ได้กลับมาตอบซักที ... (พอดีหลังจากที่โพสไว้ เค้าก็โทรมา เลยคุยกันนิด ๆ หน่อย ๆ แล้วก็ออกไปคุยกัน)
ผมมานั่งอ่านคำตอบของหลาย ๆ คนในที่นี้แล้วครับ ขอบคุณมากสำหรับความคิดเห็นนะครับตอนนี้ เราคุยกันเรียบร้อยแล้ว
สรุปว่า เป็นผมเองครับที่ผิด ผมคิดแต่เรื่องงานจริง ๆ ล่ะครับ เวลาที่อยู่กับเค้า ผมก็คุยก็เล่นนะ (แต่ในหัวก็มีแต่เรื่องงาน) ผมมานั่งมองตัวเองว่าทำไมต้อง ทำขนาดนั้นด้วย ถ้าผมได้เงินมาซัก 10 ล้าน แล้วผู้หญิงที่ผมรักล่ะ ถึงตอนนั้นเธอจะอยู่กับผมไหม
หาใหม่ได้ตอนที่เรารวย....แล้วจะมั่นใจได้ไงว่าจริงใจ แล้วจะใช่หรือปล่าว
ผมขอตอบเลยนะครับว่า ผมไม่เคยเบื่อเธอเลย ผมอยากรีบ ๆ ทำงานเก็บเงินเยอะ ๆ เพื่อซื้อเวลาของผมคืนจากที่เสียไปให้กับงาน
แต่ผมลืมคิดไปว่า เวลาที่จะซื้อคืน ก็คือเวลาที่ผมกำลังใช้ไปกับงาน สรุป ผมแบ่งเวลาไม่เป็นครับ
เรานั่งคุยกันอยู่นานมาก แฟนผมบอกว่า เธอจะย้ายไปทำงานที่อื่น ไม่อยากอยู่ให้ผมไม่มีสมาธิทำงาน ไม่อยากกวนผม ..... ฯลฯ
ผมก็เลยนั่งคุยกันถามว่าปัญหามันเกิดจากอะไร เธอรู้สึกอย่างไร ถามกันตรง ๆ พูดกันตรง ๆ แล้วผมก็ได้รู้ ได้คิด ......
แต่ตอนนี้ก็กลับมาคุยกันเป็นปกติแล้วครับ ส่วนตัวผม จะเริ่มบริหารเวลาทำงานของต้วเองให้ดี ๆ
เพื่อน ๆ เองก็อย่าให้เป็นแบบผมนะครับ ทำงานจนมองไม่เห็นคนรอบข้าง ........
ปล.ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะครับ หลาย ๆ อย่างในนี้ทำให้ผมได้คิดอะไรดี ๆ มอง อะไรใหม่ ๆ เยอะเลยครับ ดีใจครับที่ หลงเข้ามาในบอร์ดนี้

ปล2. คนตอบเยอะกว่ากระทู้ ปัญหาที่ผมถามซะอีก
