(((( ไทย - เขมร ))))เรื่องเก่าเล่าใหม่ นิสัยเขมรไม่เคยเปลี่ยน....!

[Zero-G]

                   

กลอนคึกฤทธิ์ ถกเขมร ปี 2502 ยังใช้ได้ถึงวันนี้

สัปดาห์นี้มีเรื่องความเมืองใหญ่        ไทยถูกฟ้องขับไล่ขึ้นโรงศาล
เคยเป็นเรื่องโต้เถียงกันมานาน         ที่ยอดเขาพระวิหารรู้ทั่วกัน
กะลาครอบมานานโบราณว่า            พอแลเห็นท้องฟ้าก็หุนหัน
คิดว่าตนนั้นใหญ่ใครไม่ทัน              ทำกำเริบเสิบสันทุกอย่างไป
อันคนไทยนั้นสุภาพไม่หยาบหยาม      เห็นใครหย่อนอ่อนความก็ยกให้
ถึงล่วงเกินพลาดพลั้งยังอภัย           ด้วยเห็นใจว่ายังเยาว์เบาความคิด
เขียนบทความด่าตะบึงถึงหัวหู           ไทยก็ยังนิ่งอยู่ไม่ถือผิด
สั่งถอนทูตเอิกเกริกเลิกเป็นมิตร         แล้วกลับติดตามต่อขอคืนดี
ไทยก็ยอมตามใจไม่ดึงดื้อ            เพราะไทยถือเขมรผองเหมือนน้องพี่
คิดตกลงปลงกันได้ด้วยไมตรี           ถึงคราวนี้ใจเขมรแลเห็นกัน
หากไทยจำล้ำเลิกบ้างอ้างขอบเขต    เมืองเขมรทั้งประเทศของใครนั่น ?
ใครเล่าตั้งวงศ์กษัตริย์ปัจจุบัน          องค์ด้วงนั้นคือใครที่ไหนมา ?
เป็นเพียงเจ้าไม่มีศาลซมซานวิ่ง         ได้แอบอิงอำนาจไทยจึงใหญ่กล้า
ทัพไทยช่วยปราบศัตรูกู้พารา           สถาปนาจัดระบอบให้ครอบครอง
ได้เดชไทยไปคุ้มกะลาหัว               จึงตั้งตัวขึ้นมาอย่างจองหอง
เป็นข้าขัณฑสีมาฝ่าละออง              ส่งดอกไม้เงินทองตลอดมา
ไม่เหลียวดูโภไคไอศวรรย์            ทั้งเครื่องราชกกุธภัณฑ์เป็นหนักหนา
ฝีมือไทยแน่นักประจักษ์ตา              เพราะทรงพระกรุณาประทานไป
มีพระคุณจุนเจือเหลือประมาณ         ถึงลูกหลานกลับเนรคุณได้
สมกับคำโบราณท่านว่าไว้              อย่าไว้ใจเขมรเห็นจริงเอย ....
ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
หนังสือพิมพ์สยามรัฐสัปดาหวิจารณ์
๑๘ ตุลาคม ๒๕๐๒

[Tanut007]

 

[sevenr]

ยังจำได้เมื่อ 30 ปีมาแล้วมั้ง ตอนพวกเขมรแห่กันเข้ามาเมืองไทยเพื่อหลี้ภัยสงครามกลางเมือง กว่าจะถึงเมืองไทยต้องเด็ดใบไม้กินระหว่างทางก็มี
เมืองไทย ให้ที่อยู่ที่กิน เลี้ยงดูไม่ให้อดอยาก ให้อยู่หลายปีจนประเทศสงบ ไม่รู้พวกลูกหลานสำนึกคุณข้าวแดงแก้งร้อนบ้างหรือเปล่า

[MaMa.Killer]

บอมบ์มันเลย

[lucationjj]

รอ.....เดียวคงจะร้อน