ผมเป็นคนหนึ่งที่อยากจะมีชีวิตที่ดี และจำได้ว่า สังคม Thaiseoboard คือหนึ่งในสังคมที่ยอดเยี่ยมมากๆ ผมได้ความรู้และแนวทางจากในนี้เยอะมากๆ
ตอนนี้ผมไม่ได้รวย ไม่ได้เป็นเศรษฐี ไม่ได้มีชีวิตหรูหรา เป็นเพียงคนธรรมดา ฐานะปานกลาง ที่มีบ้าน มีรถ มีการลงทุนที่พอเลี้ยงตัวเองได้
เลยอยากจะกลับมาแบ่งปันประสบการณ์ให้ฟังครับ ว่า 10 กว่าปีที่สิงบอร์ดนี้ ชีวิตผมมันเปลี่ยนไปเยอะพอตัวเลยนะ
จาก นักศึกษา มาเป็นพนักงานประจำ และก้าวเข้าสู่ อืม จะเรียกว่าอะไรดีล่ะ
ผู้ประกอบการก็ไม่ใช่ เจ้าของธุรกิจก็ไม่ใช่ เอาเป็นคำเดิมที่ผมชอบ คือคำว่า นายตัวเอง
ถึงแม้จะเป็นนายตัวเอง แต่ก็ต้องทำงานด้วย "นโยบาย" ของคนอื่นอีกที
เวลาลูกค้าจ้างงาน ก็ต้องทำงานใต้กฏลูกค้า
ทำ Youtube Facebook Tiktok ก็ต้องทำภายใต้กฏพวกเขาเหมือนกัน
ดังนั้น จะเรียกว่า นายตัวเองที่มีอิสระก็คงพูดได้ไม่เต็มปาก
เอาเป็น คนที่หาเงินได้ โดยได้ใช้ชีวิตในแบบที่คาดหวังเอาไว้
คือ ตื่นนอนไม่ต้องเป็นเวลา อยู่กับบ้านแบบคนชอบเก็บตัว ใช้ชีวิตโดดเดี่ยวไม่สุงสิงกับใคร
และควบคุมรายจ่ายของตัวเองในระดับที่เหลือเงินลงทุนได้
จุดเริ่มต้นทั้งหมด มันคือ Thaiseoboard จริงๆครับ
ผมเริ่มต้นทำงานจากอินเตอร์เน็ต เป็น Freelance ก็หาเงินได้บ้าง ไม่ได้รวย แต่ก็อยู่ในสถานะพอเอาตัวรอดได้
ชีวิตมาตั้งหลักได้จริงๆ ตอนที่ Youtube ตัดสินใจเปิดสำนักงานในไทย
และผมเริ่มต้นทำข่องเนื้อหาเกี่ยวกับการเงินและนายตัวเอง
รายได้จาก Youtube ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ เพราะช่องของผม ยอดวิวไม่ได้สูงมากนัก
แต่สิ่งที่ได้จริงๆ คือ รายได้จากผู้สนับสนุนรายการอย่างสปอนเซอร์ครับ
นั่นเป็นครั้งแรก ที่ผมสามารถหาเงินได้แสนต้นๆต่อเดือน
พอผมมีทักษะเรื่องการสร้าง Content
ผมเลยไปชวนแฟน ชวนรุ่นพี่ ที่ไม่เก่งเทคโนโลยีเลย มาทำคลิปวีดีโอ โดยผมจะอาสาทำงานบนคอมพิวเตอร์ให้
ทั้งสมัคร ตัดต่อ ออกแบบหน้าปกคลิป และจัดสรรระบบหลังบ้าน
แลกกับพวกเขาจะต้องสร้างเนื้อหาด้วยตัวเอง
โดยมีข้อตกลงคือ รายได้ต้อง 50 - 50
นั่นก็ทำให้ผมมีรายได้เพิ่มขึ้นอีก แม้จะเหนื่อยมากขึ้นก็ตาม
และพอ Facebook เปิดให้สร้างรายได้จากวีดีโอ
ตอนแรกทุกคนกลัวกันหมดว่าอาชีพ Youtube ของตัวเองจะจบสิ้น
แต่เอาเข้าจริง กลายเป็นว่า Youtuber ทุกคนที่เอาคลิปวีดีโอมาลง Facebook ด้วย
รายได้คูณสอง กลายเป็นมีรายได้ 2 ทาง โดยทำงานแค่ครั้งเดียว
ผมทราบดีว่าเงินหามา ถ้าไม่บริหาร มันจะหมดไปอย่างรวดเร็ว
ผมเลยพยายามอ่านหนังสือและฟังคลิปเรื่องการเงินอย่างหนัก
เพื่อเตือนสติตัวเอง ว่า มีคนมากมายที่มีรายได้สูง แต่พอเวลาผ่านไป กลับตั้งตัวไม่ได้เลย
แถมยังต้องเอาสิ่งที่ซื้อมาขายทิ้งในราคาที่หายไปเกินครึ่งเพื่อหมุนเงินให้ทัน
เพียงเพราะคิดว่า ตัวเองจะมีรายได้กระหน่ำกระเป๋าตังค์ตลอดไป
ผมขี้ขลาดเกินกว่าจะกล้าหาญทำอะไรแบบนั้น
ผมเลยแบ่งเงินเอาไปลงทุน เอาไปซื้อหุ้น กองทุนรวม และอสังหาริมทรัพย์ให้เช่า
DCA ไปเรื่อยๆ ไม่รีบ ไม่ร้อน ไม่แข่งกับใคร
พอทองลงก็เอาเงินเก็บซื้อ ผมสามารถทำเงินได้ถึง 60,000 บาทภายใน 1 เดือนโดยไม่เหนื่อย (ต้นทุนน่าจะประมาณ 4 แสนบาท จำไม่ได้)
แค่ซื้อทองตอนราคาลง และขายตอนราคาขึ้น เหนื่อยตรงหาที่จอดรถเวลาไปร้านทอง
แต่การเก็งกำไรคงไม่เหมาะกับผมเท่าไหร่ ผมเลยทำมันแค่ 2 - 3 ครั้งเท่านั้น
ผมทำซ้ำด้วยหลักพื้นฐานง่ายๆ คือ ทำงาน เก็บเงิน ลงทุน
ช่วงแรกๆก็ไม่ค่อยมีอะไรต่าง
แต่ตอนหลังๆ พอผ่านไป 7 ปี 10 ปี
พอร์ตก็เริ่มใหญ่ขึ้น เริ่มปันผลเดือนหนึ่งหลักหมื่นบาท - สองหมื่นบาท
พอบวกกับรายได้ที่ยังไม่หยุดทำงาน มันก็พอหายเหนื่อยเลยครับ กับเวลาเกือบ 10 ปีที่ผ่านมา (อาจจะมากกว่า 10 ปีด้วยซ้ำที่สิงในกลุ่มนี้)
เพื่อความสงบสุขของชีวิต ผมซ่อนโพสต์เพื่อนในโซเชี่ยลทั้งหมดที่ประกาศว่าตัวเองประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างไรบ้าง
ใครซื้อบ้าน ซื้อรถ ซื้อของแพงๆ ผมหลับหู หลับตา และหลับปาก เอ้ย ปิดปาก ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
ไม่ใช่เพราะไม่ได้อยากพัฒนาตัวเองหรอกนะครับ แต่ผมคิดว่า ตอนนี้ผมก็มีความสุขดีอยู่แล้ว
จะหาเรื่องให้เหนื่อยหาเงินมากขึ้นแล้วกระวนกระวายใจทำไม
ผมคิดว่าถ้าจะมีความสุข ควรต้องหาเรื่องชมตัวเองให้ได้ทุกวัน
และการเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น ว่าเรายังทำงานหนักไม่พอ ขยันไม่พอ
อาจจะไม่ใช่ไลฟ์สไตล์ที่ผมคาดหวัง
เราไม่ใช่รถยนต์ที่ขอเเค่เติมน้ำมัน ก็วิ่งได้ตลอดเวลาโดยไม่พัก
การทำงานน้ำมันมันก็สำคัญนะ แต่น้ำเย็นมันก็สำคัญกับความสงบสุขเหมือนกัน
ตอนนี้ผมอายุเกือบจะ 40 ปีแล้ว ความฝันของผมเพียงอย่างเดียวคือ
ขอให้ชีวิตสงบสุขอย่างนี้ตลอดไป แม้มันจะเป็นไปได้ยากก็ตาม
แต่ก็หวังว่า เพื่อนๆทุกคนที่อยู่ในบอร์ดนี้ จะเจอเส้นทางที่ตัวเองชอบ
และมุ่งมั่นเดินบนถนนที่ตัวเองเลือกอย่างสุดความสามารถนะครับ
นี่คงเป็นโพสต์แรกในรอบสิบปีกระมั้ง และน่าจะเป็นโพสต์สุดท้ายแล้วด้วย
ขอให้มีความสุขมากๆเลยนะครับ
ผมรักบอร์ดนี้ แม้มันจะผ่านมานมนานแล้วก็ตาม
ตอนนี้ผมไม่ได้รวย ไม่ได้เป็นเศรษฐี ไม่ได้มีชีวิตหรูหรา เป็นเพียงคนธรรมดา ฐานะปานกลาง ที่มีบ้าน มีรถ มีการลงทุนที่พอเลี้ยงตัวเองได้
เลยอยากจะกลับมาแบ่งปันประสบการณ์ให้ฟังครับ ว่า 10 กว่าปีที่สิงบอร์ดนี้ ชีวิตผมมันเปลี่ยนไปเยอะพอตัวเลยนะ
จาก นักศึกษา มาเป็นพนักงานประจำ และก้าวเข้าสู่ อืม จะเรียกว่าอะไรดีล่ะ
ผู้ประกอบการก็ไม่ใช่ เจ้าของธุรกิจก็ไม่ใช่ เอาเป็นคำเดิมที่ผมชอบ คือคำว่า นายตัวเอง
ถึงแม้จะเป็นนายตัวเอง แต่ก็ต้องทำงานด้วย "นโยบาย" ของคนอื่นอีกที
เวลาลูกค้าจ้างงาน ก็ต้องทำงานใต้กฏลูกค้า
ทำ Youtube Facebook Tiktok ก็ต้องทำภายใต้กฏพวกเขาเหมือนกัน
ดังนั้น จะเรียกว่า นายตัวเองที่มีอิสระก็คงพูดได้ไม่เต็มปาก
เอาเป็น คนที่หาเงินได้ โดยได้ใช้ชีวิตในแบบที่คาดหวังเอาไว้
คือ ตื่นนอนไม่ต้องเป็นเวลา อยู่กับบ้านแบบคนชอบเก็บตัว ใช้ชีวิตโดดเดี่ยวไม่สุงสิงกับใคร
และควบคุมรายจ่ายของตัวเองในระดับที่เหลือเงินลงทุนได้
จุดเริ่มต้นทั้งหมด มันคือ Thaiseoboard จริงๆครับ
ผมเริ่มต้นทำงานจากอินเตอร์เน็ต เป็น Freelance ก็หาเงินได้บ้าง ไม่ได้รวย แต่ก็อยู่ในสถานะพอเอาตัวรอดได้
ชีวิตมาตั้งหลักได้จริงๆ ตอนที่ Youtube ตัดสินใจเปิดสำนักงานในไทย
และผมเริ่มต้นทำข่องเนื้อหาเกี่ยวกับการเงินและนายตัวเอง
รายได้จาก Youtube ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ เพราะช่องของผม ยอดวิวไม่ได้สูงมากนัก
แต่สิ่งที่ได้จริงๆ คือ รายได้จากผู้สนับสนุนรายการอย่างสปอนเซอร์ครับ
นั่นเป็นครั้งแรก ที่ผมสามารถหาเงินได้แสนต้นๆต่อเดือน
พอผมมีทักษะเรื่องการสร้าง Content
ผมเลยไปชวนแฟน ชวนรุ่นพี่ ที่ไม่เก่งเทคโนโลยีเลย มาทำคลิปวีดีโอ โดยผมจะอาสาทำงานบนคอมพิวเตอร์ให้
ทั้งสมัคร ตัดต่อ ออกแบบหน้าปกคลิป และจัดสรรระบบหลังบ้าน
แลกกับพวกเขาจะต้องสร้างเนื้อหาด้วยตัวเอง
โดยมีข้อตกลงคือ รายได้ต้อง 50 - 50
นั่นก็ทำให้ผมมีรายได้เพิ่มขึ้นอีก แม้จะเหนื่อยมากขึ้นก็ตาม
และพอ Facebook เปิดให้สร้างรายได้จากวีดีโอ
ตอนแรกทุกคนกลัวกันหมดว่าอาชีพ Youtube ของตัวเองจะจบสิ้น
แต่เอาเข้าจริง กลายเป็นว่า Youtuber ทุกคนที่เอาคลิปวีดีโอมาลง Facebook ด้วย
รายได้คูณสอง กลายเป็นมีรายได้ 2 ทาง โดยทำงานแค่ครั้งเดียว
ผมทราบดีว่าเงินหามา ถ้าไม่บริหาร มันจะหมดไปอย่างรวดเร็ว
ผมเลยพยายามอ่านหนังสือและฟังคลิปเรื่องการเงินอย่างหนัก
เพื่อเตือนสติตัวเอง ว่า มีคนมากมายที่มีรายได้สูง แต่พอเวลาผ่านไป กลับตั้งตัวไม่ได้เลย
แถมยังต้องเอาสิ่งที่ซื้อมาขายทิ้งในราคาที่หายไปเกินครึ่งเพื่อหมุนเงินให้ทัน
เพียงเพราะคิดว่า ตัวเองจะมีรายได้กระหน่ำกระเป๋าตังค์ตลอดไป
ผมขี้ขลาดเกินกว่าจะกล้าหาญทำอะไรแบบนั้น
ผมเลยแบ่งเงินเอาไปลงทุน เอาไปซื้อหุ้น กองทุนรวม และอสังหาริมทรัพย์ให้เช่า
DCA ไปเรื่อยๆ ไม่รีบ ไม่ร้อน ไม่แข่งกับใคร
พอทองลงก็เอาเงินเก็บซื้อ ผมสามารถทำเงินได้ถึง 60,000 บาทภายใน 1 เดือนโดยไม่เหนื่อย (ต้นทุนน่าจะประมาณ 4 แสนบาท จำไม่ได้)
แค่ซื้อทองตอนราคาลง และขายตอนราคาขึ้น เหนื่อยตรงหาที่จอดรถเวลาไปร้านทอง
แต่การเก็งกำไรคงไม่เหมาะกับผมเท่าไหร่ ผมเลยทำมันแค่ 2 - 3 ครั้งเท่านั้น
ผมทำซ้ำด้วยหลักพื้นฐานง่ายๆ คือ ทำงาน เก็บเงิน ลงทุน
ช่วงแรกๆก็ไม่ค่อยมีอะไรต่าง
แต่ตอนหลังๆ พอผ่านไป 7 ปี 10 ปี
พอร์ตก็เริ่มใหญ่ขึ้น เริ่มปันผลเดือนหนึ่งหลักหมื่นบาท - สองหมื่นบาท
พอบวกกับรายได้ที่ยังไม่หยุดทำงาน มันก็พอหายเหนื่อยเลยครับ กับเวลาเกือบ 10 ปีที่ผ่านมา (อาจจะมากกว่า 10 ปีด้วยซ้ำที่สิงในกลุ่มนี้)
เพื่อความสงบสุขของชีวิต ผมซ่อนโพสต์เพื่อนในโซเชี่ยลทั้งหมดที่ประกาศว่าตัวเองประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างไรบ้าง
ใครซื้อบ้าน ซื้อรถ ซื้อของแพงๆ ผมหลับหู หลับตา และหลับปาก เอ้ย ปิดปาก ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
ไม่ใช่เพราะไม่ได้อยากพัฒนาตัวเองหรอกนะครับ แต่ผมคิดว่า ตอนนี้ผมก็มีความสุขดีอยู่แล้ว
จะหาเรื่องให้เหนื่อยหาเงินมากขึ้นแล้วกระวนกระวายใจทำไม
ผมคิดว่าถ้าจะมีความสุข ควรต้องหาเรื่องชมตัวเองให้ได้ทุกวัน
และการเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น ว่าเรายังทำงานหนักไม่พอ ขยันไม่พอ
อาจจะไม่ใช่ไลฟ์สไตล์ที่ผมคาดหวัง
เราไม่ใช่รถยนต์ที่ขอเเค่เติมน้ำมัน ก็วิ่งได้ตลอดเวลาโดยไม่พัก
การทำงานน้ำมันมันก็สำคัญนะ แต่น้ำเย็นมันก็สำคัญกับความสงบสุขเหมือนกัน
ตอนนี้ผมอายุเกือบจะ 40 ปีแล้ว ความฝันของผมเพียงอย่างเดียวคือ
ขอให้ชีวิตสงบสุขอย่างนี้ตลอดไป แม้มันจะเป็นไปได้ยากก็ตาม
แต่ก็หวังว่า เพื่อนๆทุกคนที่อยู่ในบอร์ดนี้ จะเจอเส้นทางที่ตัวเองชอบ
และมุ่งมั่นเดินบนถนนที่ตัวเองเลือกอย่างสุดความสามารถนะครับ
นี่คงเป็นโพสต์แรกในรอบสิบปีกระมั้ง และน่าจะเป็นโพสต์สุดท้ายแล้วด้วย
ขอให้มีความสุขมากๆเลยนะครับ
ผมรักบอร์ดนี้ แม้มันจะผ่านมานมนานแล้วก็ตาม
