ผมขอแนวทางในการดำเนินชีวิตหน่อยครับ พอเดินทางมาได้ช่วงนึง ตอนนี้รู้สึกเบื่อตัวเองแล้วก็ทุกอย่างมากๆ ไม่รู้ทุกวันนี้ทำงานหนักทำหลายๆอย่างไปเพื่ออะไร ผมรู้สึกว่าไม่มีพลังในการเดินทางต่อ ผมอยากฟังตวามเห็นหลากหลายตวามติด ขอบคุณทุกท่านที่แสดงความเห็นครับ
คิดถึงคนที่เรารักครับ ใครก็ได้ พ่อแม่พี่น้องปู่ย่าตายาย หรือลูกเมีย
ที่ทนเหนื่อย หามรุ่งหามค่ำอยู่ทุกวันนี้ เราทำเพื่อคนๆนั้นครับ "แม่" สักวันนึง เราอยากพาเขาไปเที่ยวบ้าง พักผ่อนบ้าง ในบั้นปลายชีวิตอยากให้เขาสบายครับ
ทำไปเถอะเมื่อเรายังมีแรงอยู่ มีโอกาส มีความรู้ หลายคนอยากทำ อยากได้ อยากมี แต่ไม่รู้ ไม่เห็นทาง ไม่มีโอกาส แต่เรามองเห็นทางแล้ว จะรออะไรอีก ลุยโลด :wanwan003:
เราเกิดมาบนโลกนี้เพื่อที่จะเรียนรู้ ค้นพบ และถ่ายทอดความรู้ที่เรามีส่งต่อไปยังรุ่นต่อไปครับ เผื่อว่าวันหนึ่งเราจะได้พบความรู้ที่จะเปลี่ยนโลกให้สวยงามได้อย่างแท้จริง
คิด 2อย่างครับ อยู่เพื่อโลกหน้า อยู่เพื่อ คนที่รักเราครับ
อยู่เพื่ออยู่ครับ ก็คิดว่าชีวิตเป็นเพียงเรื่องสมมุติ สิ้นสุดสมมุติด้วยการตาย ไม่มีใครหนีจากความตายได้นั่นคือไม่มีใครหนีความจริงได้
ในเมื่อชีวิตคือสมมุติ แต่จิตล่องลอยไร้ชีวิตคือโลกจริง ฉะนั้นทุกคนจึงพ้นความสมมุติด้วยการตายทั้งหมด แล้วเมื่อพ้นโลกสมมุติ
แล้วถ้าเราไปเกิดใหม่ชาติหน้า เท่ากับเราจากสมมุติเก่าในชาติปัจจุบันด้วยความตาย ไปสู่สมมุติใหม่ในชาติหน้า ถ้าเราไม่เวียน
ว่ายตายเกิดอีกแล้ว คือจบลงที่ชาติปัจจุบันตายแล้วไม่เกิดใหม่อีก พ้นไปจากสังสารวัฏจึงพ้นจากสมมุติทั้งปวงไปสู่ความจริง
ฉะนั้นเราจะเอาอะไรกันมากมายกับโลกสมมุติ ยังไงจบลงแค่ตายอยู่แล้ว แต่โลกแห่งความเป็นจริง แม้ข้ามภพชาติก็ยังตาม
หลอกหลอนเรา จากอดีตชาตินานมาแล้วจนถึงชาติปัจจุบัน ถ้าเราเข้าถึงเมื่อไหร่ยอมรับมันเราก็หลุด ทั้ง ๆ ที่บาปกรรมนั้นไม่ได้
ทำในชาติปัจจุบัน แสดงว่าอะไรที่เป็นความจริงแม้แต่เราจะเวียนว่ายตายเกิดแล้วกี่ชาติก็พ้นไปจากความจริงไม่ได้
เช่นโลกสมมุติ เราไปฆ่าคนตาย 1 คน ศาลฎีกาตัดสินประหารชีวิตเราแล้ว แต่ถ้าเราตายก่อนที่จะถูกประหาร กฎหมาย
ก็ทำอะไรเราไม่ได้ ลงโทษก็ไม่ได้ ถือว่าสิ้นสุดสภาพแห่งคดี แต่โลกแห่งความเป็นจริง กรรมที่เราไปฆ่าคนนั้นยังติดตามเราไป
ถึงชาติหน้าแล้วทุกชาติตลอดกาลจนกว่าเราจะสำนึกแล้วยอมรับมัน
โลกสมมุติเริ่มต้นด้วยการเกิดเป็นสิ่งมีชีวิต สิ้นสุดสมมุติด้วยการตายในชาตินั้น ส่วนโลกจริงเวียนว่ายตายเกิดไม่มีผลให้ยุติจากผลนั้นได้
นี่คือความต่างระหว่างโลกจริงกับโลกสมมุติที่ชัดเจนที่สุดเท่าที่ผมเคยอธิบาย
ตอนไม่มีครอบครัวก็เคยรู้สึกแบบเจ้าของกระทู้ครับ เราทำไปเยอะแยะเพื่ออะไร ตอนนี้รู้แล้ว อยู่และทำเพื่อลูกครับ ^^
อยู่เพื่อเสพย์กิเลศทุกอย่าง ให้หนำใจ จนรู้สึกเบื่อและพอแล้วแบบจริงๆ แล้วหาทางที่จะไม่ต้องมาเกิดอีก
ความคิดเห็นส่วนตัว
จากที่เคยสังเกตุคนที่เขาประสบความสำเร็จในชีวิตส่วนใหญ่ที่หลุดพ้นแล้วบั้นปลายชีวิตเขารีบสะสมบุญครับ เขาวางแผนและมองไปยังภพต่อๆไปแล้วว่าต้องเตรียมตัวกันยังไง
หลังจากตระเตรียมทุกๆอย่างให้คนข้างหลังไว้แบบหมดห่วง
นาฬิกาชีวิตของคนเราอาจใช้เวลาไม่เท่ากัน เราอาจจะไม่มีเวลาทำในสิ่งที่อยากทำให้ครบทุกอย่างและไม่อาจทันคนอื่นได้แต่นาฬิกาบุญเรามีเท่ากัน
ใช้นาฬิกาชีวิตควบคู่กันไปครับ ไม่ว่าเส้นทางของเราจะเป็นยังไงให้นึกถึงเวลาที่กำลังจะสูญไปทีละนาที แล้วรีบใช้สติรีบกลับมายังบนเส้นทางของเราแบบระมัดระวัง
ทุกวินาทีที่เราหายไปเข้าออก มีคน-เกิด-แก่-เจ็บ-ตาย มีทั้งสุข มีทั้งทุกข์ เราหนีไม่พ้น ตอนนี้รีบเรียกสติกลับมาแล้วเริ่มเดินทางใหม่ครับเส้นทางของคุณไม่มีใครรู้มีแต่ตัวคุณที่รู้ว่าจะเดินไปทางใหน
เป็นกำลังใจให้ครับ
http://www.youtube.com/watch?v=yM5EY5AWZ9c
อยู่เพื่อกินครับ :wanwan001:
เกิดมา สืบพันธ์ แล้วตายครับ ชีวิตก็มีแค่นี้
อ้างถึงจาก: tanawat30 ใน 14 มิถุนายน 2013, 07:07:35
อยู่เพื่ออยู่ครับ ก็คิดว่าชีวิตเป็นเพียงเรื่องสมมุติ สิ้นสุดสมมุติด้วยการตาย ไม่มีใครหนีจากความตายได้นั่นคือไม่มีใครหนีความจริงได้
ในเมื่อชีวิตคือสมมุติ แต่จิตล่องลอยไร้ชีวิตคือโลกจริง ฉะนั้นทุกคนจึงพ้นความสมมุติด้วยการตายทั้งหมด แล้วเมื่อพ้นโลกสมมุติ
แล้วถ้าเราไปเกิดใหม่ชาติหน้า เท่ากับเราจากสมมุติเก่าในชาติปัจจุบันด้วยความตาย ไปสู่สมมุติใหม่ในชาติหน้า ถ้าเราไม่เวียน
ว่ายตายเกิดอีกแล้ว คือจบลงที่ชาติปัจจุบันตายแล้วไม่เกิดใหม่อีก พ้นไปจากสังสารวัฏจึงพ้นจากสมมุติทั้งปวงไปสู่ความจริง
ฉะนั้นเราจะเอาอะไรกันมากมายกับโลกสมมุติ ยังไงจบลงแค่ตายอยู่แล้ว แต่โลกแห่งความเป็นจริง แม้ข้ามภพชาติก็ยังตาม
หลอกหลอนเรา จากอดีตชาตินานมาแล้วจนถึงชาติปัจจุบัน ถ้าเราเข้าถึงเมื่อไหร่ยอมรับมันเราก็หลุด ทั้ง ๆ ที่บาปกรรมนั้นไม่ได้
ทำในชาติปัจจุบัน แสดงว่าอะไรที่เป็นความจริงแม้แต่เราจะเวียนว่ายตายเกิดแล้วกี่ชาติก็พ้นไปจากความจริงไม่ได้
เช่นโลกสมมุติ เราไปฆ่าคนตาย 1 คน ศาลฎีกาตัดสินประหารชีวิตเราแล้ว แต่ถ้าเราตายก่อนที่จะถูกประหาร กฎหมาย
ก็ทำอะไรเราไม่ได้ ลงโทษก็ไม่ได้ ถือว่าสิ้นสุดสภาพแห่งคดี แต่โลกแห่งความเป็นจริง กรรมที่เราไปฆ่าคนนั้นยังติดตามเราไป
ถึงชาติหน้าแล้วทุกชาติตลอดกาลจนกว่าเราจะสำนึกแล้วยอมรับมัน
โลกสมมุติเริ่มต้นด้วยการเกิดเป็นสิ่งมีชีวิต สิ้นสุดสมมุติด้วยการตายในชาตินั้น ส่วนโลกจริงเวียนว่ายตายเกิดไม่มีผลให้ยุติจากผลนั้นได้
นี่คือความต่างระหว่างโลกจริงกับโลกสมมุติที่ชัดเจนที่สุดเท่าที่ผมเคยอธิบาย
มีเรื่องตื่นเต้นๆเล่าให้ฟังไหมครับท่าน ผมชอบอ่าน
(https://fbcdn-sphotos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/217993_453491401338897_1636153680_n.jpg)
อ้างถึงจาก: Deluxez ใน 14 มิถุนายน 2013, 03:07:36
ผมขอแนวทางในการดำเนินชีวิตหน่อยครับ พอเดินทางมาได้ช่วงนึง ตอนนี้รู้สึกเบื่อตัวเองแล้วก็ทุกอย่างมากๆ ไม่รู้ทุกวันนี้ทำงานหนักทำหลายๆอย่างไปเพื่ออะไร ผมรู้สึกว่าไม่มีพลังในการเดินทางต่อ ผมอยากฟังตวามเห็นหลากหลายตวามติด ขอบคุณทุกท่านที่แสดงความเห็นครับ
แนวทางในการดำเนินชีวิตหรอครับ? จะเอาสายไหนล่ะ? สายขาว สายเทา สายดำ (ล้อเล่น)
ไม่รู้จะเสนอแนวทางไหนให้คุณดี แต่อยากบอกว่า...
ชีวิตคือสิ่งที่มีค่ามากที่สุดสำหรับมนุษย์ทุกคน ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่านี้
ไม่ว่าชีวิตของคนๆนั้นจะดีหรือจะชั่วแค่ไหน มันก็ยังเป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุดกับคนๆนั้น
บางคนไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป คิดสั้นเพราะสาเหตุโง่ๆ แต่บางคนทำทุกวิธีทางเพื่อจะมีชีวิตรอด
ลองนึกถึงคนที่ยากจน อดยาก ไร้ซึ่งที่พึ่ง ไร้ซึ่งความหวัง (เด็กๆแอฟริกา อื่นๆ)
ลองนึกถึงคนที่คนที่นอนโรงพยาบาลและใช้เครื่องช่วยหายใจ
คนเหล่านี้ล้วนอยากมีชีวิตอยู่ ฉะนั้นในชีวิตเรา ท้อแท้ได้ เบื่อได้ หมดกำลังใจได้ แต่จงมีชีวิตต่อไป
โลกนี้มีหลายฤดู เช่น ฤดูหนาว ฤดูร้อน ฤดูฝน ฤดูหิมะตก อื่นๆ
ชีวิตเราก็เหมือนกัน ใช่ว่าจะมีแต่ฤดูน่าเบื่อ ฤดูหมดกำลังใจ ฤดูล้มเหลว แต่...
สักวัน ฤดูแห่งความสุข ฤดูแห่งสันติสุข ฤดูแห่งความรัก ฤดูแห่งโชคลาภ จะมาถึงแน่นอน
เพียงแค่ดำเนินชีวิตต่อไป และต่อไป และต่อไป .....
เป็นกำลังให้ทุกคนนะครับ สู้ๆ :wanwan019:
น่าจะเป็นคุณภาพ QC สินค้าดีกว่าจีนป่ะครับ :P
ไต้หวัน แต่คนงานไทยเกือบทั้งหมดเลย
แรปบน?
อ้างถึงจาก: anatasia ใน 14 มิถุนายน 2013, 14:49:59
อ้างถึงจาก: tanawat30 ใน 14 มิถุนายน 2013, 07:07:35
อยู่เพื่ออยู่ครับ ก็คิดว่าชีวิตเป็นเพียงเรื่องสมมุติ สิ้นสุดสมมุติด้วยการตาย ไม่มีใครหนีจากความตายได้นั่นคือไม่มีใครหนีความจริงได้
ในเมื่อชีวิตคือสมมุติ แต่จิตล่องลอยไร้ชีวิตคือโลกจริง ฉะนั้นทุกคนจึงพ้นความสมมุติด้วยการตายทั้งหมด แล้วเมื่อพ้นโลกสมมุติ
แล้วถ้าเราไปเกิดใหม่ชาติหน้า เท่ากับเราจากสมมุติเก่าในชาติปัจจุบันด้วยความตาย ไปสู่สมมุติใหม่ในชาติหน้า ถ้าเราไม่เวียน
ว่ายตายเกิดอีกแล้ว คือจบลงที่ชาติปัจจุบันตายแล้วไม่เกิดใหม่อีก พ้นไปจากสังสารวัฏจึงพ้นจากสมมุติทั้งปวงไปสู่ความจริง
ฉะนั้นเราจะเอาอะไรกันมากมายกับโลกสมมุติ ยังไงจบลงแค่ตายอยู่แล้ว แต่โลกแห่งความเป็นจริง แม้ข้ามภพชาติก็ยังตาม
หลอกหลอนเรา จากอดีตชาตินานมาแล้วจนถึงชาติปัจจุบัน ถ้าเราเข้าถึงเมื่อไหร่ยอมรับมันเราก็หลุด ทั้ง ๆ ที่บาปกรรมนั้นไม่ได้
ทำในชาติปัจจุบัน แสดงว่าอะไรที่เป็นความจริงแม้แต่เราจะเวียนว่ายตายเกิดแล้วกี่ชาติก็พ้นไปจากความจริงไม่ได้
เช่นโลกสมมุติ เราไปฆ่าคนตาย 1 คน ศาลฎีกาตัดสินประหารชีวิตเราแล้ว แต่ถ้าเราตายก่อนที่จะถูกประหาร กฎหมาย
ก็ทำอะไรเราไม่ได้ ลงโทษก็ไม่ได้ ถือว่าสิ้นสุดสภาพแห่งคดี แต่โลกแห่งความเป็นจริง กรรมที่เราไปฆ่าคนนั้นยังติดตามเราไป
ถึงชาติหน้าแล้วทุกชาติตลอดกาลจนกว่าเราจะสำนึกแล้วยอมรับมัน
โลกสมมุติเริ่มต้นด้วยการเกิดเป็นสิ่งมีชีวิต สิ้นสุดสมมุติด้วยการตายในชาตินั้น ส่วนโลกจริงเวียนว่ายตายเกิดไม่มีผลให้ยุติจากผลนั้นได้
นี่คือความต่างระหว่างโลกจริงกับโลกสมมุติที่ชัดเจนที่สุดเท่าที่ผมเคยอธิบาย
มีเรื่องตื่นเต้นๆเล่าให้ฟังไหมครับท่าน ผมชอบอ่าน
ไม่มีล่ะครับ เสี่ยงมีมาม่าสุกรสับ ช่วงนี้ไม่หิวไม่ค่อยอยากกินเท่าไหร่ :wanwan004:
อยู่กับความสุขครับ ผมก็เคยตั้งกระทู้แบบนี้เหมือนกัน พี่ๆในนี้มาช่วยตอบไห้ อยู่ด้วยความสุขครับ ทำสิ่งที่มีความสุขโดยที่ไม่เดือดร้อนคนข้างๆ
ว่างๆ นัดเพื่อนสังสรรค์ เอาแบบหัวทิ่มไปเลยครับ รั่วไห้ถึงที่สุดอยากโม้อะไรโม้ออกไปไห้หมด แล้วจะรู้สึกโล่งๆขึ้นมาเองครับ :wanwan012:
อ้างถึงจาก: kamjamnong ใน 14 มิถุนายน 2013, 21:01:38
น่าจะเป็นคุณภาพ QC สินค้าดีกว่าจีนป่ะครับ :P
ไต้หวัน แต่คนงานไทยเกือบทั้งหมดเลย
+ 1 ครับ :wanwan017:
ช่วงนี้ผมก็ไม่ค่อยมีแรงบันดาลใจเหมือนกัน
ผมว่ามันเป็นตัวขับเคลื่อนที่ดีนะ แต่เวลาไม่มีก็ไม่รู้เลยว่าจะกลับเป็นเหมือนเดิมได้ยังไง
อ้างถึงจาก: kamjamnong ใน 14 มิถุนายน 2013, 21:01:38
น่าจะเป็นคุณภาพ QC สินค้าดีกว่าจีนป่ะครับ :P
ไต้หวัน แต่คนงานไทยเกือบทั้งหมดเลย
เขาตอบผิดทู้เปล่า เหมือนจะมีทู้นึงถามว่าทำไม เมนบอร์ดดังๆ กับแรม ถึง ไปผลิตในไต้หวันหมด :P
อ้างถึงจาก: kamjamnong ใน 14 มิถุนายน 2013, 21:01:38
น่าจะเป็นคุณภาพ QC สินค้าดีกว่าจีนป่ะครับ :P
ไต้หวัน แต่คนงานไทยเกือบทั้งหมดเลย
ลึกซึ้งครับ ผมอ่านแล้วมีกำลังใจเลย +1 :wanwan003:
อ้างถึงจาก: Love Family ใน 17 มิถุนายน 2013, 18:37:05
อ้างถึงจาก: kamjamnong ใน 14 มิถุนายน 2013, 21:01:38
น่าจะเป็นคุณภาพ QC สินค้าดีกว่าจีนป่ะครับ :P
ไต้หวัน แต่คนงานไทยเกือบทั้งหมดเลย
ลึกซึ้งครับ ผมอ่านแล้วมีกำลังใจเลย +1 :wanwan003:
อ่อ เราอยู่เพื่อสิ่งนี้นี่เอง :wanwan003:
อยุ่เพื่อลูกครับ ตอนนี้สองขวบแล้ว
อยู่เพื่อ เสพ มาม่าครับ :wanwan004:
ล้อเล่นครับ ความคิดผม อยู่เพื่ออะไร อยู่เพื่อหลายๆอย่าง ผมต้องอยู่เพื่อดูแลครอบครัว
แต่จริงๆแล้ว คำตอบมีเยอะแยะไปหมด สักวันนึงอาจเจอคำตอบครับ อยู่ไปเรื่อยๆ แล้วก้อจะพบคำตอบเองว่าเราอยู่เพื่ออะไร
อ้างถึงจาก: Innovation ใน 14 มิถุนายน 2013, 12:13:11
อยู่เพื่อเสพย์กิเลศทุกอย่าง ให้หนำใจ จนรู้สึกเบื่อและพอแล้วแบบจริงๆ แล้วหาทางที่จะไม่ต้องมาเกิดอีก
ไม่ต้องเสียเวลาหาทาง (ที่จะไม่ต้องมาเกิดอีก)..เพียงท่านไม่เชื่อว่า โลกหน้ามีจริง ท่านก็ไม่ได้ผุดได้เกิดแล้ว..
อยู่เพื่อเรียนรู้ :wanwan016: