เนื่องจากกรณีที่ทาง Blogger ได้ทำการปรับหน้าตาของ template ใหม่ ทำให้หลายคนงงๆ กับวิธีการใส่ Adsense ลงใน Blogger แบบปิดหัวท้ายบทความ วันนี้ผมนั่งงมอยู่พักหนึ่งก็สามารถทำได้ เลยจะเขียนเอาไว้สำหรับเตือนตัวเองเวลาต้องใช้งานแบบนี้ในครั้งต่อไปครับ


วิธีการใส่ Adsense ลงใน Blogger แบบปิดหัวท้ายบทความ


- ผมใช้ตัว Ads แบบ 300 x 250 ทั้งสองอันนะครับ เพราะง่ายดี (ดูบนมือถือก็ไม่ล้นด้วย)
- ถ้ากลัว template เจ๊ง อย่าลืมแบ็คอัพไว้ก่อนนะครับ


ขั้นแรก เข้าไปที่ "แม่แบบ" แล้วไปที่ "แก้ไข HTML" ครับ





เสร็จแล้วคุณจะเจอหน้าแก้ไข html ตามรูปด้านล่างนี้ครับ



ให้คุณค้นหาคำว่า <b:widget id='Blog1' locked='true' โดยใช้คำสั่ง Ctrl+F (ดูตรงหมายเลข 1)ซึ่งมันจะอยู่แถวๆ ประมาณแถวที่เจ็ดร้อยกว่าๆ (หมายเลข 2) เมื่อเจอแล้วให้คลิ้กตรงหมายเลข 3 (ลูกศรสีดำ) เพื่อทำการขยายตัวโค้ดครับ

แล้วคุณจะเจอหน้าตามรูปด้านล่างครับ



เสร็จแล้วให้ค้นหาคำว่า <b:includable id='post' var='post'>  โดยใช้คำสั่ง Ctrl+F เหมือนเดิมครับ (ดูตรงหมายเลข 4)  เมื่อเจอแล้วให้คลิ้กตรงหมายเลข 5 (ลูกศรสีดำ) เพื่อทำการขยายตัวโค้ดเหมือนเดิมครับ

เมื่อขยายแล้ว ให้คุณทำการวางโค้ดในแต่ละตำแหน่งนะครับ ในส่วนของการวางโค้ด Adsense ให้อยู่ตรงกลาง ใต้หัวข้อบทความ (Title) ให้วางตำแหน่งตามด้านล่างครับ

<div class='post-header'>
<div class='post-header-line-1'/>
<center>วางโค้ด Adsense ที่แปลงแล้ว</center>



ส่วนการวางโค้ด Adsense ให้อยู่ตรงกลาง ปิดท้ายบทความ ให้วางตำแหน่งตามด้านล่างครับ

<div class='post-body entry-content' expr:id='&quot;post-body-&quot; + data:post.id' itemprop='description articleBody'>
<data:post.body/>
<center>วางโค้ด Adsense ที่แปลงแล้ว</center>



เมื่อทำการวางโค้ดทั้งสอง หน้าตาของโค้ดช่วงนี้จะเป็นแบบนี้นะครับ



อย่าลืม โค้ด Adsense ต้องทำการแปลงก่อนนะครับ โดยวิธีการแปลงก็คือ

ให้คุณเข้าไปที่ http://htmlentities.net/

เอาโค้ด Adsense ของคุณไปวางที่ช่อง input แล้วกด encode ครับ โค้ดที่แปลงจะออกมาในช่อ result

ให้คุณก้อบโค้ดแล้วเอาไปวางตรง วางโค้ด Adsense ที่แปลงแล้ว  นะครับ


ขออธิบายสั้นๆ นะครับ ยาวไปผมปวดหัวเหมือนกัน 555 


ที่มา http://mon.in.th/adsense-in-blogger-new-template/

ปัญหาที่ผมเจออยู่ตอนนี้ก็คือ มีลิ้งค์มาจาก Http://googleads.g.doubleclick.net/pagead/ads?client=(ยาวเหยียด) เข้ามาที่เว็บอยู่จำนวนไม่น้อยครับ

ไม่รู้ว่าเกิดจากอะไรกันแน่ หาทางแก้ยังไม่เจอเลย

เลยอยากจะรู้ว่าเพื่อนๆ เจอกันหรือไม่ครับ แก้กันอย่างไร

ขอบคุณล่วงหน้าครับ

(ปล.ขอตัวไปหาวิธีแก้ก่อนนะครับ) 

ถ้าใครรู้แล้วก็ผ่านนะครับ

วันนี้ผมเพิ่งรู้ว่า Wordpress (เวอร์ชั่น 3.5) สามารถเสกให้หิมะตกหน้าเว็บของคุณได้แค่คลิ้กเดียวครับ

วิธีง่ายๆ ก็คือ ที่หน้า admin เข้าไปที่ settings > general แล้วเลื่อนมาด้านล่างๆ จะเห็นคำว่า

Show falling snow on my blog until January 4th.

ให้ติ้กเครื่องหมายถูก แล้วกด Save Change ครับ

แค่นี้ครับ ง่ายๆ 

ขออภัยที่แอบดองไปนิดนึงครับ (จากงาน gthailand เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 2555 ที่ผ่านมาครับ)

ผมได้มีโอกาสไปงานนี้มาด้วย เนื่องจากเห็นว่า มีช่วงการสัมนาเกี่ยวกับ Adsense (ประมาณครึ่งชั่วโมง) เนื้อหาเป็นเรื่องพื้นฐานแนวแนะนำการสร้างรายได้ด้วย Adsene ครับ

แต่ที่น่าสนใจคือ ได้มีโอกาสพูดคุยกับคุณนพรัตน์ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ที่ดูแล Adsense ในประเทศไทย แต่ตัวอยู่ที่สิงคโปร์ (เพราะ Google ประเทศไทย ยังไม่มีส่วนของ Adsense ครับ มีแต่ Adsword) ได้พูดคุยประมาณ 10 นาที เลยเอาคำถามคำตอบ (ที่พอจะนึกออก) มาเล่าให้ฟังนะครับ

คำถามแรก - การถูกแบน เกิดจากอะไร?

คำตอบแรก - การถูกแบนนั้น ส่วนใหญ๋ Google พิจารณาอยู่สองแนวทาง

1. แบนเพราะเนื้อหาผิดกฎของ Adsense ซึ่งมีระบุไว้อยู่แล้ว (ห้ามเนื้อหาลามก ผิดกฎหมาย ผิดศีลธรรม ไม่เกิดประโยชน์แก่ผู้ใช้งาน)

แต่ที่สำคัญๆ ก็คือเรื่อง "การละเมิดลิขสิทธิ์" เป็นสาเหตุใหญ่ๆ เลยที่โดน เช่นการนำเนื้อหา,สื่อ,วีดีโอ,รูปภาพ ที่เราไม่มีสิทธิ์ในเนื้องานเหล่านั้นมาเผยแพร่


2. แบนเพราะเกิดจากการคลิ้กแบบไม่พึงประสงค์ (บอมบ์คลิ้ก แลกคลิ้ก จ้างคลิ้ก) โดย Google สามารถตรวจสอบได้

เพิ่มเติมกรณีบอมบ์คลิ้ก หากเว็บของคุณถูกบอมบ์เมื่อไหร่ ให้รีบติดต่อกับส่วน Support โดยทันที (อันนี้ผมเคยเจอ พอโดนพันกว่าคลิ้ก รีบแจ้ง Support ว่า ขอให้ยกเลิกการคิดเงินค่าโฆษณาในช่วงวันนั้นทันที ซึ่งก็รอดมาได้อย่างหวุดหวิด)


คำถามสอง - คนที่ถูกแบนจะสามารถยื่นเรื่องขอกลับมาได้หรือไม่?

คำตอบ - ทางคุณนพรัตน์แจ้งว่า หากต้องการขอบัญชีคืน ให้ทำการแจ้งเรื่องเข้ามา พร้อมอธิบายข้อมูลทั้งหมดที่คาดว่า น่าจะเป็นประโยชน์ในการพิจารณา ซึ่งผมถามว่า แล้วมันมีกรณีแบบนี้ไหม ที่โดนแบนแล้วแจ้งเรื่องกลับเข้าไป แล้วได้บัญชีคืน ทางคุณนพรัตน์แจ้งว่า มี และมีเยอะด้วย

(ส่วนนี้ผมคิดว่า คนที่โดนน่าจะลองทำดูนะครับ อธิบายให้ Google ทราบว่า เรามีต้องการที่จะทำธุรกิจร่วมกับ Google และความผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้นนั้นเราไม่ได้ตั้งใจ และขอโอกาสที่ทาง Google จะพิจารณาบัญชีให้อีกครั้ง)


คำแนะนำอื่นๆ จากคุณนพรัตน์ ขอรวบรวมคร่าวๆ ดังนี้ครับ

- Google ชอบบทความที่เขียนเอง แม้ที่มาจากแหล่งเดียวกัน แต่เขียนตามสไตล์ของแต่ละคน Google ก็ให้ความสำคัญกว่าบทความที่ก๊อบมา(มาก)
- กรณีการดึง Youtube มาแสดงหน้าเว็บแล้วติด Ads ถ้าวีดีโอนั้น เราไม่ได้เป็นเจ้าของ มีความสุ่มเสี่ยงที่จะโดนหมายหัวครับ
- การใช้ iFrame ในการดึงข้อมูลจากเว็บอื่น อันนี้คุณนพรัตน์บอกว่า Adsense ไม่ค่อยปลื้ม ถ้าจะทำแนะนำให้ทำเป็น Syndicate (ฟีดข่าวเอาดีกว่า)
- เวลาส่งเรื่องเข้าส่วน Support คุณนพรัตน์ย้ำว่า คนเป็นๆ เป็นคนอ่านทุกครั้ง

เอาแค่นี้ก่อนนะครับ เขียนหัวข้อนี้ตอนอยู่ข้างนอก เดี๋ยวกลับไปดูโพยที่ห้องตอนค่ำๆ อีกทีครับ

สำหรับผู้ใช้งาน Wordpress เท่านั้นนะครับ

ปลั๊กอินตัวนี้หน้าที่ของมันตามชื่อครับ ที่ผมชอบตัวนี้เพราะว่ามันไม่กล่องข้อความเด้งขึ้นมาเพื่อสร้างความน่าหมั่นไส้ให้กับ Blog นั้นๆ ครับ



ลิ้งค์ดาวน์โหลด

http://wordpress.org/extend/plugins/wordpress-prevent-copy-paste-plugin/



ปล.1 มันอาจจะไม่ใช่วิธีการป้องกันการก๊อปปี้บทความที่ดีที่สุด แต่ก็เป็นตัวเดียวที่ผมเลือกใช้ครับ

ปล.2 หากใครเจอวิธีการที่ดีกว่านี้ และไม่ยุ่งยากมากในการติดตั้ง แนะนำด้วยก็ดีครับ

เรื่องนี้เป็น คหสต (ความเห็นส่วนตัว ไม่ใช่ ความเห็นส้น_ีน)

ถึงคุณ Veemala ครับ

ผมนั่งสังเกตการแสดงความคิดเห็นของคุณมาตั้งนานแล้วครับ รู้สึกอดใจไม่ไหวอยากจะขอเขียนจดหมายสักฉบับหนึ่งถึงคุณ Veemala

ก่อนอื่น ผมต้องขอชื่นชมคุณ Veemala ที่ทำหน้าที่เสมือนเป็นเจ้าหน้าที่จาก Google (ส่วนจะเป็นจริงหรือเปล่า ผมไม่รู้และไม่สนใจ) คอยตอบคำถามให้กับสมาชิกในบอร์ดไทยเสียวเกี่ยวกับเรื่อง Adsense เสมอ

หลายครั้ง หลายคนอาจจะสงสัยว่า คุณ Veemala เป็นเจ้าหน้าที่จาก google จริงๆ หรือเปล่า เพราะดูจะตอบคำถามเกี่ยวกับเรื่อง Adsense ได้อย่างเชี่ยวชาญเป็นอย่างมาก

แต่สิ่งหนึ่งที่คุณ Veemala อาจจะเผลอกระทำด้วยความไม่ตั้งใจก็คือ "สร้างความไขว้เขวให้กับสมาชิกไม่น้อย"

เพราะผมสังเกตว่า เมื่อคุณนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องการตรวจสอบ (ด้วยวิธีไหนผมก็ไม่ขอไปก้าวก่าย) มักจะมีข้อสงสัยจากสมาชิกท่านอื่นเสมอ และดูเหมือนว่า คุณ Veemala จะต้องคอยหาเหตุผลมาหักล้างอยู่เสมอ จนจะกลายเป็นมาม่าหลายต่อหลายชาม

ด้วยความหวังดีครับ คุณ Veemala หากสมมุติว่า ผมเป็นเจ้าหน้าที่จาก Google จริงๆ ผมคงจะเลือกที่จะ "มองดูบอร์ดนี้อย่างเงียบๆ" คอยดูความเคลื่อนไหวต่างๆ เพื่อพัฒนาแนวทางในการป้องกันการทุจริตในการทำธุรกิจ Adsense เพื่อสนับสนุนคนที่ตั้งใจทำจริงๆ และช่วยปกป้องผลประโยชน์ของผู้ที่ลงโฆษณา

ผมเชื่อว่า ในทุกธุรกิจจะมี "ความลับทางธุรกิจ" อยู่

ไม่จำเป็นที่ผม (สมมุติว่าเป็นเจ้าหน้าที่ Google) จะต้องคอยมานั่งตอบคำถามหรือข้อสงสัยหรือสาเหตุว่าทำไม คนนั้นคนนี้ถูกแบน ทำไมเว็บนั้นหรือเว็บนี้ทำได้ เพราะบางเรื่อง เราก็ไม่จำเป็นต้องบอก

การแสดงตัวของคุณ Veemala แบบที่ผ่านมา ผมจึงไม่แปลกใจที่จะเจอการต่อต้าน (หรือจริงๆ แล้วมันอาจจะเป็นนโยบาย google ก็ได้ที่ให้พนักงานแสดงตัวเหมือน Call center อันนี้ผมไม่ทราบจริง)

ส่วนท่าทีของคุณ Veemala จะเป็นอย่างไร ก็แล้วแต่คุณนะครับ ผมหวังดีจริง

ขอบคุณครับ
ผีหัวโล้นผมยาว

ปล. ไม่ต้องส่ง PM อะไรมาให้ผมนะครับ

ขอเล่าสั้นๆ นะครับ

มีช่วงหนึ่งที่มีภาพโป๊หลุดไปบนจอทีวีในรัฐสภา ไม่ทราบว่าจำกันได้ไหมครับ

ผมเขียนบทความแสดงความคิดเห็นเรื่องนี้

ประเด็นมันอยู่ที่ ชื่อ URL ที่ผมตั้งมีคำว่า www.aaaa.com/porn-image ครับ เขียนเสร็จก็สั่งเผยแพร่ไป

สักพักเอ๊ะใจขึ้นมา ไปเปิดดูหน้านั้น ปรากฎว่า โฆษณา Adsense ไม่ขึ้นครับ รีเฟรชกี่ครั้งก็ไม่ขึ้น เริ่มใจไม่ค่อยดี    ตอนนั้นนึกไม่ออกว่าเกิดความผิดพลาดอะไร

ลองไปเปิดดูบทความหน้าอื่น โฆษณาขึ้นปกติ คิดว่า น่าจะเป็นเพราะมีคำว่า porn แน่ๆ เลย

รีบกลับไปแก้โดยลบคำว่า porn ออกครับ ให้เหลือแต่คำว่า image

ปรากฎว่า โฆษณาขึ้นตามปกติเลยครับ

เรื่องนี้ทำให้ผมรู้ว่า

1. Adsense ไว้ต่อการตรวจสอบคำพวกนี้มาก หากเว็บของคุณมีความเสี่ยงที่จะมีคำเหล่านี้ ขอแนะนำว่า อย่าติดดีกว่าครับ เว็บที่ไม่เกี่ยวข้องกับคำพวกนี้ ค่อยติดดีกว่าครับ

2. ทำเว็บบอร์ด ไม่ควรติด adsense เป็นอย่างยิ่ง หากคุณไม่สามารถดูแลการโพสต์กระทู้หรือแสดงความคิดเห็นของคนอื่นได้ตลอดเวลาครับ

ร่ำรวยๆ ครับ 

ขออนุญาตเขียนอะไรสั้นๆ ก่อนจะแว้บไปทำงานครับ

ปล. แนวคิดนี้อาจจะดูขวางกระแสไปหน่อยนะครับ

***************

คุณเคยมองและคิดไหมครับว่า "เว็บไซต์ของคุณ" คืออะไรในสายตาของคุณกันแน่

- คือพื้นที่ๆ หนึ่งที่เอาไว้แสดงสิ่งที่เป็นตัวคุณ
- คือชุมชนที่รวบรวมคนที่สนใจเรื่องเดียวกัน
- คือเครื่องจักรที่จะทำเงินให้คุณอย่างมากมาย
- คืออะไรก็ไม่รู้ แล้วแต่บุญวาสนาจะพาไป
- ฯลฯ

แต่สำหรับผม "เว็บไซต์ของผม" ก็เปรียบเสมือนกับ "ที่ดินงามๆ สักผืนหนึ่ง"



คิดตามแบบง่ายๆ หากคุณเป็นเจ้าของที่ดีนผืนงามผืนหนึ่ง คุณจะทำอย่างไรกับมันครับ?

-ปล่อยให้มันรกร้างว่างเปล่า ภาวนาว่า ขอให้มีถนนหลวงมาตัดผ่านใกล้ที่ดิน จะได้ขายที่ดินได้อย่างมีราคา
-ถมที่ ปลูกบ้าน นอนชมความงามของธรรมชาติ โดยไม่ทำอะไรต่อ
-สร้างโรงงาน ผลิตสินค้า ส่งขาย ได้เงิน
-ทำตลาดเพื่อให้คนมาเช่าแผงขายของ เก็บค่าเช่า
-ค่อยๆ พัฒนา จากที่ดินเปล่า > ตลาด > ชักชวนคนมีทุนมาสร้างห้าง แบ่งค่าเช่า
-ฯลฯ

คุณมีทางเลือกครับว่า คุณจะทำอย่างไรกับที่ดินผืนนี้ แต่สำหรับผม ผมต้องการที่จะพัฒนาที่ดินผืนนี้ให้มันมีมูลค่าจนสามารถเลี้ยงตัวผมได้

สิ่งหนึ่งที่อยากจะขอเตือนไว้สักนิด (คุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม)

การที่คุณทำเว็บที่เสี่ยงต่อกฎหมาย ศีลธรรม เช่น เว็บโป๊ เว็บละเมิดลิขสิทธิ์ เว็บพนัน

ก็เหมือนกับคุณปล่อยให้ที่ดินของคุณมีคนมาเช่าที่ทำซ่อง ทำบ่อน

แม้รายได้มันจะดี แต่ถ้าวันหนึ่งตำรวจยกพวกเข้าทลาย นั่นคือจบ

หากคุณคิดว่า คุณรับได้กับวิถีทางที่ว่า ฉันใช้ที่ดินผืนนี้คุ้มกับเงินที่ลงทุนไปแล้ว หรือได้กำไรมากแล้ว ค่อยไปหาซื้อที่ดินผืนใหม่ ทำต่อไปวนเวียนอยู่อย่างนี้เรื่อยๆ ได้ ก็แล้วแต่คุณครับ

แต่ผมชอบที่จะพัฒนาที่ดินให้มันสร้างรายได้ให้ตัวเองไปเรื่อยๆ ครับ



สุดท้ายนี้อยากจะเชิญชวนให้คุณ หันมาพัฒนาที่ดินของคุณให้เลี้ยงตัวคุณได้ตลอดชีวิตกันดีกว่าครับ

จั่วหัวซะไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องของแพงอะไรเลย เป็นแค่ข้อสังเกตของผมครับ


หากหลายท่านที่ใช้ Wordpress ปลั้กอินหนึ่งที่หลายคนนิยมใช้ เมื่อคนเข้าเว็บมากขึ้นและป้องกันโดนโฮสต์เตะก็คือ Wp Super Cache


ซึ่งเว็บผมเจอกรณีแรมไม่พอ ไปสองครั้ง และเป็นสองครั้งที่ไม่ได้ติดตั้ง Wp Super Cache ซะด้วย


ด้วยความกังวล จึงได้ทำการติดตั้ง Wp Super Cache  อีกครััง คราวนี้มีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นแบบไม่ได้คิดไปเองก็คือ


"ราคาเฉลี่ยต่อคลิ้ก (CPC) ลดลงครับ" ลดลงแบบเห็นความแตกต่างๆ เลย 


คำถามก็เลยอยากจะถามว่า

1. เพื่อนๆ เป็นแบบผมหรือเปล่า?

2. ถ้าคิดจะติด Wp Super Cache แล้ว ต้องปรับค่าอย่างไรให้มันไม่กระทบกับ Adsense



แต่ใจผมนั้น ไม่ค่อยอยากติดมันแล้วล่ะ

ขอบคุณทุกความเห็นล่วงหน้าครับ

**บทความนี้ เขียนจากประสบการณ์และความเห็นส่วนตัว จะเอาไปอ้างอิงที่ไหน คิดให้ดีก่อนนะจ้ะ  

จริงๆ นั่งคิดอยู่สักพักหนึ่งครับว่า จะเขียนเรื่องนี้ดีไหม? เพราะแนวทางการทำเว็บภาษาไทยของผมมันไม่ค่อยเหมือนกับกระแสที่คนทำทั่วไป แต่ก็คิดว่า น่าจะเขียนเอาไว้สักหน่อยนะครับ เผื่อจะได้เอาไว้ให้ตัวเองเอากลับมาทบทวนและปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้นครับ


คำถาม : ทำ Adsense เว็บไทย ทำแล้วไม่รวย ทำแล้วคลิ้กต่ำเตี้ยเรี่ยดิน จริงไหม?

คำตอบ : ผมขอตอบว่า "ไม่จริงครับ" และขอเพิ่มว่า "ทำเว็บไทยแล้วรวยได้" แต่ไม่ใช่ทันที การทำ Adsense ผม
อยากให้คุณมองมันยาวๆ เปรียบเสมือนเว็บไซต์ของคุณเป็นที่ดินแปลงใหญ่แปลงหนึ่ง ที่คุณต้องการจะปลูกไม้ผลสักชนิดหนึ่ง การทำงานของคุณมันเริ่มต้นตัั้งแต่

จะปลูกอะไร? (แนวทางเว็บไซต์ที่คุณจะทำ,ชื่อเว็บไซต์)
ต้องค่อยๆ หว่านเมล็ด รดน้ำ พรวนดิน (การสร้าง Content )
คอยดูแลไม่ให้แมลงมาทำลายพืชผลของคุณ (Spam,ลิ้งค์ที่ไม่เกิดประโยชน์,คำหยาบคายในเว็บ)


เมื่อถึงเวลาหนึ่ง ไม้ผลแปลงนี้จะให้คุณเก็บกินได้ตลอดชีวิต ครับ

ส่วนการสร้างเว็บครั้งละปริมาณมากๆ จำนวนเยอะ สำหรับผมผมมองว่า มันเหมือนกับการที่เราพยายามใส่ปุ๋ย ฉีดยาฆ่าแมลง เร่งดอก เร่งผลให้มันโตทันใจเรา ซึ่งผลมันก็เป็นอย่างที่หลายคนกำลังประสบอยู่

ผมขอเน้นว่า ถ้าคุณต้องการเก็บเกี่ยวผลของ Adsense ไปตลอดชีวิตนะครับ

ส่วนเรื่องคลิ้กต่ำเตี้ย ผมว่าเป็นเรื่องปกติ อยู่ที่ว่าคุณจะจัดการปัญหานี้อย่างไร ระหว่าง เลิกทำเว็บไทย ไปทำเว็บนอก หรือ ทำให้คนเข้าเว็บมากขี้น เพื่อให้จำนวนคลิ้กมากขึ้น รายได้มากขึ้น

สำหรับผม ผมเลือกอย่างหลังครับ



คำถาม : แนวทางของการทำเว็บของผม ผมทำอย่างไร?

คำตอบ : ผมทำเว็บเดียว เว็บที่ทำเป็นเรื่องที่ผมรัก และสามารถพลิกแพลงดึงเรื่องต่างๆ มาใช้กับเรื่องที่ทำได้อย่างไม่ยากจนเกินไป ผมไม่สนใจว่า เรื่องนี้จะคลิ้กถูกหรือคลิ้กแพง แต่มันต้องเป็นเรื่องที่ผมชอบที่จะเล่า ชอบที่จะค้นหา ชอบที่จะพูด(หรือเขียน) ถึงมันได้อยู่ตลอดเวลา

เว็บที่ผมทำนี้ มันจะต้องเป็นเว็บที่ผมจะนึกถึงมันอยู่ตลอดว่า  

วันนี้ผมจะทำให้เว็บนี้พัฒนาขึ้นกว่าเมื่อวานได้อย่างไร?
ทำอย่างไรที่จะทำให้คนบอกต่อเว็บของเรา เช่นการนำลิ้งค์ของเราไปอ้างอิงโดยที่เราไม่ได้ร้องขอ ?
ทำอย่างไรให้ Content ในเว็บของเรามีคุณภาพ และมีปริมาณที่มากขึ้นเรื่อยๆ ?
ทำอย่างไรให้คนที่เข้ามาแล้ว นึกถึงเว็บของเราอีกครั้งเมื่อเขาต้องการคำตอบ ?
ทำอย่างไรให้โอกาสในการคลิ้ก Ads สูงขึ้น (พยายามหาแนวทางการปรับตำแหน่งและสี ADS ที่ดีที่สุด) ?[/li][/list]


ผมคิดอย่างนี้อยู่เกือบตลอดเวลา คิดและทำจนบางทีภรรยามักจะว่า "เมิงไปแต่งงานกับคอมเลยไหม?"  

แนวทางการปฎิบัติของผมก็คือ การเพิ่ม Content ที่มีประโยชน์ต่อผู้อ่านในเว็บของผม (ทุกวันได้ยิ่งดี)

ผมทำแค่นี้จริงๆ ครับ

เพราะเมื่อก่อนผมยอมรับว่า ผมเสียเวลาไปกับการหา Backlink , การใช้โปรแกรม Auto, การสร้าง Network ซึ่งคนอื่นอาจจะทำแล้วได้ผล แต่ผมทำแล้วรู้สึกว่า เสียเวลาเปล่า

เพราะแนวทางของ Google ก็คือ "ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อ่าน" และที่สำคัญคือ เราจะไม่หลอกให้คนเข้ามาเว็บไซต์ของเราครับ

การเพิ่มบทความดีๆ และมีประโยชน์ทุกวัน มันจะช่วยเพิ่มจำนวนของผู้เข้าชมเว็บไซต์อย่างเห็นได้ชัด โดยบทความดีๆ อันเก่าก็ยังคงมีคนเข้ามาอยู่เสมอ และบทความใหม่ๆ ก็ช่วย

ส่วนการหาเรื่องที่จะเขียน และวิธีการเขียน ไว้มี mini meeting เล็กๆ ผมจะขออนุญาตแนะนำนะครับ

อย่าลืมการติดตามผลว่า คนเข้ามาที่เว็บของเราจำนวนเท่าไหร่ต่อวัน ดีขึ้นกว่าวันก่อนไหม บทความไหนคนเข้ามามากที่สุด ผมใช้ Plugin Wordpress ที่ชื่อว่า Jetpack ครับ + Google Analytics แบบเรียลไทม์ Beta ครับ



คำถาม : รูปแบบของ Ads ควรเป็นแบบไหน?

คำตอบ : สำหรับผม ผมใช้ Ads แบบข้อความ+รูปภาพ  สำหรับเรื่องสีพื้น อย่างไรก็ต้องเป็นสีที่กลืนไปกับ Background นะครับ หัวข้อกับลิ้งค์ Ads เอาเป็นสีที่ดูสะดุดหน่อยนะครับ อย่าฉูดฉาดมาก และอย่าใช้สีที่กลืนไปกับข้อความครับ (หากคิดไม่ออก เอาค่าเริ่มต้นของ Adsense เลยก็ได้ครับ) เพราะการเอาใจใส่กับส่วนนี้มันจะช่วยเพิ่มจำนวนคลิ้กได้จริงๆ ครับ



คำถาม : การกรอง Ads ควรทำหรือไม่?

คำตอบ : ความเห็นส่วนตัวของผม ผมคิดว่า "ไม่ควรทำ" ครับ แม้เราจะถูกสอนให้เชื่อว่า การกรอง Ads จะทำให้โฆษณาตรงเป้าหมายมากขึ้น เรื่องนี้ก็มีส่วนถูกอยู่ส่วนหนึ่ง แต่สังเกตว่า มันเป็นแนวคิดที่มาจากเจ้าของเว็บซะมากกว่า

เพราะอะไร? เพราะว่า เราไม่มีทางรู้เลยว่า คนที่เข้ามายังเว็บของเรานั้นต้องการอะไร จริงอยู่ที่เขาอาจจะเข้ามาเพราะการค้นหาคำบางคำ แต่เวลาที่เขาจะออกไปล่ะ คุณเดาใจของเขาได้ไหม?
(สำหรับผม ผมเดาไม่ออกหลอกครับ) โฆษณาที่ดูปัญญาอ่อนในสายตาของเราอาจจะเป็น โฆษณาที่คนคลิ้กมากที่สุดก็ได้


สุดท้ายขอฝากไว้สักนิดว่า "อย่าไปเชื่อว่า เมื่อทำเว็บไปสักพักหนึ่งก็สามารถหยุดทำ แล้วรอรับเงินอย่างเดียว" นั่นเป็นสิ่งที่ถูกถ้าคุณไม่ต้องการรายได้เพิ่มขึ้นจากเดิม (และมีแนวโน้มที่ลดลงเรื่อยๆ)

หมดแล้วครับสำหรับบทความนี้ ถ้ามีเวลาจะเขียนเรื่องอื่นๆ ที่น่าสนใจนะครับ

ปล. ขออนุญาตไม่โชว์ยอดนะครับ เพราะคุณไม่มีทางรู้หรอกว่า ผมใช้ Photoshop หรือเปล่า?  [/list]

ไม่มีอะไรครับ แค่บอกว่า เขามีบริการวาดรูปเหมือนลงบน Samsung Galaxy Note ครับ ผมไปมาเมื่อวานวันแรก เลยได้เร็ว วาดออกมาแล้วก็ อืม..นะ





ปล. กรุณาอย่าขอดูรูปตัวจริง 

ปล.2 งานปีนี้เล็กลงกว่าเดิมเยอะครับ จัดแค่ Hall C อันเดียวเองครับ ราคามือถือก็ไม่ได้ลดอะไรมาก แต่ Samsung Galaxy 7.7 ขายดีอย่างกับแจกฟรีแฮะ

อ่านกระทู้หนึ่งแล้วแอบสงสัย

ถ้าไม่ใช่ ก็ขออภัยด้วยครับ

พอดีไม่ได้ตามข่าวในบอร์ดมาสักระยะหนึ่งแล้ว (2 วัน) 

แย่จริงๆ เลย

(ไร้สาระจนน่าเกลียด)  

ไหนๆ จะเข้า จะออก จะอยู่ ก็ต้องบอกกันหมด ขอฝากไว้ให้ mod พิจารณานะครับ




ไร้สาระยามเย็น 

เนื่องจากคู่บ่าวสาวไม่ได้จัดงานในเดือนธันวาคม ซึ่งผมจะได้ไปเหนือตอนนั้น ทำให้ผมเป็นผู้หนึ่งที่ไม่ได้เดินทางไปร่วมงาน


เลยอยากจะขออวยพรให้คุณหยินและคุณบอลมีความสุขมากๆ ในวันนี้และนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนะครับ


มีน้องอีกคนเร็วๆ นะครับ

เพราะที่นี่ก็ไม่มีเหมือนกันครับ



เครดิต จาก Facebook ของคุณ Yokyee Melove ครับ

เนื่องจากทำงานอยู่แต่หน้าคอม จนภรรยาบอกให้เอาคอมไปเป็นเมียอีกคนเลยดีมั้ย?

เลยคิดได้ว่า ตั้งแต่ทำงานผ่านเน็ทมา เพื่อนตัวเป็นๆ น้อยลงไปมาก

เลยเกิดความรู้สึกว่า "กรูก็อยากคุยกับคนเป็นๆ" มั้งแล้ว

จึึงเกิดงาน Micro Meeting ขึ้นมา (เล็กกว่ามินิอีก)

นั่นก็คือ

"อุ่นเครื่องก่อน Meeting @ บ้านไร่กาแฟ เอกมัย"

วันอาทิตย์ที่ 9 ตุลาคม 2554 เวลา 14.00-16.00 น. ที่บ้านไร่กาแฟ เอกมัย (มา BTS เอกมัยสะดวกโคตร)

โอนเงินก่อนมั้ย - ไม่ต้อง เพราะไม่ได้เป็นหุ้นส่วนกับร้าน

เงื่อนไขที่ขอนิดนึง  - ขอแค่มาแล้วก็อุดหนุนกาแฟหรือขนมเขาหน่อยเหอะ ร้านเขามีต้นทุน

ลงชื่อก่อนมั้ย - ไม่ต้อง อยากมาก็มาเลย

เป้าหมายในการพบกัน - ไม่มี อยากเจอ อยากคุยเฉยๆ

สิ่งที่คุณจะได้จากงานนี้ - ป้ายชื่อสติ๊กเกอร์ 1 อัน (ได้แน่ๆ ) ส่วนที่เหลืออยู่ที่ว่า คุณจะึคุึยเรื่องอะไร

โน้ตบุ้ค - ไม่ต้องเอามาหรอก หนักเปล่าๆ

งานจะล้มมั้ย - ไม่ล้ม เพราะต่อให้ไม่มีใครไป ผมก็ไปกินกาแฟอยู่แล้ว

ขอเชิญเพื่อนที่ว่างๆ มาเจอกันได้นะครับ





พรุ่งนี้เจอกันแล้วนะครับ

ข้อสังเกตเล็กๆ ของผม ก่อนที่บอม์บคลิ้กจะมาชุดใหญ่ ผมมักจะเจอ www.w3schools.com ในส่วนของการกรองเว็บไซต์ทุกที

เลยคิด(เอาเอง)ว่า คนที่ประสงค์ไม่ดีน่าจะเอาโค้ด ads ของเราไปวางไว้ที่เว็บนี้แล้วบอมบ์อย่างเมามันส์

ใครทำ Adsense อย่าลืมกรองด้วยนะครับ

เฉลยแล้วครับ (ขออนุญาตจบก่อนเที่ยงคืนนะครับ เพราะไม่ค่อยสบาย แถมเน็ตก็ห่วยแตกมากๆ เลย)

คำเฉลยที่ถูกต้องก็คือ คุณหมอ (Dr.K) ,คุณทนายวิรัช และสารวัตรรัน ครับ

โดยผู้ที่ได้รับรางวัลคือ คุณ nara09  จาก ลิ้งค์นี้ครับ http://www.thaiseoboard.com/index.php?topic=224420.msg3081153#msg3081153

ส่วนคุณ MrM ตอบถูกเป็นท่านแรก แต่มีการแก้ไขข้อความ (จากลิ้งค์นี้ครับ http://www.thaiseoboard.com/index.php?topic=224420.msg3080909#msg3080909)

ผมจึงขออนุญาต มอบรางวัลให้แกท่านถัดไป คือคุณ nara09 นะครับ

ขอขอบคุณทุกท่านที่ร่วมสนุกกันนะครับ



ก่อนหนังสือ สร้างเงิน 1,000,000 ง่ายๆ ด้วยปลายคลิก จะวางแผงอีกสองสามวัน

เล่มนี้ผมตั้งตารอเป็นอย่างมากเพราะใช้เวลาการผลิตนานพอสมควรเลยทีเดียว มีเซอร์ไพร์สเล็กๆ หลายๆ อย่าง อย่างหนึ่งก็คือ มีสมาชิกไทยเสียว 3 ท่าน ได้เข้ามาในหนังสือเล่มนี้ด้วย

ผมขอเชิญทุกท่านมาร่วมทายกันเล่นๆ ว่า

แขกรับเชิญทั้ง 3 ท่านในไทยเสียวบอร์ดที่ให้เกียรติไปร่วมแชร์ไอเดียในหนังสือเล่มนี้มีใครบ้าง?

ของรางวัลสำหรับท่านแรกที่ทายชื่อแขกรับเชิญถูกทั้งสามท่านและกระทู้นั้นไม่มีการแก้ไขข้อความครับ ผมจะส่งหนังสือเล่มนี้ให้แบบร้อนๆ ออกจากเตาถึงบ้านทันทีครับ (ถ้าไม่ไกลจะไปให้ด้วยตัวเองครับ  )

หมดเขตการร่วมสนุกก่อนเที่ยงคืนวันที่ 16 กันยายน 2554 ครับ


ปล. แขกรับเชิญห้ามร่วมรายการนี้นะครับ เพราะผมจะส่งหนังสือไปให้ท่านอยู่แล้วครับ

แก้ไขเำพิ่มเติม - แต่ละท่านสามารถทายได้มากกว่า 1 ครั้งนะครับ เพราะตอนนี้ขอบอกว่า หลายคนถูกแล้วแน่ๆ อย่างน้อย 1 คนครับ (ไม่ใช่คุณโซว และ ไม่ใช่คุณนอทครับ)

คลิปจากเพลงที่แต่งขึ้นเพื่องานแต่งงานเมื่อสามปีก่อนครับ

http://www.youtube.com/watch?v=9k6t7Erau4I

สืบเนื่องจากวันที่ 22 กันยายน 2554 นี้ จะเป็นวันที่ครบรอบ 10 ปี สำหรับความรักของผมและภรรยา

เนื่องจากครบรอบ 10 ปี มันจะมีมาแค่ครั้งเดียวในชีวิต ผมจึงอยากให้มันเป็น 10 ปีที่น่าจดจำ จนมาถึงไอเดียที่ว่า ทำ Blog สารภาพรักครบรอบ 10 ปีดีกว่า

ซึ่งผมได้จดโดเมนและเช่าพื้นที่เว็บไซต์แล้ว ชื่อที่ออกมาก็คือ

www.รักหญิง.com

(เนื่องจากภรรยาของผมชื่อ "หญิง" ครับ จดมาแบบนี้จริงๆ)

ผมเลยอยากจะค่อยเขียนเป็นมินิซีรีย์สั้นๆ ประมาณ 6-7 ตอน โดยจะเขียนออกมาตอนละวัน เนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับชีวิตคู่ของผมและเขา และจะจบโดยสมบูรณ์ในวันที่ 22 กันยายน 2554

คุณอาจจะสงสัยว่า "แล้วคุณ(เมิง) จะมาบอกทำไม?"

ผมก็อยากจะขอตอบแค่ว่า ผมอยากได้กำลังใจเล็กๆ จากทุกท่าน ด้วยการมอบคำอวยพรสั้นๆ (ที่อาจจะรบกวนเวลาอันมีค่าของท่านเล็กน้อย) เพื่อเป็นกำลังใจให้กับชีวิตคู่ของผมและภรรยาครับ

โดยท่านสามารถเข้าไปลงชื่อได้ในส่วนของ "สมุดเซ็นอวยพร" ใน Blog นั่นแหละครับ

โดยผมจะเริ่มเขียนบทแรกในวันพรุ่งนี้ครับ และจะค่อยๆ ทยอยเขียนไปทุกวันนะครับ

ขอขอบคุณทุกท่านล่่วงหน้าด้วยนะครับ

ปล. เรื่องนี้ผมแอบภรรยาทำ ว่าจะเฉลยในวันที่ครบรอบนั่นแหละครับ
ปล. หากเว็บใครมีพื้นที่ว่างๆ ฝากเอาลิ้งค์ไปวางให้ด้วยนะครับ  

เนื่องจากผมได้มีโอกาสไปอยู่เชียงใหม่เกือบสองอาทิตย์ เคยแอบมีความคิดบ้าๆ อย่างหนึ่งมาตั้งนานแล้วก็คือ

การปั่นจักรยานขึ้นดอยสุเทพ  

ประจวบเหมาะได้เจอกับน้องที่ทำงานที่เชียงใหม่ เขามีจักรยานเสือภูเขาที่ช่วงหลังไม่ค่อยได้ขี่ (เสร็จโจร)  

ผมก็เลยขอยืมมาปั่นเล่นสัก 2-3 วัน พอได้มา สองวันแรกผมก็เริ่มทำการทดสอบสมรถภาพของตัวเองก่อน เพราะคิดว่า การปั่นจักรยานขึ้นดอยมันเป็นเรื่องที่ต้องใช้แรงไม่น้อยเลยทีเดียว หากไม่ฟิตพอ อาจจะตกเขาตายเอาก็ได้ 555

ผมเลยวางแผนไว้เป็น 2 วันแรก ปั่นจักรยานในเขตคูเมืองทั้งรอบในและรอบนอก รวมทั้งเส้นซูเปอร์ไฮเวย์ และเส้นชลประทาน ซึ่งการปั่นก็เป็นไปได้ด้วยดี

พอวันที่ 3 ผมเริ่มออกจากที่พักตอนประมาณ 11 โมง แถวโรบินสันแอร์พอร์ท ค่อยๆ ปั่นไปตามถนนสุเทพ ก่อนเลี้ยวเข้าถนนชลประทาน ก่อนจะเลี้ยวซ้ายเข้าถนนสายขึ้นดอยสุเทพครับ

(หมายเหตุ ผมใช้กล้องมือถือในการบันทึกภาพนะครับ อาจจะไม่ชัดเหมือนของโปรนะครับ)

ภาพบรรยากาศการปั่นจักรยานขึ้นดอยสุเทพของผมครับ


สภาพอากาศก่อนขึ้นดอยสุเทพครับ มีหมอกปกคลุมยอดดอยครับ อากาศเย็นสบายมาก (เวลานี้ตอนใกล้เที่ยงแล้วนะครับ)




ผ่านหน้ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่




สระน้ำข้างๆ ม.ช. สวยมาก จนต้องแอบลงไปถ่าย (รูป)



ผ่านสวนสัตว์เชียงใหม่ เนื่องจากหลินปิงติดประชุม เลยไม่ได้เข้าพบครับ  




เริ่มขึ้นตอยแล้วววว




จุดแรก อนุสาวรีย์ ครูบาศรีวิชัย



พอปั่นไปประมาณ 500 เมตร เริ่มคิดในใจว่า "คิดผิดไปรึเปล่าว่ะ(กรู)"   เพราะการปั่นขึ้นเนินมันกินแรงมากกว่าที่คิด ผมค่อยๆ ปรับเกียร์เป็นแบบต่ำที่สุดครับ



ภาพแรกหลังจากปั่นไปได้ไม่กี่ร้อยเมตร



โค้งวิวสวยๆ ขอเก็บภาพไว้หน่อย




วัดผาลาด มาถึงจุดนี้ขาเริ่มแข็งแล้ว (ผ่านมาได้นิดเดียวเอง)




โค้งที่ดูร่มรื่นเลยอดจอดรถเก็บภาพไว้สักนิ้ดดด





อุปกรณ์ดับไฟป่าที่ดู "เท่ห์" มาก



จุดชมวิว (จริงๆ)



กาแฟแถวนั้นกับวิวเมืองเชียงใหม่จากมุมสูง

ลุงคนขายกาแฟครับ อยากจะบอกลุงว่า รสชาติกาแฟของลุงนั้น อย่างกับ "เอาไม้ดีดปาก" เลยทีเดียว  




โค้งสวยๆ ที่มองไม่เคยเห็นเมื่อตอนขับรถยนต์มา




หอดูดาวสิรินธร



อีกสามกิโลเอ๊งงง....  



วิวเมือง (ใกล้จะถึงแล้ววว)




น้ำตกห้วยรับเสต็จ



ป้ายต้อนรับ (เนื่องจากกล้องมือถือมันถ่ายพาโนรามาไม่ได้ เลยได้แค่นี้แหละ)  




โค้งอันลาดชันก่อนถึงดอยสุเทพ (ตอนนี้ขาสั่นพั่บๆ แล้ว)  




จะถึงแล้ว ตอนนี้ยอมรับว่า ปั่นไม่ไหวแล้ว กำลังลากจักรยานไป ถ่ายรูปไป




ในที่สุดก็ถึงจนได้ครับ (หมดน้ำดื่มไปขวดครึ่ง)

ผมใช้เวลาในการปั่นทั้งหมด 2 ชั่วโมง โดยปั่นไป ถ่ายรูปไป พักไปด้วย

ถ้าใครอยากจะหาประสบการณ์สนุกๆ แบบนี้ อย่าลืมลองดูนะครับ





ของแถมตอนท้าย ตอนผมปั่นขึ้นมา เจอชาวญี่ปุ่นใช้จักรยานคันในรูปปั่นขึ้นมาด้วย แถมปั่นมาจนถึงดอยสุเทพได้ด้วย เอากับเขาสิ  

แก้ไข** เพิ่มเรื่องตอนลงดอยครับ

ตอนลงนี่สนุกมาก

ผมเพิ่งเคยเล่นสไลเดอร์ระยะทาง 10 กิโลเมตรเป็นครั้งแรกครับ

เบรกไม่ค่อยได้ใช้ครับ ปล่อยให้มันไหลลง ตามรถสองแถวลงมานะครับ

จะเบรกก็เฉพาะโค้งที่หักศอกจริงๆ ครับ

ตอนขึ้นใช้เวลา 2 ชั่วโมง

ตอนลงใช้เวลา 15 นาทีครับ

คิดอยู่เหมือนกันถ้าล้อหลุดหรือหมาตัดหน้านี้ ตายแหงๆ ครับ Smiley

แต่โคตรตื่นเต้นเลยครับ Smiley


ชมบรรยากาศเต็มๆที่ http://ourmun.com/?p=33 ครับ

ความสงสัยมันมักจะไม่มีระยะเวลา นึกอยากจะสงสัยก็สงสัยเอาซะกลางดึก


เห็นหลายคนชอบใช้รูปนักศึกษาออกแนวหน้าตาน่ารัก (ใครจะใช้รูปหน้าตาหน้าเกลียดว่ะ) แล้วเกิดพาลสงสัยว่า

รูปที่เห็นนี่ เป็นรูปของ USER จริงๆ กันหรือเปล่าครับ?

ด้วยความอยากรู้จริงๆ



ขอบคุณทุกความเห็นล่วงหน้าครับ

ตามหัวข้อเลยครับ


http://www.youtube.com/watch?v=Gbl3hjOh1NI


สำหรับผมคือ


เอา-อะไร-คิด


เชิญท่านต่อไปครับ

ขอยืนยันว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง 100% เจอมากับตัวเอง

วันนี้ตั้งใจจะไปดู Harry  Potter ภาคสุดท้ายที่โรงหนังแห่งหนึ่ง (ขออนุญาตไม่เอ่ยนามว่า SF)

บรรยากาศในโรงก็ปกติ เว้นแต่มีไอ้พวกเด็กวัยรุ่นบางคนที่ชอบหัวเราะคิกคัก -่าอะไรของมันก็ไม่รู้

เนื้อเรื่องกำลังดำเนินมาถึึงตอนที่ลอร์ดโวเดอมอร์ยิงลำแสงใส่แฮรี่ในป่าต้องห้าม


ฉากตัดมาสถานที่หนึึ่งเป็นสีขาวโล่งๆ แฮรี่หันไปมองที่เก้าอี้รอรถไฟตัวหนึ่ง!! เขาเห็นว่ามันมีอะไรอยู่ใต้เก้าอี้นั่น

แฮรี่ค่อยๆ เดินเข้าไป เขาค่อยๆ ก้มดู...


(บรรยากาศในโรงก็เงียบกริบ)  ทันใดนั่นเอง.......



ค่อยๆ มีเสียงแว่วมาพอได้ยินกันทั้งโรงว่า.......

























"เมื่อสุริยนนนน...ยามสนธยาาา...หมู่นกกาก็บิน........   




เท่านั้นแหละเสียงหัวเราะก็ระเบิดลั่นโรงเลยทีเดียว!!!


เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า SF ครับ ช่วยฉายตัวอย่างหนังเรื่องพุ่มพวงให้มันห่างๆ โรงกันหน่อยได้ไหมครับ   

ขอบ่นสั้นๆ  ไม่เปลืองฐานข้อมูลสักเ่ท่าไหร่นะครับ

คำนี้เป็นคำที่ผมนึึกถึึงขึ้นมาแว้บหนึ่งเมื่อกำลังหาแนวทางการทำ Adsense ครับ


หลายครั้งที่เรามักจะพยายามหาวิธีการสร้างรายได้จาก Adsense ด้วยวิธีการต่างๆ นาๆ

โดยบางทีต้องยอมรับว่า มันทำให้เราเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์


แนวคิดของผมก็คือ "หาวิธีที่ทำให้ Google รักเว็บของคุณ" แค่นั้นเอง



พอเราตั้งลำได้ แล้วเดินตามแนวทางนั้น วันละเหรียญ สิบเหรียญ ร้อยเหรียญ ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคุณแน่ๆ ครับ

(ปล.ความเห็นส่วนตัวเ่ท่านั้นครับ)


ขอบคุณคุณป๊อป Cantona X และคุณ Yams ด้วยครับ


ขอตัวเข้าโลงหนังก่อนนะครับ

ไม่ได้เป็น mod แต่แค่รู้สึกว่า หลังๆ ชอบมีกระทู้แนวสนุกปากออกมาเยอะเกิน

ผมไม่ได้รังเกียจหรือต่อต้าน แต่บางทีมันก็เยอะเกินไป

ขอความกรุณาช่วยเพลาๆ หน่อยเถอะครับ คุณบางคนอาจจะรู้สึึึกสนุก แต่คนอื่นเขาอาจจะไม่ได้สนุกตามคุณ


ไม่มีอะไรครับ แค่บอกเฉยๆ

เขียนพาดหัวซะมั่นใจในตัวเองขนาดนั้น 

จริงๆ แล้วเรื่องนี้มีใน Adsense อยู่แล้วครับ

ทุกท่านที่ทำ Adsense น่าจะลองไปดูไว้นะครับ

มีทั้งคำแนะนำตำแหน่งในการวางโฆษณา (มีหลากหลายรูปแบบตามเว็บที่คุณทำด้วย เช่น เว็บข่าว เว็บบอร์ด เว็บเกม Blog บอกหมด)

ซึ่งถ้าคุณวางตามที่เขากำหนด ไม่มีปัญหาโดนแบนเรื่องนี้แน่

(ก็แหงและ ของ Adsense เองเลยนี่หว่า)


ไม่พูดพล่ามทำเพลงแล้ว ตามลิ้งค์เลยจ้ะ


http://www.google.com/adsense/support/bin/static.py?page=guide.cs&guide=29872&from=29872

ใครรู้แล้วขออภัยจ้ะ 

หากใครเคยดูแล้ว ขออภัย


ปล. ดูแล้วเจ็บแทนอ่ะ 

http://www.youtube.com/watch?v=_L8nFjlXOro&feature=player_embedded#at=130

ตามหัวข้อรับ

เป็นเว็บเกี่ยวกับความงามอันดับ 1 ของเมืองไทยครับ

เพิ่มเติมครับ : ตอนนี้ได้ลองทำหน้าตาเว็บใหม่หมด อยากให้ช่วยแนะนำเพิ่มเติม (รอบที่สองครับ)

ขอบคุณครับ


ทำเว็บออกมาแนวสนอง need ตัวเองครับ รายได้ ยังไม่ได้คิด เอาสนุกไว้ก่อนกับ


www.เชย.com

อันนี้เป็นโลโก้ลองปรับปรุงใหม่ครับ



แนวคิด อยากแชร์ของที่ใช้ ที่เห็นในสมัยก่อน โดยผู้ใช้งานสามารถส่งเข้ามาร่วม "เชย" ด้วยกันได้ (เขามีแต่ร่วมแชร์ อีนี่มาร่วม"เชย"   )

แนะนำติชมให้หน่อยครับ

ปล.เรื่อง Theme นี่เป็นความตั้งใจทำให้ "เชย" ครับ  

ร่วม "ถูกใจ" ในความ "เชย" ได้ที่ http://www.facebook.com/pages/%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%A2com/173091626088206 เพื่อรอรับความ "เชย" ครับ

Twitter ก็ที่นี่ครับ http://www.twitter.com/thaioutdated

ตามหัวข้อครับ ผมลองใช้ contact form 7 แล้วมันส่งข้อมูลมาแต่ข้อความครับ รูปที่แนบมาส่งมาไม่ได้


ใช้ตัวไหนดีครับ

ขอบคุณล่วงหน้าครับ

ตามหัวข้อกระทู้ครับ ไม่ได้พิมพ์ผิด ไม่ได้เจตนากวน ขอตามหัวข้อจริงๆ ครับ


ขอบคุณล่วงหน้าครับ

คนดูสองล้านกว่าวิว แต่ผมไม่เข้าใจครับว่าเขาต้องการสื่ออะไร


ใครรู้บอกหน่อยครับ ไม่งั้นนอนไม่หลับแน่



http://www.youtube.com/watch?v=zZMMt89DAF0&NR=1

คำเตือน : ไร้สาระมากๆ mod ลบได้ัทันทีครับ
คำเตือน2 : งดมาม่าครับ (เขียนไว้ก่อน รู้สึกว่าดูเท่ห์ดี) 


แค่อยากจะบอกว่า อยู่ที่นี่มาตั้งแต่ปี 09  เริ่มไปดูกระูทู้ย้อนหลังของตัวเอง พบความจริงอย่างหนึ่งว่า


"ตัวเองเริ่มตั้งกระทู้น้อยลง เอาแต่ตอบมากกว่า" 

ไม่รู้ว่าึคนอื่นเป็นกันหรือเปล่าครับ หรือผมติสท์ไปเองคนเดียว

เริ่มรู้สึกว่า ตัวเองรู้มากขึ้น แต่ไม่รู้จะแบ่งปันอะไร เพราะมันก็มีอยู่ในนี้ทั้งนั้น




ขอบคุณที่อ่านจนถึงบรรทัดนี้ครับ

ไม่ใช่ผมที่จะจ้างนะครับ

เผอิญมีผู้อ่านหนังสือ รวยได้จริง เขาสนใจอยากจะทำเว็บไซต์ขายของเป็นของตัวเองครับ เขาอยากทำแต่ไม่มีความรู้อะไร

เขาหาข้อมูลมาเจอส่วนใหญ่รับดำเนินการให้ทั้งหมด คิดที่ประมาณ 9,000 บาท

เลยคิดว่า มีเพื่อนๆ ในนี้รับทำราคาไม่แพงบ้างไหมครับ

สำหรับผม แค่ลง cms ปรับแต่งนิดหน่อย สอนให้เขาลงสินค้าเองได้

พอจะมีบ้างไหมครับ

ขอบคุณล่วงหน้าครับ

เนื่องจากลงเว็บของไทยรัฐเมื่อเช้านี้แล้วครับ 



ตามไปดูที่นี่ครับ


http://www.thairath.co.th/content/tech/178133


ดีใจด้วยครับ 

เริ่มเรื่องเลยแล้วกันครับ

เมืื่อวานผมนั่งเล่นอินเทอร์เน็ทอยู่ที่นั่งกลางห้างแห่งหนึ่งครับ ตามประสาคนเล่นเน็ทที่นั่งก้มหน้าก้มตาอ่านอะไรไปเรื่อย....


สักพักผมรู้สึกว่า  มีผู้หญิงมานั่งข้างๆ !!!

แต่ด้วยความที่ไม่ได้สนใจอะไรผมก็นั่งเล่นเน็ทของผมไปต่อ

สักพักก็ได้ยินเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นประมาณว่า

"หนูนะถูกมันเรียกไปที่บ้านสองสามครั้ง มันเรียกไปจ้องหน้าเฉยๆ"

"พี่นงลักษณ์ล่ะ ทำไมพี่ไม่เห็นทำตามที่พูดเลย"

"หนูเคยขอเงินเดือน 2 หมื่นบาทแต่เขาไม่ให้"


ผมก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะคิดว่า คงคุยโทรศัพท์อยู่ สักพัก การสนทนาเริ่มแปลกขึ้นเรื่อยๆ

"พี่รู้ไหม มันฆ่าหนู แล้วมันเอาวิญญาณของมันมาใส่ตัวหนูแทน !!!"

"ทำไมพี่นงลักษณ์ถึงบอกแต่ให้หนูไปทำอย่างนั้นกัึบมัน ทีพี่ไม่เห็นจะทำบ้างเลย!!"


จนกระทั่ง

"ทำไมพี่ถึงได้เลวอย่างนี้ !!" (น้ำเีสียงเริ่มกระแทก จนผมต้องหันมาดู)

ปรากฎว่า เธอมองหน้าผมตาเขม็ง และก็ถามผมอีกครั้งว่า

ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้ พี่กล้วย!! (กรูชื่อ "ม่อน" นะครับ)


เอาแล้ว แสดงว่าที่เธอนั่งพูดมากว่า 15 นาที เธอคุยกับผมอยู่เหรอเนี่ย จนคนอีกด้าน ก็มองผมด้วยสายตาแปลก อยากจะบอกว่า ผมไม่ได้รู้จักผู้หญิงคนนี้

แล้วเธอก็พล่ามไปเรื่อย ผมเริ่มกลัวแล้ว ถ้าเกิดอยู่ดีๆ เธอหยิบมีดมาจ้วงผม เกิดผมตายขึ้นมาคงไม่ได้มีโอกาสมาเล่นไทยเสียวอีกแน่ๆ

ผมเลยตัดสินใจลุกขึ้นเดินไปหาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้มาจับตาดูหน่อย

คิดแล้วก็ขนลุกขึ้นมาอีกครั้ง

ปล.เพื่อนๆ ไปที่ไหนก็ระมัดระวังตัวกันหน่อยนะครับ

ตามหัวข้อเลยครับ ที่สตาร์บัคทุกสาขา ใ้ห้ไวเลย

(ตอนนี้ผมกำลังนั่งกินอยู่)

เข้าสู่การแสดงความคิดเห็นครับ

"เพื่อนว่า สตาร์บัค คาดหวังอะไรจากโปรโมชั่นนี้ครับ"

ขอบคุณทุกความเห็นล่วงหน้าครับ  



ปล. Frappucino Extra Coffee อร่อยมากกกกกก....

คิดอยู่พักใหญ่ๆ ว่าจะเขียนเรื่องนี้ดีไหม ไม่ใช่เพราะว่ามันเป็นความลับอะไร แต่มันเป็นแค่ความทรงจำที่ดีทุกครั้งที่ได้นึกถึง

(ปล. เรื่องจริงทั้งหมด แต่ขอแค่เซ็นเซอร์ชื่อเอาไว้ก่อน )

ความรักครั้งแรกของผมเกิดขึ้นเมื่อตอน ม.2 ผมเข้าใจว่านั่นคือ "รักครั้งแรก" ของผม

เธอเป็นรุ่นพี่อยู่ ม.4 ผมยาว ผิวขาว หน้าตาน่ารักมาก เรียนก็เก่ง (เกรดเฉลี่ย 3.98)

เราได้พบกันตอนที่ทางโรงเรียนจัดกิจกรรมผู้นำแต่ละชั้น ผมก็ไม่ได้เป็นคนเก่งอะไร แต่ก็ได้เข้าร่วม (จำไม่ได้จริงๆ สงสัยตอนนั้นคงจะหน้าด้านขอไปเข้ามั้ง)

ระยะเวลาการทำกิจกรรมสั้นๆ แค่ 3 วัน แต่ผมกลับรู้สึกมีความสุขมากมายเหลือเกิน

ตอนนั้นเธอก็คงมองผมเหมือนรุ่นน้องคนนึง ผมมันก็พวกเจียมตัวซะด้วย + เป็นคนขึ้อายซะเหลือเกิน

พอจบจากกิจกรรมนั้น ผมก็จะคอยแอบไปเฝ้าดูเธอตอนพัก แต่ไม่กล้าที่จะไปคุยกับเธอ บางครั้งเราก็เจอกัน ณ มุมใดมุมหนึ่งของโรงเรียนโดยบังเอิญ

แต่ผมก็จะคุยทักทายประมาณแค่คำสองคำ แล้วก็รีบเดินจากไป (เพราะอายมาก) ทั้งๆ ที่อยากจะพูดอยากจะคุยด้วยทั้งวัน

สาเหตุของการจบการสนทนาในแต่ละครั้งอย่างรวดเร็ว เพราะเธอ "ยิ้ม" ครับ  

ณ วันนี้ผมยังจำรอยยิ้มอันแสนประทับใจของเธอได้ไม่เคยลืมครับ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ผมคอยแอบมองเธอทุกครั้ง เพราะจะรู้สึกตัวเองมีความสุขมากที่ได้เจอ และรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ชายที่โชคดีมาก ที่ได้รู้จักเธอ

คุณเชื่อไหมว่า ผมคอยแอบมองและทำฟอร์มเจอกันโดยบังเอิญอย่างนี้อยู่ 2 ปี (ตั้งแต่ผมอยู่ ม.2- ม.4 และเธออยู่ ม.4-ม.6)

อย่าถามเลยว่า ความคืบหน้าเป็นอย่างไร ผมมันเป็นคนขึ้อาย เกินกว่าที่จะได้บอกความในใจกับเธอ เพราะหลายๆ อย่างที่รู้สึกว่า เราแตกต่างกันเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็น

หน้าตา (เธอหน้าตาดีกว่า)
การเรียน (เธอก็เรียนเก่งกว่า)
อายุ (เธอก็เป็นพี่ผม 2 ปี)

ทำให้ผมเจียมตัวว่า ยังไง ผมกับเธอก็คงไม่มีวันได้คู่กันแน่

และวันสุดท้ายของการจบการศึกษา ม.6 ของเธอ ผมก็ไม่กล้าแม้แต่จะบอกความในใจกับเธอ (และรู้สึกเสียใจไปเป็นเวลานาน...) โอ้ รักครั้งแรกของผม.....

หลังจากนั้นผมก็พยายามหาทางติดต่อเพื่ออยากจะรู้ข่าวคราวของเธอ แต่ไม่เคยติดต่อได้เลย

เวลาผ่านไป 18 ปี.....

คืนนี้ผมนึกถึงเธอขึ้นมาอึกครั้งหนึ่ง ผมค่อยๆ รวบรวมความทรงจำที่มีทั้งหมด ค้นหาเธอผ่านโลกอินเทอร์เน็ต โดยพยามใช้ทุกวิถึทาง

ผ่านไปสองชั่วโมง ผมเริ่มรู้สึกถอดใจ แวบหนึ่งผมนึกถึง Facebook รีบพิมพ์ชื่อนามสกุลของเธอไปทันที

.......ไม่เจอ

ผมก็เลยคิดว่า "เธอน่าจะแต่งงานไปแล้ว เพราะฉะนั้น นามสกุลของเธอก็ไม่เหมือนเดิมแน่ ถ้าหาแต่ชื่ออย่างเดียว ชาตินี้ก็คงไม่เจอ"

แต่ความทรงจำลางๆ จำได้ว่า เธอมีน้องชายอยู่คนหนึ่ง และผมเชื่อว่า อย่างไรก็ตาม ผู้ชายจะไม่เปลี่ยนนามสกุลแน่นอน

ไวเท่าความคิด ผมพิมพ์นามสกุล(เป็นภาษาอังกฤษ) โป๊ะเชะ เจอจนได้ FB ของน้องชายเธอ

ต่อมาผม ไล่ดูรายชื่อเพื่อนของน้องชายเธอ โดยหวังว่า ขอให้มีชื่อของเธอ อย่าใช้นามแฝงเลย..........






ในที่สุดผมก็เจอเธออีกครั้งหนึ่งจนได้ผ่านทางรูปประจำตัวของเธอ

เธอยังคงมีแววตาที่เหมือนกับแววตาที่อยู่ในความทรงจำของผม แม้เวลาจะผ่านมาเกือบ 20 ปีแล้วก็ตาม

ตอนนี้เธอมีลูกสามคนแล้ว ผมค่อยๆ คลิ้กไปที่ปุ่ม "เพิ่มเป็นเพื่อน" และแอบหวังไว้ว่า เธอจะเปิด Facebook ในวันพรุ่งนี้และตกลงรับผมเป็นเพื่อน.....

อัพเดทเพิ่มเติม
- สงสัยเธอคงยังงงๆ ว่าใครมาขอแอด(ว่ะ) เลยยังไม่ได้รับ ไม่เป็นไร รอต่อปายยย
- ตอนนี้เธอรับแอดแล้ว
- แต่สงสัยเธอคงจะจำไม่ได้ (เพราะเธอยอมรับตรงๆ) ซึ่งอันนี้ก็ไม่แปลก เพราะตอนนั้นเป็นแค่ผมฝ่ายเดียวเท่านั้น


บทสรุปของเรื่องนี้ - ผมไม่ได้ต้องการที่จะให้เป็นความรักของผู้หญิงผู้ชาย ผมก็มีครอบครัว มีภรรยาที่ผมรัก เขาก็มีครอบครัวที่น่ารัก ไม่ได้ต้องการจะไปวุ่นวายอะไร แค่อยากจะแชร์อารมณ์การได้กลับมามองเห็นรักครั้งแรกอีกครั้งให้เพื่อนๆ ได้อ่านนะครับ

เนื่องจากจะลองหาข้อมูลการเช่า dedicated server ครับ

คำแรกผมก็ก๊อปมาวาง (dedicate) แต่ไม่เจอข้อมูลที่ตรงใจ

พอพิมพ์คำที่สอง (server) ดันก้มหน้าพิมพ์โดยไม่ได้ดูว่ายังไม่ได้สลับภาษา (พิมพ์เป็น หำพอำพ) 

ผลการค้นหาออกมาอย่างนี้ครับ





มันทำได้ตั้งนานหรือเพิ่งทำได้ครับ สงสัยเหมือนกัน

กำลังอยากกินซูชิอยู่ พี่ใน Facebook แนะนำโปรนี้มาให้ (ผมมิได้รับค่าคอมจากโออิชินะ)

มา 3 จ่าย 2 เริ่มวันนี้ (16) วันแรก ถึง 22 พฤษภาคมครับ


(แต่ต้องปริ้นท์คูปองข้างล่างไปด้วยนะครับ สีหรือขาวดำก็ได้)



เผื่อคู่ไหนที่จีบๆ กันในนี้สนใจจะพาไป สวีทพร้อมกับได้เห็นธาตุแท้(ในการกิน) ขอแนะนำครับ

เผื่อจะได้ประเมินว่า จะเลี้ยงกันไหวหรือเปล่า 

ถามเล่นๆ ไม่ต้องจริงจังในการตอบมากนะครับ

แค่อยากรู้ว่า ถ้าเราจะซื้อ iPad อะไรคือสิ่งเร้าที่สำคัญให้เราควรจะเป็นเจ้าของมัน?

เผื่อว่าจะโดนความเห็นของคนในนี้ ทำให้เคลิ้มและอยากได้ในบัดดล 


ขอบคุณทุกความเห็นล่วงหน้าครับ

นั่งเล่น FB ไป ไปเจอใน profile ของคุณจอม วลัยลักษณ์เพื่อปวงชน ขอเอามาแชร์ให้เพื่อนๆ ดูครับ

ที่มาทั้งหมด

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=128903413851260&set=a.128902827184652.30971.100001948075938&type=1&theater



ไม่มีคำบรรยายครับ 

โดยส่วนตัวแล้ว ไม่คิดเลยว่า มายองจะแอบไปทำอะไรอย่างอื่นนอกเหนือจาก Amazon

เห็นครั้งแรกรู้สึกเสียใจมาก เหมือนถูกหลอก

ผมเลยอยากให้เพื่อนๆ ได้รับรู้ความจริงอีกอย่างของน้องมายองครับ



.....




....




....






ปล. ระหว่างรออัพ amazon จ้า ขอแซวหน่อย 

ไปเจอตอนกลับมาจากระยอง

เงื่อนไขเดิม ถ้า mod เห็นว่า ไร้สาระเกินเยียวยา ก็ลบได้ทันทีเลยครับ

ไม่มีอะไรครับ ตั้งหัวข้อกระทู้ขึ้นมาเพราะเห็นว่า

"หลายครั้งเพื่อนๆ ชอบตั้งหัวข้อกระทู้ข่าว ซ้ำๆ กันบ่อยเหลือเกินครับ"

เช่น บิน ลาเดน ตายแล้ว

ทหารประเทศเพื่อนบ้านโจมตี

ซึ่งหลายครั้งจะมีกระทู้เรื่องเดียวกัน 3-4 กระทู้เลยทีเดียว

ฝากเพื่อนที่จะตั้งกระทู้ใหม่หน่อยนะครับ ว่า เช็คดูก่อนว่า มีใครตั้งกระทู้เรื่องนั้นแล้วหรือยัง

(แต่ไม่รวมถึึงการแสดงความความคิดเห็นๆ ในด้านต่างๆ เกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ อันนี้ผมเห็นด้วยครับ เพราะมันมีแง่มุมทึ่หลากหลายกว่าึครับ)