอยากจะบอกเธอหน่อยสิว่า...

เค้ารักตะเองมากเลย... ตะเองบอกว่าตะเองจะไม่รอคนนั้นแล้ว...
ตะเองบอกว่าให้เค้าพยายาม... ให้เค้าทำนู้นทำนี้เพื่อตะเอง...
เค้าทำให้ตะเองแล้วไง... เค้าพยายามเพื่อตะเองแล้ว...
แต่ผลที่เค้าได้รับมันเป็นแบบนี้หรือ...
เค้าไม่คิดเลยว่าตะเองจะทำกับเค้าแบบนี้...
แต่ถึงยังไงเค้าก็ยังรักตะเองมาก เค้ายังรอ...
ถึงแม้เค้าจะไม่รู้ว่ามันนานแค่ไหน...
ถึงแม้ว่าเค้าจะทรมาณก็เถอะ...

ตะเองก็รูนี่ว่าเค้าไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้ ขอโทษนะที่พึ่งมาอ่านเจอ ขอโทษนะวะคะ

[หมวยแว๊น]

ห้าวันแล้วที่ผมเป็นแบบนี้ กินไม่ได้ ก่อนนอนต้องร้องก่อนถึงจะหลับ...
ไม่มีกำลังใจจะทำอะไรต่อเลย...
เธอเป็นคนที่ผมรักมาก มากที่สุด...
เธอเป็นกำลังใจให้ผมทำทุกๆ อย่างเพื่อเธอ...
เธอบอกผมให้พยายามทำเพื่อเธอ...

ฐานะเธอค่อนข้างจะรวย...
ผมหน่ะหรอ... เฮ้อ.. อย่าให้พูดเลย...
เมื่อ 5 วันที่แล้ว... เธอสารภาพกับผม...
เธอลืมแฟนเก่าไม่ได้...
เป็นครั้งแรกที่เธอทำให้ผมเสียใจ...
และมันคงเป็นครั้งสุดท้าย...
เพราะผมไม่มีเธออีกแล้ว...

เธอไม่ได้จากผมไปไหน...
เธอยังบอกผมตลอด 5 วันที่ผ่านมาว่า เธอยังรักผมเสมอ...
แต่.. เธอก็ยังไม่เลิกรักแฟนเก่าเธอเลย...

แฟนเก่าของเธอ เค้าทิ้งเธอไป...
ถ้าผมจะเล่านิทานให้พวกคุณฟัง คุณอยากฟังไหม...

นิทานมันไม่ยาวหรอก แต่มันจะเป็นสิ่งทำให้ผมเจ็บไปอีกยาวนาน...

เนื้อเรื่องมันมีอยู่ว่า...
วันนึง.. ผมเปรียบเหมือนขอนไม้ ลอยอยู่กลางทะเล...
ลอยมานานแสนนาน...
จนมีผู้หญิงคนนึง... เค้าว่ายน้ำมา... แล้วบอกกับขอนไม้ว่า... เธอเห็นเรือลำใหญ่ไหม... เค้าโยนฉันลงมา... ฉันเหนื่อยเหลือเกิน..
ขอนไม้ท่อนนั้นก็บอกกับผู้หญิงคนนั้นว่า... เธอเกาะชั้นไว้นะ... เธอเกาะฉันไว้แน่นๆ คลื่นแรงมากเลย เธอก็ดูเหนื่อยมากๆ เลย... เกาะเอาไว้ ฉันจะพาเธอไปหาฝั่งเอง... เธอพูดกับขอนไม้ว่า... ขอบใจนะ ฉันจะเกาะเธอจนฉันไปถึงฝั่ง... เธอเกาะอขอนไม้ มา อาทิตย์กว่าๆ แล้ว... เธอบอกกับขอนไม้ว่า... พยายามหน่อยสิ ฉันยังไม่เห็นฝั่งเลย... ขอนไม้ก็บอกกับเธอว่า ใจเย็นๆ นะ ฉันจะดูแลเธอเอง เธออย่าปล่อยขอนไม้นี้ไปนะ... เธอก็พยักหน้าแล้วยิ้ม บอกว่า ฉันไม่มีวันปล่อยเธอไปไหนเลย...

... ผ่านไป 2 อาทิตย์ เธอดูดีขึ้นมาก... เธอดูมีชีวิตชีวาขึ้นมามากมาย... เธอไม่เหมือนวันแรกที่เธอว่ายน้ำมาเจอฉัน ขอนไม้คิดเช่นนั้น... และแล้วขอนไม้ก็รู้สึกดี... ขอนไม้รู้สึกว่า ผู้หญิงคนนี้ เป็นคนที่ทำให้ฉันพยายามหาฝั่งให้เร็วที่สุด... เธอก็รู้สึกเช่นนั้น... เธอพูดกับขอนไม้ว่า... ฉันรักเธอ.. ฉันจะไม่รอเรือลำนั้นอีกแล้วหล่ะนายขอนไม้ เธอคือคนที่ฉันรักนะนายขอนไม้... เราจะไปถึงฝั่งด้วยกัน...

... เวลาผ่านไป 1 เดือน... เธอเริ่มคุยกับขอนไม้น้อยลง ขอนไม้ก็พยายามจนเหนื่อย เพื่อไปถึงฝั่ง... จนถึงวันนึง... เธอร้องไห้.. และบอกว่า... เรือของฉันไปไหนนะ... เรือของเธอไปไหน.. ฉันมองหาเรืองมาตลอดเลย... แต่ทำไมไม่เจอสักที... ขอนไม้บอกกับเธอว่า... เธอยังรอเรือลำนั้นอยู่อีกหรือ... เธอร้องไห้และบอกว่า ฉันขอโทษ... ที่ฉันลืมเรือลำนั้นไม่ได้เลย... เรือลำนั้นเป็นลำที่ฉันรักมาก... แต่ฉันก็รักเธอนะนายขอนไม้... ขอนไม้รู้สึกเสียใจมาก... แต่ขอนไม้พูดอะไรไม่ได้เลย... หลังจากนั้น... เธอยังคงเกาะขอนไม้ท่อนนั้นและร้องไห้มองหาเรือลำนั้นอยู่ตลอด... ขอนไม้ก็ร้องไห้เช่นกัน... แต่ขอนไม้รักเธอคนนั้นมาก... ขอนไม้ขาดเธอไม่ได้เลย...


วันนี้เป้นวันที่ห้าแล้ว ที่เธอคนนั้นบอกกับขอนไม้อย่างผม...
ผมไปจากเธอไม่ได้... เพราะผมไม่อยากให้เธอลอยอยู่กลางทะเลคนเดียว...

เธอบอกกับผมว่า... ยังไงเธอก็ยังจะรอ...
เธอบอกกับผมว่า... ให้ผมรอเธอ...

ตอนนี้... ผมแย่มากๆ... โปรเจ็คเว็บที่รับปากกับรุ่นพี่ไว้ ผมก็ไม่ได้ทำ... ผมขอหยุดเอาไว้ก่อน... พี่เค้าก็ดีกับผมมากๆ พี่เค้าให้เวลาผม...

เพื่อนๆ ว่า นิทานเรื่องนี้จะจบลงยังไงดี...

ถ้าเป้นเพื่อนๆ เพื่อนๆจะทนอยู่แบบผมรึป่าว...

ขอบคุณมากนะคับที่อ่านมาจนถึงตรงนี้... ถ้าเบื่อแล้วก็ไม่ต้องอ่านต่อแล้วก็ได้นะคับ...
เพราะผมอยากจะบอกเธอหน่อยสิว่า...

เค้ารักตะเองมากเลย... ตะเองบอกว่าตะเองจะไม่รอคนนั้นแล้ว...
ตะเองบอกว่าให้เค้าพยายาม... ให้เค้าทำนู้นทำนี้เพื่อตะเอง...
เค้าทำให้ตะเองแล้วไง... เค้าพยายามเพื่อตะเองแล้ว...
แต่ผลที่เค้าได้รับมันเป็นแบบนี้หรือ...
เค้าไม่คิดเลยว่าตะเองจะทำกับเค้าแบบนี้...
แต่ถึงยังไงเค้าก็ยังรักตะเองมาก เค้ายังรอ...
ถึงแม้เค้าจะไม่รู้ว่ามันนานแค่ไหน...
ถึงแม้ว่าเค้าจะทรมาณก็เถอะ...

ก็ขอโทษไง ขอโทษว่ะค่ะ

[janistar]

ช่วยใช้คำพูดให้มันสุภาพหน่อยจะดีมาก 

[Blue-WaterSilver]

จะบอกว่า ความรักเนี่ยทำให้คนตาบอดจริงๆนะ เพราะว่าตอนที่เราคบกับเขาอยู่เนี่ยก็เหมือนกับว่าเขาเอามือมาปิดตาเราอยู่ อะไรๆมันก็เลยดูมืดไปหมด...

แล้วพอถึงวันที่เขาจากไปมือของเขาก็ต้องตามตัวไปด้วย พอถึงเวลานั้นเขาก็คงจะต้องปล่อยมือออกจากตาของเรา

...คนเราเมื่อหลับตาเจอกับความมืดนานๆพอถึงเวลาที่จะต้องมองออกไปที่แสงสว่างแบบกระทันหันมันเลยทำให้เราเคืองตา จริงมั้ย??

...มันก็ต้องขึ้นอยู่กับเวลาอยู่ดี ว่าเราจะใช้สายตาของเราปรับให้มองแสงสว่างแบบไม่เคืองตาโดยใช้เวลานานเท่าไหร่

...แบบนี้หมอเก่งๆก็ช่วยไม่ได้หรอกครับ มีแต่ช่างซ๋อมนาฬิกาเท่านั้นแหล่ะ ...ก็เขาซ่อมนาฬิกาที่เป็นตัวบอกเวลาได้ แล้วทำไมเขาจะซ่อมใจที่ต้องใช้เวลาเป็นตัวรักษาไม่ได้ล่ะ??

[barbies55]

นางฟ้าน้อยน่ารักจัง อย่าทำให้พี่ขอนไม้เสียใจจิคะ 

[หมวยแว๊น]

ใน " นิยามแห่งรัก "

มีมากมายร้อยพันที่เราได้ขีดเขียน..รังสรรค์แต่งแต้ม..ขึ้นมา

ของคนโน้น....เป็นอย่างนี้

ของคนนี้....เป็นอย่างนั้น


" ความรัก "..คือ....

คือ อะไรก็ย่อมแล้วแต่เราอยากจะให้เป็น


" ความรัก "..ไม่มีเหตุผล....

เคยกันบ้างไหม..ที่รักใครสักคน..โดยที่ไม่รู้สาเหตุ..

โดยที่ไม่เหตุผล

ก็..ฉันรักของฉัน..ยังไงก็จะรัก..ใครจะทำไม....


" ความรัก "..ทำให้ใครบางคนรู้สึกดี..อิ่มเอม..เต็มตื้น..สุขใจ....

มีความหวังกับร้อยความฝัน..ไม่เดียวดาย..ไม่อ้างว้าง....

แต่ " ความรัก "....

กลับทำให้ใครบางคนร้อนรุ่ม..กระวนกระวาย..สับสน..

เหมือนคนที่หาทางออกให้กับตัวเองไม่เจอ



บางคน..พอใจที่จะมี " ความรัก "..ขอได้แค่ " แอบรัก "

มีความสุขกับภาพพระจันทร์บนผืนน้ำที่สวยงาม

มีความสุขกับเงาหมอกควันลางๆที่ราวกับว่าจะเอื้อมมือคว้าจับได้

แต่ในความเป็นจริง..สิ่งเหล่านี้..เอื้อมมือคว้าเท่าไหร่ก็

ไม่มีวันได้สัมผัส..ไม่มี....


บางคน..พอใจที่จะหยุด และ จบความสัมพันธ์แบบนี้

ทั้งนี้ทั้งนั้นเพื่อคนอีกคน หรือ เพื่อตัวเอง

ยอมที่จะ " เจ็บปวด "....

ยอมที่จะ " ร้าวรานใจ "....เพียงลำพัง


แต่ " ความรัก "..ใช่ว่าจะจบลง..หรือ..สิ้นไป

เพราะนี่....เป็นแค่การเริ่มต้นของ " การมีความรัก "

เป็นการเรียนรู้ที่จะก้าวไป....นี่เป็น " แรกก้าว "

เป็นการยอมรับสภาพ..บางอย่าง..สู่การ " ย่างก้าว "

นี่ใช่ไหม....บางเสี้ยวอณูของ " ความรัก "


ความรักเป็นเรื่องของความรู้สึก

คนเราไม่สามารถสั่งใจให้รู้สึก

อย่างนั้น อย่างนี้ กับใครได้

หากใจไม่รัก .. ก็ .. คือ .. ไม่รัก

และ .. หากใจรัก ..

ก็คงบอกความรู้สึกว่า ..

ไม่รัก .. ไม่ได้




ไม่มีคำว่า "ถูก" หรือ "ผิด"

ในเรื่องของความรัก

ความถูกผิด มันอยู่ที่ ..

เราซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของเรามากน้อยแค่ไหน

[UnzO]

ได้ทราบข่าวจากเธอว่า โพส ตอบ  

ต้องขออภัยแทนเธอด้วยครับ เธอเป็นคนขี้เล่นแบบนี้แหละ ไม่มีอะไรร้ายแรงหรอกครับ ที่เธอพูดหยาบนั้น จริงๆ เธอพูดเล่นงับ แหะๆ  

[punlop]

หุหุ เป็นกำลังใจให้นะครับ คุฯ อันโซ และฝากถึงคุณ Prinzessin_Mii ว่า ผู้ชายดีๆ หายากครับ อย่าหวังน้ำบ่อหน้าครับ เจอรีบคว้า  :-\

[EThaiZone]

หุหุ เป็นกำลังใจให้นะครับ คุฯ อันโซ และฝากถึงคุณ Prinzessin_Mii ว่า ผู้ชายดีๆ หายากครับ อย่าหวังน้ำบ่อหน้าครับ เจอรีบคว้า  :-\

ได้ค่าโฆษณามาหรือเปล่า (ฮา)

ล้อเล่นน่ะ ^^

[BosnoS]

กระทู้นี้ คิดว่าหายไปแล้วนะเนี้ย ว่าแต่ตอนนี้ ทำอะไรอยู่เอ่ย Unzo หายไปนานเลย

[UnzO]

กระทู้นี้ คิดว่าหายไปแล้วนะเนี้ย ว่าแต่ตอนนี้ ทำอะไรอยู่เอ่ย Unzo หายไปนานเลย

555555 ตอนนี้อยู่บ้านครับ จะไปอยู่ภูเก็ตแย้วง่า แหะๆ ไม่ทราบว่าเว็บเป็นไงบ้างพี่ มีแนวทางใหม่ๆ แนะนำบ้างนะ อิอิ 

[หมวยแว๊น]

หุหุ เป็นกำลังใจให้นะครับ คุฯ อันโซ และฝากถึงคุณ Prinzessin_Mii ว่า ผู้ชายดีๆ หายากครับ อย่าหวังน้ำบ่อหน้าครับ เจอรีบคว้า  :-\

ม่ายเปงไย หญิงเหลือเยอะ อิอิ

[หมวยแว๊น]

วิธีทำหน้าให้ขาว เนียน ใส

1.นำเหรียญบาทไปต้มทิ้งไว้ 15 นาที ทิ้งไว้ให้เย็น 



2. นำไปแช่น้ำมะพร้าว 



3.นำมาทาบไว้ตรงบริเวณแผลเป็น 



4. ธาตุที่ผสมอยู่ในเหรียญบาทได้แก่ ทองแดง 75%  นิกเกิล 25% จะทำปฏิกิริยาดังนี้


- ทองแดงจะมีสารที่ทำปฏิกิริยากับสิ่งต่างๆที่มีรอยด่างดำ ซึ่งรวมไปถึงสิว ด้วยโดยทองแดงจะทำการดูดกลืนรอยด่างดำอย่างรวดเร็ว

- ส่วนนิกเกิลจะช่วยในการปรับสภาพพื้นผิวทำให้ผิวขาวเนียนเรียบสม่ำเสมอ 

ที่ให้แช่น้ำมะพร้าวก่อนนั้น เพราะว่าน้ำมะพร้าวจะช่วยสมานแผลที่เกิดจาก การกัดผิวของทองแดง เพื่อลดอาการแสบคัน :


5.วางทิ้งไว้ 30 นาที แล้วนำเหรียญออก 



6. เสร็จแล้วนำน้ำมะพร้าวที่แช่เหรียญไว้มาล้างหน้า 



7. นำเหรียญบาทที่วางบนสิวมาอมใส่ปากไว้ 



8. นอนรอทำพิธีมัดตราสังข์ 



9. อธิษฐานว่า ชาติหน้าหนูอยากเกิดมาหน้าเนียนใส 




ชาติที่แร้วมี่ก้อทำแบบนี้แหละ มี่จำได้ แล้วดูหน้ามี่ดิ ปิ๊งมะ แหะๆ  [/color]

แต่สำหรับ unzo แนะนำให้ เฉาะมะพร้าวทั้งลูก แล้วเอาน้ำล้างหน้า แล้วมัดตราสังข์ ฝังเรย

[pHasIs]

ดูจากรูป ห้องรกไปนิดนะครับ   

[หมวยแว๊น]

ดูจากรูป ห้องรกไปนิดนะครับ   

ไม่นิดเรย รกมาก หาคนมาเก็บให้อยู่ ยังไม่มีครัยกล้าเก็บ สงสัยกัวงูกัด

[UnzO]

ดูจากรูป ห้องรกไปนิดนะครับ   

ไม่นิดเรย รกมาก หาคนมาเก็บให้อยู่ ยังไม่มีครัยกล้าเก็บ สงสัยกัวงูกัด

เหรอจ๊ะ