*** จากมาม่าล่าสุด..โดนใจ..ทำให้คิดถึงเพื่อน **

[ultrasad]

ในบางครั้งควาหวังอันยิ่งใหญ่ ก็อาจยังน้อยกว่ากำลังใจ  

[ข้าวกระเพราหมู]

นานแล้วนะเนี่ย แต่ผมยังจำได้ครับเจ๊แยม คนที่อยากตายก็ยังอยู่ในนี้แหละครับ แต่เปลี่ยนชื่อใหม่แล้ว

จำรูปได้ใช่มะคะ น่ากลัวเนอะ...
เปลี่ยนชื่อซะอร่อยเลยเนอะ 555+  


อร๊ายยยยย...เพิ่งเห็นโป่งน้อยนอนตะแคงกอดหมอนข้างแก้มยุ้ยยยย น่าร้ากกกก....  ^^

คิดดี พูดดี ทำดีได้ดี   ใครเหรอครับ บอกชื่อเลย  

[Rosemary Syrup]

พูดแล้วคิดถึง โต๋ว 

ลองอ่านข้อมูลอาการป่วยของโต๋วได้ครับ

โค้ด เลือก ขยาย

http://tohtah.blogspot.com/2009/07/blog-post_29.html

[Mhiao]

คนเรานี่แปลก...

คนอยากอยู่ กลับอยากตาย (เพราะปัญหาบลา บลา บลา แก้ไม่ตก ตัดช่องน้อยดีกว่า)
คนใกล้ตาย กลับดิ้นรนให้มีชีวิตอยู่  (เพราะยังมีอะไรไม่ได้ทำอีกเยอะแยะในชีวิต)

[เก๋าลัดคุง]

หายป๋วยไวไวครับ 

[dontforgetmena]

จากปรากฏการณ์มาม่าล่าสุด ทำให้เราคิดถึงเพื่อนร่วมบอร์ดท่านนึง
เค้าป่วยหนัก แต่เราแทบไม่เคยรู้ และคนอื่นในบอร์ดถ้าไม่ใช่เพื่อนของเขาก็คงไม่มีใครรู้
เพราะเขาไม่เคยมาโพสบอกอะไรใครในบอร์ดเกี่ยวกับอาการป่วยของเขาเลย

แล้วเรารู้ได้ยังไง??

รู้เพราะมีอยู่วันหนึ่งมีคนนึงมาโพสกระทู้แนวๆว่ามีปัญหาโน่นนี่ อยากตาย
แล้วสมาชิกท่านนี้มาโพสให้กำลังใจ โดยแนบรูปแขนของเขามาด้วย
แขนโดนเจาะโน่นนี่มากมาย มีสายอะไรไม่รู้เต็มไปหมด เราเห็นแล้วหวาดเสียวมาก
คิดว่ามีคนในกระทู้นั้นได้ทันเห็นรูปกันหลายคนนะคะ
เขาบอกว่าเขาต้องโดนทำแบบนั้นวันเว้นวันเพื่อให้มีชีวิตอยู่รอด แต่เขายังยิ้มสู้

และเขาสู้จริงๆนะ แค่เท่าที่เห็นในลายเซ็นก็รู้ว่าเขาทำอะไรๆเยอะพอดู
ในบอร์ดก็เห็นเขาช่วยตอบคำถามโน่นนี่ที่เขาตอบได้ให้คนอื่นด้วย
และก็เห็นเขามาโพสสอบถามความรู้เกี่ยวกับ im การทำเว็บ ทำ seo ทำโน่นทำนี่
แม้จะไม่ค่อยได้เห็นเขาบ่อยนักก็ตาม

เราอ่าน และเห็นรูปที่เขาโพสวันนั้นแล้วน้ำตาซึมเลยนะคะ
โถ...ตัวเองเป็นหนักจะแย่ยังมีน้ำใจมาปลอบใจ ให้กำลังใจคนอื่นอีก

เพื่อนสมาชิกท่านที่เราพูดถึงคือคุณ mrdreamer และนี่คือภาพที่เรา capture มาจากกระทู้นั้นค่ะ แต่รูปที่เขาฝากไว้มันเดี้ยงไปแล้ว แหะๆ




คุณ mrdreamer ถ้าคุณได้เข้ามาอ่าน ไม่รู้ว่าปัจจุบันคุณอาการเป็นอย่างไรบ้าง
แต่เห็นข้อความใต้ avatar ก็พอรู้ว่าคุณยังป่วย
เราอยากบอกคุณว่า เราแอบให้กำลังใจคุณเสมอนะคะ
ทุกครั้งที่เราเห็นโพสของคุณ ไม่ว่ากระทู้ไหน เราแอบยิ้ม แล้วอวยพรให้คุณเสมอค่ะ ^^


มีอีกท่านนึงค่ะ แต่อยู่บอร์ดเพื่อนบ้าน ขออนุญาตเอ่ยถึงท่านผู้ล่วงลับนะคะ เขาคือคุณโต๋เต๋ ค่ะ
เราเข้าไปบอร์ดเพื่อนบ้านไม่บ่อยหรอกนะคะ
แต่ว่าเคยบังเอิญเข้าไปแล้วได้ไปอ่านเจอกระทู้ที่เพื่อนๆบอร์ดนั้นเขาจะไปเยี่ยมคุณโต๋เต๋ที่โรงพยาบาลศิริราช
นั่งๆอ่านๆไปก็รู้ว่าเขาป่วยค่อนข้างหนัก ไม่แน่ใจนะคะว่าเป็นโรคอะไร แต่เหมือนๆว่าต้องผ่าสมองอะไรนี่ละ
ซึ่งก่อนหน้านี้เราก็ไม่รู้เลยยังเห็นคุณโต๋เต๋โพสตอบกระทู้ให้ความรู้คนอื่นเหมือนคนไม่ได้เจ็บป่วย
เราได้เห็นรูปที่คุณโต๋เต๋ใส่ชุดคนไข้ มีผ้าพันๆศีรษะเต็มไปหมด โดยมีโต๊ะเลื่อนๆที่ใช้เสิร์ฟอาหารให้คนป่วยอะค่ะ เรียกไม่ถูก
วางคร่อมเตียงตรงตัวคุณโต๋เต๋ บนโต๊ะนั้นมี laptop แววตาคุณโต๋เต๋มุ่งมั่น มันคือแววตาของคนที่สู้
คือเท่าที่เรารู้คือคุณโต๋เต๋เขาทำ ppc นะคะ แกอยู่โรงพยาบาลถ้าแกได้ยาแล้วอาการดีขึ้นแกก็ยังทำงานอะนะคะ
เห็นแล้วนับถือจริงๆค่ะ ถึงแม้เราแทบจะไม่ได้รู้จักกับคุณโต๋เต๋เลย ไม่เคยพูดคุยกันเลยสักครั้ง
แต่เรื่องราวของคุณโต๋เต๋ที่เรารับรู้มา เป็นกำลังใจให้เราอย่างดีเยี่ยม เมื่อเราเจอปัญหา เราท้อ เรานึกถึงคุณโต๋เต๋ค่ะ
ขนาดเขาป่วยขนาดนั้นเขายังสู้ เราดีกว่าเขาตั้งเยอะ เราจะมามัวร้องไห้ เหนื่อย ท้อ ได้อย่างไรกัน
ขออภัยด้วยนะคะที่ต้องกล่าวถึงคุณโต๋เต๋ที่ล่วงลับไปแล้ว


เหล่านี้คือเพื่อนสองท่านที่เรามีโอกาสได้รับรู้เรื่องราวของเขา
เราคิดว่ายังมีเพื่อนอีกหลายท่านในบอร์ดนี้ ที่มีอาการเจ็บป่วยแต่เราหรือแม้แต่ทุกคนในบอร์ดนี้ไม่ได้รับรู้
เขาอาจโพสตอบสอบถามกระทู้อะไรเหมือนเราๆที่ปกติไม่เจ็บป่วยอะไรอยู่ก็ได้ ^^
ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร เราขอนับถือในหัวใจที่สู้ของคุณ เป็นกำลังใจ และเอาใจช่วยนะคะ

กระทู้เรียกกำลังใจเลย +1
บางทีการคิดบวก มองโลกในแง่ดี ทำให้เราสบายใจมากกว่า มองคนอื่นในแง่ลบแล้วเราไม่สบายใจซะเอง สุดท้ายแล้วมาม่าก็ยังอร่อยสำหรับทุกคน แต่กว่าจะรู้ตัวอีกทีว่ามันมีพิษร้ายแอบแฝงอยู่ ก็ต่อเมื่อมีการสูญเสียใครซักคนไปจริงๆ ชิวิตมันสั้นเนอะ ว่าไปแล้วก็คิดถึงเพื่อน โต๋ว   

[tupupe]

ถ้าเทียบกับคนที่เอ่ยมา ผมนี่อ่อนมาก เจอปัญหาชีวิต(เรื่องแฟน)ก็แทบแย่แล้ว ทำเป็นท้อซะมากมาย 

รู้ว่าตัวเองยังไม่พ้นปัญหาแต่ก็ยังลืมตัวอยู่บ่อยๆ ไม่กะตือรือล้นให้มาก

แล้วจะแก้ปัญหาแล้วจะเอาเธอกับมาได้ไง ความพยายามต่ำมาก

น่ากะทืบตัวเอง   ต้องคอยหาสิ่งต่างๆทั้งคำพูดข้อความมากระตุ้นตัวเองตลอดเวลา   

ไม่งั้นจะเฉื่อย    ไม่รู้เป็นอะไรนักหนา ถ้าถามใจสู้แน่นอน   แต่การกระทำซิ:Xโครตห่วยไม่ได้เรื่อง

ใครช่วยสงเคราะห์ด่าผมที   คนเยี่ยงผมนี่มันสมควร  ผมยังเกลียดตัวผมเองเลย



ปล.ขอระบายหน่อยอืดอัดตัวผมเอง ผมอ่านกระทู้แล้วยิ่งสมเพชตัวเอง:Xไม่สู้เล้ยผมมันห่วยที่สุดให้บอร์ด



อย่าซ้ำเติมตัวเอง  อาจจะยังมีคนห่วยแตกกว่าน้องอีก

[Finish]

อ่านแล้วซึ้งดี
แต่ละคน  ก็มีปัญหากันทั้งนั้
อยู่ที่เราจะจัดการกับมันยังไง

[pongweb]

นานแล้วนะเนี่ย แต่ผมยังจำได้ครับเจ๊แยม คนที่อยากตายก็ยังอยู่ในนี้แหละครับ แต่เปลี่ยนชื่อใหม่แล้ว

จำรูปได้ใช่มะคะ น่ากลัวเนอะ...
เปลี่ยนชื่อซะอร่อยเลยเนอะ 555+  


อร๊ายยยยย...เพิ่งเห็นโป่งน้อยนอนตะแคงกอดหมอนข้างแก้มยุ้ยยยย น่าร้ากกกก....  ^^

คิดดี พูดดี ทำดีได้ดี   ใครเหรอครับ บอกชื่อเลย  

อยากรู้จริงอ่ะ 

[PositiveThinking]

ผมเป็นมากกว่านั้นเยอะใช้ประกันสังคมรักษา
ด้วยอานิสงค์แห่งประกันสังคมทำให้ผมจะหายแล้ว 55+

ไม่อยากเอารูปมายืนยัน เอารูปปัจุบันใน avatar ก็พอ

[thenetxx]

อยากบอกความจริงสักอย่าง
ไม่อยากตอบกระทู้โน้น กลัวเป็นประเด็น

โรคลำไส้แปรปรวน ผมเองก็เป็นอยู่

มันคืออาการ ลำไส้ทำงานผิดปกติ เนื่องจากใช้ชีวิตไม่เป็นเวลา ทำให้มีอาการ ท้องเสียบ่อย ขับถ่ายไม่เป็นเวลา ควบคุมการขับถ่ายไม่ค่อยได้

หมอบอก โรคนี้ไม่มียารักษา(ถ้าจะมีก็แค่ยาธาตุ ยาแก้ท้องอืด ยาลดกรดขับลม) -*- แค่ปรับปรุงวิธีการดำเนินชีวิตจากที่นอนกลางวันตื่นกลางคืน
เปลี่ยนเป็น ตื่นเช้า ทานอาหารให้ตรงเวลา ทำทุกอย่างให้สม่ำเสมอเหมือนคนปกติ เพื่อให้ร่างกายจดจำวิธีการใช้ชีวิตปกติให้ได้

แค่นั้นครับ -*-

[หนุกหนาน]

ก็อย่างที่บอกแหละครับ
เท่าที่จำได้ผมเห็นเพื่อนๆในวงการ IM หายไป 4 แล้วครับ
แต่ละท่านสุดยอดทั้งนั้น

พอมาเจอเคสอย่างว่า สุดบรรยาย

[gamsai]

เคยไปเยี่ยมพี่โต๋วที่โรงพยาบาล กำลังใจแกดีมาก อยู่โรงพยาบาลก็ทำงานตลอด แล้วแกยังใจดีเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ให้ความรู้ ให้วิชามากมาย ขนาดแกป่วย ก็ยังตั้งใจทำงาน หาเทคนิคใหม่ๆได้ตลอด
คิดถึงนักสู้ตัวจริง

[aomm]

อ่านแล้วตื้นตันมามากเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ

[Twenty-One]

เป็นกำลังใจให้นะครับ

[deweykung]

ขอร้องละกัน อย่าเทียบพี่โต๋วกะมาม่านี้เลย เรียกร้องขอความเห็นใจและตอแหลเป็นอย่างเดียว 

[barbies55]

นานแล้วนะเนี่ย แต่ผมยังจำได้ครับเจ๊แยม คนที่อยากตายก็ยังอยู่ในนี้แหละครับ แต่เปลี่ยนชื่อใหม่แล้ว

จำรูปได้ใช่มะคะ น่ากลัวเนอะ...
เปลี่ยนชื่อซะอร่อยเลยเนอะ 555+ 


อร๊ายยยยย...เพิ่งเห็นโป่งน้อยนอนตะแคงกอดหมอนข้างแก้มยุ้ยยยย น่าร้ากกกก....  ^^

คิดดี พูดดี ทำดีได้ดี   ใครเหรอครับ บอกชื่อเลย   

อย่าคิดสั้นอีกนะคะ 

[macmini]

อ่านแล้วก็นึกด่าตัวเองว่าเรามันได้แค่กระผีกริ้นของคำว่า "สู้ชีวิต" เอง ...

[YAMS]

ในกระทู้ที่ว่านั้น เราเคยพูดถึงหลานเราคนนึงด้วย ที่เกิดมาพร้อมภาวะไม่มีม่านตา เป็นมะเร็งตับตั้งแต่เกิด พัฒนาการช้า เดินไม่ได้ มองแทบไม่เห็น อยู่ในห้องไอซียูครึ่งนึงของชีวิตเด็กวัยขวบครึ่ง

ขออัพเดทอาการนะคะ ตอนนี้น้องผ่าตัดเอามะเร็งที่ตับออกไปแล้ว พุงที่เคยบวมเพราะตับก็ยุบ ทำให้เคลื่อนไหวได้สะดวก และในตอนนี้ก็เดินได้แล้ว แม้จะมองไม่ค่อยเห็นแต่ก็หวังว่าพัฒนาการทางการแพทย์เมื่อเค้าโตขึ้น จะทำให้เค้ามองเห็นได้ชัดเจน
ตอนนี้น้องแข็งแรงขึ้นมากค่ะ จากที่ตอนนั้นญาติๆหลายคนแอบคิดแล้ว ว่าไม่เกินสองขวบน้องไปแน่ ส่วนเรื่องมะเร็งก็ยังต้องทำคีโมเป็นระยะๆ กับต้องไปฝึกพัฒนาการสม่ำเสมอ

ทีแรก พ่อแม่ของน้องจะขอให้เป็นคนไข้ในราชินูปถัมภ์ แต่พอดีตัวน้องใช้สิทธิบัตรทองได้ มีค่าใช้จ่ายส่วนเกินนิดหน่อยที่พ่อแม่เค้าพอจะจ่ายได้ จึงได้ตัดสินใจรักษากันเอง ไม่พึ่งทุนราชินี แม่น้องบอกว่า เอาเงินไปให้คนที่เค้าไม่มีจริงๆจะดีกว่า

ใครที่อยากตาย หรือคิดว่าตัวเองทนเจ็บป่วยไม่ไหวแล้ว ขอให้อายเด็กมันบ้างนะคะ

เออใช่ๆๆ มีเคสหลานคุณหยินด้วยในทู้นั้น

โอ้...หลานอาการดีขึ้นเยอะมากๆเลยค่ะ ดีใจด้วยนะคะ ^^

[barbies55]

ในกระทู้ที่ว่านั้น เราเคยพูดถึงหลานเราคนนึงด้วย ที่เกิดมาพร้อมภาวะไม่มีม่านตา เป็นมะเร็งตับตั้งแต่เกิด พัฒนาการช้า เดินไม่ได้ มองแทบไม่เห็น อยู่ในห้องไอซียูครึ่งนึงของชีวิตเด็กวัยขวบครึ่ง

ขออัพเดทอาการนะคะ ตอนนี้น้องผ่าตัดเอามะเร็งที่ตับออกไปแล้ว พุงที่เคยบวมเพราะตับก็ยุบ ทำให้เคลื่อนไหวได้สะดวก และในตอนนี้ก็เดินได้แล้ว แม้จะมองไม่ค่อยเห็นแต่ก็หวังว่าพัฒนาการทางการแพทย์เมื่อเค้าโตขึ้น จะทำให้เค้ามองเห็นได้ชัดเจน
ตอนนี้น้องแข็งแรงขึ้นมากค่ะ จากที่ตอนนั้นญาติๆหลายคนแอบคิดแล้ว ว่าไม่เกินสองขวบน้องไปแน่ ส่วนเรื่องมะเร็งก็ยังต้องทำคีโมเป็นระยะๆ กับต้องไปฝึกพัฒนาการสม่ำเสมอ

ทีแรก พ่อแม่ของน้องจะขอให้เป็นคนไข้ในราชินูปถัมภ์ แต่พอดีตัวน้องใช้สิทธิบัตรทองได้ มีค่าใช้จ่ายส่วนเกินนิดหน่อยที่พ่อแม่เค้าพอจะจ่ายได้ จึงได้ตัดสินใจรักษากันเอง ไม่พึ่งทุนราชินี แม่น้องบอกว่า เอาเงินไปให้คนที่เค้าไม่มีจริงๆจะดีกว่า

ใครที่อยากตาย หรือคิดว่าตัวเองทนเจ็บป่วยไม่ไหวแล้ว ขอให้อายเด็กมันบ้างนะคะ

เออใช่ๆๆ มีเคสหลานคุณหยินด้วยในทู้นั้น

โอ้...หลานอาการดีขึ้นเยอะมากๆเลยค่ะ ดีใจด้วยนะคะ ^^

วันที่เราไปเยี่ยมหลานในห้องไอซียูนั้น คิดว่าไม่รอดแน่แล้วค่ะ เด็กตัวเล็กๆ ขวบกว่า แต่มีสายระโยงระยางเต็มตัวไปหมด
3-4 เดือนต่อมา โทรไปหาแม่เค้า บอกตั้งไข่แล้ว เรายังไม่อยากจะเชื่อเลย