ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาหลายคนที่มุ่งมั่นในการทำเงินทางอินเทอร์เน็ต แม้ว่าวันนี้เป้าของเรายังไม่สำเร็จ หลายคนกำลังได้รับประสบการณ์อันแสนเจ็บปวด จนอาจเกิดการท้อใจแล้วล่ะก็ ผมอยากจะนำบทความด้านล่างนี้มอบให้เป็นกำลังใจให้กับเพื่อนๆพี่ๆทุกคน เพื่อที่ว่าในปีหน้านี้ถ้าเมื่อใดก็ตามที่เกิดปัญหากัีบชีวิต ก็ขอให้นึกถึงเรื่องราวข้างล่างนี้นะครับ จะได้มีแฮงใจ๋ สูกันต่อไป :'( :'( :'( :'(
เพราะชีวิตคนเรามีแค่ 21,900 วันเท่านั้น
คนเราอายุเฉลี่ย 60 ปี
1 ปี เท่ากับ 365 วัน
แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก 21,900 วัน
คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็ 525,600 นาที
ลองนับเป็นสัปดาห์ อืม...ไม่เลว 3,120 สัปดาห์
แสดงว่า เรามีโอกาสเที่ยวในคืนวันเสาร์สามพันกว่าครั้งเท่านั้นเอง คิดแบบนี้แล้วไม่กล้าดูนาฬิกา
แทบเบือนหน้าจากปฏิทิน เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการนับแถวหลังเพื่อรอวันลาโลก
เปล่าเลย ผมไม่ได้กลัวตาย ตรงกันข้าม ผมคิดว่าตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้มันน้อยมาก
หากคำนวณในเชิงตัวเลข ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน เพลงอีกหลายเพลงที่ยังไม่ได้ฟัง
หนังอีกหลายเรื่องที่ยังไม่เคยดู ความรู้สึกในใจมากมายที่ยังไม่เคยบอก
พื้นที่อีกหลายล้านตารางกิโลเมตรที่ยังไม่เคยไป
โอ๊ย...กลุ้ม สองหมื่นกว่าวันที่เราได้รับมามันน้อยเกินไปจริงๆ
และที่น่ากลุ้มไปกว่านั้น คือ ใช่ว่าทุกคนจะอยู่ถึง 60 ปี
แน่นอน 1 ปี ยังเท่ากับ 365 วัน
นั่นแสดงว่า บางคนไม่ได้มีเวลาอยู่บนพื้นโลกถึง 21,900 วันหรอกนะ
อาจไม่ถึง 3,120 สัปดาห์ซะด้วยซ้ำ
อุแม่เจ้า... 2 คืนวันเสาร์ที่จะได้ไปเที่ยวเหลือไม่ถึงสามพันแล้วเหรอเนี่ย
คิดแบบนี้แล้วต้องรีบยกนาฬิกาขึ้นมาดู กางปฏิทินออกกว้างๆ
เพราะนี่คือวันเสาร์ที่เราเหลือ...บนพื้นโลก
นี่เรากำลังอ่านอะไรบ้าบอ อยู่เนี่ยคิดมากไร้สาระ ฟุ้งซ่าน(รู้นะว่าพวกเธอคิดอยู่) ....
ไม่เลย นี่ไม่ใช่ปรัชญางี่เง่าอะไรทั้งนั้น หากเป็นความจริงที่เราไม่ค่อยได้มองมัน เอาล่ะ นี่คือ เรื่องจริงเรื่องหนึ่ง
ที่คนส่วนใหญ่มองข้ามมันไป งั้นสมมติว่าทุกคนอายุ 18 ปี แปลว่าใช้ชีวิตมาแล้ว 6,235 วัน และผ่านคืน
วันเสาร์มา ร้อยกว่าครั้ง ส่วนหน่วยนาทีนั้น...คำนวณเองบ้างซิว้อย!!!
เอาเวลาที่ใช้ไปนั้น หักลบกับเวลาที่(คาดว่าน่าจะ)เหลืออยู่ผลลัพธ์ที่ได้ เราจะยังไงกับมันดี
แต่น่าแปลก หลายคนยังยอมทำงานน่าเบื่อ นั่งเอาหัวตากแอร์ไปวันๆ ยอมให้คนที่ไม่ใช่พ่อใช่แม่จิกหัวใช้
เพื่ออะไรบางอย่างที่เราเรียกว่า เงินเดือน
บางคนทนเรียนอะไรก็ไม่รู้อยู่ 4 ปี ทั้งๆ ที่ก็ไม่รู้ว่าชอบหรือเปล่า รู้แต่ว่าแม่ชอบ ไม่ก็เห็นเพียงว่า
เพื่อนเรียน เพียงแค่ตอบตัวเองไม่ได้ว่ากูจะเป็นอะไรดี
บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น แต่กลับปล่อยให้หัวใจตัวเอง
เหลือแต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน
บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวันๆ ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศล
ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ...ไอ้บ้า!!!
และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม 'ฆ่าเวลา' ... ชีวิตมันว่างจัด ขนาดต้องนั่งฆ่าเวลากันเลย
บอกตรงๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี
อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...แล้วนะ
ลองคิดแบบนี้บ้าง...ใช่แล้ว...เราจะเกิดความเสียดายเพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านอย่างที่เราไม่ได้ทำ
ตายได้ยังไงหากฝันไม่สำเร็จ...ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอมตาย
แต่ให้รีบทำทุกอย่างก่อน ที่จะตาย...ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้
เคยสงสัยมั้ย... ทำไมเราถูกกำหนดไม่ให้รู้วันตายของตัวเองเพราะมันจะทำให้เราไม่แยแสทุกสิ่งทุกอย่าง
และตอบสนองความต้องการของตัวเอง ทั้งในทางดีและทางชั่ว
และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่...มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า เอาแบบว่าถ้าตาย
วันพรุ่งนี้ก็จะได้นอนตาหลับ เกิดโชคดีไม่ตายขึ้นมาเราก็จะได้กำไรในการอยู่ต่อเพื่อทำสิ่งดีที่ยังค้างคา
ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า...พรุ่งนี้ชั้นจะตายแล้ว
ทำในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก
ตามฝันของเราไปสุดโต่ง...ต้องรีบแล้ว...เดี๋ยวตายยนะ...เตือนแล้วไง
รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี ส่วนจะรักหรือไม่รักกู ไม่สนว้อย...
เพราะพรุ่งนี้ชั้น(อาจจะ)ตายแล้ว
ใช้เวลา(ที่อาจจะ)สุดท้ายที่มีต่อกันไว้ กอดกันเหมือนว่านี่เป็นกอดสุดท้ายของเรา
นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะอย่างน้อยๆ เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอยให้สัมภาษณ์ยมบาล
คนข้างบ้านเดินหน้าแป้นแล้นมาบอกกข่าวดี ลูกสาววัย 23 กำลังจะแต่งงาน ในมือมีซองสีชมพูพร้อม
การ์ด ลูกสาวอยู่ต่างจังหวัดกับคู่หมั้น แม่เลยต้องมาแจกการ์ดเอง แต่เมื่อกี๊นี้ว่าที่เจ้าสาวเพิ่งโทร.มา
ปรึกษาแม่เรื่องชุดแต่งงาน หลังจากนั้น 3 ชั่วโมง เธอตาย... แต่กว่าที่คนเป็นแม่จะได้รู้ข่าวร้าย ก็
ปาไป 5 วัน ซองในมือผมกลายเป็นเงินช่วยงานศพ ช่อดอกไม้กลายเป็นพวงหรีดและทั้งหมดกลายเป็น
แรงบันดาลใจที่อยากจะบอกว่าอีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...แล้วนะ
อ้าว!!! รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่ทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ทำ
เดี๋ยวตายซะก่อน...เสียดายแย่!!!
ชอบไม่ชอบบอกกันบ้างเด้อ จะได้หามาฝากอีก :'( :'( :'(
ชอบจังเลยครับ
ก็ดีน่ะค่ะ :-*แล้วเหลืออีกกี่วันนี่ :-X
ชอบมากมาย ขอบคุณครับ :)
เห็นกระทู้นี้แล้ว ใจหาย
เพราะเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เอง ผมพึ่งพูดกับเพื่อนร่วมงานเลยว่า พวกเราจะได้ดูฟุตบอลโลกอีกแค่ 5 หนเองมั๊ง
แล้วก็จะกลับคืนสู่ธรรมชาติดังเดิม
คิดแล้วนะ ผมจะได้ดูบอลโลกอีกแค่ 5 - 6 หนเองเหรอเนี่ย เอ้อ
อ้อลืมบอกไปนะ ว่า เพื่อนผมเฉพาะที่จบมาด้วยกัน 104 คน ตายไปแล้ว 14 คนนะ (ฆ่าตัวตาย 3 คน ที่เหลือก็อุบัติเหตุหมดเลย)
ส่วนเพื่อนๆที่เคยเล่นดนตรีด้วยกัน ก็ตายไปแล้ว 6 คน (เจ็บป่วยตาย 3 คน อุบัติเหตุ 3 คน)
เคยถามคนอื่นๆนะว่า มีเพื่อนๆจากไปเยอะมั้ย เค้าก็บอกแค่ คน สองคนนะ แต่ไหงเพื่อนๆ ผมตายเยอะจังเลย
ยิ่งตอนเรียนจบใหม่ๆ ไปงานศพเพื่อนแทบทุกปีเลย
อยากจะเตือนเพื่อนๆทุกคนนะครับ ว่าให้ระวังอุบัติเหตุให้มากๆ นะครับ
ดีมากๆเลยครับเอามาฝากกันอีกนะ
ถ้าคุณทะเลาะกับคนที่คุณรัก ... รีบคืนดีให้เร็วที่สุด ทิ้งทิฐิไว้เถอะ ก็ในเมื่อคุณรักเค้า เค้ารักคุณ แล้วคุณจะให้ความรู้สึกไม่ดีมาโจมตีทำไม
บางคนอาจคิดว่า เชอะ ปล่อยให้งอนไปเหอะ เด๋วไว้ว่างๆค่อยไปง้อ
...หยินมีเพื่อนผู้ชายอยู่คนนึง ทะเลาะกับแฟนแล้วเจ้าแง่แสนงอนกัน ประกอบกับแฟนไปทำงานต่างอำเภอ ก็เลยต่างคนต่างไม่ง้อ เคยถามมันว่าเมื่อไรจะไปขอคืนดีล่ะ มันว่า ไว้อีกสักเดือนละกันตอนนี้ขี้เกียจ...
แต่วันนั้นก็มาไม่ถึง เมื่อฝ่ายหญิงประสบอุบัติเหตุ รถคว่ำ ตายคาที่...
วันนั้นหยินจำได้ดี ว่าเพื่อนหยินคนนี้ร้องไห้ฟูมฟายมากขนาดไหน พร่ำบอกตลอดเวลา ว่าทำไมต้องเป็นแบบนี้ ทั้งที่มันกำลังจะไปขอโทษ จะไปขอคืนดี อยากจะบอกว่ารักเธอคนนั้นมากแค่ไหน อยากทำดีด้วยให้มากๆ อยากใช้เวลา ใช้ชีวิตร่วมกัน .... แต่สายไปเสียแ้ล้ว ....
อ้างถึงจาก: joiny ใน 23 ธันวาคม 2007, 11:09:00
เห็นกระทู้นี้แล้ว ใจหาย
เพราะเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เอง ผมพึ่งพูดกับเพื่อนร่วมงานเลยว่า พวกเราจะได้ดูฟุตบอลโลกอีกแค่ 5 หนเองมั๊ง
แล้วก็จะกลับคืนสู่ธรรมชาติดังเดิม
คิดแล้วนะ ผมจะได้ดูบอลโลกอีกแค่ 5 - 6 หนเองเหรอเนี่ย เอ้อ
อ้อลืมบอกไปนะ ว่า เพื่อนผมเฉพาะที่จบมาด้วยกัน 104 คน ตายไปแล้ว 14 คนนะ (ฆ่าตัวตาย 3 คน ที่เหลือก็อุบัติเหตุหมดเลย)
ส่วนเพื่อนๆที่เคยเล่นดนตรีด้วยกัน ก็ตายไปแล้ว 6 คน (เจ็บป่วยตาย 3 คน อุบัติเหตุ 3 คน)
เคยถามคนอื่นๆนะว่า มีเพื่อนๆจากไปเยอะมั้ย เค้าก็บอกแค่ คน สองคนนะ แต่ไหงเพื่อนๆ ผมตายเยอะจังเลย
ยิ่งตอนเรียนจบใหม่ๆ ไปงานศพเพื่อนแทบทุกปีเลย
อยากจะเตือนเพื่อนๆทุกคนนะครับ ว่าให้ระวังอุบัติเหตุให้มากๆ นะครับ
อิจฉาเพื่อนคุณจัง ไปสบายก่อนพวกเราอีก :o
จากวันที่เฉลี่ย 21,900 ดังกล่าว หารด้วย 3 จะเป็นเวลาที่ต้องนอนอีกวันละ 8 ชม.
สรุปแล้วใน 60 ปีนี้ เราต้องนอนไป 20 ปีโดยประมาณ
ดังนั้น เหลือวันเวลาที่ตื่นอยู่ ก็คือ 40X365= 14,600 วันครับ 8)
ดังนี้แล้ว ก็ศึกษาธรรมะเข้าไว้ อย่าให้จิตใจไปยึดมั่นถือมั่นอะไรมากนัก
ขอบคุณกระทู้นี้ครับ ได้คิดอะไรเกี่ยวกับชีวิตที่เหลือต่อไป
เหมือนคุณ joiny ว่าไว้นะครับ ระวังอุบัติเหตุกันให้ดี เมาไม่ขับ (แล้วกูจะกลับอย่างไง) ชีวิตคนเราก็แค่นี้แหละครับ ขอให้ตั้งอยู่บนสติ คิดไตร่ตรอง ให้ดีเวลาจะทำอะไร แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นมาเอง
ศึกษาหลักไตรลักษณ์ครับ จะดีเลย
และยิ่งที่สำคัญคือ
กฎ 3 ข้อ ที่ทำให้เราไม่ได้สังเกตถึงเรื่องไตรลักษณ์ด้วย
ลองอ่านเพลงนี้ครับ น่าจะเคยได้ยิน
เพลง: ชีวิตเป็นของเรา
อัลบั้ม: Believe
ศิลปิน: บอดี้สแลม
คนเราจะมีพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน เวลามีเหลือกันเท่าไหร่
คนเราจะมีลมหายใจอีกกี่ครั้ง ใครจะรู้
คนเรายังมีสมองที่แตกต่างกัน ยังมีความฝันได้มากมาย
คนเราจะมีชีวิตเริ่มใหม่ได้ใช้ คงน่าเสียดาย
ต้องขออภัยจริงๆ ที่ฉันไม่ได้ไปด้วย
กับเส้นทางของใคร ที่เขาคิดว่าดี
วันนี้ไม่ได้เดินตาม แต่ฉันก็เต็มที่
กับเส้นทางของฉัน วันนี้
ชีวิตจะเป็นแบบไหน คงต้องเลือกเอา
ก็ตัวของเราก็ใจของใครของมัน
ชีวิตที่เป็นแบบนี้ คงไม่ว่ากัน
ก็ชีวิตมันเป็นของเรา
คนเราจะมีพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน เวลามีเหลือกันเท่าไหร่
คนเราจะมีลมหายใจอีกกี่ครั้ง ยังไม่รู้เลย
ให้คิดที่ทำตามใคร ก็รู้ว่าคงดีแน่
แต่เกิดมาทั้งที ต้องทำที่ใจอยาก
ชีวิตที่เป็นตัวเอง ก็รู้ว่ามันแย่
แต่มันต้องขอลองสักครั้ง
ชีวิตจะเป็นแบบไหน คงต้องเลือกเอา
ก็ตัวของเราก็ใจของใครของมัน
ชีวิตที่เป็นแบบนี้ คงไม่ว่ากัน
ก็ชีวิตมันเป็นของเรา
ชีวิตจะเป็นแบบไหน คงต้องเลือกเอา
ก็ตัวของเราก็ใจของใครของมัน
ชีวิตที่เป็นแบบนี้ คงไม่ว่ากัน
ก็ชีวิตมันเป็นของเรา
มันต้องเลือกเอา ก็ตัวของเราก็ใจของใครของมัน
ชีวิตที่เป็นแบบนี้ คงไม่ว่ากัน
กับชีวิตที่ยังมี ชีวิตที่อยากเป็น ชีวิตมันเป็นของเรา
สลด เเต่ก็ได้ข้อคิดดีๆละกัน :)
ขอบพระคุณสำหรับทุก ความเห็นครับ :'( :'( :'(
บอกไม่ถูกครับ :-* ที่จริงก็คิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน ผมเพิ่ง 22 เอง สงสัยผมยังไม่ได้บวชมั้ง
:)ขอบคุณนะสำหรับข้อคิดดีๆ
ผมขอโหวตให้กระทู้นี้เป็นกระทู้แห่งปีครับ
ใครเห็นด้วยบ้างครับ ยกมือเลยครับ
(รบกวน MOD ปักหมุดด้วยครับ)
อ่านแล้วได้ข้อคิดดีมาก :'(
ไม่ต้องส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่หรอกครับ ทำสิ่งใหม่ๆที่ต้องการ
ทำในสิ่งที่ยังไม่ได้ทำในวินาทีนี้เลย เราอาจจะอยู่ไม่ถึงปีหน้าก็ได้
ผมขอโหวตให้ครับ น่าปักหมุดมาก :'( :'( :'(
วันนึงผมนอนซะ 12 ชม :P
อ้างถึงจาก: fujiwala ใน 23 ธันวาคม 2007, 19:28:51
วันนึงผมนอนซะ 12 ชม :P
ร่างกายมันเรียกร้องหรือเปล่าครับ ถ้าใช่ก็ดีแล้วละครับ นอนหลับพักผ่อนเพียงพอ
ผมบางทีเพลียจัด นอนเกิน 12-15 ชม. ยังมีเลย
นอนมากอายุยืนด้วย
มีเงิน 1 ร้อย บาท วันนี้ใช้หมด พรุ่งนี้หาใหม่ได้
ทรัพยากร น้ำมัน ทั้งโลกมีเท่าไหร่ เมื่อหมด ก็หาพลังงานทดแทนได้
ไฟฟ้า จากแหล่งต่างๆ เมื่อหมดกำลังผลิต เราก็หาพลังงานทดแทนได้
แต่....
เวลา เมื่อหมดไป เราจะหาอะไรเพื่อมาแทนเวลาได้......
ฟุตบอล แข่ง 90 นาที เมื่อหมดเวลา ก็คือ จบ
เรียนปริญญาตรี 4 ปี( 8 ) เมื่อครบกำหนด ก็คือ จบการศึกษา
ขนาดเล่นเกมส์ ก็ยังต้องมี จบเกมส์
สำหรับ ชีวิต เราไม่รู้ว่ามีเวลาเท่าไหร่ แต่เมื่อเวลาหมด ก็คือ จบ เมื่อจบ ก็คือ ตาย
ดังนั้น ไม่มีอะไรที่ไม่มีวันจบ
ผมเชื่อว่า เวลาเป็นทรัพยากรที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตมนุษย์
พี่ตูน ว่าไว้ "...ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ..."
หากพูดแง่ของการให้กำลังใจ อาจจะถูกต้อง ว่า เรายังมีวันพรุ่งนี้ให้แก้ไขเรื่องที่พลาดในวันนี้ได้เสมอ
แต่ หากพูดในแง่ของเวลา "วันพรุ่งนี้ของเราอาจจะไม่มีก็ได้"
ในเมื่อ ชีวิตอาจไม่ได้มีพรุ่งนี้เสมอ เราก้ต้องคิดแล้วหล่ะว่า...
เราจะใช้ทรัพยากร อันมีค่าของเรา ให้คุ้มค่า สำหรับเราอย่างไร ?
ทีนี้ ลองถามตัวเอง ว่า อะไรคือสิ่งที่ทำให้เราคิดว่าคุ้มค่ากับการมีชีวิต ?
คำตอบที่ง่ายที่สุดก็คือคำว่า "พอใจ"
เมื่อ "พอใจ" เราก็จะไม่เกิดทุกข์ นั่นคือมีความสุข แต่เมื่อ "ไม่พอใจ" อาจจะเกิดสิ่งชั่วร้ายตามมาหลายอย่าง นั่นคือทุกข์
ไม่อยากจะอ้างอิง ทฤษฎี "เศรษฐกิจพอเพียง" แต่คอนเฟิร์มว่า "พอเพียง" ทำให้เกิด "พอใจ" เมื่อ "พอใจ" ก็คือ "สุข" เมื่อเราใช้เวลาอย่างมีความสุข นั่นก็คือเราใช้ทรัพยากรของเราอย่าง "คุ้มค่า" ที่สุดแล้ว ไม่มีพรุ่งนี้ก็ไม่เสียดาย
สำหรับผม อะไรคือ "พอใจ" ของผม ?
สำหรับท่านอื่น อาจจะเป็น ได้ทำอย่างโน้น อย่างนี้ สำเร็จ มันก็ไม่ผิดหากนั่นคือความ "พอใจ" ของท่าน แต่สำหรับผม สิ่งทีทำให้ "พอใจ" นั่นคือ "รัก"
"ความรักทำให้คนตาบอด" ผมไม่เชื่อหรอก....
เพราะ "สิ่งที่ทำให้คนเราตาบอด คือ ความหลง"...
ผมเชื่อว่า "ความรักทำให้โลกสดใส" ครับ
ดังนั้น การมีชีวิตที่ผมคิดว่าคุ้มค่ากับเวลาของผม นั่น "การได้รัก" ไม่ว่าจะเป็นความรักแบบไหนก็ตาม ("รักแห่งสยาม" เหอๆ)
ทุกวันนี้อาจปวดหัว แต่ผมยินดีปวดหัวเพื่อ "คนรัก" เพราะนั่น "พอใจ" ของผมที่ได้เห็น "คนรัก" มีความสุข
ดังนั้น ถึงวันนี้อาจจะยังไม่มีครอบครัว แต่การเตรียมตัวตั้งแต่วันนี้ก็เพื่อเตรียมความพร้อมให้ "คนรัก" (ลูก เมีย) หากไม่พร้อม จะทำให้ผมเห็น "คนรัก" มีปัญหา ก็จะทำให้เกิดทุกข์ ทั้ง "ตัวเรา" และ "คนรัก"
ผม ไม่เคยศึกษา ธรรมะ วิชา พระพุทธศาสนา ก็ "0" บวชก็ไม่เคยบวช
แต่ผมเชื่อว่านี่คือ "แก่น" แห่งการใช้ชีวิต ไม่ต้องบวช หรือ เรียน ธรรมะ เราก็สมควรที่จะรู้ได้ด้วย "สัญชาตญาน" ของมนุษย์ ถ้าเรื่องแค่นี้ถึงกับต้องศึกษา ผมว่า สังคมคงแค่ถึงขั้นแย่ (มานานแล้วหล่ะ)
จงใช้ชีวิตอย่าง "พอใจ" ครับ ส่วนผม ชีวิตนี้มีไว้เพื่อรัก ถึงจะไม่ถึงวันนั้น ผมก็ไม่เสียดาย เพราะผม "พอใจ" แล้วหล่ะ
ผมเวอร์ไปรึปล่าว(ฟะ)เนี่ย
ปล. ขอบคุณ "แม่" เพราะการจากไปของ "แม่" ทำให้บอลได้คิดเองเป็น ว่าชีวิตมีไว้เพื่ออะไร
คิดแล้วก็น่าใจหายนะ หยอดกระปุกวันละบาท ท้ายสุดก็คงได้สองหมื่นกว่าบาทเอง มันช่างน้อยจริง ๆ ทำพินัยกรรมไว้ให้ลูกหลาน มันทุบกระปุกก็คงเอาไปซื้อมือถือได้สักเครื่อง.....เฮ้อ........ไม่อยากจะคิด
อ้างถึงจาก: NeO ใน 23 ธันวาคม 2007, 20:43:07
คิดแล้วก็น่าใจหายนะ หยอดกระปุกวันละบาท ท้ายสุดก็คงได้สองหมื่นกว่าบาทเอง มันช่างน้อยจริง ๆ ทำพินัยกรรมไว้ให้ลูกหลาน มันทุบกระปุกก็คงเอาไปซื้อมือถือได้สักเครื่อง.....เฮ้อ........ไม่อยากจะคิด
:o ง่ะ สอนให้เขารู้จักคุณค่าของเงินสิครับ มีแต่คนไม่รู้จักคุณค่าอ่ะครับ ที่ใช้ไม่คิด :P
:)
ขอบคุณครับผม
เหมือนว่าน้าเน๊คเป็นคนพุโอ่านในอีเมล์มา
คนเราก็มีแค่นี้เองหรือเนี่ย.. :'(
ขอบคุณมากๆเลยครับที่เตือนความจำ ผมจดเอาไว้แล้วลืมไปแล้วล่ะ...
ถ้าสมมุติเราเหลือเวลาเก็บเงิน 30ปี{(ช่วงเรียน20ปี+ช่วงแก่ทำอะไรไม่ได้10ปี)-ช่วงอายุเฉลี่ย60ปี}
=30ปี*365วัน=10,950วัน
ถ้าเราเก็บเงินวันละ 20บาท
=10,950*20 = 219,000บาท :P
ปล.สงสัยต้องเพิ่มเงินออมอีกมั้งเนี่ยผม..พอดีเพิ่งคิดได้ตอนวัยกลางคน 55 55
ผมเคยอ่านบทความนึง เค้าบอกว่า ใน 1 ปีเราทำงานจริงๆแค่วันเดียวเอง น่าจะประมาณว่า 365 วัน นอนวันละ 8 ชม. คิดเป็น 118 วัน ลบวันหยุด ลบเสาร์อาทิตย์ ลบเวลาทานข้าวกลางวัน etc. แล้วก็เหลือวันเดียวเอง ใครเคยอ่านมั่งครับ จะลองไปหาดูถ้าเจอ แล้วจาหามาให้อ่าน ::)
:'( ไม่อยากจะคิด
ดูลายเซ็นจิ.v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
Thanks you
ไอ้นี่รึเปล่าครับ :P :P
สอบตกเป็นเรื่องธรรมดามาก ถ้า
ไม่ใช่ความผิดของคุณเลยที่คุณสอบตก เพราะที่จริงแล้วในหนึ่งปีมีแค่ 365
วันเท่านั้น...
1) ใน 1 ปีมี 52 สัปดาห์ แสดงว่ามีวันอาทิตย์ 52 วัน
วันอาทิตย์เป็นวันแห่งการพักผ่อนนะ ไม่ควรเรียนหนังสือ
เหลือวันอีก 313 วัน
2) วันหยุดตอนปิดเทอมประมาณ 50 วัน ปิดเทอมก็ต้องเที่ยวเดะ
แถมอากาศยังร้อนเกินไปที่จะเรียนหนังสือด้วย
เหลือวันอีก 263 วัน
3) เพื่อสุขภาพที่ดี คนเราควรนอนอย่างน้อย 8 ชั่วโมงต่อวัน
นั่นคือเราจะนอนประมาณ 130 วันต่อปี
เหลือวันอีก 141 วัน
4) เพื่อสุขภาพที่ดีอีกเช่นกัน คนเราควรหาเวลาเล่นกีฬาอย่างน้อย 1
ชั่วโมงต่อวัน นั่นคือประมาณ 15 วันต่อปี
เหลือวันอีก 126 วัน
5) คนเราจำเป็นต้องได้รับสารอาหารที่ครบถ้วน และควรใช้เวลาในการค่อยๆ
เคี้ยวและกลืนอาหาร เพื่อให้ระบบย่อยอาหารทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ
นั่นคือเราควรให้เวลากับการกินประมาณ 2 ชั่วโมงต่อวัน คือ 30 วันต่อปี
เหลือวันอีก 96 วัน
6) คนเราเป็นสัตว์สังคมต้องมีการสื่อสารกับผู้อื่น ดังนั้น
เราควรให้เวลาในการพูดคุยกับผู้อื่นอย่างน้อยวันละ 1 ชั่วโมง คิดเป็น 15
วันต่อปี
เหลือวันอีก 81 วัน
7) วันสอบทั้งมิดเทอม ทั้งไฟนอลอีกเกือบ 35 วัน
คุณจะเอาเวลาสอบไปเรียนหนังสือเหรอ???
เหลือวันอีก 46 วัน
วันหยุดตามเทศกาล และวันหยุดนักขัตฤกษ์ต่างๆ อีกกว่า 40 วัน
(ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าวันหยุด)
เหลือวันอีก 6 วัน
9) แล้วต้องเผื่อว่าเราไม่สบายขึ้นมาอีก จะได้มีเวลารักษาตัวประมาณสัก 3 วัน
เหลือวันอีก 3 วัน
10) คนเราจะอยู่แต่กับบทเรียนก็ไม่ได้ ต้องหาความสนุกใส่ตัวบ้าง
เช่นไปดูหนังฟังเพลงอย่างน้อยรวมๆ แล้วก็ประมาณ 2 วันต่อปี
เหลือวันอีก 1 วัน
11) อีกวันหนึ่งก็คือวันเกิดคุณไง!!! คุณจะเรียนหนังสือตอนวันเกิดคุณเหรอ...
ไม่มีทาง
เหลือวันอีก 0 วัน
แล้วอย่างเงี้ยจะไม่ให้สอบตกได้ไง ฮึ...!!!
ขอบคุณมากครับกับการเตือนสติให้พิจารณาถึงทรัพยากรที่มีค่าที่สุดและมีความจำกัดที่สุด
...จริงอย่างที่ว่า ไม่มีใครรู้ว่าตัวเองถูกกำหนดให้มีเวลาบนโลกนี้กี่นาที กี่วัน กี่สัปดาห์
...แต่เราเลือกได้ว่าอยากทำอะไร เมื่อไม่รู้ว่าจะเหลือเวลาสำหรับทำสิ่งที่อยากทำเท่าไหร่
...ก็จงเต็มที่กับสิ่งที่ทำในทุกๆวัน เพื่อจะไม่ต้องตัดพ้อกับชีวิต
...อย่ากลัวกับการเดินไปยังจุดๆนั้นของชีวิตเลย แต่จงเตรียมพร้อม
...กระตุกความคิดอย่างแรงเลยครับ
ขอบคุณ...คุณEThaiZoneครับ ทำให้รู้จักเพลงความหมายดีๆ เพราะผมไม่ค่อยฟังเพลงตามสมัยอย่างบอดี้สแลม
It's COOL :'( :'( :'(
:(
ศึกษาไตรลักษณ์ แต่ฟัง เพลง ชีวิตเป็นของเรา มันก็ขัดกันสิครับ
::) ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีดีในบอร์ดนี้นะคะ...
จิงๆ แล้วเราก้อเป็นคนหนึ่งที่ชอบคิดถึงความตายก่อนนอนเสมอ..(มะรู้เรียกว่าบ้าอะป่าวนะ..อิอิ)
เรามักจะคิดว่า..ถ้าหากว่าพรุ่งนี้เราไม่ตื่นขึ้นมาละ..??????
เราจะมีความสุขทุกเช้า..ที่เราตื่นนอน..เพราะนั่นหมายถึง..การมีชีวิตอยู่..
เพราะเราคิดถึงความตายทุกวัน..มันก้อเป็นสิ่งที่ดีอย่างหนึ่งนะ..ที่ทำให้เรากอดคนที่เรารักทุกวัน บอกรักทุกวัน แบบไม่อายเลย..เราอยากไปไหนเราก้อไป อยากกินไรก้อกิน อยากลองไรก้อลอง(ในสิ่งที่ถูกนะจ๊ะ..อิอิ)
ชีวิตเราทุกคนมันสั้นจิงๆ นะคะเพื่อนๆ หากเพื่อนๆ คนไหนที่ยังมีความรู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิต หรือนั่งฆ่าเวลาไปวัน..อยากจะให้เพื่อนๆ ลองนึกดูสิว่า หากว่าคืนนี้เราหลับแล้วไม่มีพรุ่งนี้ให้เราละ..???? แล้วสิ่งที่เพื่อนๆ อยากทำ อยากเที่ยว..อยากบอกละ..??? เพื่อนๆ จะไม่สามารถย้อนเวลามาทำได้อีกแล้วนะจ๊ะ...
เพราะฉะนั้น...เราอยากให้เพื่อนๆ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด.. เพราะ...วันพรุ่งนี้..อาจไม่มีสำหรับใครบางคน
ขอปักหมุดไว้นะครับ
อนิจจัง วัตตะ สังขารา (สังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยง)
คิดไปคิดมา เออ รีบหาแฟนดีกว่า ก่อนโอกาสมันจะไม่มี (ฮา) :D
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด :'( :'(
รีบทำในสิ่งที่อยากทำนะครับ ผมพยามนอนน้อยลงเพื่อจะได้ทำในสิ่งที่อยากทำมากขึ้น
เด๋วตายก่อนไม่ได้ทำ ชาติหน้าก้อไม่รู้ว่าจะมีหรือเปล่าด้วย :P
สุดยอดเลยยยอ่ะครับ เพิ่งสมัครบอร์ด แต่ก็สะสมข้อมูลเยอะแล้ว ตอบกระทู้นี้กระทู้แรกเลย โดนใจมากครับ :'( :'( :'(
สร้างกำลังใจให้ผมได้เป็นอย่างดีเลยครับ :'(
ผมก็ถึงครี่งทางแล้วสิ หักเวลาตอนไม่มีแรงอีกก็เหลือนิดเดียว :-X :-X :'(
power up ขึ้นมาทันทีเลยค่ะ
8)
ลองหันไปดูที่ก้นกบซิ
มีวันหมดอายุพิมพ์ไว้ป่าว!
อิอิ
:D :D :D
:'( :'( :'(
อ่านแล้ว น่าจะทำความดีให้มากขึ้นนะครับ หันเข้าวัดเข้าวา แล้วก็ รีบ make money :D
อ้างถึงจาก: joiny ใน 23 ธันวาคม 2007, 11:09:00
เห็นกระทู้นี้แล้ว ใจหาย
เพราะเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เอง ผมพึ่งพูดกับเพื่อนร่วมงานเลยว่า พวกเราจะได้ดูฟุตบอลโลกอีกแค่ 5 หนเองมั๊ง
แล้วก็จะกลับคืนสู่ธรรมชาติดังเดิม
คิดแล้วนะ ผมจะได้ดูบอลโลกอีกแค่ 5 - 6 หนเองเหรอเนี่ย เอ้อ
อ้อลืมบอกไปนะ ว่า เพื่อนผมเฉพาะที่จบมาด้วยกัน 104 คน ตายไปแล้ว 14 คนนะ (ฆ่าตัวตาย 3 คน ที่เหลือก็อุบัติเหตุหมดเลย)
ส่วนเพื่อนๆที่เคยเล่นดนตรีด้วยกัน ก็ตายไปแล้ว 6 คน (เจ็บป่วยตาย 3 คน อุบัติเหตุ 3 คน)
เคยถามคนอื่นๆนะว่า มีเพื่อนๆจากไปเยอะมั้ย เค้าก็บอกแค่ คน สองคนนะ แต่ไหงเพื่อนๆ ผมตายเยอะจังเลย
ยิ่งตอนเรียนจบใหม่ๆ ไปงานศพเพื่อนแทบทุกปีเลย
อยากจะเตือนเพื่อนๆทุกคนนะครับ ว่าให้ระวังอุบัติเหตุให้มากๆ นะครับ
ยังเล่นอยู่มั้ยครับ
เพื่อนผมเป็นมือกลองว่างงานอยู่บ้านอยู่แถว อุดมสุข
:(อย่าคิดมาก ชีวิตบางครั้งสั้นกว่าที่คิด บางทีอาจจะยาวเป็นร้อยปี ทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้วกัน :-*
อ้างถึงแต่น่าแปลก หลายคนยังยอมทำงานน่าเบื่อ นั่งเอาหัวตากแอร์ไปวันๆ ยอมให้คนที่ไม่ใช่พ่อใช่แม่จิกหัวใช้
เพื่ออะไรบางอย่างที่เราเรียกว่า เงินเดือน
ชอบบทความส่วนนี้ มันตรงกับตัวเองดี..."อ้าว!มรึงจะทนเป็นลูกจ้างเขาอีกเมื่อไรว่ะ ทำอะไรก็ทำซักทีซิกล้าๆหน่อย"---ข้อความนี้พูดกับตัวเอง 8)
:-* :-*
อภิเดช ชีวะประเสริฐ
:'( :'(
ขอบคุณนะครับ สำหรับข้อคิดดีๆ
แล้วทำอะไรเพื่อชาติกันยังอะ ชีวิตนี้เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
ชีวิตเพื่อนของผมคนหนึ่ง อยากจะเล่าให้ฟัง
เมื่อวันที่ 4 เมษายน 2538 ผมและเพื่อนๆอีกหลายคนได้สอบแข่งขันเข้าเรียนในสถาบันอันเป็นสถาบันหลักของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ และต่อมาในวันที่ 1 พฤษภาคม 2538 ผมก็ได้เข้าเรียนในโรงเรียนเตรียมทหาร โดยเพื่อนผมคนนี้ได้สอบเข้าได้ลำดับที่ 1 ของเหล่า โดยคำแรกที่ผมถามเพื่อนผม "มึงอยากทำงานที่ไหนวะ" มันตอบกับผมว่า "กูจะลงที่ สอ.ค่ายนเรศวร" ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน 2540 ผมก็ได้เข้าไปเรียนสถาบันดังกล่าว ผมก็ถามมันอีกว่า "มึงจะทำงานที่ไหนวะ" มันก็ตอบผมเช่นเดิม ซึ่งผมไม่คิดหรอกว่าคนที่สอบได้ที่ 1 ของประเทศ จะไปทำงานเป็น ตำรวจตระเวนชายแดน อยู่ค่ายนเรศวร ซึ่งเป็นหน่วยรบที่สำคัญที่สุดของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ต่อมาในวันที่ 1 มีนาคม 2544 ผมกับเพื่อนๆจบการศึกษาและรับพระราชทานกระบี่จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และเพื่อนผมคนนั้นก็เลือกลงที่ ตำรวจตระเวนชายแดน(สอ.ค่ายนะเรศวร)ตามที่มันตั้งใจไว้ ซึ่งผมก็ติดต่อเพื่อนผมเป็นระยะ ซึ่งทราบข่าวต่อมาว่ามันต้องไปอารักขาพระบาทสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ในเขตสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ และทำงานคุ้มครองประชาชนในเขตสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ และมันเป็นคนเดียวของรุ่นที่สามารถฝึกหลักสูตรต่างๆที่หนักที่สุดของประเทศได้ และเป็นคนที่เก่งที่สุดของค่ายนเรศวร ต่อมาในปี 2550 มันถูกส่งไปประจำการที่ จ.ยะลา ซึ่งเป็นพื้นที่อันตรายมาก แต่มันก็ยังต้องไป โดยมันบอกกับผมคำเดียวว่า "มันเป็นหน้าที่ของกู ถ้ากูไม่ทำแล้วใครจะทำ ชาวบ้านเข้าจะอยู่กันยังไง " ต่อมาในเช้าวันที่ 29 กันยายน 2550 เวลาประมาณ 10.00 น.ผมได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนว่า "เพื่อนผมคนนี้ถูกผู้ก่อการร้าย ยิงเสียชีวิตที่เนินร้อยศพ จ.ยะลา ขณะลาดตระเวนอารักขา หีบส่งคะแนนบัตรเลือกตั้ง สท.ที่ยะละ โดยถูกยิงที่หัว จำนวน 2 นัด ด้วยอาวุธปืนอาก้าตายคาที ผมถึงกับตลึง เนื่องจากก่อนหนึ่งวันเป็นวันเกิดมันผมยังโทรศัพท์ไปคุยกับกันอยู่เลย มันทำหน้าที่สุดท้ายของมันแล้ว
คำพูดที่มันพูดกับผมตลอดว่า "จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง จะปิดทองหลังองค์พระปฎิมา"
และคำพูดที่มันพูดกับผมยามที่ผมเตือนมัน "มันเป็นหน้าที่ของกู ถ้ากูไม่ทำแล้วใครจะทำ ชาวบ้านเข้าจะอยู่กันยังไง "
สุดท้ายอยากจะบอกทุกคนว่า ชีวิตนี้แสนสั้นให้เราทำความดีทำเพื่อชาติบ้านเมืองด้วย
นั่นสิจะตายงันตายพรุ่งไม่รู้ยังหาเมียไม่ได้เลย
อ่านกี่ครั้งก็ยังประทับใจครับผม
อ้างถึงจาก: adsene5438 ใน 23 กุมภาพันธ์ 2008, 15:54:10
แล้วทำอะไรเพื่อชาติกันยังอะ ชีวิตนี้เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
ชีวิตเพื่อนของผมคนหนึ่ง อยากจะเล่าให้ฟัง
เมื่อวันที่ 4 เมษายน 2538 ผมและเพื่อนๆอีกหลายคนได้สอบแข่งขันเข้าเรียนในสถาบันอันเป็นสถาบันหลักของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ และต่อมาในวันที่ 1 พฤษภาคม 2538 ผมก็ได้เข้าเรียนในโรงเรียนเตรียมทหาร โดยเพื่อนผมคนนี้ได้สอบเข้าได้ลำดับที่ 1 ของเหล่า โดยคำแรกที่ผมถามเพื่อนผม "มึงอยากทำงานที่ไหนวะ" มันตอบกับผมว่า "กูจะลงที่ สอ.ค่ายนเรศวร" ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน 2540 ผมก็ได้เข้าไปเรียนสถาบันดังกล่าว ผมก็ถามมันอีกว่า "มึงจะทำงานที่ไหนวะ" มันก็ตอบผมเช่นเดิม ซึ่งผมไม่คิดหรอกว่าคนที่สอบได้ที่ 1 ของประเทศ จะไปทำงานเป็น ตำรวจตระเวนชายแดน อยู่ค่ายนเรศวร ซึ่งเป็นหน่วยรบที่สำคัญที่สุดของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ต่อมาในวันที่ 1 มีนาคม 2544 ผมกับเพื่อนๆจบการศึกษาและรับพระราชทานกระบี่จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และเพื่อนผมคนนั้นก็เลือกลงที่ ตำรวจตระเวนชายแดน(สอ.ค่ายนะเรศวร)ตามที่มันตั้งใจไว้ ซึ่งผมก็ติดต่อเพื่อนผมเป็นระยะ ซึ่งทราบข่าวต่อมาว่ามันต้องไปอารักขาพระบาทสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ในเขตสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ และทำงานคุ้มครองประชาชนในเขตสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ และมันเป็นคนเดียวของรุ่นที่สามารถฝึกหลักสูตรต่างๆที่หนักที่สุดของประเทศได้ และเป็นคนที่เก่งที่สุดของค่ายนเรศวร ต่อมาในปี 2550 มันถูกส่งไปประจำการที่ จ.ยะลา ซึ่งเป็นพื้นที่อันตรายมาก แต่มันก็ยังต้องไป โดยมันบอกกับผมคำเดียวว่า "มันเป็นหน้าที่ของกู ถ้ากูไม่ทำแล้วใครจะทำ ชาวบ้านเข้าจะอยู่กันยังไง " ต่อมาในเช้าวันที่ 29 กันยายน 2550 เวลาประมาณ 10.00 น.ผมได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนว่า "เพื่อนผมคนนี้ถูกผู้ก่อการร้าย ยิงเสียชีวิตที่เนินร้อยศพ จ.ยะลา ขณะลาดตระเวนอารักขา หีบส่งคะแนนบัตรเลือกตั้ง สท.ที่ยะละ โดยถูกยิงที่หัว จำนวน 2 นัด ด้วยอาวุธปืนอาก้าตายคาที ผมถึงกับตลึง เนื่องจากก่อนหนึ่งวันเป็นวันเกิดมันผมยังโทรศัพท์ไปคุยกับกันอยู่เลย มันทำหน้าที่สุดท้ายของมันแล้ว
คำพูดที่มันพูดกับผมตลอดว่า "จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง จะปิดทองหลังองค์พระปฎิมา"
และคำพูดที่มันพูดกับผมยามที่ผมเตือนมัน "มันเป็นหน้าที่ของกู ถ้ากูไม่ทำแล้วใครจะทำ ชาวบ้านเข้าจะอยู่กันยังไง "
สุดท้ายอยากจะบอกทุกคนว่า ชีวิตนี้แสนสั้นให้เราทำความดีทำเพื่อชาติบ้านเมืองด้วย
ผมภูมิใจแทนคุณ ครอบครัวของเขา มากๆเลยครับ ขออนุญาติส่งไปให้เพื่อนๆอ่านนะครับ
....ได้ข้อคิดดีครับบ...
เอ่อ อยากทำดังว่า ... แต่ไม่มีตังทำ เลยต้องทำงาน งกๆ หาเงินมา เพื่อใช้ชีวิตให้คุ้มค่า :-X
เป็นบทความที่สุดยอดเลยเจ้าคร้า ::)
ขอบคุณสำหรับ กระทู้ดีๆครับ ได้คิดอะไรดีๆขึ้นอีกเยอะเลย :'(
โอวาทของ Steve Jobs ผู้สร้าง Macintosh : Stay Hnugry , Stay Foolish
โอวาทที่ Steve Jobs ผู้สร้าง Macintosh แสดงในวันรับปริญญาของมหาวิทยาลัย Stanford เมื่อวันที่ 12 มิถุนายนที่ผ่านมา ไม่เพียงสร้างความประทับใจให้แก่บัณฑิตจบใหม่ในวันนั้น แต่ยังรวมไปถึงโลกคอมพิวเตอร์ที่ Silicon Valleyและยังคงได้รับการชื่นชมและกล่าวขวัญไปทั่วโลกจนถึงวันนี้
สุนทรพจน์วันนั้น Jobs เพียงแต่เล่าถึงบทเรียนในชีวิตของเขา 3 บท แต่เป็น 3 บทที่ทำให้เขาซึ่งแม้แต่แม่ที่แท้จริงก็ไม่ต้องการ กลายเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งของโลก
บทเรียนบทแรกของ Jobsซึ่งเขาเรียกมันว่า "การลากเส้นต่อจุด"เริ่มต้นด้วยการเล่าว่า ตัวเขาเองไม่เคยเรียนจบมหาวิทยาลัย เพราะได้ลาออกหลังจากเรียนในมหาวิทยาลัย Reed Collegeไปได้เพียง 6 เดือน ส่วนเหตุผลที่ทำให้เขาตัดสินใจลาออกจากมหาวิทยาลัยนั้น Jobs กล่าวว่า มันเริ่มขึ้นตั้งแต่เขายังไม่เกิด
แม่ที่แท้จริงของเขาซึ่งเป็นนักศึกษาสาวที่ยังไม่ได้แต่งงาน ไม่ต้องการเลี้ยงดูเขา และตัดสินใจยกเขาให้เป็นบุตรบุญธรรมของคนอื่นตั้งแต่เขายังไม่ลืมตาดูโลก แต่เธอมีเงื่อนไขว่า พ่อแม่บุญธรรมของลูกของเธอจะต้องเรียนจบมหาวิทยาลัย Jobs เกือบจะได้เป็นลูกบุญธรรมของนักกฎหมายที่จบมหาวิทยาลัยและมีฐานะ ถ้าเพียงแต่พวกเขาจะไม่เปลี่ยนใจในนาทีสุดท้ายว่า พวกเขาไม่ต้องการเด็กผู้ชาย
กว่า Jobs จะได้พ่อแม่บุญธรรม ซึ่งต่อมาเป็นผู้เลี้ยงดูเขาจนเติบใหญ่ ก็อีกหลายเดือนหลังจากเขาเกิด เนื่องจากแม่ที่แท้จริงของเขาเกิดจับได้ว่า ว่าที่พ่อแม่บุญธรรมของ Jobs ได้ปิดบังระดับการศึกษาที่แท้จริงซึ่งไม่ได้จบมหาวิทยาลัย และพ่อบุญธรรมของ Jobs ไม่ได้เรียนมัธยมด้วยซ้ำ แต่ต่อมาเธอก็ได้ยอมเซ็นยก Jobs ให้แก่พ่อแม่บุญธรรม เมื่อพวกเขารับปากว่าจะส่งเสียให้ Jobs ได้เรียนมหาวิทยาลัย
17 ปีต่อมา Jobs ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยสมตามความต้องการของแม่ที่แท้จริง ผู้ไม่เคยเลี้ยงดูเขาแต่กลับต้องการกำหนดชะตาชีวิตของลูกที่ตนไม่เคยเลี้ยงดู เพียง 6 เดือนในมหาวิทยาลัย Jobs ใช้เงินเก็บที่พ่อแม่บุญธรรมซึ่งเป็นเพียงชนชั้นแรงงานได้สะสมมาตลอดชีวิต หมดไปกับค่าเล่าเรียนที่แสนแพง Jobs ตัดสินใจลาออก เพราะเขามองไม่เห็นคุณค่าของการเรียนมหาวิทยาลัย ซึ่งไม่สามารถช่วยให้เขาคิดได้ว่า เขาต้องการจะทำอะไรในชีวิต
แม้ว่าตอนนี้เมื่อมองกลับไปเขาจะรู้สึกว่า การตัดสินใจลาออกจากมหาวิทยาลัยเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตของเขา เพราะการลาออกทำให้เขาไม่ต้องฝืนเข้าเรียนในวิชาปกติที่บังคับเรียนซึ่งเขาไม่เคยชอบหรือสนใจ แต่สามารถเข้าเรียนในวิชาที่เขาเห็นว่าน่าสนใจได้
แต่เขาก็ยอมรับว่านั่นเป็นชีวิตที่ยากลำบาก เมื่อเขาไม่ได้เป็นนักศึกษาจึงไม่มีห้องพักในหอพัก และต้องนอนกับพื้นในห้องของเพื่อน ต้องเก็บขวดโค้กที่ทิ้งแล้วไปแลกเงินมัดจำขวดเพียงขวดละ 5 เซ็นต์ เพื่อนำเงินนั้นไปซื้ออาหาร และต้องเดินไกล 7 ไมล์ทุกคืนวันอาทิตย์ เพื่อไปกินอาหารดีๆ สัปดาห์ละหนึ่งมื้อที่วัด Hare Krishna
อย่างไรก็ตามเขาชอบที่หลังจากลาออก เขาสามารถที่จะไปเข้าเรียนวิชาใดก็ได้ที่สนใจและวิชาทั้งหลายที่เขาได้เรียนในช่วงนั้น ซึ่งเขาใช้เวลาทั้งหมด 18 เดือน โดยเลือกเรียนตามแต่ความสนใจและสัญชาตญาณของเขาจะพาไป ได้กลายมาเป็นความรู้ที่หาค่ามิได้ให้แก่ชีวิตของเขาในเวลาต่อมา และหนึ่งในนั้นคือ วิชา ศิลปะการประดิษฐ์และออกแบบตัวอักษร (calligraphy)
Jobs ยอมรับว่า ในตอนนั้นเขาเองก็ยังมองไม่ออกเช่นกันว่า จะนำความรู้ที่ได้จากวิชานี้ไปใช้ประโยชน์อะไรได้ในอนาคตของเขา แต่ 10 ปีหลังจากนั้น เมื่อเขากับเพื่อนช่วยกันออกแบบเครื่องคอมพิวเตอร์ Macintosh เครื่องแรก วิชานี้ได้กลับมาเป็นประโยชน์ต่อเขาอย่างไม่เคยนึกฝันมาก่อน และทำให้ Mac กลายเป็นคอมพิวเตอร์เครื่องแรก ที่มีการออกแบบตัวอักษรและการจัดช่องไฟที่สวยงาม
ถ้าหากเขาไม่ลาออกจากมหาวิทยาลัย เขาก็คงจะไม่เคยเข้าไปนั่งเรียนวิชานี้ และ Mac ก็คงไม่อาจจะมีตัวอักษรแบบต่างๆ ที่หลากหลาย หรือ font ที่มีการเรียงพิมพ์ที่ได้สัดส่วนสวยงาม รวมทั้งเครื่องพีซี ซึ่งใช้ Windows ที่ลอกแบบไปจาก Mac อีกต่อหนึ่งก็เช่นกัน คงจะไม่มีตัวอักษรสวยๆ ใช้อย่างที่มีอยู่ในตอนนี้
อย่างไรก็ตาม Jobs บอกว่า ในเวลาที่เขาตัดสินใจลาออกนั้น เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะสามารถ"ลากเส้นต่อจุด"หรือหยั่งรู้อนาคตได้ว่า วิชาออกแบบและประดิษฐ์ตัวอักษร (คอลิกราฟฟี่) จะกลายเป็นความรู้ที่มีประโยชน์ในการออกแบบ Mac เขาเพียงสามารถจะลากเส้นต่อจุดระหว่างวิชาลิปิศิลป์กับการคิดค้นเครื่อง Mac ได้อย่างชัดเจน ก็ต่อเมื่อมองย้อนกลับไปข้างหลังเท่านั้น
ในเมื่อไม่มีใครที่จะลากเส้นต่อจุดไปในอนาคตได้ ดังนั้นคำแนะนำของ Jobs ก็คือ คุณจะต้อง"ไว้ใจและเชื่อมั่น"ว่า จุดทั้งหลายที่คุณได้ผ่านมาในชีวิตคุณ มันจะหาทางลากเส้นต่อเข้าด้วยกันเองในอนาคต ซึ่งจะเป็นอะไรก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นสติปัญญา โชคชะตา ชีวิต หรือกฎแห่งกรรม ขอเพียงแต่คุณต้องมีศรัทธาในสิ่งนั้นอย่างแน่วแน่
บทเรียนชีวิตบทที่สองที่ Jobsเล่าต่อไปคือ ความรักและการสูญเสีย Jobs อายุเพียง 20 ปี เมื่อเขาเริ่มก่อตั้ง Apple กับเพื่อนที่โรงรถของพ่อ เพียง 10 ปีให้หลัง Apple เติบโตจากคนเพียง 2 คนกลายเป็นบริษัทใหญ่โตที่มีมูลค่า 2 พันล้านดอลลาร์และพนักงานมากกว่า 4,000 คน
แต่หลังจากที่เขาเพิ่งเปิดตัว Macintosh ซึ่งเป็นประดิษฐกรรมสร้างสรรค์ที่ดีที่สุดของเขา ได้เพียงปีเดียว Jobs ก็ถูกไล่ออกจากบริษัทที่เขาเป็นผู้ก่อตั้งเองกับมือ เมื่ออายุเพียงแค่ 30 ปี หลังจากเขาทะเลาะถึงขั้นแตกหักกับนักบริหารมืออาชีพ ที่เขาเองเป็นผู้ว่าจ้างให้มาบริหาร Apple และกรรมการบริษัทกลับเข้าข้างผู้บริหารคนนั้น
ข่าวการถูกไล่ออกของเขาเป็นข่าวที่ใหญ่มาก และเช่นเดียวกัน มันเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ในชีวิตของเขา Jobs กล่าวว่าเขาได้สูญเสียสิ่งที่เขาได้ทำมาตลอดชีวิตไปในพริบตา และเขารู้สึกเหมือนตัวเองพังทลาย เขาไม่รู้จะทำอะไรอยู่หลายเดือน และถึงกับคิดจะหนีออกจากวงการคอมพิวเตอร์ไปชั่วชีวิต
แต่ความรู้สึกอย่างหนึ่งกลับค่อยๆ สว่างขึ้นข้างในตัวเขา และเขาก็พบว่า เขายังคงรักในสิ่งที่เขาทำมาแล้วความล้มเหลวที่ Apple มิอาจเปลี่ยนแปลงความรักที่เขามีต่อสิ่งที่ได้ทำมาแล้วแม้เพียงน้อยนิด เขาจึงตัดสินใจที่จะเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด ซึ่งต่อมาเขาพบว่า การถูกอัปเปหิจาก Apple กลับกลายเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตของเขา เพราะความหนักอึ้งของการประสบความสำเร็จได้ถูกแทนที่ด้วยความเบาสบายของการเป็นมือใหม่อีกครั้ง และช่วยปลดปล่อยเขาให้เป็นอิสระ จนสามารถเข้าสู่ช่วงเวลาที่สร้างสรรค์ที่สุดในชีวิตของเขา
ช่วง 5 ปีหลังจากนั้น Jobs ได้เริ่มตั้งบริษัทใหม่ชื่อ NeXT และ Pixar และพบรักกับ Laurence ซึ่งต่อมาเป็นภรรยาของเขา Pixar ได้สร้างภาพยนตร์การ์ตูนจากคอมพิวเตอร์เป็นเรื่องแรกของโลกนั่นคือ Toy Story และขณะนี้เป็นสตูดิโอผลิตการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลก
ส่วน Apple กลับมาซื้อ NeXT ซึ่งทำให้ Jobs ได้กลับคืนสู่ Apple อีกครั้ง และเทคโนโลยีที่เขาได้คิดค้นขึ้นที่ NeXT ได้กลายมาเป็นหัวใจของยุคฟื้นฟูของ Apple
Jobs กล่าวว่า ความล้มเหลวเป็นยาขมแต่เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับคนไข้ เมื่อชีวิตเล่นตลกกับคุณ จงอย่าสูญเสียความเชื่อมั่นในสิ่งที่คุณรัก Jobs เชื่อว่า สิ่งเดียวที่ทำให้เขาลุกขึ้นได้ในครั้งนั้น คือเขารักในสิ่งที่เขาทำ ดังนั้นคุณจะต้องหาสิ่งที่คุณรักให้เจอ เพราะวิธีเดียวที่จะทำให้คุณเกิดความพึงพอใจอย่างแท้จริง คือการได้ทำในสิ่งที่คุณเชื่อว่ามันยอดเยี่ยม และวิธีเดียวที่คุณจะทำให้คุณสามารถทำสิ่งที่ยอดเยี่ยมได้ก็คือ คุณจะต้องรักในสิ่งที่คุณทำ และถ้าหากคุณยังหามันไม่พบ อย่าหยุดหาจนกว่าจะพบ และคุณจะรู้ได้เองเมื่อคุณได้ค้นพบสิ่งที่คุณรักแล้ว
ส่วนบทเรียนชีวิตบทสุดท้ายในโอวาทของเขาคือ ความตาย เมื่ออายุ 17 ปี Jobs ประทับใจในข้อความหนึ่งที่เขาได้อ่านมาซึ่งเสนอแนวคิดให้คนมีชีวิตอยู่โดยคิดว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต และตลอด 33 ปีที่ผ่านมา Jobs จะถามตัวเองในกระจกทุกเช้าว่า ถ้าวันนี้เป็นวันสุดท้ายในชีวิตของเขา เขาจะยังคงต้องการทำสิ่งที่เขากำลังจะทำในวันนี้หรือไม่ ถ้าหากคำตอบเป็น "ไม่" ติดๆ กันหลายวัน เขาก็รู้ว่า ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องเปลี่ยนแปลง
Jobs กล่าวว่า วิธีคิดว่าคนเราอาจจะตายวันตายพรุ่ง เป็นเครื่องมือที่สำคัญที่สุดเท่าที่เขาเคยรู้จักมา ซึ่งได้ช่วยให้เขาสามารถตัดสินใจครั้งใหญ่ๆ ในชีวิตได้ เพราะเมื่อความตายมาอยู่ตรงหน้า แทบทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นความคาดหวังของคนอื่น ชื่อเสียงเกียรติยศ ความกลัวที่จะต้องอับอายขายหน้าหรือล้มเหลว จะหมดความหมายไปสิ้น เหลือไว้ก็แต่เพียงสิ่งที่มีคุณค่าความหมายและความสำคัญที่แท้จริงเท่านั้น
วิธีคิดเช่นนี้ยังเป็นวิธีที่ดีที่สุด ที่จะช่วยให้คุณไม่ตกลงไปในกับดักความคิดที่ว่า คุณมีอะไรที่จะต้องสูญเสีย เพราะความจริงแล้ว เราทุกคนล้วนมีแต่ตัวเปล่าๆ ด้วยกันทั้งนั้น
เมื่อปีที่แล้วเขาได้รับการตรวจวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งที่ตับอ่อนชนิดที่รักษาไม่ได้ และจะตายภายในเวลาไม่เกิน 3-6 เดือน แพทย์ถึงกับบอกให้เขากลับไปสั่งเสียครอบครัวซึ่งเท่ากับเตรียมตัวตาย
แต่แล้วในเย็นวันเดียวกัน เมื่อแพทย์ได้ใช้กล้องสอดเข้าไปตัดชิ้นเนื้อที่ตับอ่อนของเขาออกมาตรวจอย่างละเอียด ก็กลับพบว่า มะเร็งตับอ่อนที่เขาเป็นนั้นแม้จะเป็นชนิดที่พบได้ยากก็จริงแต่มีวิธีรักษาให้หายขาดได้ด้วยการผ่าตัด และเขาก็ได้รับการผ่าตัดและหายดีแล้ว
นั่นเป็นการเข้าใกล้ความตายมากที่สุดเท่าที่ Jobs เคยเผชิญมา และทำให้ขณะนี้เขายิ่งสามารถพูดได้เต็มปาก เสียยิ่งกว่าเมื่อตอนที่เขาเพียงแต่ใช้ความตายมาเตือนตัวเองเป็นมรณานุสติว่า ไม่มีใครที่อยากตาย แม้แต่คนที่อยากขึ้นสวรรค์ก็ยังไม่อยากตายก่อนเพื่อจะไปสวรรค์ แต่ก็ไม่มีใครหลีกหนีความตายพ้น และเขาคิดว่า มันก็ควรจะเป็นเช่นนั้น Jobs เห็นว่า ความตายคือประดิษฐกรรมที่ดีที่สุดของ "ชีวิต" ความตายคือสิ่งที่เปลี่ยนแปลงชีวิต ความตายกวาดล้างสิ่งเก่าๆ ให้หมดไปเพื่อเปิดทางให้แก่สิ่งใหม่ๆ
ดังนั้น Jobs บอกว่า เวลาของคุณจึงมีจำกัด และอย่ายอมเสียเวลามีชีวิตอยู่ในชีวิตของคนอื่น จงอย่ามีชีวิตอยู่ด้วยผลจากความคิดของคนอื่น และอย่ายอมให้เสียงของคนอื่นๆ มากลบเสียงที่อยู่ภายในตัวของคุณ และที่สำคัญที่สุดคือ คุณจะต้องมีความกล้าที่จะก้าวไปตามที่หัวใจคุณปรารถนาและสัญชาตญาณของคุณจะพาไป เพราะหัวใจและสัญชาตญาณของคุณรู้ดีว่า คุณต้องการจะเป็นอะไร
[/b]
Jobs ปิดท้ายสุนทรพจน์ของเขา ด้วยการหยิบยกวลีที่อยู่ใต้ภาพบนปกหลังของวารสารฉบับสุดท้ายของวารสารเล่มหนึ่งที่เลิกผลิตไปตั้งแต่เมื่อ 30 ปีก่อน ซึ่งเขาเปรียบวารสารดังกล่าวเป็น Google บนแผ่นกระดาษและเป็นประดุจคัมภีร์ของคนรุ่นเขา วารสารดังกล่าวมีชื่อว่า The Whole Earth Catalog จัดทำโดย Stewart Brand ส่วนวลีนั้นคือ
"จงหิวโหย จงโง่เขลาอยู่เสมอ"
ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาหวังจะเป็นเช่นนั้นเสมอมา
หมายเหตุ:
นำมาจาก: www.positioningmag.com
ที่มา: Fortune ฉบับเดือนกันยายน 2548
แปลและเรียบเรียงโดย: เสาวนีย์ พิสิฐานุสรณ์
-------------------------------------------------
จากเด็กไม่มีพ่อ สู่ยอดคนแห่งโลกไอที อ่านแล้วมีแรงกระตุ้นในการดำเนินชีวิตอีกมากเลยครับ เท่าที่อ่านสังเกตุได้ว่าพี่
jobs แกมี'จุดล้า'น้อยมาก หรือแทบไม่มีเลย นี่แหละคือเหตุผลที่ทำไมบางคนทำงาน 365 วันต่อปี
7 วันต่อสัปดาห์ 24ชั่วโมงต่อวันได้อย่างไม่มีปัญหาเลย ผิดกับบางคนที่เจอปัญหานิดหน่อยก็ท้อแล้ว
สูดหายลมหายใจให้เต็มปอด :( แล้วบุกมัน >:( สู้ๆ 8)
ป.ล. เป็น forward mail เอามาจาก http://tuleedin.wordpress.com/2008/03/15/fwmail-2/
มาทันอ่านกระทู้นี้พอดี พอดีผมเริ่มท้อในชีวิต ต้องขอขอบคุณ usman ที่เอาโอวาท steve jobs มาให้อ่าน ทำให้มีกำลังริเริ่มสร้างสรรค์อะไรมากขึ้น และสิ่งนี้จะเป็นสิ่งที่จะเตือนใจผมตลอดไป
เวลาของคุณจึงมีจำกัด และอย่ายอมเสียเวลามีชีวิตอยู่ในชีวิตของคนอื่น จงอย่ามีชีวิตอยู่ด้วยผลจากความคิดของคนอื่น และอย่ายอมให้เสียงของคนอื่นๆ มากลบเสียงที่อยู่ภายในตัวของคุณ และที่สำคัญที่สุดคือ คุณจะต้องมีความกล้าที่จะก้าวไปตามที่หัวใจคุณปรารถนาและสัญชาตญาณของคุณจะพาไป เพราะหัวใจและสัญชาตญาณของคุณรู้ดีว่า คุณต้องการจะเป็นอะไร
ตอนนี้ผมทำงาน 12-16ชม.ต่อวัน..แต่ก็ยังไม่รวยสักที ;D.
คิดโปรเจคได้เพียบ แต่ไม่มีทุน แต่คิดว่าถ้าทำได้ต้องได้เงินมั่งล่ะ อิอิ สู้ๆ
ปล.รวยเพื่อคนที่เรารัก ไม่ใช่รวยเพื่อใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือย
ปล2.สุดท้ายอิจฉาคนรวยนิดๆ เค้ามีเวลาว่างใช้สมองได้เต็มที่ แต่คนจนต้องมาพะวงเรื่องค่าใช้จ่ายประจำวัน ทำให้ไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นๆ
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆ แล้วเรายังเหลืออีกกี่วันเนี่ย ???
(http://www.phuketpnyp.com/en/phuketpnyp_baner.jpg) (http://www.phuketpnyp.com)
อ่านบทความของ JOBS แล้วทำให้คิดว่า .. ชีวิตยังมีอะไรอีกเยอะ ที่ผมยังไม่เคยเจอ ...
:'( ซึ้งๆ
ขอบคุณมากครับ สำหรับความคิดดีๆ อ่านแล้วรู้สึกเลยครับ ว่าต้องทำอะไรบ้างแล้ว
ตายแล้วอยู่เฉยๆ ไม่ได้แล้วครับ :o
promote promote promote
เพื่ออนาคตที่สดใสครับ 8)
ขอขอบคุณกับบทความดีๆครับ อ่านแล้วได้กำลังใจดีเยี่ยมจริงๆ
ซักวันผมจาโต ;D
คิดแล้วเวลาของชีวิตคนเราก็ไม่นานนะครับ
win: Edit ออก 2 link
เป็นแง่คิดที่ดีคับ เป็นกำลังใจในการทำงานมากเลยคับ สู้ ๆๆ คับ
ไม่น่าเชื่อว่า ผมเห็นกระทู้นี้ผ่านไปผ่านมาแล้วไม่เข้ามาดู
ขอบคุณมาก ๆ ครับ
อ้างถึงจาก: Dj.wayne_Gum ใน 07 เมษายน 2008, 02:24:52
ไม่น่าเชื่อว่า ผมเห็นกระทู้นี้ผ่านไปผ่านมาแล้วไม่เข้ามาดู
ขอบคุณมาก ๆ ครับ
เพิ่งเข้ามาอ่านวันนี้อะเห็นตั้งนานแล้ว ทำวันนี้ให้ดีสุดๆ ก้อพอแล้ว พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน
อื่ม
:D แอบ ยิ้ม ยังมีเวลา :D
ขอบคุณนะครับ :-*
ขอบคุณครับ...อ่านแล้วต้องคิด...
ซึ้ง ๆ
บังเอิญผมมัน never die ด้วยละดิ อิอิ
:-*
ขอบคุณมากครับ สำหรับบทความนี้ชอบจริง ๆ
ปกติ ผมจะมีเวลาดื่มแอลกอฮอล์ อีกประมาณวันละ 3 ชม. ครึ่ง :P
โอ้.. ชีวิตเราได้ใช้แค่นิดเดียวเองเฮ้อออ :o :o
เป็นข้อคิดที่ดีจริงๆ ขอบคุณครับ :-*
อ่านแล้วทำให้คิดอะไรดีๆ ออกเหมือนกันแหะ :'(
เป็นหลักการที่ดีมากเลยครับ :'( :'( :'( :'( แต่ที่ไม่มีวันหมดอายุไขนั้นก็คือความดีที่คุณสร้างนะครับ ตัวจากไปแต่ชื่อยังอยู่บนแผ่นดิน
8) เคยอ่านมาบ้างแล้ว เตือนสติดี...เอาไว้ห้ามใจตัวเอง
แล้วก้อ ไว้คิด พูด ทำ ... เวลามีเรื่องที่ไม่เข้าใจกันกับแฟนด้วย
ดีดีๆๆๆๆ
ชอบ ขอบคุณครับ
อ้างถึงจาก: oil481236 ใน 23 ธันวาคม 2007, 15:58:31
บอกไม่ถูกครับ :-* ที่จริงก็คิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน ผมเพิ่ง 22 เอง สงสัยผมยังไม่ได้บวชมั้ง
:o
:) :) ขอบคุณครับ
.
เกิดเป็นคนต้องดิ้นรนกานไป ::)
เหอๆ
ผม จะ เปน immortal งับ
เอิ๊กๆ
ล้อเล่นๆ
เรา เหลือ อีก กี่ วัน หว่า งั้น วัน นี้ รีบ ปั่น เว็บ ดี ก่า จะ ได้ เหน ราย ได้ สูงๆ ก่อน ตาย
อิอิ
=^.^=
V
v
v
v
v
v
v
v
v
v :)
น้ำตาท่วมจอ :'( จะใช้ชีวิตให้ดีที่สุด
นิ...น...นี่....... มันช่าง สุดยอดจริง ๆ
ไม่ว่าใคร ก็ต้องยอมรับในสิ่งนี้ โดยเฉพาะคนที่อายุ เดินทางมา
เกือบครึ่ง หรือ เกินครึ่งแล้ว ยิ่งต้องคิดให้หนัก
เพราะแทนที่ 21,900 วัน เอาไป หาร 2 ก็คงเหลือเวลาอีกเพียงน้อยนิด
วันที่เที่ยวจาก 1500 วัน ก็คงเหลือเพียง 750 วัน
แต่จะทำไรเพิ่มดีเนี่ยยยยย....นน
อ่านแล้วอยากรวยเร็วๆ
อ้างถึงจาก: bell ใน 08 กรกฎาคม 2008, 10:52:41
อ่านแล้วอยากรวยเร็วๆ
อยากรวยเร็วอย่าลืมมาฟังล่ะจ้ะ
ชอบมาก คนเรามักจะืลืมคิดถึงอะไรที่ใกล้ตัวที่สุด อะไรที่อยู่ใกล้มักจะมีค่าน้อยที่สุด คิดใหม่ซะ และรับจัดการตัวเองซะ พี่น้อง
อ้างถึงจาก: babymild ใน 23 ธันวาคม 2007, 10:14:59
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาหลายคนที่มุ่งมั่นในการทำเงินทางอินเทอร์เน็ต แม้ว่าวันนี้เป้าของเรายังไม่สำเร็จ หลายคนกำลังได้รับประสบการณ์อันแสนเจ็บปวด จนอาจเกิดการท้อใจแล้วล่ะก็ ผมอยากจะนำบทความด้านล่างนี้มอบให้เป็นกำลังใจให้กับเพื่อนๆพี่ๆทุกคน เพื่อที่ว่าในปีหน้านี้ถ้าเมื่อใดก็ตามที่เกิดปัญหากัีบชีวิต ก็ขอให้นึกถึงเรื่องราวข้างล่างนี้นะครับ จะได้มีแฮงใจ๋ สูกันต่อไป :'( :'( :'( :'(
เพราะชีวิตคนเรามีแค่ 21,900 วันเท่านั้น
คนเราอายุเฉลี่ย 60 ปี
1 ปี เท่ากับ 365 วัน
แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก 21,900 วัน
คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็ 525,600 นาที
ลองนับเป็นสัปดาห์ อืม...ไม่เลว 3,120 สัปดาห์
แสดงว่า เรามีโอกาสเที่ยวในคืนวันเสาร์สามพันกว่าครั้งเท่านั้นเอง คิดแบบนี้แล้วไม่กล้าดูนาฬิกา
แทบเบือนหน้าจากปฏิทิน เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการนับแถวหลังเพื่อรอวันลาโลก
เปล่าเลย ผมไม่ได้กลัวตาย ตรงกันข้าม ผมคิดว่าตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้มันน้อยมาก
หากคำนวณในเชิงตัวเลข ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน เพลงอีกหลายเพลงที่ยังไม่ได้ฟัง
หนังอีกหลายเรื่องที่ยังไม่เคยดู ความรู้สึกในใจมากมายที่ยังไม่เคยบอก
พื้นที่อีกหลายล้านตารางกิโลเมตรที่ยังไม่เคยไป
โอ๊ย...กลุ้ม สองหมื่นกว่าวันที่เราได้รับมามันน้อยเกินไปจริงๆ
และที่น่ากลุ้มไปกว่านั้น คือ ใช่ว่าทุกคนจะอยู่ถึง 60 ปี
แน่นอน 1 ปี ยังเท่ากับ 365 วัน
นั่นแสดงว่า บางคนไม่ได้มีเวลาอยู่บนพื้นโลกถึง 21,900 วันหรอกนะ
อาจไม่ถึง 3,120 สัปดาห์ซะด้วยซ้ำ
อุแม่เจ้า... 2 คืนวันเสาร์ที่จะได้ไปเที่ยวเหลือไม่ถึงสามพันแล้วเหรอเนี่ย
คิดแบบนี้แล้วต้องรีบยกนาฬิกาขึ้นมาดู กางปฏิทินออกกว้างๆ
เพราะนี่คือวันเสาร์ที่เราเหลือ...บนพื้นโลก
นี่เรากำลังอ่านอะไรบ้าบอ อยู่เนี่ยคิดมากไร้สาระ ฟุ้งซ่าน(รู้นะว่าพวกเธอคิดอยู่) ....
ไม่เลย นี่ไม่ใช่ปรัชญางี่เง่าอะไรทั้งนั้น หากเป็นความจริงที่เราไม่ค่อยได้มองมัน เอาล่ะ นี่คือ เรื่องจริงเรื่องหนึ่ง
ที่คนส่วนใหญ่มองข้ามมันไป งั้นสมมติว่าทุกคนอายุ 18 ปี แปลว่าใช้ชีวิตมาแล้ว 6,235 วัน และผ่านคืน
วันเสาร์มา ร้อยกว่าครั้ง ส่วนหน่วยนาทีนั้น...คำนวณเองบ้างซิว้อย!!!
เอาเวลาที่ใช้ไปนั้น หักลบกับเวลาที่(คาดว่าน่าจะ)เหลืออยู่ผลลัพธ์ที่ได้ เราจะยังไงกับมันดี
แต่น่าแปลก หลายคนยังยอมทำงานน่าเบื่อ นั่งเอาหัวตากแอร์ไปวันๆ ยอมให้คนที่ไม่ใช่พ่อใช่แม่จิกหัวใช้
เพื่ออะไรบางอย่างที่เราเรียกว่า เงินเดือน
บางคนทนเรียนอะไรก็ไม่รู้อยู่ 4 ปี ทั้งๆ ที่ก็ไม่รู้ว่าชอบหรือเปล่า รู้แต่ว่าแม่ชอบ ไม่ก็เห็นเพียงว่า
เพื่อนเรียน เพียงแค่ตอบตัวเองไม่ได้ว่ากูจะเป็นอะไรดี
บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น แต่กลับปล่อยให้หัวใจตัวเอง
เหลือแต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน
บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวันๆ ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศล
ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ...ไอ้บ้า!!!
และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม 'ฆ่าเวลา' ... ชีวิตมันว่างจัด ขนาดต้องนั่งฆ่าเวลากันเลย
บอกตรงๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี
อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...แล้วนะ
ลองคิดแบบนี้บ้าง...ใช่แล้ว...เราจะเกิดความเสียดายเพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านอย่างที่เราไม่ได้ทำ
ตายได้ยังไงหากฝันไม่สำเร็จ...ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอมตาย
แต่ให้รีบทำทุกอย่างก่อน ที่จะตาย...ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้
เคยสงสัยมั้ย... ทำไมเราถูกกำหนดไม่ให้รู้วันตายของตัวเองเพราะมันจะทำให้เราไม่แยแสทุกสิ่งทุกอย่าง
และตอบสนองความต้องการของตัวเอง ทั้งในทางดีและทางชั่ว
และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่...มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า เอาแบบว่าถ้าตาย
วันพรุ่งนี้ก็จะได้นอนตาหลับ เกิดโชคดีไม่ตายขึ้นมาเราก็จะได้กำไรในการอยู่ต่อเพื่อทำสิ่งดีที่ยังค้างคา
ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า...พรุ่งนี้ชั้นจะตายแล้ว
ทำในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก
ตามฝันของเราไปสุดโต่ง...ต้องรีบแล้ว...เดี๋ยวตายยนะ...เตือนแล้วไง
รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี ส่วนจะรักหรือไม่รักกู ไม่สนว้อย...
เพราะพรุ่งนี้ชั้น(อาจจะ)ตายแล้ว
ใช้เวลา(ที่อาจจะ)สุดท้ายที่มีต่อกันไว้ กอดกันเหมือนว่านี่เป็นกอดสุดท้ายของเรา
นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะอย่างน้อยๆ เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอยให้สัมภาษณ์ยมบาล
คนข้างบ้านเดินหน้าแป้นแล้นมาบอกกข่าวดี ลูกสาววัย 23 กำลังจะแต่งงาน ในมือมีซองสีชมพูพร้อม
การ์ด ลูกสาวอยู่ต่างจังหวัดกับคู่หมั้น แม่เลยต้องมาแจกการ์ดเอง แต่เมื่อกี๊นี้ว่าที่เจ้าสาวเพิ่งโทร.มา
ปรึกษาแม่เรื่องชุดแต่งงาน หลังจากนั้น 3 ชั่วโมง เธอตาย... แต่กว่าที่คนเป็นแม่จะได้รู้ข่าวร้าย ก็
ปาไป 5 วัน ซองในมือผมกลายเป็นเงินช่วยงานศพ ช่อดอกไม้กลายเป็นพวงหรีดและทั้งหมดกลายเป็น
แรงบันดาลใจที่อยากจะบอกว่าอีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...แล้วนะ
อ้าว!!! รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่ทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ทำ
เดี๋ยวตายซะก่อน...เสียดายแย่!!!
ชอบไม่ชอบบอกกันบ้างเด้อ จะได้หามาฝากอีก :'( :'( :'(
So Good :'(
อ้างถึงจาก: Moo_ooM ใน 11 กรกฎาคม 2008, 12:52:04
อ้างถึงจาก: babymild ใน 23 ธันวาคม 2007, 10:14:59
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาหลายคนที่มุ่งมั่นในการทำเงินทางอินเทอร์เน็ต แม้ว่าวันนี้เป้าของเรายังไม่สำเร็จ หลายคนกำลังได้รับประสบการณ์อันแสนเจ็บปวด จนอาจเกิดการท้อใจแล้วล่ะก็ ผมอยากจะนำบทความด้านล่างนี้มอบให้เป็นกำลังใจให้กับเพื่อนๆพี่ๆทุกคน เพื่อที่ว่าในปีหน้านี้ถ้าเมื่อใดก็ตามที่เกิดปัญหากัีบชีวิต ก็ขอให้นึกถึงเรื่องราวข้างล่างนี้นะครับ จะได้มีแฮงใจ๋ สูกันต่อไป :'( :'( :'( :'(
เพราะชีวิตคนเรามีแค่ 21,900 วันเท่านั้น
คนเราอายุเฉลี่ย 60 ปี
1 ปี เท่ากับ 365 วัน
แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก 21,900 วัน
คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็ 525,600 นาที
ลองนับเป็นสัปดาห์ อืม...ไม่เลว 3,120 สัปดาห์
แสดงว่า เรามีโอกาสเที่ยวในคืนวันเสาร์สามพันกว่าครั้งเท่านั้นเอง คิดแบบนี้แล้วไม่กล้าดูนาฬิกา
แทบเบือนหน้าจากปฏิทิน เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการนับแถวหลังเพื่อรอวันลาโลก
เปล่าเลย ผมไม่ได้กลัวตาย ตรงกันข้าม ผมคิดว่าตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้มันน้อยมาก
หากคำนวณในเชิงตัวเลข ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน เพลงอีกหลายเพลงที่ยังไม่ได้ฟัง
หนังอีกหลายเรื่องที่ยังไม่เคยดู ความรู้สึกในใจมากมายที่ยังไม่เคยบอก
พื้นที่อีกหลายล้านตารางกิโลเมตรที่ยังไม่เคยไป
โอ๊ย...กลุ้ม สองหมื่นกว่าวันที่เราได้รับมามันน้อยเกินไปจริงๆ
และที่น่ากลุ้มไปกว่านั้น คือ ใช่ว่าทุกคนจะอยู่ถึง 60 ปี
แน่นอน 1 ปี ยังเท่ากับ 365 วัน
นั่นแสดงว่า บางคนไม่ได้มีเวลาอยู่บนพื้นโลกถึง 21,900 วันหรอกนะ
อาจไม่ถึง 3,120 สัปดาห์ซะด้วยซ้ำ
อุแม่เจ้า... 2 คืนวันเสาร์ที่จะได้ไปเที่ยวเหลือไม่ถึงสามพันแล้วเหรอเนี่ย
คิดแบบนี้แล้วต้องรีบยกนาฬิกาขึ้นมาดู กางปฏิทินออกกว้างๆ
เพราะนี่คือวันเสาร์ที่เราเหลือ...บนพื้นโลก
นี่เรากำลังอ่านอะไรบ้าบอ อยู่เนี่ยคิดมากไร้สาระ ฟุ้งซ่าน(รู้นะว่าพวกเธอคิดอยู่) ....
ไม่เลย นี่ไม่ใช่ปรัชญางี่เง่าอะไรทั้งนั้น หากเป็นความจริงที่เราไม่ค่อยได้มองมัน เอาล่ะ นี่คือ เรื่องจริงเรื่องหนึ่ง
ที่คนส่วนใหญ่มองข้ามมันไป งั้นสมมติว่าทุกคนอายุ 18 ปี แปลว่าใช้ชีวิตมาแล้ว 6,235 วัน และผ่านคืน
วันเสาร์มา ร้อยกว่าครั้ง ส่วนหน่วยนาทีนั้น...คำนวณเองบ้างซิว้อย!!!
เอาเวลาที่ใช้ไปนั้น หักลบกับเวลาที่(คาดว่าน่าจะ)เหลืออยู่ผลลัพธ์ที่ได้ เราจะยังไงกับมันดี
แต่น่าแปลก หลายคนยังยอมทำงานน่าเบื่อ นั่งเอาหัวตากแอร์ไปวันๆ ยอมให้คนที่ไม่ใช่พ่อใช่แม่จิกหัวใช้
เพื่ออะไรบางอย่างที่เราเรียกว่า เงินเดือน
บางคนทนเรียนอะไรก็ไม่รู้อยู่ 4 ปี ทั้งๆ ที่ก็ไม่รู้ว่าชอบหรือเปล่า รู้แต่ว่าแม่ชอบ ไม่ก็เห็นเพียงว่า
เพื่อนเรียน เพียงแค่ตอบตัวเองไม่ได้ว่ากูจะเป็นอะไรดี
บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น แต่กลับปล่อยให้หัวใจตัวเอง
เหลือแต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน
บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวันๆ ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศล
ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ...ไอ้บ้า!!!
และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม 'ฆ่าเวลา' ... ชีวิตมันว่างจัด ขนาดต้องนั่งฆ่าเวลากันเลย
บอกตรงๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี
อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...แล้วนะ
ลองคิดแบบนี้บ้าง...ใช่แล้ว...เราจะเกิดความเสียดายเพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านอย่างที่เราไม่ได้ทำ
ตายได้ยังไงหากฝันไม่สำเร็จ...ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอมตาย
แต่ให้รีบทำทุกอย่างก่อน ที่จะตาย...ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้
เคยสงสัยมั้ย... ทำไมเราถูกกำหนดไม่ให้รู้วันตายของตัวเองเพราะมันจะทำให้เราไม่แยแสทุกสิ่งทุกอย่าง
และตอบสนองความต้องการของตัวเอง ทั้งในทางดีและทางชั่ว
และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่...มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า เอาแบบว่าถ้าตาย
วันพรุ่งนี้ก็จะได้นอนตาหลับ เกิดโชคดีไม่ตายขึ้นมาเราก็จะได้กำไรในการอยู่ต่อเพื่อทำสิ่งดีที่ยังค้างคา
ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า...พรุ่งนี้ชั้นจะตายแล้ว
ทำในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก
ตามฝันของเราไปสุดโต่ง...ต้องรีบแล้ว...เดี๋ยวตายยนะ...เตือนแล้วไง
รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี ส่วนจะรักหรือไม่รักกู ไม่สนว้อย...
เพราะพรุ่งนี้ชั้น(อาจจะ)ตายแล้ว
ใช้เวลา(ที่อาจจะ)สุดท้ายที่มีต่อกันไว้ กอดกันเหมือนว่านี่เป็นกอดสุดท้ายของเรา
นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะอย่างน้อยๆ เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอยให้สัมภาษณ์ยมบาล
คนข้างบ้านเดินหน้าแป้นแล้นมาบอกกข่าวดี ลูกสาววัย 23 กำลังจะแต่งงาน ในมือมีซองสีชมพูพร้อม
การ์ด ลูกสาวอยู่ต่างจังหวัดกับคู่หมั้น แม่เลยต้องมาแจกการ์ดเอง แต่เมื่อกี๊นี้ว่าที่เจ้าสาวเพิ่งโทร.มา
ปรึกษาแม่เรื่องชุดแต่งงาน หลังจากนั้น 3 ชั่วโมง เธอตาย... แต่กว่าที่คนเป็นแม่จะได้รู้ข่าวร้าย ก็
ปาไป 5 วัน ซองในมือผมกลายเป็นเงินช่วยงานศพ ช่อดอกไม้กลายเป็นพวงหรีดและทั้งหมดกลายเป็น
แรงบันดาลใจที่อยากจะบอกว่าอีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...แล้วนะ
อ้าว!!! รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่ทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ทำ
เดี๋ยวตายซะก่อน...เสียดายแย่!!!
ชอบไม่ชอบบอกกันบ้างเด้อ จะได้หามาฝากอีก :'( :'( :'(
So Good :'(
ก็เพราะว่าคนเรามีชีวิตที่ไม่เหมือนกัน มีเวลาที่เหลืออยู่แตกต่างกัน มีความรู้สึกนึกคิดแตกต่างกัน บางคนคิดว่าเวลาที่เหลืออยู่น้อยนักหากเรายังไม่ได้ทำอะไรเลย แต่บางคนกลับมองว่าเวลาที่เหลืออยู่ช่างอีกยาวไกล หากใช้ความรู้สึกส่วนตัวมาตัดสินแล้วก็สามารถทำให้คนเรามีความคิดต่างกัน แต่สิ่งที่คนเราจะมีเหมือนกันคือ การมีชีวิตอยู่การอยู่รอด แต่ถึงอย่างไรก็ตามขอทำหน้าที่คนที่กตัญญูต่อชาติ ต่อ บุพการี ต่อผู้มีพระคุณ ก็คงเพียงพอแล้วอย่างน้อยก็ได้ทำให้เราสบายใจแล้วค่ะ
ขอบคุณครับ
;D ได้วันละไม่กีคลิ้กคงไม่รุ่งแน่ๆเรา เปลี่ยนแนวดีกว่า :P
ดังนั้น คนเราควรใช้เวลาที่มีอยู่ให้ได้ประโยชน์มากที่สุด อย่าปล่อยให้เวลาไหลไปอย่างไร้ค่า อย่างน้อยก็ทำให้คนรอบข้างชื่นชมเราบ้างก็ยังดีครับ ::)
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพื่อวันพรุ่งนี้ที่ดีกว่า..
อยู่ได้ 21,900 ตีว่าอยู่ได้อีกซัก เืกือบ ๆ 18,000 วัน ได้ แอกเซน วันละเหรียญ ก้อได้หมื่นก่าเหรียญแหละ :'(
ขอบคุณมากครับ สำหรับความคิดดีๆ อ่านแล้วรู้สึกเลยครับ ว่าต้องทำอะไรบ้างแล้ว 8)
:'( เรามีแค่เวลาที่เหลืออยู่ ไม่ได้ เพิ่ม เลย
แต่ สิ่งดี ๆ เราเติม เพิ่มได้เสมอ...
อนาคตไม่แน่นอน ทำวันนี้ให้ดีที่สุดครับ ;)
สู้ต่อปาย แมวน้อย อย่างเรา ;D ;D
8) แม้ชีวิตเลยผ่านคืนวันอันเปลียวเหงา
สุดยอดเลยครับ ดีๆ ทุก rep.เลย (โดยเฉพาะกระทู้ ขอเอาไปเผยแพร่ต่อนะ) อ่านได้แค่ 2 หน้า เดี๋ยวสอบเสร็จมาอ่านต่อนะ วันที่ 1 สอบฟิสิกส์ :-*
อ่านแล้ว สู้กันต่อไปครับ 8)
อ้างถึงจาก: adsene5438 ใน 23 กุมภาพันธ์ 2008, 15:54:10
แล้วทำอะไรเพื่อชาติกันยังอะ ชีวิตนี้เพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
ชีวิตเพื่อนของผมคนหนึ่ง อยากจะเล่าให้ฟัง
เมื่อวันที่ 4 เมษายน 2538 ผมและเพื่อนๆอีกหลายคนได้สอบแข่งขันเข้าเรียนในสถาบันอันเป็นสถาบันหลักของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ และต่อมาในวันที่ 1 พฤษภาคม 2538 ผมก็ได้เข้าเรียนในโรงเรียนเตรียมทหาร โดยเพื่อนผมคนนี้ได้สอบเข้าได้ลำดับที่ 1 ของเหล่า โดยคำแรกที่ผมถามเพื่อนผม "คุณอยากทำงานที่ไหนวะ" มันตอบกับผมว่า "ผมจะลงที่ สอ.ค่ายนเรศวร" ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน 2540 ผมก็ได้เข้าไปเรียนสถาบันดังกล่าว ผมก็ถามมันอีกว่า "คุณจะทำงานที่ไหนวะ" มันก็ตอบผมเช่นเดิม ซึ่งผมไม่คิดหรอกว่าคนที่สอบได้ที่ 1 ของประเทศ จะไปทำงานเป็น ตำรวจตระเวนชายแดน อยู่ค่ายนเรศวร ซึ่งเป็นหน่วยรบที่สำคัญที่สุดของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ต่อมาในวันที่ 1 มีนาคม 2544 ผมกับเพื่อนๆจบการศึกษาและรับพระราชทานกระบี่จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และเพื่อนผมคนนั้นก็เลือกลงที่ ตำรวจตระเวนชายแดน(สอ.ค่ายนะเรศวร)ตามที่มันตั้งใจไว้ ซึ่งผมก็ติดต่อเพื่อนผมเป็นระยะ ซึ่งทราบข่าวต่อมาว่ามันต้องไปอารักขาพระบาทสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ในเขตสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ และทำงานคุ้มครองประชาชนในเขตสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ และมันเป็นคนเดียวของรุ่นที่สามารถฝึกหลักสูตรต่างๆที่หนักที่สุดของประเทศได้ และเป็นคนที่เก่งที่สุดของค่ายนเรศวร ต่อมาในปี 2550 มันถูกส่งไปประจำการที่ จ.ยะลา ซึ่งเป็นพื้นที่อันตรายมาก แต่มันก็ยังต้องไป โดยมันบอกกับผมคำเดียวว่า "มันเป็นหน้าที่ของผม ถ้าผมไม่ทำแล้วใครจะทำ ชาวบ้านเข้าจะอยู่กันยังไง " ต่อมาในเช้าวันที่ 29 กันยายน 2550 เวลาประมาณ 10.00 น.ผมได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนว่า "เพื่อนผมคนนี้ถูกผู้ก่อการร้าย ยิงเสียชีวิตที่เนินร้อยศพ จ.ยะลา ขณะลาดตระเวนอารักขา หีบส่งคะแนนบัตรเลือกตั้ง สท.ที่ยะละ โดยถูกยิงที่หัว จำนวน 2 นัด ด้วยอาวุธปืนอาก้าตายคาที ผมถึงกับตลึง เนื่องจากก่อนหนึ่งวันเป็นวันเกิดมันผมยังโทรศัพท์ไปคุยกับกันอยู่เลย มันทำหน้าที่สุดท้ายของมันแล้ว
คำพูดที่มันพูดกับผมตลอดว่า "จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง จะปิดทองหลังองค์พระปฎิมา"
และคำพูดที่มันพูดกับผมยามที่ผมเตือนมัน "มันเป็นหน้าที่ของผม ถ้าผมไม่ทำแล้วใครจะทำ ชาวบ้านเข้าจะอยู่กันยังไง "
สุดท้ายอยากจะบอกทุกคนว่า ชีวิตนี้แสนสั้นให้เราทำความดีทำเพื่อชาติบ้านเมืองด้วย
วันนี้ครบรอบวันตายเพื่อนผม 1 ปี แล้ว เขายังอยู่ในใจผมตลอดเวลา
[linkpr]http://www.pran54.net/index.php?option=com_fireboard&Itemid=26&func=view&catid=2&id=13924#13924[/linkpr]
กำลังใจเพิ่มขึ้นมากเลย ครับ สู้ๆ กันต่อไป ^^
มันเป็นธรรมดาของโลก
เกิด แก่ เจ็บ ตาย
มันน่าจะมีพวก บริการเพิ่มวันนะ แบบมือถือ :D
21,900 วัน กำหนดไว้ในปฏิทินน่ะ
แต่ไม่แน่ว่า ..รุ่งอรุณแห่งวันพรุ่ง....
..จะปรากฎ แก่เรา หรือไม่ ?????
เอาละ!!!!! ขอแค่..ณ.ปัจจุบัน
อยู่กับตัวเอง...........ด้วยความรัก...
อยู่กับแฟน.............ด้วยความรัก...
อยู่กับงาน..............ด้วยความรัก...
อยู่กับพ่อแม่............ด้วยความรัก...
อยู่กับสามี,ภรรยา......ด้วยความรัก...
อยู่กับลูก................ด้วยความรัก...
อยู่กับเพื่อน.............ด้วยความรัก...
อยู่กับสัตว์..............ด้วยความรัก...
อยู่กับต้นไม้.............ด้วยความรัก...
อยู่กับสังคม.............ด้วยความรัก...
ความขัดแย้ง ทั้งหลาย...อาจจะทุเลาเบาบาง..ก่อเกิดความสงบสุข..
แม้ชีวิตได้ผ่านเลยวัยแห่งความฝัน
วันที่ผ่านมาไร้จุดหมาย
ฉันเรียนรู้เพื่ออยู่เพียงตัวและจิตใจ
เป็นมิตรแท้ที่ดีต่อกัน
เหมือนชีวิตผันผ่านคืนวันอันเปลี่ยวเหงา
ตัวเป็นของเราใจของใคร
มีชีวิตเพื่อสู้คืนวันอันโหดร้าย
คืนที่ตัวกับใจไม่ตรงกัน
คืนนั้นคืนไหนใจแพ้ตัว
คืนและวันอันน่ากลัวตัวแพ้ใจ
ท่ามกลางแสงสี ศิวิไลซ์
อาจหลงทางไปไม่ยากเย็นล
คืนนั้นคืนไหนใจเพ้อฝัน
คืนและวันผันไป ไกลลิบโลก
ดังนกน้อยลิ่วล่องลอย แรงลมโบก
พออับโชคตกลงกลาง ทะเลใจ
ทุกชีวิตดิ้นรนค้นหาแต่จุดหมาย
ใจในร่างกายกลับไม่เจอ
ทุกข์ที่เกิดซ้ำ เพราะใจนำพร่ำเพ้อ
หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข
8)
เราจาสู้กานต่อไป :'( :'(
อ้างถึงจาก: barbies55 ใน 23 ธันวาคม 2007, 11:42:14
ถ้าคุณทะเลาะกับคนที่คุณรัก ... รีบคืนดีให้เร็วที่สุด ทิ้งทิฐิไว้เถอะ ก็ในเมื่อคุณรักเค้า เค้ารักคุณ แล้วคุณจะให้ความรู้สึกไม่ดีมาโจมตีทำไม
บางคนอาจคิดว่า เชอะ ปล่อยให้งอนไปเหอะ เด๋วไว้ว่างๆค่อยไปง้อ
...หยินมีเพื่อนผู้ชายอยู่คนนึง ทะเลาะกับแฟนแล้วเจ้าแง่แสนงอนกัน ประกอบกับแฟนไปทำงานต่างอำเภอ ก็เลยต่างคนต่างไม่ง้อ เคยถามมันว่าเมื่อไรจะไปขอคืนดีล่ะ มันว่า ไว้อีกสักเดือนละกันตอนนี้ขี้เกียจ...
แต่วันนั้นก็มาไม่ถึง เมื่อฝ่ายหญิงประสบอุบัติเหตุ รถคว่ำ ตายคาที่...
วันนั้นหยินจำได้ดี ว่าเพื่อนหยินคนนี้ร้องไห้ฟูมฟายมากขนาดไหน พร่ำบอกตลอดเวลา ว่าทำไมต้องเป็นแบบนี้ ทั้งที่มันกำลังจะไปขอโทษ จะไปขอคืนดี อยากจะบอกว่ารักเธอคนนั้นมากแค่ไหน อยากทำดีด้วยให้มากๆ อยากใช้เวลา ใช้ชีวิตร่วมกัน .... แต่สายไปเสียแ้ล้ว ....
เห็นด้วยอย่างแรงค่ะ
มีเพื่อนคนนึง อยู่กับแม่แค่สองคนเพราะว่าพ่อได้เสียชีวิตไปแล้ว ส่วนพี่สาวก็แต่งงานแยกครอบครัวออกไป
เย็นวันนึงทะเลาะกับแม่อย่างแรงด้วยเรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่้ด้วยความทิฐิของทั้งคู่จึงไม่มีใครยอมใครค่ะ คืนนั้น
ทั้งสองคนแม่ลูกก็ต่างแยกย้ายกันเข้าห้องนอนของตัวเอง ทั้งๆที่ยังงอนกันอยู่
เช้าวันต่อมาลูกสาวก็ไม่ได้สนใจอะไร ตื่นขึ้นมาทำกิจวัตรประจำวันตามปกติ กินข้าวดูทีวีเรื่อยเปื่อยไป แต่ในใจ
ก็แอบคิดว่าสายขนาดนี้แล้วทำไมแม่ยังไม่ตื่นอีก แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไรมาก ยังคงดำเนินกิจกรรมประจำวันของ
มัน ( น่าตบกบาลให้กับความทิฐิของมันซักป้าบ...) จนเวลาบ่าย มันก็เลยตัดสินใจเข้าไปดูที่ห้อง เพราะคิดว่า
จริงๆแล้วแม่อาจจะออกไปข้างนอกตั้งแต่มันยังไม่ตื่นก็ได้ เพราะยังงัยแม่ก็ไม่เคยตื่นสายขนาดนี้มาก่อน
มันเปิดประตูเข้าไป ก็ตกใจเล็กน้อย ที่เห็นว่าแม่ยังคงนอนหลับอยู่บนเตียง มันแอบคิดในใจว่าวันนี้แม่คงขี้เกียจ
ก็เลยทำกระแอมกระไอ เพื่อให้แม่ได้ยิน แต่ทำยังงัยแม่ก็ไม่สน จึงเรียกแม่ ว่า ...แม่ไม่หิวหรืองัยสายป่านนี้แล้ว...
ไม่มีเสียงตอบจากแม่ของมันค่ะ มันเริ่มใจเสีย เข้าไปหาแม่ใกล้เห็นหน้าแม่ซีดๆ จึงเขย่าตัวแม่แรงๆหลายครั้ง
แต่ไม่มีปฎิกิริยาตอบรับใดๆ มันเริ่มแน่ใจว่าแม่คงไปแล้ว จึงร้องเรียกหาให้คนมาช่วยพาแม่ไปโรงพยาบาล
เมื่อไปถึงมันก็สายไปแล้วล่ะค่ะ แม่ของมันจากไปเพราะเส้นเลือดในสมองแตก โดยที่มันก็ไม่เคยได้สังเกตหรือรับรู้
สัญญาณใดๆมาก่อน มันเสียใจ มันร้องไห้จนไม่รู้ว่ามันเอาน้ำตาจากไหนมาเยอะแยะขนาดนี้ มันกับแม่จากกันด้วย
ความรู้สึกที่โกรธกันอยู่ น้อยใจกันอยู่ มันเจ็บใจตัวเองที่ไม่ยอมง้อแม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะมันก็ไม่คิดว่านี้
จะเป็นครั้งสุดท้ายที่มันกับแม่จะได้ทะเลาะกัน จากนี้มันก็ไม่เหลือใครอีกแล้ว มันบอกว่าน้ำตามันไหลทุกครั้งที่มัน
คิดถึงแม่ คิดถึงภาพสุดท้ายของแม่ คิดถึงคำพูดของมันที่พูดเอาไว้กับแม่ก่อนที่แม่จะจากมันไปอย่างไม่มีวันกลับ
คนที่ยังมีพ่อแม่หรือคนที่เรารักอยู่ใกล้ๆ ก็ดูเอาไว้เป็นตัวอย่างนะคะ ไม่มีใครรู้ว่านาทีต่อไปของชีวิตเรานั้น จะต้องเจอ
กับอะไรบ้างดีหรือร้ายก็ไม่รู้ ทำดีกับคนที่เรารักมากๆนะคะ วันนึงที่พวกเค้าไปจากเรา เราจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจทีหลัง
เหมือนเพื่อนคนนั้น หรือแม้แต่วันหนึ่งวันใดที่เราอาจจะต้องจากพวกเค้าไปก่อน เค้าจะได้คิดถึงเราและรู้สึกภูมิใจในตัวเรา
ที่เราไม่เคยต้องทำให้เค้าผิดหวังหรือเสียใจ
อย่าปล่อยให้วันเวลาผ่านไปเรื่อยๆเลยนะคะ อย่างที่หัวข้อกระทู้บอกไว้
" เพราะชีวิตคนเรามีแค่ 21,900 วันเท่้านั้นนะคะ "
อ่านแล้วมีกำลังใจเลยคะ ล่าสุดเพิ่งทะเลาะกับแม่แต่พยายามไม่ให้ทิฐิมาทำลายความสัมพันธ์แม่ลูก
วันนี้เลยไปหาแม่ แล้วก็คุยด้วยปกติแบบดีๆ แต่ใจยังโกรธ และน้อยใจแม่อยู่เล็กน้อยตั้งแต่วันที่เราทะเลาะกัน
วันนี้ได้อ่านเรื่องข้างบน รู้สึกผิดเลยคะ ที่โกรธแม่ไม่ว่าด้วยเรื่องใดๆก็ตาม ที่สำคัญตอนนี้เราเหลือแต่แม่คนเดียว
ที่ยังอยุ่คอยเป็นกำลังใจ และเป็นความรักให้แก่เรา เวลามีแค่ 21,900 วันที่เหลือ แต่สำหรับแม่แล้ว มันเหลือแค่ 10 กว่าปีก็จะ 60 ปี
คิดเป็นวันก็แค่ 3,000 - 4,000 วัน จะพยายามไม่ทำให้แม่เสียใจและร้องไห้อีก
ที่สำคัญจะตั้งใจทำ adsense เอาเช็คใบแรกมาฝากให้แม่คะ :-* :-*
ถ้าเลือกได้ขอแค่สัก 45 ปีก็พอ ...ที่เหลือถ้าใครจะเอา (ถ้าให้ได้จะให้)
ไม่จำเป็นต้อง 60 ปี 80 ปี ...เพราะว่าจริง ๆ แล้วเวลามันเป็นแค่สิ่งนามธรรม
ที่มนุษย์สร้างขึ้นเท่านั้นเอง
เวลาของคนทุก ๆ คนมีไม่เท่ากัน ในวัน ๆ เดียวกันบางคนอาจรู้สึกว่ามันผ่านไป
ช้ามาก ๆ บางคนก็ว่ามันเร็วจนหน้าใจหาย ... จริง ๆ แล้วเวลามันอยู่ที่ความรูสึก
ของคน ...บางครั้งเราเจอกับเรื่องร้าย ๆ ก็รู้สึกทรมานใจ ภาวนาให้วันเวลาผ่านไป
ไว้ ๆ ...เพราะรู้สึกเหมือนว่าเวลามันนานเสียเหลือเกิน ...ในขณะที่บางคนก็รู้สึก
ใจหายว่าทำไมความสุขถึงผ่านไปเร็วนัก ...ยากให้เวลามันยาวนานขึ้นไปอีก
นี่ละสัจธรรมของความจริง ไม่ต้องบวช เรียน แค่หาคำตอบจากสิ่งที่เรารู้สึก
มันก็จะเจอหลาย ๆ สิ่ง ที่บ้างครั้งเราอาจหลงลืมไป ...ว่าอะไรสำคัญที่สุด
ของเล่นสมัยเด็ก เงินที่พ่อแม่ให้ไปโรงเรียน ได้เข้าเรียนโรงเรียนดี ๆ งั้นหรือ
ได้กวดวิชาที่สภาบันเก่ง ๆ สอบได้เลขตัวเดียว สอบเข้าโรงเรียนชื่อดังได้
เอ็นฯ ติดมหาลัยอันดับหนึ่ง ได้เกียรตินิยม ทำงานทำบริษัทดัง ๆ ได้เงินเดือนเยอะ ๆ
แต่งานกับหนุ่มหล่อหรือสาวสวย ฯลฯ ตำแหน่งหน้าที่ใหญ่โต มีอายุยังยืน
... เท่านี้หรือ ... สิ่งที่คนต้องการ...
บางทีเราก็พยายามไล่ตามบางสิ่ง เดินตามทางที่มีคนขีดให้ เห็นค่านิยมในสังคม
เป็นตัวกำหนด ว่าทำเช่นนี้ ทำอย่างนี้ ทำอย่างคนนั้น คนนี้ ...จนลืมส่งที่สำคัญที่
ซึ่งเป็นคำสั้น ๆ ที่ทุก ๆ คนอาจหลงลืมไปว่าแท้จริง ต้องการอะไร สิ่งนั้นไม่ใช่
สิ่งที่เรียกว่า "ความสุข" หรือ
คนเมืองกรุงใฝ่คว้าหาความสุขซื้อโทรศัพท์มือถือให้ลูกเพื่อจะได้ให้เวลาลูกได้เยอะ ๆ
ซื้อรถยนต์เพื่อให้ไปไหนมาไหนสะดวกจะได้มีเวลามากขึ้น ซื้อหม้อหุงข้าวไฟฟ้า กระทะไฟฟ้า
ไมโครเวฟ เครื่องสักผ้า ทีวี ตู้เย็น คอมพิวเตอร์ติดอินเตอร์เน็ต เพื่อให้สะดวกสบาย
ทำง่าย ประหยัดเวลา และเหตุผลอีก ฯลฯ... แต่ ทุกคนก็ยังบอกว่าไม่ค่อยมีเวลา พ่อแม่ไม่ค่อย
ได้เจอลูก ไม่ค่อยได้คุยกับลูก ไม่มีเวลากินข้าวเย็นกับลูก ...ทำทุกสิ่ง ซื้อทุกสิ่ง
ที่คิดว่าจะทำให้ทำให้มีเวลาเพิ่มขึ้น แต่...เวลาหายไปไหน ?
ครอบครัวบ้านนอก ๆ แม่บ้านต้องหุงข้าว เริ่มตั้งแต่ก่อไฟ หุงข้าว ใช้เวลาเป็นชั่วโมงกว่าจะได้กิน
ซักผ้าอีกเป็น 2-3 ชั่วโมง ไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวก ไม่มีโทรศัพท์มือถือ หม้อหุงข้าวไฟฟ้า
ไม่มีไมโครเวฟ กะทะไฟฟ้า ไปทำงานด้วยรถรับจ้าง แต่ทุกคนได้กินข้าวเย็นกันพร้อมหน้า เจอหน้า
กันทุกวัน พ่อแม่มีเวลาให้ลูก ๆ เสมอ ...เค้าเอาเอาเวลามาจากไหน ?
หลาย ๆ คนเอาเวลาของตัวเอง เอาชีวิตของตัวเอง เข้าแลกกับความทุกข์ เพียง
เพื่อให้เงินจำนวนมาก ๆ เพื่อมาซื้อความสุขให้ตัวเอง ซื้อ ๆ และซื้อ ขณะที่มีคน
อีกหลายคนดำเนินชีวิตด้วยความสุข ได้เงินมากก็ฝากธนาคารเอาไว้ มีชีวิตอย่าง
มีความสุขและไม่ประมาท
มุ่งหาความสุขที่สุดปลาย หรือความสุขจากรายทางข้างถนน ก็แล้วแต่ใครจะเลือก
ใช่ เดี๋ยวตายก่อน
8)
สู้ๆ 8) ขอบคุณครับ
อ้างถึงจาก: babymild ใน 23 ธันวาคม 2007, 10:14:59
...
...
...
เดี๋ยวตายซะก่อน...เสียดายแย่!!!
...
...
อ่านมาตั้งเยอะ ชอบตรงนี้อ่ะ
รีบๆเขียนตอบก่อน เด๋วตายไปไม่ได้เขียนตอบกลับ
ผมไม่รู้หรอก ว่าเหลือเวลาอีกกี่วัน แต่สิ่งที่รู้คือ มีชีวิตอยู่อย่างไร ให้มีความสุข
"ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของชีวิต"
-การตกหลุมรักใครซักคน
-การได้หัวเราะจนท้องแข็ง
-การได้นั่งอ่านจดหมายเก่าๆในวันว่างๆ
-การได้ใช้เวลาว่างในที่ๆแสนงดงาม
-การได้ฟังเพลงที่ชอบทางวิทยุ
-การได้นอนฟังเสียงฝนตก
-เมื่อเวลาที่คุณอาบน้ำเสร็จใหม่ๆแล้วมาเจอผ้าเช็ดตัวอุ่นๆ
-การสอบเสร็จ
-การได้รับโทรศัพท์จากใครซักคนที่คุณไม่ได้พบเจอเค้าบ่อยนักแต่คุณก็อยากจะเจอ
-บทสนทนาดีๆซักบท
-การเจอเงินที่คุณซ่อนไว้ตั้งนานมาแล้ว
-การได้ยิ้มกับใครซักคน
-การคุยโทรศัพท์ตอนดึกๆได้เป็นชั่วโมงๆ
-การยิ้มได้โดยไม่ต้องมีเหตุผล
-การถูกชมอย่างกระทันหัน
-การตื่นขึ้นมาแล้วตระหนักได้ว่ามันยังน่าจะนอนต่อได้อีกตั้ง2ชม.แน่ะ
-การได้ฟังเพลงที่ทำให้คุณนึกถึงคนพิเศษของคุณ
-การเป็นส่วนหนึ่งของทีม
-การมีเพื่อนใหม่
-การรู้สึกเหมือนผีเสื้อบินว่อนอยู่ในท้องของคุณเวลาคุณเจอหน้าเค้าคนนั้น
-การผ่านช่วงเวลานึงไปได้พร้อมๆกับเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ
-การได้เห็นคนที่คุณชอบมีความสุข
-การได้ใส่เสื้อของคนที่เราชอบทั้งๆที่กลิ่นน้ำหอมของเค้ายังกรุ่นๆอยู่
-การได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้งแล้วรู้สึกเหมือนมันไม่มีอะไรที่เปลี่ยนไปเลย
-การได้มองทองฟ้ายามโพล้เพล้
-การได้ยินใครซักคนบอกรักคุณ
ที่สุดคือ การได้รู้ว่าเราเป็นที่รักของคนที่เรารัก ...จริงๆนะ
แต่ที่แน่ๆ ต้องหาเมีย สักคน ที่ทำให้ชีวิตเราพุ่งปรี้ดดดดดด
พึ่งได้อ่าน ชอบครับ :)
เอ แล้วจะเริ่มต้นจากจุดไหนก่อนดีหว่า :P
:'(
เร่งทำความฝันของแต่ละคนให้เป็นจริงเถอะครับ
จะได้ตายตาหลับ
จริงแฮะ...ลุงข้างบ้านผม วันที่5ธันวาคม ยังฉลองวันพ่ออยู่เลย
ตกกลางคืนนอนไม่หายใจซะงั้น....เช้ามาเลยต้องเตรียมงานศพต่อ...
ตอนไปช่วยทำศพเห็นแล้วปลงเลย...เราจะตายตอนไหนฟะเนี่ย... :( :( :(
:'( :'( :'( :'( :'(
สมาชิกเว็บเสียว ช่วยชีวิตดิฉันอีกแล้ว :-*
ขอบคุณเจ้าของกระทู้และหลายๆท่านที่โพสข้อความที่เปี่ยมไปด้วยพลังนะคะ
:-* :-* :-* :-*
มา..เราโพสมั่ง หวังว่าจะเป็นข้อคิดได้น่ะ
ตอนนี้คุณอายุเท่าไหร่คะ?
ถ้าอายุ30 รู้สึกว่าผ่านมาไวมั้ยคะ
ใช่ค่ะ อีก30ปีต่อไป ก็ต้องไวเช่นกัน
ตอนคุณอายุ60
แรงบันดาลใจและความคิดสร้างสรรค์
สายตาที่กว้างไกลและกำลังใจที่มั่นคง
จะยังมีอยู่ครบมั้ย
สิ่งที่ยังคงเต็มเปี่ยมอยู่ คืออะไร
สำหรับใครหลายๆคน
เราอยากให้รู้ไว้ว่า
มิตรภาพ และ ผลงานที่สำเร็จเพื่อประโยชน์ของคนอื่น
จะคงอยู่ต่อไปค่ะ
:-[
+1
ผมชอบมากเลย ต้องตั้งใจทำอะไรซักอย่าซะแล้ว :'(
:) :) อย่าคิดมากครับ..พระุพุทธเจ้า สอนไว้ว่า....."กัมมุนา วัตตี โลโก = สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม" ทุุกสัพชีวิตทีเกิดมาบนโลก....เกิดแล้วต้องตาย...คิดเสียว่า เมื่อมีโอกาส ทำอะไรแล้ว ก็เรียบทำดีกว่าครับ ;) :D ก่อนที่ไม่มีโอกาส.. :P :P :P .........สู้ๆๆ ครับ :'( :'(
ขอบคุณครับ :)
สุดยอดคับ
บางครั้งคนเราก้อบอกคิดกับชีวิตได้ แต่ผ่านไปสักวัน สอง วันก้ออาจเหมือนเดิม ไม่ได้ตระหนักถึงตลอดว่าเรามีชีวิตเหลืออยู่อีกกี่วัน
พอมีความสุขจากสิ่งรอบตัว...ความคิดเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ก้อหายไป พร้อมกับความสุขชั่วคราวที่ได้รับ
อ้าว....แล้วชีวิตของเราเหลืออีกกี่วันเนี่ย....
??? เวลาที่เหลืออยู่ไม่เท่าไรครับ แต่อยู่ย้อนเวลากลับไป ซักอีก 5 ปี จะได้ไม่แก่
ชอบครับ
เป็นบทความที่ดีมากค่ะ :'(
นายแน่มาก!!
เห็นอย่างงี้แล้ว
ต้องปรับตารางชีวิตใหม่ซะแร้ว ;D
อ่านแล้วดีมากๆ
8) คิดเหมือนผมเลย เวลาอยากจะเสี่ยงอะไรซักอย่าง คิดว่า ชีวิตมันก็แคนี้แหละทำไปเหอะคงไม่ถึงตาย
:-[ เลยกล้าที่จะเดินเข้าไปพูดคุยกับคนที่เจอแล้วเขินอายมากแทบจะลืมหายใจ
:)
เป็นข้อคิดที่ดีค่ะ จะได้รีบทำสิ่งที่ยังไม่ได้ทำหรืิอมุ่งมั่นสิ่งที่ตั้งใจให้สำเร็จเร็วๆ :D
ขอบคุณค่ะ
ต้องสติได้ดีครับ
อ้างถึงจาก: babymild ใน 23 ธันวาคม 2007, 10:14:59
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาหลายคนที่มุ่งมั่นในการทำเงินทางอินเทอร์เน็ต แม้ว่าวันนี้เป้าของเรายังไม่สำเร็จ หลายคนกำลังได้รับประสบการณ์อันแสนเจ็บปวด จนอาจเกิดการท้อใจแล้วล่ะก็ ผมอยากจะนำบทความด้านล่างนี้มอบให้เป็นกำลังใจให้กับเพื่อนๆพี่ๆทุกคน เพื่อที่ว่าในปีหน้านี้ถ้าเมื่อใดก็ตามที่เกิดปัญหากัีบชีวิต ก็ขอให้นึกถึงเรื่องราวข้างล่างนี้นะครับ จะได้มีแฮงใจ๋ สูกันต่อไป :'( :'( :'( :'(
เพราะชีวิตคนเรามีแค่ 21,900 วันเท่านั้น
คนเราอายุเฉลี่ย 60 ปี
...
แสดงว่า เรามีโอกาสเที่ยวในคืนวันเสาร์สามพันกว่าครั้งเท่านั้นเอง คิดแบบนี้แล้วไม่กล้าดูนาฬิกา
แทบเบือนหน้าจากปฏิทิน เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการนับแถวหลังเพื่อรอวันลาโลก
...
ถ้าหักตอนเ้ข้าไม่ได้เพราะอายุไม่ถึง
กับตอนแก่แล้่วเที่ยวไปก็อายเด็ก
มันจะน้อยลงอีีกใช่มั๊ยครับ :P
ยังไม่ได้ไปตั้งหลายร้าน >:(
ขอบคุณที่สรรหาบทความดีๆ มาครับ เวลาเป็นของมีค่าที่ต้องใช้ เพราะแม้นไม่ใช้มันก็หมด :)
หงะ ;) งั้นพรุ้งนี้ก็วันแรกของผมอะดิ ;D เหลืออีกกี่ วันหว่า งง หลับต่อออ :-X
ถุกต้องที่สุดเลยครับ :-* :-* :-*
เราต้องใช้ชีวิตให้คุ้ม บางครั้งต้องตามใจเราเอง ;D
แต่ชีวิต จิงนี๊สิช่างโหดร้าย :'(
ไม่เปงรัยสู้ต่อไป โซโกย โซโกย >:(
คุ้มค่าแว้วว
อ่านแล้ว พรุ่งนี้ต้องรีบส่งการ์ดไปให้ แม้ว่าอาจจะโดนด่ากลับมา
8) ขอบคุณครับ สู้ ๆ ๆ :'(
หว่า เราใช้ชีวิตมาแล้ว 6340 วันแล้วหรอเนี่ย เหลือเวลาอีก 15560 วัน (ถ้าเกิดว่า 60 ปีนะ)
very good..
??? อีกมุมมองของชีวิต ขอบคุณครับ
รีบทำงานให้ได้เงินเยอะ ๆ วันหยุดจะได้ไม่ต้องมีแต่วันเสาร์ ;D
After reading this Topic, the first thing I did is call my 1st lady... the one I love the most... I call her mom for more than 25 years...
Thank you :-* :-* :-*
ชอบมากเลยครับ :'(
เวลาทุกวินาทีมีค่ามากๆจริงๆ ใช้คุ้มกันรึป่าวครับ
>:( จะขอใช้ชีวิตที่เหลือให้คุ้มค่ามากกว่าที่เป็นอยู่ อ่านแล้วก็ต้องยอมรับเลยอ่ะสัจจธรรมของชีวิต เฮ้อ..ปลงตก
:-* ซึ้งครับ ซึ้ง :'(
เมื่อคืนเดินผ่านงานศพ
เวลาของคุณเหลือ 0
เวลาของทุกคนกำลังหมดไปทีละน้อยๆ...
ซึ้งจัง :-*
มะเคยคำนวณหรอกนะคะ โดยส่วนตัวคิดว่า ถ้ากะเกณฑ์อะไรเกินไป
ก้อจะเหนื่อย...เรื่อยๆ ก็ดี ไม่เร่งรัด ไม่วุ่นวาย
(เอ๊ะ รึว่าเฉื่อยเกินปาย เหอ เหอ)
ทำความดี รักษาศีลห้า เข้าไว้ครับ
แค่ศีล 5 ทำได้ ก็ไม่ตกนรกแล้วครับ
ความดีเป็นสิ่งที่ไม่ตาย
มีแต่กรรมดี กรรมชั่วเท่านั้นที่ติดอยู่กับจิตใจเราไปตลอด
ถึงแม้ตัวต้องตายก็ตาม
เพราะฉะนั้นก็ทำตามความฝัน แล้วระหว่างทางก็อย่าลืมทำความดีด้วยน่ะครับ
ทำบุญด้วย
(ว่าแต่ว่าโดยส่วนตัวผม ความฝันอีกอย่างอยากได้เมียญี่ปุ่น สวยๆหยอกกันทั้งวันทั้งคืนสักหนึ่งอาทิตย์
เอิ๊กๆๆ)
:'( :'( เราชอบผัดวันประกันพรุ่งตลอดอะ อ่านแล้วอึ้งมากๆ
อย่าไปคิดครับ :-X
ครับ ต้องหาเงิน เที่ยวให้คุ้ม
:)
ชอบครับ บทความดีๆ แบบนี้
ผมเห็นด้วยนะครับ บ่อยครั้งที่ผมเห็นหลายๆ คน ยังคงทนอยู่กับงานประจำเพียงเพราะว่า ไม่อยากไปทำอย่างอื่น
ชีวิตคนเราก็แค่นี้ใช่ไหมละครับ คงจะน่าเบื่อแย่ ถ้าทั้งชีวิตคุณขายโรตีอย่างเดียว 555+
ลองทำสิ่งที่เราคิดว่าดีสักครั้ง ทำให้โลกเห็น ทำให้คนรุ่นหลังเค้าจำเราได้ดูไหมครับ
อืม ผมจะรับเช็คจากพี่กูได้ประมาณ 180 ใบเองรึเนี้ย เง้อ :'(
เลามันสั้นจริงๆนะครับ มีไรรีบทำเลยนะครับ
โอ้เวรกรรมแท้-แท้
เศร้าครับ ถ้าคิดเป็นวันมันน้อยเนอะอีกหน่อยก็ตายจากกันแล้ว
ยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้ทำและที่พยายามทำแต่ไม่สำมะเร็จ อย่างเช่น adsense ผมสมัคร สิบครั้งแล้วแต่ก็ยังไม่ผ่าน (นี่คือสิ่งที่ผมพยามยามทำ) แล้วเรื่องที่ยังไม่ได้ทำอีกเยอะเลย
คุณคิดเหมือนผมไหม "ชีวิตคนเรามันสั้นเนอะ" :-X
ขอบคุณครับ ได้ข้อคิดเลย
:-* :-* :-*
:'(
พึ่งมาอ่าน เจ่งเลยครับ
เสียดาย 20 ปีที่นอนจัง :-X
ชีวิตคนเรานี่มันสั้นจริงๆ
รีบหาความสุขใส่ตัวดีกว่า
:o เหมือนเคยอ่านอีกเวอร์ชันหนึ่ง ที่ไม่ดุเท่า...
อันนี้น่าจะโดน จขกท. โมแล้ว ถึงได้อรรถรสถึงเพียงนี้
ยังไงก็ขอบคุณนะคับ ชอบมากๆฮะ :)
วันๆ หมดไปกับการทำงานประจำ กะกินเหล้า :'(
อ่านแล้วเศร้าใจจริง :-*
ได้แนวคิดดี ๆ อีกแล้ว
สู้ๆๆต่อไปเพื่ออนาคต
แล้วทำวันข้างหน้าให้ดีที่สุดก้อพอแล้ว
:'( :-\
มีแรงฮึดขึ้นเยอะเลย ขอบคุณครับ :-*
เวลาผมเยอะกว่าคนอื่น เพราะนอนน้อย :D
8) 8) 8) 8) 8) 8) 8) 8)
อย่างน้อยก็ภูมิใจแล้วว่า...วันนี้รู้สึกพอดีกับชีวิตแล้ว...ส่วนที่เหลือและกำลังเข้ามาเนี่ย มันคือกำไร ถึงอีก 5 นาทีข้างหน้าผมจะตาย ผมก็เปิดใจรับมันได้ด้วยความยินดี
ต้องนอนตื่นเช้าๆ จะได้เป้นกำไรชีวิต คนนอนดึกมักนอนนานนะครับ เสียเวลาชีวิตไปหลายวันเลย
;).......ช้อบบบบบบบบบ ชอบ....... ;)
เรามาเจริญมรณานุสสติกานนนนนนนนนนนนนนนน :-*
จะได้ไปสู่ทางบรรลุนิพพานกันทั้งบอร์ด
เย่
ขอบคุณ สำหรับข้อคิดดีๆครับ..
ดี มาก ๆ คับ ::)
สุดยอดเลยครับ :'( :'( :'( :'(
ชีวิต ก้อแบบนี้แหล่ะ ไม่มีคำว่าแน่นอน
ชอบมากเลยครับ ดีจริงทำให้ได้คิดดดดดดดดีมาก
-*- อ่านแล้วแทงใจดำ :-X :-X ต้องขยันๆๆๆๆๆๆๆแล้วเรา ขอบคุณคร้าบ 8) 8)
เศร้ามากกกกกกกกกก อ่านกี่ที่ก็ยังเศร้า
ไม่มีวันไหนที่ไม่สำคัญในชีวิตผม
ขอบ คุณ ครับ
ขอบคุณมากครับ :-*
ช่วยตักเตือนในสิ่งที่ลืมเลือนไปแล้ว ได้ดีมากเลยครับ
อานิสงฆ์นี้ขอให้เกิดแก่ผู้ให้ (จขกท.) มากๆ ครับ :)
เป็นความคิดที่ดีครับ
ขอบคุณมากคับ ผมมีกำลังใจอีกมากเลยแม้จะ :P :-X
อ่านแล้วมีกำลังใจเยอะคับ อย่างน้อยก็มีคนเก่งกว่าเรา
" รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี ส่วนจะรักหรือไม่รักผม ไม่สนว้อย...
เพราะพรุ่งนี้ชั้น(อาจจะ)ตายแล้ว "
โดนครับ พึ่งจะบอกคนเราที่แอบปลื้มเค้ามากๆ มา 3 ปีกว่าๆ เมื่อ อาทิตย์ที่แล้วเอง แต่เค้าบอกว่า "เรามีแฟนแล้ว"
แต่ดีใจครับที่ได้บอกความรู้สึกของเราให้เค้าได้รู้ :'(
เห็นด้วยครับ...ควรใช้ชีวิตอย่างมีสติ และไม่ประมาท
อ่านแล้ว ใจชุ่มเลยคับพี่น๊อง :'(
กำ 8) 8)
เห็นจำนวนวัน แล้ว ตกใจครับ
เฮ้อ ชีวิต
เฮ้อ.... เวลาผ่านไปไวจริงๆ
แล้วตอนนี้เราจะเหลืออีกกี่วัน อยากทำไร ทำนะคับ อยากกินไร กินนะคับ คนที่เรารักที่สุดคือใคร คับ
อย่าปล่อยเวลา เสียดาย :'(
วิตบางครั้งสั้นกว่าที่คิด บางทีอาจจะยาวเป็นร้อยปี ทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้วกัน
พอกำหนดเวลาแบบนี้
ก็ต้องลุยละครับ งานนี้ 8) 8) 8)
มุ่งสู่ทางทางสายเอก :wanwan003:
:'( :'( ซึ้นๆๆครับ อะไรที่ไม่ได้ทำต้องรีบทำเเล้ววว :'(
โอ้วแม่เจ้า ทำไมเวลามันน้อยยังงี้ สู้ๆ :wanwan003:
อยากเกิดใหม่ :o
อ่านแล้ว ซึ้ง ต้องอดทน ทำเวปต่อไป
ไม่ว่าจะล้มเท่าไหร่
ไม่ว่าจะลุกเท่าไหร่
ขอเพียงมีไฟ
ไม่ไกลเกินฝัน
แต่งเองสดๆ ร้อนๆ ครับ
:wanwan003: :wanwan003: :wanwan003:
อ่านแล้ว คิดได้ขึ้ยเยอะเลยครับ
อ่านแล้วใจเย็นลงเยอะเรย ปล่อยๆ มันไประ
แต่เรื่อง รวยทางเน็ต ยังไม่ปล่อย กำลังใจมาเพียบ :wanwan003:
ปล. จนกว่าจะตายจากกัน :wanwan035:
เราต้องสุ้
รีบทำอะไรก็ได้ ที่ไม่ให้ใครเดือด และ เรารู้สึกมีความสุข.
ขอบคุณครับ ชีวิตคนเรา
มีไรให้คิดเยอะเลย
แล้วยิ่ง + กับ เวลาที่ต้องนอน คนเรามีเวลาที่จะทำไรได้น้อยลง
โอ้ว น่าคิดนะ
อ่านที่ไร กำลังใจพุ่งทุกที :'(
ขออนุญาติเอาบทความไปใส่ Blog ผมนะครับ :wanwan003:
เวลาและสายนำ้ไม่คอยรอใคร :-[
:wanwan011:ชอบมากค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
อ่านแล้วได้คิดมากเลย
ทำงานมาก อยากได้เงิน
บ้างครั้งก็ลืมไปว่า ชีวิตเหลืออีกไม่ถึง 15000 วัน
แต่คนที่เลี้ยงออยมานี่สิ
จะเหลืออีกกี่วัน เนอะ เพื่อน
มีไม่ถึง 17000 วัน ....เลย
บทความดีครับ อ่านแล้วได้ข้อคิดดี ยิ่งอ่านแล้วยิ่งอยากมีเมียอีกๆๆ เพราะชีวิตมันสั้นนัก :-[
เศร้าอ่ะ
อยากทำอะไร ก็รีบทำ
อยากบอกรักใครก่อนตายก็รีบบอกเทอไปซะ
:wanwan019: :wanwan019: :wanwan019: :wanwan019:
เอ้อ เกือบเลยมาครึ่งชีวิตแล้วครับ :wanwan031:
ตั้งแต่ออกจากงานมาทำธุรกิจส่วนตัว ไม่เคยมีวันหยุดเลย 3 ปีเต็ม ๆ ครับท่าน
สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรรม :-[ :-[
นี่แหละครับชีวิต อย่าคิดอะไรมาก
ใช้ไป 3ส่วน 4แล้ว...เฮอ!! :wanwan010:
ไม่รู้จะว่าอะรไกดีครับ
ใช่ครับ ชีวิตมันเป็นของเรา แต่ต้องหลังจากที่ตอบแทนพระคุณพ่อแม่ก่อนนะครับ :wanwan003:
เหลืออีกกี่สัปดาห์ว่ะตูเนี๊ย :wanwan022:
:wanwan003: Yes สุด ยอด คับ 5555555555+
แล้ว คน ที่ มี อา ยุ เกิน 60 ปี ละ
แล้ว รู้ ได้ ไง ละ
อืมมม เคยอ่านมาแล้ว เหมือนหน้าเน็กก็เคยพูดๆไว้ ดู ตย จากน้าเน็กก็ได้มั้งเพราะเคยได้ยินน้าเน็กพูดว่า เรามีเวลาน้อย มีอะไรก็จะพยายามทำให้มากที่สุด ชีวิตจะได้คุ้มค่า
ดูดิๆ น้าเน็กออกทุกช่องเลย งานเก่างานใหม่ก็ทำหมด บางคนอาจจะไม่ชอบเขา แต่ผมว่าเขาเป็นตัวอย่างที่ดีได้เลยนะครับนี่
เห้อ ส่วนเราต้องรีบๆถีบตัวขี้เกียจกับตัวเบื่อหน่ายออกให้บ่อยๆ มาเกาะบ่อยชิบๆ อิๆ :wanwan010: :wanwan007: :wanwan031: :wanwan022:
:wanwan003: :wanwan003: :wanwan003:
อ้างถึงจาก: ball6847 ใน 23 ธันวาคม 2007, 20:07:06
มีเงิน 1 ร้อย บาท วันนี้ใช้หมด พรุ่งนี้หาใหม่ได้
ทรัพยากร น้ำมัน ทั้งโลกมีเท่าไหร่ เมื่อหมด ก็หาพลังงานทดแทนได้
ไฟฟ้า จากแหล่งต่างๆ เมื่อหมดกำลังผลิต เราก็หาพลังงานทดแทนได้
แต่....
เวลา เมื่อหมดไป เราจะหาอะไรเพื่อมาแทนเวลาได้......
ฟุตบอล แข่ง 90 นาที เมื่อหมดเวลา ก็คือ จบ
เรียนปริญญาตรี 4 ปี( 8 ) เมื่อครบกำหนด ก็คือ จบการศึกษา
ขนาดเล่นเกมส์ ก็ยังต้องมี จบเกมส์
สำหรับ ชีวิต เราไม่รู้ว่ามีเวลาเท่าไหร่ แต่เมื่อเวลาหมด ก็คือ จบ เมื่อจบ ก็คือ ตาย
ดังนั้น ไม่มีอะไรที่ไม่มีวันจบ
ผมเชื่อว่า เวลาเป็นทรัพยากรที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตมนุษย์
พี่ตูน ว่าไว้ "...ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ..."
หากพูดแง่ของการให้กำลังใจ อาจจะถูกต้อง ว่า เรายังมีวันพรุ่งนี้ให้แก้ไขเรื่องที่พลาดในวันนี้ได้เสมอ
แต่ หากพูดในแง่ของเวลา "วันพรุ่งนี้ของเราอาจจะไม่มีก็ได้"
ในเมื่อ ชีวิตอาจไม่ได้มีพรุ่งนี้เสมอ เราก้ต้องคิดแล้วหล่ะว่า...
เราจะใช้ทรัพยากร อันมีค่าของเรา ให้คุ้มค่า สำหรับเราอย่างไร ?
ทีนี้ ลองถามตัวเอง ว่า อะไรคือสิ่งที่ทำให้เราคิดว่าคุ้มค่ากับการมีชีวิต ?
คำตอบที่ง่ายที่สุดก็คือคำว่า "พอใจ"
เมื่อ "พอใจ" เราก็จะไม่เกิดทุกข์ นั่นคือมีความสุข แต่เมื่อ "ไม่พอใจ" อาจจะเกิดสิ่งชั่วร้ายตามมาหลายอย่าง นั่นคือทุกข์
ไม่อยากจะอ้างอิง ทฤษฎี "เศรษฐกิจพอเพียง" แต่คอนเฟิร์มว่า "พอเพียง" ทำให้เกิด "พอใจ" เมื่อ "พอใจ" ก็คือ "สุข" เมื่อเราใช้เวลาอย่างมีความสุข นั่นก็คือเราใช้ทรัพยากรของเราอย่าง "คุ้มค่า" ที่สุดแล้ว ไม่มีพรุ่งนี้ก็ไม่เสียดาย
สำหรับผม อะไรคือ "พอใจ" ของผม ?
สำหรับท่านอื่น อาจจะเป็น ได้ทำอย่างโน้น อย่างนี้ สำเร็จ มันก็ไม่ผิดหากนั่นคือความ "พอใจ" ของท่าน แต่สำหรับผม สิ่งทีทำให้ "พอใจ" นั่นคือ "รัก"
"ความรักทำให้คนตาบอด" ผมไม่เชื่อหรอก....
เพราะ "สิ่งที่ทำให้คนเราตาบอด คือ ความหลง"...
ผมเชื่อว่า "ความรักทำให้โลกสดใส" ครับ
ดังนั้น การมีชีวิตที่ผมคิดว่าคุ้มค่ากับเวลาของผม นั่น "การได้รัก" ไม่ว่าจะเป็นความรักแบบไหนก็ตาม ("รักแห่งสยาม" เหอๆ)
ทุกวันนี้อาจปวดหัว แต่ผมยินดีปวดหัวเพื่อ "คนรัก" เพราะนั่น "พอใจ" ของผมที่ได้เห็น "คนรัก" มีความสุข
ดังนั้น ถึงวันนี้อาจจะยังไม่มีครอบครัว แต่การเตรียมตัวตั้งแต่วันนี้ก็เพื่อเตรียมความพร้อมให้ "คนรัก" (ลูก เมีย) หากไม่พร้อม จะทำให้ผมเห็น "คนรัก" มีปัญหา ก็จะทำให้เกิดทุกข์ ทั้ง "ตัวเรา" และ "คนรัก"
ผม ไม่เคยศึกษา ธรรมะ วิชา พระพุทธศาสนา ก็ "0" บวชก็ไม่เคยบวช
แต่ผมเชื่อว่านี่คือ "แก่น" แห่งการใช้ชีวิต ไม่ต้องบวช หรือ เรียน ธรรมะ เราก็สมควรที่จะรู้ได้ด้วย "สัญชาตญาน" ของมนุษย์ ถ้าเรื่องแค่นี้ถึงกับต้องศึกษา ผมว่า สังคมคงแค่ถึงขั้นแย่ (มานานแล้วหล่ะ)
จงใช้ชีวิตอย่าง "พอใจ" ครับ ส่วนผม ชีวิตนี้มีไว้เพื่อรัก ถึงจะไม่ถึงวันนั้น ผมก็ไม่เสียดาย เพราะผม "พอใจ" แล้วหล่ะ
ผมเวอร์ไปรึปล่าว(ฟะ)เนี่ย
ปล. ขอบคุณ "แม่" เพราะการจากไปของ "แม่" ทำให้บอลได้คิดเองเป็น ว่าชีวิตมีไว้เพื่ออะไร
ซึ้งจังคุณบอล :'(
เสียใจกับการจากไปของแม่คุณด้วยนะ ชีวิต ต้องสู้ !!! อย่าท้อแท้ :wanwan003:
ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ สำหรับข้อความที่เขียนให้กำัลังใจกัน
เพราะทุกวันนี้เราอยู่ด้วยกัน อีกไม่นานเราก็ต้องจากกันไป
ทำวันนี้ให้ดีที่สุดกันเถอะค่ะ
แล้วหาคำดีๆ มาเขียนอีกนะค่ะ จะรออ่านค่ะ ::)
ชอบมากครับ
อยากจะบอกว่า ขอบคุณครับ
:wanwan017:ขอบคุนคับ!
ได้ข้อคิดสำหรับคนที่ใช้ชีวิติไปวันๆหลายคนเลยทีเดียว :wanwan022:
:wanwan017:บทความมีประโยชน์จริงๆครับ ได้อะไรขึ้นเยอะเลย
ขอบคุณครับ
:'( :'( :'(
จี๊ดเลย
กำลังใจเต็มเปี่ยม
ขอบคุณค่ะ สำหรับข้อความดีๆ
ทำวันนีให้ดีที่สุด... :wanwan003:
เลิกนิสัย...ผลัดวันประกันพรุ่งได้แล้ว
งั้นอะไรที่ยั้งไม่ได้ทำต้องเรียบทำชะแล้วครับอิอิ
เวลามันมีค่ามากจริง ๆ
ขอบคุณครับ อ่านแล้วได้คิดดีจริงๆ
โห่สุดยอดเลยครับ โครตชอบเลย ไม่ใช่ชอบอย่างเดียว ขอบคุณสำหรับแรงกระตุ้นครับ :wanwan031:
ก็จริงของพี่นะ
ขอบคุณครับสำหรับข้อความอ่านแล้วรู้สึกดีจัง :'( :'( :'(
แง้ แค่นี้เองเหรอ ชีวิตเรา
ต้องรีบทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อตนเอง คนที่เรารัก ไม่เหยียบใครขึ้นไปยืน แปลว่าไม่รวยบนความเดือดร้อนของคนอื่น
:wanwan003: :wanwan004: :'(
และประโยชน์ในชาติหน้า ทำบุญเยอะๆ :-[
เหลือกี่วันนะนี่
อ่านแล้วเศร้า แต่ก็ต้องสู้ :wanwan003: :wanwan003: :wanwan003:
เพราะเรามีเวลาเท่านี้แหละ จะทำอะไรก็รีบทำครับ
อ้างถึงจาก: nubeerja ใน 19 ธันวาคม 2009, 13:07:12
ขอบคุณค่ะ สำหรับข้อความดีๆ
ทำวันนีให้ดีที่สุด... :wanwan003:
เลิกนิสัย...ผลัดวันประกันพรุ่งได้แล้ว
เห็นด้วยอย่างยิ่ง
:wanwan003: เวลามีเยอะหะ ที่หลุมฝัง อย่านอนมากเลย
เวลามีน้อยนิด ต้องเร่งมือกันหน่อย
ดีมากครับ thank you
เวลาสำคัญมากครับ ใช้ยังไงให้คุ้มค่าที่สุด
อ่านแล้วรู้สึกผิดเลยครับ เอื่อยเฉื่อยมากแต่ละวัน
ดูเหมือนว่า
วันมานน้อย
แต่ก้อหลายปีเลยน่ะคับ :wanwan004: :wanwan004: :wanwan004: :'( :'( :'( :'( :'(
ดีมากๆครับ
ผมเองก็มีเพื่อนที่อยากจะตัดสินใจลาออกจากงานมาทำในสิ่งที่มันรักให้รู้แล้วรู้รอดไปอยู่คนหนึ่ง แต่คนๆนั้นก็ยังไม่เก่งกับการหาเงินทางอินเตอร์เน็ตสักเท่าไร
ลาออกมาแล้วก็ไม่รู้จะทำได้หรือไม่ ผมเองก็อยากบอกว่าให้ถึงเวลาที่เหมาะสมก่อนก็ได้นะครับ สำหรับที่ยังทำงานบริษัทแล้วรู้สึกน้อยใจว่าทำไมเราไม่เหมือนคนอื่นที่มีอะไรเป็นของตัวเองก็ไม่ต้องท้อ บางคนที่ต้องทำงาน ก็อาจจะเป็นเพราะว่าเค้าอาจะไม่แกร่งพอที่จะออกมาเผชิญกับปัญหาอะไรๆจากธุรกิจที่ทำด้วยตนเอง มันอาจจะไม่เวิร์คสำหรับอีกคน จริงอยู่การเป็นพนักงานบริษัทอาจจะไม่เท่ห์เหมือนเพื่อนๆคนอื่นที่เดินเข้าออกตลาดหุ้น เทรดทีเป็นสิบๆล้าน หรือคนที่มีบริษัทของตัวเอง อยากจะตื่นกี่โมงไปทำงานก็ไม่มีใครว่า
แต่การที่เราไม่ต้องของเงินพ่อแม่เหมือนแต่ก่อน มันก็เป็นความภูมิใจเล็กๆของมนุษย์เงินเดือนเหมือนกันนะครับ ตอนนี้อาจจะยังไม่พร้อมก็ทำในสิ่งที่ไม่ชอบ เอาไว้พร้อมล่ะก็ค่อยออกไปก็ได้ ขอมาศึกษาอะไรๆที่ thaiseoboard ให้เก่งเหมือนเพื่อนคนอื่นๆก่อน
"ทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบในตอนนี้ เพื่อที่จะได้ไปทำในสิ่งที่ชอบในอนาคต"
ก็ยังฟังดูโอเคใช่ไหมล่ะครับ
:wanwan035:
จะทำอะไรก็รีบทำ บางทีชีวิตของเรา อาจไม่ได้มีพรุ่งนี้เหมือนหลายๆคน เช่นอย่างผม ตอนนี้กำลังสิ้นหวัง :-X(เน่าไปปะ)
เห้อ ต้องรีบทำสิ่งที่หวังให้สำเร็จ แม้มันจะเหนื่อย :wanwan016:
ชีวิตยังมีพรุ่งนี่เสมอครับ bodysiam :wanwan003: :wanwan003:
:wanwan013: ผมชอบมากๆ และก็จะไม่ยอมเก็บอะไรไว้ในใจอีกต่อไป นอกจากเรื่องเงิน จะเก็บเอาไว้ให้มิดชิดเลย :P
จริงๆแล้วผมว่าโอกาสที่เราจะทำอะไรที่เราฝันสูงสุดมันไม่ได้มีมากถึง50ปีครับ คุณต้องทำมันก่อนนั้น เช่นผม... ผมเคยเป็นนักกีฬาจักรยานที่มุ่งมั่นมากคนนึงในหลายๆคนทั่วประเทศ ตอนอายุ21ผมไล่ตามฝันได้สูงสุดตอนที่ผมแข่งกีฬาแห่งชาติที่เชียงใหม่ การแข่งครั้งนั้นหากผมได้ที่1 ผมจะมีโอกาสอยู่บ้าง ที่จะก้าวต่อไปแข่งเอเชี่ยนเกมที่ปูซาน ประเทศเกาหลี
ในวันแข่งวันนั้นผมไม่ประมาทเลยว่ามันจะเป็นแค่วันแข่งวันหนึ่ง ผมรู้ตัวดีว่าถ้าผมแพ้ผมต้องเลิก ถ้าชนะผมได้ก้าวต่อ การแข่งจับเวลา100กม ผ่านไปแล้ว 1ชม กว่าๆเกินครึ่งทางไปแล้ว ผมตามหลังที่1อยู่ 1นาที จากการขานเวลาของโค๊ช สภาพตอนนั้นผมทรมานสุดๆแล้วผมต้องฝืนอีก เพราะห่าง1นาทีไม่ใช่น้อย มันเกิดอะไรขึ้นผมคิดอยู่ในใจว่า ผู้นำหน้าผมเขามุ่งมั่นมากที่จะหนีผม นี่โอกาสสุดท้ายในชีวิตผม ถ้าปล่อยต่อไปเวลาห่างเพิ่มเป็น 2นาทีผมคงหมดหวังแน่ๆ ตอนที่เหลือเส้นทางแค่20กม ความคิดเรื่องตายเป็นตาย!!! ผุดเข้ามาในหัวผม ต้องทำอะไรที่มากกว่าที่ฝึกไว้ ชีพจรต้องเต้นเกือบ200ครั้งต่อนาที ต้องทรมาณกว่านี้ มันได้ผลดีทีเดียว ผู้นำที่ได้รับการขานเวลารู้ว่าต้องถูกผมไล่ตามเข้ามาทุกที น่าจะเป็นกังวลกับการกระทำของผม มันอาจจะทันก็ได้ ผมคิดนะ และแล้วผมก็ถึงจุดที่ผมฝืนไม่ได้ ผมไม่อาจทำอะไรได้นอกจากภาวนาให้ผู้นำล้มไปหรือตะคริวกิน ผมสองคนเข้าเส้นชัยในสภาพที่ ไหลๆเข้าไป เพราะฝืนกันมาตลอด ผลเวลาออกมา...ผมแพ้15วินาที
ผมอายุ21 จบความฝันเพียงเพราะผมไม่ฝืนต่อ อีกนิด แค่15วินาที แค่นับ1ถึง15 ผมต้องเปลี่ยนอาชีพ เริ่มคิดว่าจะเรียนอะไรดี เพราะพ่อแม่ไม่สนับสนุนอีกต่อไป ท่านว่ามันไม่มีอนาคต ผมก็เห็นด้วยถ้าไม่ใช่ที่1ไม่มีอนาคตหรอกครับ ชีวิตที่เหลือของผมก็เรียนแบบไร้เป้าหมาย จบมาก็ทำงานไปวันๆ จนมาเจอบอร์ดนี้ล่ะครับ ทำให้เจอการแข่งขันที่ไม่น่าเบื่อ ทำไปวิเคราะห์ไป ได้มาสนุกกับการทำอะไรที่มีเป้าหมายอีกครั้งนึง
เพื่อนๆควรคุยกับตัวเองนะครับ ว่าความฝันของเราอยู่ตรงไหน ตอนที่ได้ไล่ตามความฝันคือตอนที่เรามีชีวิตชีวาที่สุดครับ เวลาไม่ได้มากถึง60ปีหรอกครับ(ปกติมาอ่านอย่างเดียว2ปีแล้ว พึ่งจะโพสวันนี้ล่ะครับ ขอบคุณเจ้าของกระทู้ครับ)
:wanwan003: สู้ๆๆๆ
นมอุโดส พูดว่าเวลามีน้อยแล้วครึ่งนึงนอน
จากนั้นอีกครึ่งนึงทำไร้สาระ
กว่าจะเจอเรื่องที่อยากทำจริงๆก็เวลาเหลือน้อยแล้วจริงๆ :-X
สู้ทุกวันอยู่แล้วครับ :'(
:wanwan002:
คุณ Babymild หาสิ่งดีๆมาเติมเต็มชีวิตผมอีกแล้ว
ได้ใจเรามาก :'(
พึ่งเคยอ่านเลยนะเนี่ย โดนเลย...
ถึงเหรอป่าวไม่รู้ รู้แต่ตอนนี้ใช้ไปวันๆ แบบไม่เสียดาย :wanwan022:
ไม่เคยคิดเลยนะเนี่ย ชีวิตคนเราแค่ครึ่งล้านยังไม่ถึง
ฉะนั้นรีบทำความดี :wanwan003:
อ่านแล้วโดนใจมากครับ อยากทำอะไรก็รีบทำซะก่อนจะไม่ได้ทำ ทำความดีกันเยอะๆครับ :wanwan017:
ไม่อยากนับเลย :wanwan035:
อะไรที่คุณอยากทํา ??
:'( :'(
ชีวิตนี้
ต้องทำให้มันคุ้ม
ได้อะไรหลาย ๆ อย่างเลยครับ ขอบคุณอย่างยิ่ง! :wanwan017: :wanwan017: :wanwan017:
ชีวิตมีไรตั้งเยอะ มีเกิดแก่เจ็บตายคล้ายๆกัน
ขอบคุณครับ มีกำลังใจมากขึ้นเลยครับ :wanwan003:
ผมก็เคยอ่านบทความลักษณะนี้มาแล้่วนะครับ มันทำให้เรารู้คุณค่าของชีวิตมากขึ้น
แต่พอได้เห็นอีกก็อ่านอีกครับ ตอกย้ำความรู้สึกอีกทีให้เรารู้คุณค่าของชีวิตมากขึ้นอีก
ขอบคุณครับ :wanwan003:
เคยอ่านมาแล้วทีนึง แต่อ่านอีกทีก็ช่วยเตือนตัวเองได้ดีเลยครับ
(ว่าจะทำงานถึงอายุ ไม่เกิน 35 ที่เหลือหาหวานใจสักคน ใช้เวลาทั้งชีวิตด้วยซักหน่อย ^^)
ปล. จะทำได้ไหมว้าตรู ~~ :wanwan008:
อ่านแล้วมีกำลังใจขึ้นเยอะเลย
ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณกระทู้ดีๆ ต้องรีบทำสิ่งที่ตั้งใจไว้ซะแล้ว
ขอบคุณคับ
ขอบคุณคับ
ขอบคุณเจ้าของกระทู้...ดูบอลโลกได้อีก 5 หน... :wanwan004:
ได้ใจมากๆ ชอบมาก ขอบคุณครับ
หุหุ ซึ้งๆ
ชีวิตคนเรามันสั้นนัก
:-*ซึ๊งจัง :-*
:wanwan017: :wanwan017: :wanwan017:
:'(
ผมไม่มองวันที่เหลือหรอกว่าเหลืออยู่กี่วันแตู่รู้เพียงปัจจุบันทำให้ดีที่สุดไม่ว่าเรื่องไรตายไปก็ไม่เสียดายแ้ล้วครับ :wanwan009:
ลองคำนวณดู .. ใจหายเหมือนกันครับ ทำไมมันเหลือน้อยอย่างนี้
:(
ยังไม่ทันได้สร้างเนื้อสร้างตัวเลย จะตายแล้วหรือ
:'(
กระทู้นี้ถูกขุดขึ้นมาเรื่อยๆแหะ
ก็ดีครับ เหมือนเครื่องเตือนใจ :wanwan008:
:'( :'(
:(
:'( :'( :'( :'( :'( :'( :'(
ชีวิตคนเราสั้นมากจริงๆ อย่าทำอะไรก็รีบทำกันนะครับ
ทำในสิ่งที่ดีๆ ความดีมันจะติดตัวเราไปตลอดไม่มีวันตายครับ :-[
ผมเจ็บมาเย๊อะะะะะ :wanwan013:
:wanwan003: ขอบคุณมากครับ
ชอบครับ เขียนได้ใจดีอะ
บทความดีๆครับ อ่านแล้ว :wanwan003:
สู้ๆ ครับ เป็นบทความที่ดีมาก อ่านแล้วผมไม่กล้าทิ้งเวลาเลย
:'( :'( :'(
ดีครับ :wanwan017:
กำ ชีวิตตต ผมยังอยากมีชีวิตต่อไป :wanwan004:
ดีมากคับ อ่านแล้วมี :wanwan003: ขึ้นเยอะ
ถือว่าเป็นความรู้ครับ :wanwan016:
ไม่เสียเวลาที่ แว้บมาอ่าน :'(
ช่วงนี่เป็นปิดเทอมซัมเมอร์เทอมสุดท้ายของชีวิต ยังไม่ได้พักผ่อนเลยนั่งตรากตรำทำเว็บทุกวัน ได้อ่านกระทู้นี้ถึงจะข้ามปีแล้ว แต่ก็ยังเตือนใจได้ดี :'( :'(
มีเวลานอนอีกมากในโรง คับ
อ้างถึงจาก: thepor ใน 09 พฤษภาคม 2010, 14:28:09
มีเวลานอนอีกมากในโรง คับ
:wanwan019: :wanwan019: :wanwan019: ฮาครับ
หากประมาณอายุคนเราที่60ปี เรานั้นใช้เวลาหมดไปกะการนอนหลับถึง20ปีเลยทีเดียว
ก่อนตาย ขอ ได้เลี้ยงดู พ่อ แม่ เยอะ ๆ ก่อน ละกัน สงสารท่าน :'(
ชอบมากเลยคะ :wanwan008:
เหอๆ หมดเวลาไปกะการหายใจทิ้งไปวันๆเยอะมากฮะ
ก่อนตายขอทดแทนบุญคุณพ่อแม่ก่อนก็พอ :wanwan020: :wanwan020:
:'( pakyaudio :'(
กรำ
ซึ้ง :'(
ผมว่า อยู่ไม่ถึงหละ 2012 โลกแตก 555+
:wanwan009:
เหวอ..ผมเกินแล้วง่ะ ทำไงล่ะทีนี้ สงสัยชื่อตกหล่น บ/ช หนังหมา ของ ท่านสุวานแน่ๆ..จุ๊ๆๆๆๆ เงียบไว้นะพรรคพวก อย่าเอ็ดไป อย่าปิดกันให้แซดล่ะ..ขออยู่กวนๆ ลูกหลาน เล่นหนุกๆก่อน สมัยวัยรุ่น มีเรียนแค่ พิมพ์ดีด กะ ชวเลข แถมมีวิชาลูกคิดด้วย เผลอแป๊บเดียว ดันอยู่เกินลิมิต 21,900 ซ่ะแล้ว ..จะ อาเมน หรือเข้าเมรุ ดีหว่าเนี่ย ไปล่ะ อยู่นานไม่ปลอดภัยแล้วววว.. :wanwan004: :wanwan009:
ต้องรีบดหมือนกัน ตอนนี้สุขภาพเสื่อมโทรมมากแล้วด้วย :'(
ขอบคุณมากค่ะ อ่านแล้วได้ข้อคิดอะไรดีๆมาอีกเยอะเลยค่ะ :wanwan008:
อืมม ขอบคุณมากครับ สำหรับบทความดีๆ อ่านแล้วก็รู้สึกว่า "เราทำอะไรอยู่กันเนี่ย?" ...
ชีวิตนี้สั้นนัก....
อ่านแล้วมีกำลังใจจะทำอะไรอีกเยอะเลย
แต่ตอนนี้ดูเหมือนชีวิตจะเหนื่อยๆ ๆๆๆๆ :wanwan035:
งั้นชีวิตกะต้องสู้ต่อไป
ในเมื่อ 1 ชีวิตมันสั้นนัก :'(
อ่านแล้วสนุกดีครับ
คิดได้เลยคับ
:wanwan017: :wanwan017: :wanwan017:
ได้ข้อคิดหลายอย่างเลยครับ ขอบคุณที่เอาเรื่องดีๆมาบอกกันนะครับ
ชอบมากมาย ขอบคุณครับ :)
เข้าเว็บ aort1733.ก๊าบๆๆๆๆๆ.com
ไม่รู้ว่าใครจะเชื่อเปล่า แต่ตัวเราเองสมัครตั้งแต่อาทิตย์ก่อน
และลองสมัครเล่นๆเขาบอกว่าจะส่งบัตร ATM มาให้ก็ลองทำดู
อาทิตย์เดียวเราหาคนให้เวป เป็นร้อยคน(โพสโฆษณาตามเว็บบอร์ทต่างๆ)
เมื่อวานเราได้รับบัตร ATM ไปกดเงิน งงเลย แปลกแต่จริง
กดเงินที่ แบงค์กรุงเทพได้มา 35,000 บาทเสียค่าธรรมเนียม 500บาท
ก็เห็นว่าดีจริง และเกินคุ้มจริงๆ ถ้าใครสนใจสมัครได้เลยคับ
ใครไม่เชื่อก็ไม่ต้องนะจ๊ะ
แต่เรานะ งงมากนี่จริงหรือนี่ทำงานเดือนหนึ่งได้ 15,000
นั่งทำนี่(โพส)วันละ 10นาที
เอง ได้ 35,000 บาท ลองดู .คลิกเลย :
เข้าเว็บ aort1733.ก๊าบๆๆๆๆๆ.com
แค่คุณกรอกข้อมูลสมัครทางเว็บก้อได้รับเลยขั้นแรก 50$ ง่ายๆ
อ่านเจอมา ลองสมัครได้จิงๆ ยืนยันได้ เพราะได้มาแล้ว
ได้ ATM มากดตังค์แค่สมัครฟรีๆ แล้วแนะนำต่อหรือโพสทางเนทสร้างทีมงานบ้าง
ไม่กี่วันก็จะได้รับบัตร ATM อย่างแน่นอนคับ
ขอแนะนำธุรกิจตัวใหม่จากต่างประเทศ(เศรษฐีดูไบ dubai)
สมัครฟรีทิ้งไว้เล่นๆก่อนก็ได้ ไม่เสียหายอะไร
สมัครปุ๊บได้100 เหรียญเลยและจะมี Down Line (ทั่วโลก) ต่อทันที
สมัครได้เพียงแค่ประมาณ 1วันมี Down Line (ทั่วโลก) แล้วเป็นร้อยคน
บริษัท เจี๊ยก ค่อกๆๆ เปิดตัวเป็นทางการในวันที่ 31 มี.ค.2551
บริษัทเปิดมาสองเดือนมีสมาชิกกว่า 250,000 คน
เป็นบริษัทที่มีการจัดอันดับการเจริญเติบโตสูงสุด ในขณะนี้
ดูข้อมูลการเติบโตได้ที่ เวป//alexa.com
สมัครฟรี: ผู้สมัครรับ 100 ดอลล่าร์ (ดอลลาร์ละ 34 บาท)
แนะนำตรงรับ 25 ดอลล่าร์ ต่อ สมาชิก 1 คน
ใต้สายงานทั้งหมดรับ 2 ดอลล่าร์ต่อคน จนถึงชั้นที่ 50(2 ยกกำลัง 50.รายได้มหาศาล)
*** สายงานเป็น binary (2 สาย) บริษัทจัดต่อสายงานให้อัตโนมัติ 1 ข้าง
มีสมาชิกบางท่านที่สมัครแล้วรุ่งขึ้นมีสมาชิกเป็นพันคนจากทั่วโลกมาต่อ ให้
ลองสมัครดูไม่เสียหายอะไร แถมได้ตังค์ใช้ฟรีๆ
เป็นธุรกิจซึ่งเปิดตัวในวันที่ 31 มี.ค. นี้
โดยบริษัทจะให้เงิน 100 เหรียญสำหรับผู้ที่สมัครเป็นสมาชิกนะ
และถ้าเราแนะนำเพื่อนให้มาสมัคร เราได้ฟรีๆ*ก 25 เหรียญ
คลิกเลย
น่าเชื่อถือตรงที่เราไม่ต้องเสี่ยงนำเลขบัญชีเรากรอกข้อมูลให้เค้า
แต่เค้าจะส่งบัตร ATM มาให้เราตามที่อยู่ที่เรากรอกไปอ่ะ
พอเราได้รับบัตร ATM จากไปรษณีย์ เราก้อกดเงินใช้ได้เลย
และก้อไม่ใช่ที่ให้คลิก banner อะไรนั่นด้วยวิธีสมัครง่าย มากๆ
1. เข้าเว็บ aort1733.ก๊าบๆๆๆๆๆ.com
2. แล้วไป Register Now เมนูด้านบน หรือ ปุ่มด้านล่างของเว็บคับ
3. กรอกข้อมูลต่อไปนี้ เป็นภาษาอังกฤษนะ
Sponsor ID: (*มีอยู่แล้ว : เป็น ID ของเราที่แนะนำคุณมาลงทะเบียนเพื่อรับเงิน)
First Name: ชื่อจริง
Last Name: นามสกุล
Address 1: บ้านเลขที่, ถนน
Address 2: ตำบล, อำเภอ
City: จังหวัด
State: ไม่ต้องใส่
Postal Code: รหัสไปรษณีย์
Country: Thailand
Daytime Phone Number: *ยเลขโทรศัพท์เวลากลางวัน (ใส่แต่ตัวเลขนะคะ)
เช่น 081234567
Phone Type: ประเภทโทรศัพท์ : ธุรกิจ/มือถือ/โทรสาร/บ้าน
Nighttime Phone Number: *ยเลขโทรศัพท์เวลากลางคืน
ใส่แต่ตัวเลขนะคะ)เช่น 081234567
Phone Type: ประเภทโทรศัพท์ : ธุรกิจ/มือถือ/โทรสาร/บ้าน
Email: *เมล์
Confirm Email: ยืนยัน*เมล์
User Name: ชื่อในการ login ของเรา (6 - 16 ตัวเลขหรือตัวอักษร)
Password: รหัสผ่าน (8 - 16 ตัวเลขหรือตัวอักษร)
Confirm Password: ยืนยันรหัสผ่าน
Website URL: *****.ก๊าบๆๆๆๆๆ.com (เมื่อคุณ กำหนด User Name แล้วจะพบว่า
User Name นี้จะเป็น ชื่อ Website URL โดยอัตโนมัติ)
เวปนี้จะเป็นเวปของเราที่จะให้คนที่เราแนะนำเข้าไปลงทะเบียนเพื่อรับ เงินและ ทำธุรกิจต่อจากคุณ
Are you currently involved with any MLM Travel Program such as YTB or
Your Travel Biz?
เลือก NO
Are you currently involved with any MLM Lead Program such as Just Sell Three?
เลือก NO
Please list up to 3 MLM you have been involved with.
1.ไม่ต้องกรอก
2.ไม่ต้องกรอก
3.กรอกGOAL is 1,000,000 (copy และนำไปวางได้เลย)
4.กด Continue ตรวจทานข้อมูล และ Continue ไปจนเสร็จทุกขั้นตอน
5.เอา username กับ password ที่ตั้งไว้ Login เข้าไปดูรายได้ ในช่อง
Earning จะมีเงิน 100 เหรียญ แต่ถ้าเราแนะนำเพื่อนให้กรอกข้อมูลแบบเรา
เราก้อจะได้เพิ่มหัวละ 25 เหรียญทันที
7. เอาชื่อเว็บที่เราตั้งไว้เวป //*****.ก๊าบๆๆๆๆๆ.com
ไปแนะนำเพื่อนให้กรอกแบบสอบถามเหมือนเรา
ข้อมูลทั้งหมดถูกส่งให้ใน*เมล์ที่กรอก
หลังสมัคร อาจอยู่ใน Junk mail.(*เมล์ขยะ)
วิธีขยายเครือข่ายเพื่อเพิ่มรายได้คือ ทำเหมือนที่เราทำเท่านั้น
(เพียง copy ข้อความ)
patjaja30.ก๊าบๆๆๆๆๆ.com (นำไป post ตาม web ต่างๆให้คนเห็นมากๆ )คนทำงานจริงครับได้ลองดูดิ
ขอบคุณครับ
มีแรงใจขึ้นเยอะเลย
:wanwan002:
ชีวิตต้องสู้ :wanwan003:
ขอบคุนค่ะ :wanwan017: :wanwan017:
อ่านกี่ที มันกะยังเป็นบทความ ที่ดีที่สุดในโลกอยุ่ดี :'( :'(
เวลาของเรา เหลือน้อยลงทุกวัน สิ่งที่ควรทำคือความดี และการแบ่งปันช่วยเหลือกัน ให้ความรักกัน จะแก่งแย่งกันเพื่ออะไร (ปลง)
แต่สุดท้ายก็ต้องสู้ต่อไป เพื่อวันข้างหน้าที่ไม่รู้ว่าจะเหลืออีกกี่วัน ทำทุกวันให้ดีที่สุดก็พอ
เยี่ยมเลยครับ...
ต้องรีบทำในสิ่งที่อยากทำแล้ว อ่ะคร๊าบบบ :wanwan014: :wanwan013:
ชีวิตคนเราทำไมมันสั้นจัง :'(
สู้ๆ อยากทำอะไรรีบทำ ไม่ได้ทำแล้วจะเสียใจภายหลัง :'(
กระทู้นี้ให้ข้อคิดได้เยอะมากๆ
อายุเรามันสั้น รีบเร่งทำบุญทำทานเข้าไว้จะได้ไม่เสียดายที่เกิดมา :P
ชีวิตคนเรา .. จะตายวัน ตายพรุ่ง ก็ไม่รู้เมื่อไหร่ ..
ฉะนั้น .. ใครสิ่งใด .. ฝันสิ่งใด .. ก็ขอให้ทำซะให้เต็มที่ ..
เพราะวันนึง เราคงจะไม่มีโอกาสได้ทำมันอีกแล้ว ..
ชีวิตมันสั้นจริง ๆ ตีเป็นวัน ออกมา สั้น จริง ๆ :P
แต่ยังไงชีวิตต้องสู้ :o
เหลือไม่กี่วันแล้วเรา นอนต่อดีกว่า :wanwan022:
ชอบมากครับ ได้มุมมองเอาไปให้คนอื่นอ่าน ท่านมีเวลาเพื่อทำงานเพื่อใครก็ไม่รู้ และเวลาที่เราอยู่กับ พ่อแม่หละ นับได้กี่นาทีครับ???
รู้แบบนี้ รีบกลับไปหาพ่อแม่ ไปทำดีกับท่านนะครับ หาโอกาสทำสิ่งที่อยากทำสิครับ
......
เพราะยังไง สักวันคุณก็ต้องไปจาก คอมพิวเตอร์ตัวที่คุณกำลังนั่งอ่านสิ่งที่ผมพิมพ์อยู่ดีครับ
ขอบคุณมากครับ สำหรับเรื่องราวดีๆ ที่อ่านแล้ว ทำให้ตะหนักและคิดได้ว่า... วันเวลาผ่านไป เราได้ทำอะไรที่มีประโยชน์ต่อตัวเองและผู้อื่นแล้วหรือยัง... ทุกนาทีมีค่า โปรดอย่าทำลาย :wanwan020:
เป็นอะไรที่สร้างกำลังใจได้มาก
คิดว่าเป็ยบทความใหม่ ที่ไหนได้ ตั้งแต่เมื่อ 3 ปีที่แล้ว แต่ก็ดีครับคนที่ยังไม่ได้อ่านจะได้เข้ามาเก็บสิ่งดีๆต่อไป
ต้องสู้กันสักตั้ง
:'(
จะอยู่ทันดูทีมชาติไทยแลนด์ เข้ารอบ 32ทีมรึเปล่าน้อ.. :wanwan044:
ผมจะทำ amazon ได้อีก เปนหมื่นวัน คงได้ขายได้สักชิ้นแหละ :wanwan013: ต่อให้เหลือวันสุดท้าย ก็ยังจะทำต่อครับ
อ่านแล้วได้กำลังใจดี
ชอบครับ :'(
อยากทำอะไร จะต้องรีบทำซะแล้ววววว :wanwan020:
21,900 วัน น่ะ สกอร์ล สุงสุดนะครับ..ถึงขีดนั้นน้อยคนมาก ..
ผมเพิ่งอ่าน วารสาร เกี่ยวกับสมาชิกฌาปนกิจ นี่แหละ คนเสียชีวิต อายุ ต่ำกว่า 45 ลงมาแย่ะกว่าคนสูงอายุ..
อย่าประมาทว่า ยังอยู่อีกนาน อายุยังน้อย..มีสิทธิ ตายได้เท่ากันทุกวัยนะครับ..ขอบอก :wanwan021:
ทั่งที่เคยได้ยินมาแล้ว แต่อ่านอีกกี่ทีก็ชอบครับ
^
^
^ อะไรของคุณครับ
--------------------------
อ่านแล้วก็ต้องฟิตกันต่อไป ซักวันก็ต้องกลับสู่ผืนดิน
อ่านเเล้วซึ้งชีวิตเลยครับ ชอบๆๆ :wanwan017:
ถึงขั้นว่าโดนเลยคับ :'(
ชอบที่สุดดด
น้อยแฮ่ะ
ยังไม่ได้ทำอะไรอีกตั้งเยอะเลย
บางอย่างอยากทำก็ทำไม่ได้ เช่น หม่ำน้องเป้ย :wanwan004:
อ่านแล้ว แบบว่า เฮ้ย จริงหรอ
ก็ใช่นะ ชีวิตมันสั้นอยากทำไรก็รีบทำเถอะ ใช้เวลากับคนที่รักมากๆ
ทำให้ทุกวันมีความสุข ยิ้มให้ได้ทุกวันนะ
กลับมาอ่านอีกรอบก้อยังซึ้ง :'(
ขอบคุณสำหรับ คำคม มันทำให้ผมมีกำลังก้าวเดิน ต่อสู้ชีวิตต่อไป อีก เยี่ยมยอดไปเลยคับ
คุณไม่กลัวแต่ผมกลัวครับ :'(
อยากทำอะไรก็รีบๆทำซะ ก่อนจะไม่ได้ทำ
21,900 วัน พอพูดเป็นตัวเลขมันดูไม่มากจริงๆนะ
กับชีวิตนี้ที่เราต้องแบ่งเวลา ทั้งครอบครัว งาน สังคม
ยังมีหลายอย่างไม่ได้ลองทำเลย
เคยคิดเหมือนกันเวลา 24 ชม.ในหนึ่งวันเหมือนจะไม่พอ
เริ่มรู้สึกว่าเวลาเรามีค่าขึ้นอีกเยอะเลยครับ
ต่อไปนี้จะเริ่มใช้เวลากับทีวีให้น้อยลง
ใช้เวลากับ facebook กับ youtube ให้น้อยลง
และจะใช้เวลาไปกับสิ่งที่ทำให้เรา
-เก่งขึ้น
-รวยขึ้น
-เป็นคนดีขึ้น
:wanwan003:
กระทู้ฮ้อตครับ ขอบคุณครับ
ตายไม่ว่า ข้าขอทำ Amazon ให้สำเร็จก่อนครับ ตอนนี้ :wanwan003: :wanwan004:
:wanwan031: พอจะต่อท่านยม เพิ่มเป็นสัก 30,000 ได้ป่ะครับ กันเอง
ขอบคุณจริง ๆ น่ะ
มีเยอะแยะเลยที่ยังอยากทำอยู่
รู้สึกดีจิง
:wanwan008:
:wanwan017: อ่านแล้วรู้สึกดีมากครับ ขอบคุณครับ :wanwan011:
หมดไปแล้ว 9000 กว่าวัน :'(
ขอบคุณมากน่ะค่ะ ได้มาอ่านไรดีๆๆอ่ะ :wanwan019: :wanwan019: :wanwan019:
:wanwan017: ชีวิตคนเราสั้นจัง ผ่านมาแล้ว.. 6110 วัน ยังมิได้ทำเป็นชิ้นเป็นอันเลยแฮะ :P
ชีวิตนี้สั้นนัก แต่เราต้องสู้ต่อไปเพื่อความหวัง
:wanwan034:
ขอบคุณบทความนี้มากๆ นะคะทำให้มีกำลังต่อสู้ และสู้ๆ ต่อไปชาตินี้เกิดมาเป็นคนแล้วต้องทำให้ได้ หมาสองตัวที่บ้านยังได้แค่เห่าๆ หอนๆ แต่เราเป็นมนุษย์ทั้งทีคนอื่นทำได้ เราต้องทำได้สิ สู้ว้อยยยคิคิ :wanwan003: :wanwan003: :wanwan017:
อ้างถึงจาก: barbies55 ใน 23 ธันวาคม 2007, 11:42:14
ถ้าคุณทะเลาะกับคนที่คุณรัก ... รีบคืนดีให้เร็วที่สุด ทิ้งทิฐิไว้เถอะ ก็ในเมื่อคุณรักเค้า เค้ารักคุณ แล้วคุณจะให้ความรู้สึกไม่ดีมาโจมตีทำไม
บางคนอาจคิดว่า เชอะ ปล่อยให้งอนไปเหอะ เด๋วไว้ว่างๆค่อยไปง้อ
...หยินมีเพื่อนผู้ชายอยู่คนนึง ทะเลาะกับแฟนแล้วเจ้าแง่แสนงอนกัน ประกอบกับแฟนไปทำงานต่างอำเภอ ก็เลยต่างคนต่างไม่ง้อ เคยถามมันว่าเมื่อไรจะไปขอคืนดีล่ะ มันว่า ไว้อีกสักเดือนละกันตอนนี้ขี้เกียจ...
แต่วันนั้นก็มาไม่ถึง เมื่อฝ่ายหญิงประสบอุบัติเหตุ รถคว่ำ ตายคาที่...
วันนั้นหยินจำได้ดี ว่าเพื่อนหยินคนนี้ร้องไห้ฟูมฟายมากขนาดไหน พร่ำบอกตลอดเวลา ว่าทำไมต้องเป็นแบบนี้ ทั้งที่มันกำลังจะไปขอโทษ จะไปขอคืนดี อยากจะบอกว่ารักเธอคนนั้นมากแค่ไหน อยากทำดีด้วยให้มากๆ อยากใช้เวลา ใช้ชีวิตร่วมกัน .... แต่สายไปเสียแ้ล้ว ....
เคยเจอกับเหตุการณ์แบบนี้เหมือนกันคะ ตอนนี้ก็ยังเสียใจอยู่ คิดแต่อยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขใหม่ :wanwan031:
:'( สุดๆ
ขอบคุณสำหรับบทความดีๆ :wanwan017:
อ่านแล้วหัวใจ มันวูปวาบจริงๆเลย
:wanwan008:
:wanwan017:
กระทู้ดีครับ
:wanwan004:นำ้ตาไหลสุดยอดค่ะ
พูดอีก ก็ ถูก อีก ครับ ท่าน จขกท.
แต่ชอบใจ ท่าน เข้าของประโยค นี้ ครับ
"ตายไม่ว่า ข้าขอทำ Amazon ให้สำเร็จก่อนครับ ตอนนี้ "
อ้างถึงจาก: babymild ใน 23 ธันวาคม 2007, 10:14:59
ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า...พรุ่งนี้ชั้นจะตายแล้ว
ทำในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก
ชอบไม่ชอบบอกกันบ้างเด้อ จะได้หามาฝากอีก :'( :'( :'(
ชอบอะ
อ่านแล้ว คิดหนัก เลยทีนี้
:wanwan017: ก็ดีนะ ชอบมากครับ :-[
:wanwan008:เหลืออีกกี่วันอีกกี่คืนที่จะมีเธอ
อ่านแล้วรุ้สึกดีจังค่ะ มีพลังขึ้นอีกเยอะ :wanwan017: :wanwan017:
จงอย่าใช้เวลาทั้งชีวิตหาเงินเพื่อเลี้ยงตัวเอง แต่จงใช้เวลาแค่เสี้ยวชีวิตหาเงินเพื่อ เลี้ยงตัวเองทั้งชีวิต :wanwan002:
ชีวิตเป็นของไม่เที่ยงแต่ความตายเป็นของเที่ยง
อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ทุกวินาทีครับ
จงอย่าประมาท :wanwan007:
:'(
อ่านแล้วเครียด กำ :wanwan031:
ทั้งหหมดนั้นละที่เขาเรียกกันว่า"ชีวิต"
ไปซื้อลายเซ้นชีวิตใหม่นะ ...........................
:wanwan024:
อยากรู้กันไหม ว่าคุณเหลือชีวิตอยู่เท่าไหร่ "ไปถามใหม่เจริญปุระ ณ"
ทุกเวลา นาที วัน เดือน ปี วันนี้ และอนาคต ทำทุกสิ่งให้ดีที่สุด
ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันต่อไป สู้ๆ :wanwan003:
:wanwan003: เพิ่มพลัง!
อ่าว แปลว่า เหลืออีก 14000 กว่าที่ผมจะได้ใช้ชีวิต
อายุ 18 ปี แปลว่าใช้ชีวิตมาแล้ว 6,235 วัน :(
เพราะผมอายุ 18 ปี :'(
ดีครับ ขอบคุณมากสำหรับการเตื่อนสติ
:wanwan016:ขอบคุณค่ะ :wanwan005:
อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...แล้วนะ :'(
อ่านแล้วซึ้งครับ :'(
:wanwan003: สู้ๆ :wanwan003:
ขอบคุณสำหรับบทความดี ๆ ครับ
:wanwan017: กำลังใจมีขึ้นมาอีกครั้ง
ผ่านมาเกือบจะครึ่งทางแล้วอ่า :wanwan008:
ทุกวันนี้ก็ทำให้มีคุณค่ามาที่สุด
ใช้ชีวิตให้คุ้ม
:'( :'( :'( :'(
โอว ชอบๆ ครับ
พวกคุณรู้ไหม ชีวิตคนเรา เฉลี่ย 60 ปี
คุณจะมี "เวลา" ใช้ชีวิตเพียง 21,900 วัน 525,600 นาที 3,120 สัปดาห์
สมมติว่าทุกคนอายุ 18 ปี แปลว่าใช้ชีวิตมาแล้ว 6,235 วัน....
ฉนั้นเราเดินมาครึ่งชีวิตแล้วครับ
สู้ๆ กันไปครับ หาจุดหมายให้เจอ เรามีชิืวิตอยู่เพื่ออะไร
บทความที่ดีครับ
อนิจจัง ชีวิตไม่เที่ยง :wanwan023: :wanwan023:
กำลังใจ ขอบคุณมากมาย :wanwan003:
เวลาผ่านไป ๆ บัดนี้ ท่านทำอะไรอยู่
:wanwan003: :wanwan003:
ดังนั้นควรซื้อที่นอนดีๆไว้นอนพักผ่อน
เพราะเราอยู่กับมันทุกวัน
เอ๊ะเกี่ยวไรกัน
แต่ผมว่าเรามีเวลามากเกินไปมันทำให้คนประมาท คิดแต่ว่าตัวเองจะไม่ตายง่ายเวลาแค่ 1-2 นาทีเราก็ตายได้แล้ว เมื่อเช้าคุยกันอยู่ดีพอเที่ยงวันเขาถูกรถชนตายไม่มีโอกาสได้ใช้เวลา 21.900วันเลย ความตายมัมอยู่แค่เอื่อมของเราแล้วจงระวัง.....
:o คับ ไม่ร้เราจาตายก่อนไหม เหอะๆ จาทำไรก็รีบๆทำครับ :wanwan013:
อ้าววันนี้วันเสาร์นะเนี่ย :P
:o :o :o
อ้างถึงจาก: DUSIT999 ใน 04 ธันวาคม 2010, 21:28:09
บอกตรงๆนะครับ อ่านแล้วรู้สึกเหมือนทนนั่งฟังคนพล่ามเรื่องชีวิตธรรมดาๆให้ฟัง รู้สึกแบบนั้นจริง ชิวๆ goal goal
ค่าของคน ไม่ได้ขึ้นอยู่ว่าเราจะอยู่ได้นานแค่ไหน
หาก อยู่ที่ว่า ตอนมีชีวิต อยู่ ใช้มันทำประโยชน์ อะไรมากกว่า
นะ ผมว่า ถ้าอยู่ ถึง 21,900 วัน แล้วไม่ได้ทำประโยชน์ อะไร
ให้สังคมเลย มันจะมีความหมายอะไรหละครับ
:wanwan044:
ใช้คำว่าพล่ามเลยลึก ฮือ..นะคนเราละนะ
สุดยอดเลยครับ
อ่านรอบสองก้อยังสุดยอดอยู่
Thank you :wanwan017: :wanwan017:
ดีมากๆครับ :wanwan003:
ชอบจังเลยครับ
เหมือนจะยาวนาน ที่แท้นั้นก็สั้นแค่เสี้ยวนาที
ชอบอ่ะ ให้ข้อคิดที่ดีเลย
:wanwan017:
อ่านแล้ว รู้สึกดีครับ :wanwan002: วันหลังเอามาฝากด้วยน่ะครับผม
มันน้อยเกินไปจริงๆ
อ่านและ อยากเร่งๆทำให้ ไข่แตกมั่งจัง :wanwan003:
เวลามันช่างมีค่า ไม่รู้ว่าจะได้ตอบแทนบุญคุณแม่ได้อย่างที่แม่ ให้กับผมได้เท่าหรือป่าว
โดนอ่ะ ชอบ ขอเก็บกะทู้ไว้เรยน้ะคับ อิอิ ขอบคุณคับ :'(
ดีมากๆ เลยครับ ผมก็คิดแบบนี้ คนที่ไม่มีเวลา คือ คนที่ตายไปแล้ว
เรายังไม่ตาย ใช้เวลา ที่เรายังมีให้คุ้มค่าที่สุด
กลับมาอ่านอีกครั้ง เพื่อให้ตระหนักถึง วัน เวลาและชีวิตของตน..
ว่าแล้วก็จะปีใหม่และ ยังทำตามสิ่งที่วางไว้ไม่ครบเลย :wanwan004:
ชอบกระทู้นี้จัง..ใกล้จะหมดอีกปีนึงแล้ว มาสังวรณ์กันไว้ด้วยคร๊าบบบ :wanwan009:
ชีวิตคนเราก้อมีเเค่เนี่ย !! :wanwan004:
ลองcomment ดู พอดีเป็นสมาชิกใหม่อะ
ตายไปก็เริ่มต้นศูนย์ใหม่
อ้างถึงจาก: yimsauy ใน 23 ตุลาคม 2010, 19:02:53
:wanwan016:ขอบคุณค่ะ :wanwan005:
ขอเชิญเข้ามาเป็นสมาชิก และร่วมพูดคุยกัน นะครับ พวกเรายินดีต้อนรับ :wanwan005:
เศร้าเลยกรุ ทำไม มันน้อยจัง วันที่อยู่ สองหมื่นกว่าเอง หรอ
ตามมาอ่านค่ะ :-[
ให้กำลังใจเจ้าของกระทู้ น่ะ
สาระดีมากมาย :wanwan013:
ขอบคุณครับ
ชีวิตแสนสั้น
อ่านแล้วอย่าลืม พ่อ รัก แม่ กันมากๆ :wanwan008:
อ่านแล้ว ทำให้เราทำ ในสิ่งที่อยากทำ ก่อนที่จะไม่ได้ทำเลยอะ
:wanwan008: :ซึ้ง
ชักจะมีกำลังใจตามฝันขึ้นมาแล้วสิ :wanwan003:
ชักจะอยากบอกความในใจกับคนที่แอบชอบแล้วสิ :-[
จัดไปหนัก ๆ เลย
คนมันจะตายก็ตาย นับกันได้ด้วยหรอเนี่ย
:-X ทำงานอยู่หน้าคอมอยู่ดีๆ กระสุนตก ใส่หัวตายก็เป็นได้ ข่าวออกเยอะแยะ ขนาดอยู่เฉยๆ น่ากลัว โลกสมัยนี้
:-X :-X :-X
คิดมากมันก็เศร้าน่ะครับ ทำตัวให้หมุนไปกับโลก ตามกาลเวลาน่ะ
:'(
เกิดมาต้องใช้ชีวิตให้คุ้มค่าครับ พาตัวเองออกไปข้างนอกบ้าง ไปสัมผัสชีวิต การอยู่ร่วมกับผุ้คน ธรรมชาติ
อุดอู้ในห้องเหลี่ยมๆ อึดอัดตายเลย
:wanwan003: ได้ไฟ ประทุในใจ ขึ้นมาอีกรอบ
ขอบคุณท่านมาก
กระทู้ยอดฮิตเลยนะเนียะ เด้งมาให้เห้นเรื่อยๆ สู้ๆครับ
ชอบมากมาย ขอบคุณค่ะ
ชอบมากๆครับ ทำให้คิดอะไรได้อีกเยอะเลย แถบอยากจะลาออกจากงานซะเดียวนี้เลย :wanwan003:
อ้างถึงจาก: jeawza ใน 23 ธันวาคม 2007, 10:45:23
ก็ดีน่ะค่ะ :-*แล้วเหลืออีกกี่วันนี่ :-X
แล้วนู๋จาเหลืออีกกี่กันวัน :o แย่แล้ว รีบๆๆๆ ลกๆๆ ทำอะไรก่อนดีหว่า
เอาเป็นว่า ขอบคุณ จขกทครับ ซึ้งมาก :wanwan008:
ไวเนอะ ชีวิตคนเรา
เคยดูเรื่อง CLICK รีโมทรักข้ามเวลา รู้เลยชีวิตเรามันสั้นมากก :'(
อ้างถึงจาก: win ใน 23 ธันวาคม 2007, 13:19:58
จากวันที่เฉลี่ย 21,900 ดังกล่าว หารด้วย 3 จะเป็นเวลาที่ต้องนอนอีกวันละ 8 ชม.
สรุปแล้วใน 60 ปีนี้ เราต้องนอนไป 20 ปีโดยประมาณ
ดังนั้น เหลือวันเวลาที่ตื่นอยู่ ก็คือ 40X365= 14,600 วันครับ 8)
ดังนี้แล้ว ก็ศึกษาธรรมะเข้าไว้ อย่าให้จิตใจไปยึดมั่นถือมั่นอะไรมากนัก
ขอบคุณกระทู้นี้ครับ ได้คิดอะไรเกี่ยวกับชีวิตที่เหลือต่อไป
เห็นด้วยอย่างยิ่ง...ชีวิตไม่เที่ยง.....
ชอบมากครับ อ่านแล้วได้แง่คิดดี :wanwan003:
ซึ้งเลยครับ น้ำตาจะไหล
ดีมากๆเลย
อ้างถึงจาก: babymild ใน 23 ธันวาคม 2007, 10:14:59
อ้าว!!! รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่ทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ทำ
เดี๋ยวตายซะก่อน...เสียดายแย่!!!
ชอบมากๆๆครับ :wanwan017: :wanwan017:
อ่านแล้ว :'(
:wanwan003:สู้สู้แล้วกันครับ ทางลัดมันมีหากันให้ดีๆล่ะ หุหุ
อ้างถึงจาก: babymild ใน 23 ธันวาคม 2007, 10:14:59
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาหลายคนที่มุ่งมั่นในการทำเงินทางอินเทอร์เน็ต แม้ว่าวันนี้เป้าของเรายังไม่สำเร็จ หลายคนกำลังได้รับประสบการณ์อันแสนเจ็บปวด จนอาจเกิดการท้อใจแล้วล่ะก็ ผมอยากจะนำบทความด้านล่างนี้มอบให้เป็นกำลังใจให้กับเพื่อนๆพี่ๆทุกคน เพื่อที่ว่าในปีหน้านี้ถ้าเมื่อใดก็ตามที่เกิดปัญหากัีบชีวิต ก็ขอให้นึกถึงเรื่องราวข้างล่างนี้นะครับ จะได้มีแฮงใจ๋ สูกันต่อไป :'( :'( :'( :'(
เพราะชีวิตคนเรามีแค่ 21,900 วันเท่านั้น
คนเราอายุเฉลี่ย 60 ปี
1 ปี เท่ากับ 365 วัน
แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก 21,900 วัน
คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็ 525,600 นาที
ลองนับเป็นสัปดาห์ อืม...ไม่เลว 3,120 สัปดาห์
แสดงว่า เรามีโอกาสเที่ยวในคืนวันเสาร์สามพันกว่าครั้งเท่านั้นเอง คิดแบบนี้แล้วไม่กล้าดูนาฬิกา
แทบเบือนหน้าจากปฏิทิน เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการนับแถวหลังเพื่อรอวันลาโลก
เปล่าเลย ผมไม่ได้กลัวตาย ตรงกันข้าม ผมคิดว่าตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้มันน้อยมาก
หากคำนวณในเชิงตัวเลข ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน เพลงอีกหลายเพลงที่ยังไม่ได้ฟัง
หนังอีกหลายเรื่องที่ยังไม่เคยดู ความรู้สึกในใจมากมายที่ยังไม่เคยบอก
พื้นที่อีกหลายล้านตารางกิโลเมตรที่ยังไม่เคยไป
โอ๊ย...กลุ้ม สองหมื่นกว่าวันที่เราได้รับมามันน้อยเกินไปจริงๆ
และที่น่ากลุ้มไปกว่านั้น คือ ใช่ว่าทุกคนจะอยู่ถึง 60 ปี
แน่นอน 1 ปี ยังเท่ากับ 365 วัน
นั่นแสดงว่า บางคนไม่ได้มีเวลาอยู่บนพื้นโลกถึง 21,900 วันหรอกนะ
อาจไม่ถึง 3,120 สัปดาห์ซะด้วยซ้ำ
อุแม่เจ้า... 2 คืนวันเสาร์ที่จะได้ไปเที่ยวเหลือไม่ถึงสามพันแล้วเหรอเนี่ย
คิดแบบนี้แล้วต้องรีบยกนาฬิกาขึ้นมาดู กางปฏิทินออกกว้างๆ
เพราะนี่คือวันเสาร์ที่เราเหลือ...บนพื้นโลก
นี่เรากำลังอ่านอะไรบ้าบอ อยู่เนี่ยคิดมากไร้สาระ ฟุ้งซ่าน(รู้นะว่าพวกเธอคิดอยู่) ....
ไม่เลย นี่ไม่ใช่ปรัชญางี่เง่าอะไรทั้งนั้น หากเป็นความจริงที่เราไม่ค่อยได้มองมัน เอาล่ะ นี่คือ เรื่องจริงเรื่องหนึ่ง
ที่คนส่วนใหญ่มองข้ามมันไป งั้นสมมติว่าทุกคนอายุ 18 ปี แปลว่าใช้ชีวิตมาแล้ว 6,235 วัน และผ่านคืน
วันเสาร์มา ร้อยกว่าครั้ง ส่วนหน่วยนาทีนั้น...คำนวณเองบ้างซิว้อย!!!
เอาเวลาที่ใช้ไปนั้น หักลบกับเวลาที่(คาดว่าน่าจะ)เหลืออยู่ผลลัพธ์ที่ได้ เราจะยังไงกับมันดี
แต่น่าแปลก หลายคนยังยอมทำงานน่าเบื่อ นั่งเอาหัวตากแอร์ไปวันๆ ยอมให้คนที่ไม่ใช่พ่อใช่แม่จิกหัวใช้
เพื่ออะไรบางอย่างที่เราเรียกว่า เงินเดือน
บางคนทนเรียนอะไรก็ไม่รู้อยู่ 4 ปี ทั้งๆ ที่ก็ไม่รู้ว่าชอบหรือเปล่า รู้แต่ว่าแม่ชอบ ไม่ก็เห็นเพียงว่า
เพื่อนเรียน เพียงแค่ตอบตัวเองไม่ได้ว่ากูจะเป็นอะไรดี
บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น แต่กลับปล่อยให้หัวใจตัวเอง
เหลือแต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน
บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวันๆ ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ คุณแน่ กูแน่ งอนการกุศล
ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ...ไอ้บ้า!!!
และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม 'ฆ่าเวลา' ... ชีวิตมันว่างจัด ขนาดต้องนั่งฆ่าเวลากันเลย
บอกตรงๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี
อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...แล้วนะ
ลองคิดแบบนี้บ้าง...ใช่แล้ว...เราจะเกิดความเสียดายเพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านอย่างที่เราไม่ได้ทำ
ตายได้ยังไงหากฝันไม่สำเร็จ...ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอมตาย
แต่ให้รีบทำทุกอย่างก่อน ที่จะตาย...ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้
เคยสงสัยมั้ย... ทำไมเราถูกกำหนดไม่ให้รู้วันตายของตัวเองเพราะมันจะทำให้เราไม่แยแสทุกสิ่งทุกอย่าง
และตอบสนองความต้องการของตัวเอง ทั้งในทางดีและทางชั่ว
และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่...มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า เอาแบบว่าถ้าตาย
วันพรุ่งนี้ก็จะได้นอนตาหลับ เกิดโชคดีไม่ตายขึ้นมาเราก็จะได้กำไรในการอยู่ต่อเพื่อทำสิ่งดีที่ยังค้างคา
ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า...พรุ่งนี้ชั้นจะตายแล้ว
ทำในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก
ตามฝันของเราไปสุดโต่ง...ต้องรีบแล้ว...เดี๋ยวตายยนะ...เตือนแล้วไง
รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี ส่วนจะรักหรือไม่รักกู ไม่สนว้อย...
เพราะพรุ่งนี้ชั้น(อาจจะ)ตายแล้ว
ใช้เวลา(ที่อาจจะ)สุดท้ายที่มีต่อกันไว้ กอดกันเหมือนว่านี่เป็นกอดสุดท้ายของเรา
นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะอย่างน้อยๆ เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอยให้สัมภาษณ์ยมบาล
คนข้างบ้านเดินหน้าแป้นแล้นมาบอกกข่าวดี ลูกสาววัย 23 กำลังจะแต่งงาน ในมือมีซองสีชมพูพร้อม
การ์ด ลูกสาวอยู่ต่างจังหวัดกับคู่หมั้น แม่เลยต้องมาแจกการ์ดเอง แต่เมื่อกี๊นี้ว่าที่เจ้าสาวเพิ่งโทร.มา
ปรึกษาแม่เรื่องชุดแต่งงาน หลังจากนั้น 3 ชั่วโมง เธอตาย... แต่กว่าที่คนเป็นแม่จะได้รู้ข่าวร้าย ก็
ปาไป 5 วัน ซองในมือผมกลายเป็นเงินช่วยงานศพ ช่อดอกไม้กลายเป็นพวงหรีดและทั้งหมดกลายเป็น
แรงบันดาลใจที่อยากจะบอกว่าอีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...แล้วนะ
อ้าว!!! รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่ทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ทำ
เดี๋ยวตายซะก่อน...เสียดายแย่!!!
ชอบไม่ชอบบอกกันบ้างเด้อ จะได้หามาฝากอีก :'( :'( :'(
อ่านแล้วต้องทบทวน เราเหลือเวลาอีกกี่วัน
เป็นข้อคิดที่ดีครับ
แต่บางทีผมก็ไม่อยากขัดใจพ่อแม่เหมือนกัน เพราะผมทำไว้เยอะ :P
เพื่มกำลังได้ดีมากๆ
โอ้ยๆๆ
เอ่อ จริงๆๆ ด้วย แฮะ ทำไร ก็ รีบทำ ฮ่าๆ ๆ 2012 โลกจะแตกแล้ววว
:wanwan044: เหลืออีกกี่วันน้ะเรา
ดีนะครับ ที่เริ่มเห็นว่าชีวิตนี้สั้นนัก พระพุทธองค์ท่านจึงสอนให้เจริญมรณานุสติ นึกถึงความตายอยู่ทุกลมหายใจเข้าออก หากทำได้จริงๆจังๆแล้วจะเห็นได้ว่าทุกสิ่งล้วนยืมธรรมชาติมา รอเวลาคืน ความเห็นแก่ตัวก็จะได้ลดลง ความอยากมี อยากได้ก็จะได้ลดลง สิ่งที่ต้องทำจะได้รีบทำเสียเดี๋ยวนี้ และจะได้ไม่ประมาทในชีวิตที่เหลือ .... สาธุวันมาฆบูชาครับ..... :P
ชอบมากมาย :P
ต้องบอกว่า มันเปนสัจธรรมของโลกเลยนะ
ชอบงะ
และขอบคุนสำหรับบทความดีๆ
ได้ข้อคิดหลายอย่างมากเลย ขอบคุณมากครับ
มันสะท้อนชีวิตดีนะครับ
ให้ระลึกถึงคุณค่าของการมีชีวิต หากผิดพลากผิดหวังอะไรลองคิดว่ายังมีชีวิตอยู่แค่้นี้ก็ควรจะก้าวต่อไป อย่ายอมแพ้ครับ :wanwan003:
เยี่ยมครับ :wanwan003:
วันๆนึงผมนอน 8ชม ทำงานแบบจริงจัง6ชม ทำงานแบบอู้2ชม กินข้าวเช้าเที่ยงเย็น3ชม เดินทางทั้งวัน1ชม มีเวลาให้กับตัวเอง 4 ชั่วโมงต่อวัน ทำงาน6วัน/สัปดาห์ :-X ไม่คิดต่อละ
ชอบๆ อ่ะครับ เตือนใจได้ดีมากๆ เลย
ข้อคิดดีมากเลยครับ :wanwan003:
ชอบครับ ขอบคุณที่เตือนสติ
มีอะไรที่อยากทำเยอะเเยะเลย แต่คิดแล้วก็ไม่ได้ทำ ไม่กล้าทำ กลัวล้มเหลว กลัวผิดหวัง ขึ้เกียจ ฯลฯ แล้วก็ทนใช้ชีวิตอย่างซังกะตายไปวัน ๆ อย่างสุด
เซ็ง สงสารตัวเองเหลือเกิน ไร้สาระมาก
ขอบคุณอีกครั้ง ...ไปทำสิ่งที่อยากทำก่อนนะ คือว่าสิ่งที่ผมจะทำมันยากน่ะ ก็เลยขี้เกียจทำ แต่วันนี้จะลงมือทำและค่อย ๆ ทำไปทีละเล็กละน้อย จนกว่าจะ
สำเร็จครับ
:wanwan008: :wanwan008: :wanwan008: :wanwan008: :wanwan008:
:'( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'(
:-*
เยี่ยมคราบ :wanwan017:
อ้างถึงจาก: joiny ใน 23 ธันวาคม 2007, 11:09:00
เห็นกระทู้นี้แล้ว ใจหาย
เพราะเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เอง ผมพึ่งพูดกับเพื่อนร่วมงานเลยว่า พวกเราจะได้ดูฟุตบอลโลกอีกแค่ 5 หนเองมั๊ง
แล้วก็จะกลับคืนสู่ธรรมชาติดังเดิม
คิดแล้วนะ ผมจะได้ดูบอลโลกอีกแค่ 5 - 6 หนเองเหรอเนี่ย เอ้อ
อ้อลืมบอกไปนะ ว่า เพื่อนผมเฉพาะที่จบมาด้วยกัน 104 คน ตายไปแล้ว 14 คนนะ (ฆ่าตัวตาย 3 คน ที่เหลือก็อุบัติเหตุหมดเลย)
ส่วนเพื่อนๆที่เคยเล่นดนตรีด้วยกัน ก็ตายไปแล้ว 6 คน (เจ็บป่วยตาย 3 คน อุบัติเหตุ 3 คน)
เคยถามคนอื่นๆนะว่า มีเพื่อนๆจากไปเยอะมั้ย เค้าก็บอกแค่ คน สองคนนะ แต่ไหงเพื่อนๆ ผมตายเยอะจังเลย
ยิ่งตอนเรียนจบใหม่ๆ ไปงานศพเพื่อนแทบทุกปีเลย
อยากจะเตือนเพื่อนๆทุกคนนะครับ ว่าให้ระวังอุบัติเหตุให้มากๆ นะครับ
ผมอ่านแล้ว "พวกเราจะได้ดูฟุตบอลโลกอีกแค่ 5 หนเองมั๊ง"แล้ว ก็รู้สึกใจหวิวๆๆ
ชอบมากมาย สุดยอด :wanwan019: :wanwan019: :wanwan019:
:wanwan003: :wanwan003: :wanwan003: :wanwan003: ขอบคุนสำหรับ บนความดีๆ ครับ
:wanwan011: ผมโชคดีแบ่งเวลานอนจาก8ชั่วโมงต่อวัน ลดเหลือ 4 ชั่วโมงพอ แล้วอีก4ชั่วโมงก้อหากำไรชีวิตให้มากที่สุด :wanwan019: ทำอย่างนี้ถูกหรือเปล่า เป้นต้นว่าไปเที่ยวตะเวนราตรี นะ
อ่านกี่ที ก็ได้แต่อ้ำอึ้ง
:o ผมเหลือเวลา ไม่ถึง หมื่น วัน แล้ว :wanwan035: :wanwan035:
:'(
จะทำอะไรก็รีบทำละงานนี้
:wanwan020:อย่าไปคิดมากครับ...ถึงเวลาก็ต้องไปกันทุกคน สุุขทุกสลับกันไป...
บทความดีมากครับ
เข้ามาอ่านอีกครั้ง
อืมควรใช้เวลาให้เกิดประโยชน์ :wanwan003:
ต่อจากนี้ต้องใช้เวลาให้คุ้มค่า :wanwan003:
โดนใจเต็มๆ (แล้วเราเหลือเวลาอีกเท่าไหร่เอ่ย 555)
:wanwan020:
ขอบคุณ SEO BOARD ที่ทำให้ได้มาเจอกลุ่มคนที่มีความคิด มีเป้าหมาย มีความฝัน
ปลุกแรงบันดาลใจที่เคยหลับไหลให้มีไฟอีกครั้ง
เป้าหมายมีไว้พุ่งชน
ปล.ข้อความข้างต้นที่เล่ากันมามีข้อคิดแฝงที่สร้างสรรค์ ขอบคุณนะคะสำหรับเจ้าของกระทู้
วันนี้ต้องดีกว่าเมื่อวาน
เมื่อไหร่ บอร์ด ไทยเสียวจะมีกด like เหมือน facebook บ้างนะ :'(
นึกภาพออกครับ
อ่ า น แ ล้ ว รู้ สึ ก ว่ า เ ร า ต้ อ ง ท ำ ใ ห้ ดี ก ว่ า นี้ เ ว ล า มี ค่ า ม า ก เ ว ล า ที่ เ ห ลื อ จ ะ ท ำ เ พื่ อ พ่ อ แ ล ะ แ ม่ ใ ห้ ม า ก ที่ สุ ด
ข อ บ คุ ณ ส ำ ห รั บ บ ท ค ว า ม ดี ดี น่ ะ ค ะ่
ชอบมากจ้า
อ่านแล้วทำให้คิดอะไรได้อีกหลายอย่าง
ทุกวันต้องมีค่า
อ่านแล้วมีพลัง ขอบคุณนะครับ :wanwan011:
ใช้มาซะครึ่งนึงแล้ว
ดราม่า
ขอบคุณที่คำนวนให้ครับ :wanwan017:
มีสาระกมากเลยครับ :wanwan013:
อ้างถึงจาก: thai1 ใน 23 ธันวาคม 2007, 16:21:35
ผมขอโหวตให้กระทู้นี้เป็นกระทู้แห่งปีครับ
ใครเห็นด้วยบ้างครับ ยกมือเลยครับ
(รบกวน MOD ปักหมุดด้วยครับ)
อ่านแล้วได้ข้อคิดดีมาก :'(
ไม่ต้องส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่หรอกครับ ทำสิ่งใหม่ๆที่ต้องการ
ทำในสิ่งที่ยังไม่ได้ทำในวินาทีนี้เลย เราอาจจะอยู่ไม่ถึงปีหน้าก็ได้
เห็นด้วยครับ งั้นมาเริ่มกันเลยครับ
ขอบคุรคุ ที่นำเรื่องราวดีๆมาแบ่งปัน
:wanwan017:
ทุกวันนี้ผมนอนแค่วันละ 4 ชั่วโมง :wanwan015: :wanwan015:
อ่าวแล้วสรุปเราเหลืออีกกี่วัน กี่ชั่วโมงเนี่ย เอ่อ....
เอาเป็นว่าทำพรุ่งนี้ให้ดีที่สุดแล้วกัน
:wanwan003: :wanwan003:
อย่ารู้เลยจะดีกว่า :P
ใช่ครับ ชีวิตนี้สั้นนัก แต่ชีวิตอื่นๆที่เราต้องไปต่อ ไม่ได้สั้นแบบนั้นเลย กลับยาวเสียจนเกินจินตนาการ ทำดีไว้เถอะครับ สร้างบุญไว้เยอะๆ ทำจิตนิ่งๆไว้ เพื่อภพหน้าที่ พ้นทุกข์ได้เร็วขึ้น
อ่านแล้วรู้สึกดีจังเลยคะ ตอนน้กำลังท้อ แต่พอได้อ่านก็รู้สึกฮึดสู้ขึ้นมาแล้วคะ...ท้อได้แต่อย่าถอยนะคะเพื่อนๆ :wanwan003:
กระทืบlikeเรยครับชอบครับ
ชอบคุ่ะ ขอบคุณมากเลยค่ะ
เรื่องเล่าแบบนี้ เตือนตนดีจริงๆ :wanwan023:
บทความดีมากครับ
จนต้องกลับมาคิดเลยว่า เราทำอะไรให้คนที่เรารัก และรักเราบ้างหรือยัง
:'( :'( :'( :'( :'( :'( :'(
ขอบคุณครับ :'( :'( :'( :'(
จะเหนื่อยไปไหนครับ บ้างครั้งชีวิตก็อาจอยู่ที่ดวง,สวรรค์,เทวดา,ยมทูต
อ่านแล้วจะร้องไห้
ใช้ไป 1/3 แล้วซิเรา
ต้องทำอะไรดีๆบ้างล่ะ :wanwan017:
ชีวิตเรามีแค่สองหมื่นวัน แล้วเราเกิดมาเพื่ออะไรหละครับ ลองดูคลิปนี้แล้วท่านจะคิดได้
http://www.youtube.com/watch?v=Ig8bwfV1YV8
อ่านกี่ที กี่ทีก็ไม่เบื่อครับ
:wanwan014: ผมเหลือกี่วันเนี่ย :wanwan014:
ขอบคุณครับ ชีวิตสั้นจริง ๆ เฮ้อ สองหมื่นกว่าวันเท่านั้นเอง
อย่ามัวลังเลที่จะทำดีนะครับ :D
ชอบมากครับ ถ้ามีแฟนแล้ว ก็ควรดูแลเธอให้ดี
ก็ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร
ขอบคุณมากครับ :wanwan017:
เจอทีไร ต้องแวะ อ่าน และคิดตามไปด้วยเลยอะ
:( 8)
ลงชื่ออ่านด้วยคนครับ :(
กำลังท้อ อยู่พอดี เลย
:'(
:wanwan017: ต้องใช้ให้คุ้มค่าทีุ่สุด
"ตามฝันของเราไปสุดโต่ง."
คำนี้ชอบมาก
ดีมากเลย
:wanwan003:กำลังจัย
ทุกคนสู้ ๆ อย่าให้เวลาผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์ มาทำอเมซอนกันดีกว่า :wanwan020:
ไฟลุก :wanwan003:
กลับมาอ่านอีกซักรอบ :wanwan003:
เกิดมาเป็นคนนี่มันเหนื่อยจริงๆ
ชีวิตคนเรามันสั้นจริงๆนะครับ ถ้าหลุดพ้นจากการดิ้นรนในการหาเงิน
ไม่ต้องออกไปทำงานแลกเงินเป็นมนุษย์เงินเดือน ให้เงินไปทำงานแทนเราได้
เราก็จะมีเวลาที่อยากทำอะไรๆได้เต็มที่ที่อยากทำ แต่เมื่อเรายังไม่สามารถทำแบบนั้น
ได้ก็จะต้องอยู่ในข้อจำกัดบางอย่าง พูดๆมันก็เหนื่อยท้อแท้เป็นบางครั้ง
ผมว่าเพื่อนๆพี่ๆที่ไทยเสียวมากันถูกทางแล้ว ผมก็เพิ่งคิดได้ :wanwan003:
ใช่ครับชีวิตคนเรามันสั้นนัก เพราะฉะนั้นจงใช้ชีวิตกันให้คุ้มค่านะครับ :wanwan002:
ขอบคุณที่เตือน
ผ่านมา 1/3 แล้วยังไม่เป็นวุ้นเลยครับ :wanwan031:
คั่นเอาไว้แล้วครับ
ผมเหลืออีก 2 พัน + สัปดาห์นะครับ :wanwan004:
ถ้าอยู่นานแล้วได้แต่ผลาญทรัพยากรโลก
ก็อยู่สั้นดีกว่า
อิสรภาพทางการเงินไม่ได้มีเพื่อเอาไว้เที่ยวเตร่
แต่มีเพื่อสามารถใช้เวลาทำสิ่งดีสิ่งกุศลได้
เช่น คนแก่ที่เป็นจิตอาสา ตาม รพ. เท่มั่กๆ
:'( เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว รีบทำเพื่อคนที่คุณรัก ที่อยู่รอบตัวคุณ ถึงแม้ว่ามันจะยังเป็นเพียงจุดเริ่มต้นสำหรับใครหลายคน แต่ก็ต้องพยายามทำให้ได้ ทำให้ดีที่สุดเพื่อคนที่คุณรัก บางครั้งจะมีความหวังเพียงน้อยนิด แต่นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้คนเราแตกต่างกันนั่นเอง ขอใหัทุกคนสมหวังในสิ่งที่กำลังทำและกำลังใช้ชีวิต ขอให้สมหวังตามฝันของทุกคนนะคะ
ไม่เคยคิดเลยนะเนี่ย ครอบคุณ สำหรับบทความที่ย้ำเตือนสติ
เป็นการเตือนสติที่ดีมากครับ :wanwan003:
อ่านไปแล้วก็ งง มีแต่ตาย กะ ตาย เหมือนนับวันตายเลย อิอิ
เอาเป็นว่าตราบใดโลกนี้มี Internet ชื่อของพวกเรา ไม่มีวันตาย ละกัน
ก็เรามันมนุษย์ออนไลน์ นี่เน๊อะ
:wanwan022: :wanwan022:
ชีวิตเดินหน้า หรือกำลังถอยหลัง เกิดมาก็มีนาฬิกาทรายชิวิต มานับถอยหลัง พอครบก็กลับสู่จุดเริ่มต้น :wanwan044:
ผมกลับดีใจนะ จะได้สิ้นไวๆ :wanwan019:
อ้างถึงจาก: EThaiZone ใน 23 ธันวาคม 2007, 14:10:07
ศึกษาหลักไตรลักษณ์ครับ จะดีเลย
และยิ่งที่สำคัญคือ
กฎ 3 ข้อ ที่ทำให้เราไม่ได้สังเกตถึงเรื่องไตรลักษณ์ด้วย
ลองอ่านเพลงนี้ครับ น่าจะเคยได้ยิน
เพลง: ชีวิตเป็นของเรา
อัลบั้ม: Believe
ศิลปิน: บอดี้สแลม
คนเราจะมีพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน เวลามีเหลือกันเท่าไหร่
คนเราจะมีลมหายใจอีกกี่ครั้ง ใครจะรู้
คนเรายังมีสมองที่แตกต่างกัน ยังมีความฝันได้มากมาย
คนเราจะมีชีวิตเริ่มใหม่ได้ใช้ คงน่าเสียดาย
ต้องขออภัยจริงๆ ที่ฉันไม่ได้ไปด้วย
กับเส้นทางของใคร ที่เขาคิดว่าดี
วันนี้ไม่ได้เดินตาม แต่ฉันก็เต็มที่
กับเส้นทางของฉัน วันนี้
ชีวิตจะเป็นแบบไหน คงต้องเลือกเอา
ก็ตัวของเราก็ใจของใครของมัน
ชีวิตที่เป็นแบบนี้ คงไม่ว่ากัน
ก็ชีวิตมันเป็นของเรา
คนเราจะมีพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน เวลามีเหลือกันเท่าไหร่
คนเราจะมีลมหายใจอีกกี่ครั้ง ยังไม่รู้เลย
ให้คิดที่ทำตามใคร ก็รู้ว่าคงดีแน่
แต่เกิดมาทั้งที ต้องทำที่ใจอยาก
ชีวิตที่เป็นตัวเอง ก็รู้ว่ามันแย่
แต่มันต้องขอลองสักครั้ง
ชีวิตจะเป็นแบบไหน คงต้องเลือกเอา
ก็ตัวของเราก็ใจของใครของมัน
ชีวิตที่เป็นแบบนี้ คงไม่ว่ากัน
ก็ชีวิตมันเป็นของเรา
ชีวิตจะเป็นแบบไหน คงต้องเลือกเอา
ก็ตัวของเราก็ใจของใครของมัน
ชีวิตที่เป็นแบบนี้ คงไม่ว่ากัน
ก็ชีวิตมันเป็นของเรา
มันต้องเลือกเอา ก็ตัวของเราก็ใจของใครของมัน
ชีวิตที่เป็นแบบนี้ คงไม่ว่ากัน
กับชีวิตที่ยังมี ชีวิตที่อยากเป็น ชีวิตมันเป็นของเรา
ชอบเพลงนี้เหมือนกันครับ
...ได้ข้อคิดดี ๆ กับการใช้ชีวิตเยอะเลยครับ
ความตายเป็นของธรรมดา คนเราเกิดมาล้วนแล้วต้องตาย
กระทู้นี้นานแล้วก็ยังมีคนขุด แต่ผมอยากขุดไว้ให้ข้อความดีๆไม่จางหายไป ผมมึความรู้สึกว่าการทนทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนนั้นมันเหมือนกับการใช้ชีวิตที่ไม่คุ้มค่าเหมือนกัน แต่ หากไม่ทำชีวิตที่จะมีประมาณ หกสิบปี ก็คงเหลือสั้นลง เพราะไม่มีอะไรกิน เพื่อนผมตายไปสองคนแล้วจากอุบัติเหตุ อีกคนประสบอุบัติเหตุเป็นคนทุพลภาพ ชีวิตสั้นนักต้องเร่งรีบทำในสิ่งที่อยากทำ อย่ารอ อย่ากลัว
นับแต่เวลาที่เทียนถูกจุดขึ้นมันก็มีแต่จะรอวันดับลง ถ้าเป็นพระจีนคงบอกอามิตตาพุธ แต่พระไทยคงบอกว่าสาธุ แต่ผมไม่ใช่พระเลยต้องบอกว่า อยู่ดี ตายดี :'(
ตอนนี้ก้อพยายามทำทุกวันให้มีค่าค่ะ ไม่มีอะไรที่จะเสียดาย แต่ยังไม่เจอรักแท้เลย รออยู่ ถ้าตายไปจะทำงัยดี :-X
ชอบมาก ขอบคุนค่ะ
ชอบมาก ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณ จขกท ผมเคยอ่านมาแล้วหลายๆครั้ง มาอ่านอีกครั้งก็ยังมีความตื่นเต้น โดยเฉพาะวาทะของคุณ Steve Jobs ที่ว่า "จงหิวโหย จงโง่เขลาอยู่เสมอ" ทำให้เขาได้มีโอกาสสร้างผลงานที่เป็นประโยชน์กับมวลมนุษยชาติ คนเราทุกคนมีโอกาสดีๆเข้ามาเสมอ อยู่ที่จะคว้าโอกาสนั้นแล้วลงมือทำหรือไม่ ถ้าทำคุณมีโอกาสที่จะสำเร็จ ถ้าไม่คุณก็เสร็จ แล้วก็โทษสิ่งรอบตัวไปหมด อ้างถึงจาก: trendteens ใน 04 ธันวาคม 2010, 22:19:10
ค่าของคน ไม่ได้ขึ้นอยู่ว่าเราจะอยู่ได้นานแค่ไหน
หาก อยู่ที่ว่า ตอนมีชีวิต อยู่ ใช้มันทำประโยชน์ อะไรมากกว่า
นะ ผมว่า ถ้าอยู่ ถึง 21,900 วัน แล้วไม่ได้ทำประโยชน์ อะไร
ให้สังคมเลย มันจะมีความหมายอะไรหละครับ
:wanwan044:
เห็นด้วยกับ จขกท นี้ครับ ชีวิตคือตำนานครับ
พฤกษก ผกาสร
อีกกุญชร อันปลดปลง
โททน เสน่ห์คง
สำคัญหมาย ในกายมี
นรชาติ สิวางวาย
มลายสิ้น ทั้งอินทรีย์
สถิตย์ทั่ว แต่ชั่วดี
ประดับไว้ ในโลกา
"ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีมา"วันนี้คุณจะทำอะไรเป็นอันดับแรกครับ
เคยอ่านมานานแล้วครับ
ดีค่ะ
ขอบคุนที่แชร คร้าบบบ :wanwan017:
ผมจะหาตังค์จาก black friday ได้อีกกี่รอบนะ
เข้ามาครั้งแรกก็เจอสิ่งดีๆ แล้ว
:wanwan020:
อาชีพเสริม รายได้เสริม (http://www.parttimejobs.parttimejobb.com/) งานทำที่บ้าน งานพิเศษ (http://www.xn--l3c0abdc5b1cu9hrb6c.job7days.com/)
ไม่ซื้งอ่ะ 555
คนเราตาย ก็แค่นั้นหน่ะครับ
ชีวิตนี้ สั้นนัก ถูกต้อง
แต่ชีวิตอื่น แสนจะยาวนานยิ่งนัก ถ้าเราไม่รู้จักพอ
ขอบคุณสำหรับข้อมูลดีๆครับ แล้วผมจะได้หาเวลาเที่ยวบ้าง
สุโค่ย :wanwan003:
มันคือความเป็นจริง :wanwan008:
เยี่ยมม ;D
อยากจะบอกว่า มันเป็นความจริงที่เราๆทุกคนหนีมันไม่พ้น...ความตาย วันคืนล่วงไปๆบัดนี้เราทำอะไรอยู่ เราได้ทำอะไรให้กับคนที่เรารักหรือยัง ??? :wanwan003:
ชอบมากค่ะ ทำงานไป ท้อไปทุกวัน แต่ก็ไม่เลิกทำ 5555555
ให้สาระความรู้มาก เยี่ยมจริง ๆ
:wanwan007: ขอ copy ไปให้ ตัวแทน+ลูกค้าอ่านได้ป่าว? แบบให้อ่านกันเอง จะไปทำ adsense ละ เบื่องาน+เรื่องเส้นสายไม่มี
ขอบคุณครับ :'(
:'( :'( :'( สุ้ต่อไปเน้ออ
ทำในสิ่งที่เรารัก ถึงแม้จะล้ม ก็ล้มอยู่ท่ามกลางสิ่งที่เรารัก :-[
จำมาจากโฆษณา อิอิ..ชอบมากประโยคนี้ :wanwan019:
ใช้ชีวิตให้มีความสุข อยู่กับสิ่งที่เรารัก อยู่กับคนที่เรารัก แค่นี้ก็พอใจแล้ว :wanwan008:
ชอบมากเลย เตือนใจได้เป็นอย่างดีเลยคับ ขอบคุณที่แบ่งปันนะค้าบบ
เกิดคำถามรุมเร้ามากมายขึ้นในใจทันทีเลยครับ
ขอบคุณที่แบ่งปัน
:wanwan010:
ขอบคุณคับ แล้วเราจะอยู่ได้อีกกี่วันนะ : ] :wanwan009:
:wanwan004: ทู้นี้มันอยู่มานานจริงๆ :wanwan044:
ปล.การตายคือการเริ่มต้น โลกนี้คือสนามสอบของจิตวิญญาณ
ชีวิตทุกคนเท่ากัน อยู่ที่เราจะทำให้ชีวิตมีค่าขนาดไหน ต่างหาก
ดีมากๆ :wanwan011:
อ่านแล้วดีมากๆได้แง่คิด
เวลาผ่านไปแล้วผ่านไปเลย ย่อมไม่หวนกลับมาอีก ขอให้ทุกคนตั้งใจทำงานจนกว่าจะถึงเป้าหมายกันถ้วนหน้านะครับ
อ้างถึงจาก: thai1 ใน 23 ธันวาคม 2007, 16:21:35
ผมขอโหวตให้กระทู้นี้เป็นกระทู้แห่งปีครับ
ใครเห็นด้วยบ้างครับ ยกมือเลยครับ
(รบกวน MOD ปักหมุดด้วยครับ)
อ่านแล้วได้ข้อคิดดีมาก :'(
ไม่ต้องส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่หรอกครับ ทำสิ่งใหม่ๆที่ต้องการ
ทำในสิ่งที่ยังไม่ได้ทำในวินาทีนี้เลย เราอาจจะอยู่ไม่ถึงปีหน้าก็ได้
ผม + ให้อีกคนครับ กระทู้แบบนี้ อย่าให้หายไปจากบอร์ดนะครับ
จากกระทู้นี้ทำให้ใจหายเลยครับ เพราะในเวลาที่ผ่านไปแต่ละวันๆเราไม่เคยคิดถึงเวลาที่เหลือของชีวิตเลย ทุกคนครบรอบวันเกิดแต่ละปีมีการจัดงานฉลองกัน แต่อีกมุมมองคือเวลาที่เหลือน้อยลงทุกที ขอให้ทุกคนใช้ชีวิตจากเวลาที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขครับ.. :P
ชีวิตต้องสู้ ลิขิตฟ้า รึจะสู้มานะตน
เตือนสติได้ดีมาก
เมื่อเวลาหมดกำลังใจ กลับมาอ่านแล้ว มีกำลังใจสู้ต่อทุกที ขอบคุณครับ
สวดยอดเลยค่ะ :wanwan017:
แค่ทุกคนไม่ทำชั่วโลกนี้ก็น่าอยู่แล้วครับ
โดน อ๊ะ :wanwan004:
:wanwan003: เป็นตัวของตัวเอง :wanwan003:
อย่าลืมว่า 1 ใน 3 ของชีวิตเราคือการนอนครับ เพราะ ฉะนั้นยิ่งเหลือเวลาสำหรับทำอะไรน้อยลงไปอีก
อย่าใช้ชีวิตแบบประมาท เราไม่ได้เกิด กันแค่ชาติเดียว หมั่นทำบุญทำกุศลไว้เยอะๆ ครับ :wanwan008:
อยาก + 10
แต่ตอนนี้ + 1 ยังทำไม่เป็นอ่ะค่ะ
อ่านแล้ว :wanwan003: ทั้งๆ ที่ตะกี๊ จะปิดคอม อยู่แล้วเชียววววว
ชอบค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
ดีครัย เหลืนวันเสาร์อีกกี่วันเนีย :-[
ซึ้งเลย.. :'( ชีวิตไม่สิ้น ต้องดิ้นกันไป
กลับมาอ่านอีกรอบ ครั้งนี้เรากดปุ่มได้ละ 43->44 อิอิ :wanwan019:
:'(
:'( :'(
อ่านแล้วให้ข้อคิดที่ดีครับ :wanwan003:
กระทู้ดีมีความหมายนานหลายปี :P :P
:'( สุดยอดเลยค่ะ
จิงนะความตายอยู่ไกล้นิดเดียวเอง เพื่อนรักของผมมีอยู๋ 4คน แต่กลับตายไปแล้ว 3 คน มันช่างไวเหลือเกิน
มีอะไรต้องรีบทำซะแล้ว
อย่ารอช้า
T_T
ต้องหักเวลา 1 ใน 3 ไปกับการนอนด้วยนะ แปลว่าเวลายิ่งเหลือน้อยอะ
:wanwan009:
เบื่องานประจำ อยากออกมาทำ IM เต็มตัว แต่ยังขั้นเบสิคมากๆ
:wanwan006:
ว้าว ๆๆๆ โดน กุ ทำอะไร อยู่ วะ เนี่ย
อ่าตอนหมดกำลังใจนี้ สุดยอดไปเลยครับ ขอบคุณครับ :wanwan017:
ขอบคุณมาก สำหรับ..อะไรดีๆๆ
แจ่มมากกกกกกกกกกก
เราเสียเวลาเปล่าไปไม่รู้กี่วันและเนี้ย
like ครับ
โดนมาก :wanwan017: :wanwan017: :wanwan017:
สร้างบุญ-กุศล จิตใจก็ผ่องใส
ของน้าเน็คใช่ไหมคับอันนี้ ชอบมาก
สุดยอดครับ แต่ถ้านับวันเวลาแบบนี้บางคนก็หดหู่ใจได้เลยนะเนี่ย :wanwan031:
รู้สึกชีวิตมีค่ามากขึ้น ขอบคุณครับ :wanwan017: :wanwan003:
:wanwan002:อ่าน แล้ว ที่ผ่าน มา เรา
ชอบ ครับ :'( :'(
อ่านแล้วก็ไปทำงานสิ...เฮ่อ ชีวิต :(
เมื่อคุณพูดความจริง คุณไม่จำเป็นต้องไปนั่งจำอะไรทั้งนั้น :'(
เอานํ้าตาไป 1 ถัง :'( :'( :'( :'( :'( :'(
ขอพรแก่พระเจ้า :wanwan008: ประทานชีวิตและวันที่ดีที่สุดแก่ข้าพเจ้าและครอบครัวตลอดจนถึงคนที่ข้าพเจ้ารักและห่วงใย และคนดีที่ยังมีลมหายใจอยู่บนโลกแห่งนี้ :wanwan008:
ขอพลังและอำนาจ :wanwan007: สร้างพลังชีวิตให้ข้าพเจ้าต่อสู้กับชีวิตบนโลกแห่งนี้ :wanwan007:
:wanwan017: ขอบคุณความคิดดี ๆ ที่มาแชร์ ให้กันคร้า ซึ้ง อึ้ง ชอบ :-[
ขอบคุณสำหรับความคิดดีดีค่ะ :wanwan008:
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆค่ะ
อืมโดนใจ และน้ำตาเกือบเล็ด
กินใจ :wanwan011:
:'( :'( :'(
:wanwan013: ชอบที่สุด อ่านแล้วดีมากๆ ง่ะ บอกได้เลยว่า ช๊อบบบบบบบบบบบบชอบ...
อ่านกี่ที
กำลังใจก็มาตลอด
:wanwan003: :wanwan003: :wanwan003:
ดีมากเลยคับทำให้คนที่หมดกำลังใจมีแรงลุกขึ้นสู้ขึ้นมาทันที
พูดได้ดีครับ ทุกคน มีเวลา ในชีวิต เฉลี่ยๆ แล้วก็เท่ากัน เพียงแต่ว่า เจ้าของกระทู้ ต้องเข้าใจนิดนึง ว่า ถ้าหากไม่มีลูกน้อง ก็ไม่มีเจ้านาย ถ้าหาก ไม่มีลูกสมุน ก็ไม่มีหัวหน้า ถ้าไม่มีกรรมกร ก็ไม่มีบ้าน ไม่มีคอนโด ทุกอย่าง มันเป็นสิ่งเกื้อหนุนกัน ทีนี้ มาต่อที่เรื่องเวลา ความสำคัญ ของเวลา แต่ละคนไม่เท่ากัน สำหรับ คนหนุ่ม สาว บางคนมีแฟน เวลาที่อยู่กับแฟน ขอทุกวันก็ดี สำหรับ คนทำงาน คนมีครอบครัว ก็อยากจะใช้ ช่วงเวลา ทั้งหมดของชีวิต อยู่กับครอบครัว นาฬิกา คนเรามันไม่เหมือนกันครับ ^_^ แล้ว คุณล่ะ อยากเที่ยวรอบโลก อยากไปไหนมาไหน หรือ อยากจะใช้เวลาที่เหลือ ทั้งชีวิต กับคนที่เขารักเรามากที่สุด ลองคิดดูน่ะครับ ระหว่าง ประสบการณ์ในชีวิตการมองโลกกว้าง สิ่งฉาบฉวย ครอบครัว อะไรคือสิ่งที่มีค่ามากที่สุด ผมไม่ได้บอกให้มองโลกแคบ เพียงแต่ นาฬิกา คนเรามันไม่เท่ากัน เท่านั้นเอง
ขอบคุณสำหรับกระทู้ค่ะ จะพยายามเตือนใจตัวเองให้มีสติในทุกขณะจะได้ทำเวลาทุกวันให้มีค่า :wanwan012:
อ้างถึงจาก: jeawza ใน 23 ธันวาคม 2007, 10:45:23
ก็ดีน่ะค่ะ :-*แล้วเหลืออีกกี่วันนี่ :-X
ตะกี้ยังซึ้งมาเจอคำถามนี้ฮาครับพี่น้อง... ไม่สำคัญว่าจะเหลืออีกกี่วันเพราะชีวิตคืออนิจจังไม่มีใครรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า บางคนบอกว่าฉันเพิ่งจะอายุเท่านั้นเท่านี้ ฉันยังมีสุขภาพแข็งแรง ฉันยัง.... แต่ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน ดังนั้นการใช้ชีวิตที่ไม่ประมาทคือ อย่ายึดติดอยู่กับวันเวลาที่ผ่านมาแล้ว อย่าคาดหวังและคิดมากถึงวันที่ยังมาไม่ถึง จงทำวันนี้ให้ดีที่สุดครับ
ซึ้ง และมีกำลังใจขึ้นครับ :(
:wanwan003: สุดยอด เรียกกำลังใจได้มากเลยครับ
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=1BaffmNYXvY
ขอบคุณครับ
อ่านทีไร ก็ซึ้งทุกที แล้วก็มีกำลังใจทำงานขึ้นเยอะเลยครับ :wanwan011:
ใช่ครับ เราไม่รู้ว่าจะอยู่ถึงเมื่อไหร่ อะไรที่ควรทำก็ทำ
อ่านแล้วให้แง่คิดดีค่ะ
Good ให้ไปเลย 100 / 100 เต็มค่ะ ^_^
เคยนั่งคำนวณเล่นๆ นะ วันนึง 20000 กว่าวัน
ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ประหลาดใจเล็กน้อยว่าน้อยจังแฮะ
แต่พอมาอ่านบทความนี้ อึ้งไปเลย หวนคิดว่า
ทุกวันนี้กำลังทำอะไรอยู่
:wanwan031: :wanwan031:
บทความดีมากครับ อ่านแล้วซึ่งมากมาย :)
ชอบมากครับ :wanwan003:
ความมั่นคง คือ ความไม่มั่นคง
:'( :'(
ชอบคับ
ผมเคย เจอบทความทำนองนี้ และ เขียนลง ไดอารี่ ของผมไว้ที่หน้าแรก (หน้าปก) ช่วงที่ไดอารี่ ยังอยู่ มันเป็นแรงผลักดันที่สุดยอดมากเลยครับ
แล้วผมก็ทำ ไดอารี่ เล่มนั้นหาย จนถึงวันนี้ ยังไม่ได้เริ่มทำมันขึ้นมาใหม่เลย ขอขอบคุณจริงๆ ที่นำบทความดีดีมาให้อ่าน ผมจะรีบไปทำ ไดอารี่ ให้กลับมาเป็นเครื่องเตือนใจ ผมเหมือนเดิม :wanwan002:
อ่านกี่ทีก็ให้กำลังใจได้สุดยอด :'(
เจ๋งมากๆครับ ท่าคนเราคิดยังงี้ได้ทุกคน โลกนี้คงไม่มีคนเฉื่อยฉาและขี้เกียจ :wanwan017: :wanwan017:
:wanwan009: :wanwan009:
ทำดีกับคนรอบข้างครับ พ่อแม่ และคนที่เรารัก
ก็ได้ข้อคิดดีๆละ :wanwan017:
คิดดี ทำดี แค่เป็นคนดีไปวันๆ ก็ถือว่าใช้ชีวิตคุ้มแล้วละครับ
ได้กำลังใจเยอะเลย :'(
ชอบครับ
:'(เป็นบทความที่ดีมาก
ซึ้งน้ำตาจะไหล ขอแชร์นะครับ
ไปบวช สะ-เดาะ-เคราะ กันดีมะ :wanwan008: :wanwan008: :wanwan008:
ชอบมากค่ะ :'(
:wanwan003: :wanwan003: :wanwan003:
ถ้าไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่ ก้อทำวันที่ยังหายใจให้ดีที่สุด ละกันคับ
ทุกๆวันมีค่าเสมอ ให้สิ่งที่ดีๆต่อกันไว้ เพราะชะตาชีวิตไม่มีใครลิขิตได้ว่าจะจบเมือ่ไหร่ จบอย่างไร ลงมือทำในสิ่งที่อยากทำตั้งแต่วันนี้ เกิดอะไรในวันต่อไปเราจะได้ไม่เสียใจที่ยังไม่ได้ทำไงคะ :wanwan019:
ขอบคุณสำหรับบทความดีๆครับ :wanwan017:
:'( :'(
:wanwan004:
ขอบคุณค่ะ สำหรับข้อคิด ชีวิตไม่ได้มีแค่หน้าคอม(บอกตัวเอง) :wanwan017:
ทุกวันนี้ บางทีเหมือนใช้เวลาไม่คุ้มค่าเลย ปล่อยให้ผ่านไปง่ายๆ :-X
ซึ้งเลย
ใช่ครับ ทำในสิ่งที่อยากทำดีกว่า ... ก่อนที่จะไม่ได้ทำ
:'(
สุดยอดครับ อ่านกี่ครั้งก็ซาบซึ้งและมีกำลังใจ :'(
อ่านแล้วใจหายนิดนึง ขอบคุณนะค่ะที่แชร์เรื่องราวดีๆ
อ่านกระทู้นี้แล้วร้องไห้ไม่หยุดเลย ยิ่งมีคอมเม้นโดนๆอีก ถูกบอกเลิกเพราะเราเข้ากันไม่ได้ เขาโดนทุกคนกดดันให้เลิกเพราะเราต่างกันเกินไป แล้วอย่างนี้จะง้อยังไง จะทำยังไง หรือทำอะไรไม่ได้ ต้องตัดใจแล้วก็ยอมรับมันอย่างนั้นหรอคะ T_T
ชอบค่ะ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด เวลาในแต่ละวันมีค่า
เพราะไม่รู้วันไหนจะเป็นวันสุดท้าย...
ขอบคุณมากครับ สำหรับข้อคิดดีดีที่ทำให้เรามีพลังก้าวเดินต่อ
คิดเป็นสัปดาหฺแล้ว สยองมาก :wanwan014:
ขอบคุณครับ :wanwan008:
ซึ้งมากจริงๆครับ :'(
ใช้ชีวิตอย่างมี "สติ" คับ
จะมีวันเที่ยวของเราบ้างไหมน้า :wanwan029:
:wanwan008: ผมจะตายแล้ว ... ขอตัวไปสร้างฝันก่อนนะครับ
คนเราถ้ามันรู้จักปลงกันซะบ้างคงจะมีความสุขขึ้นเยอะเลยค่ะ ขอบคุณมากค่ะ :wanwan017:
1,000 วัน หมดไปกับการขบคิดเรื่องสุขภาพ และอีก 900 วัน หมดไปกับการรักษาโรค หรือเข้าโรงพยาลบาลก่อนตาย
นอนและงาน เหลือจริงๆ ก็แค่ 20,000 วัน แล้วที่ใช้มันจริงๆ เหลือกี่วันคิดเอาเองเหอๆ :-X
ได้เวลาย้ายก้นดำๆ ที่แหมะอยู่กับเก้าอี้ทั้งวันไปหาอะไรทำที่มันคุ้มค่ากับชีวิตแล้ว
อ้างถึงจาก: iUSER ใน 30 สิงหาคม 2012, 20:08:11
1,000 วัน หมดไปกับการขบคิดเรื่องสุขภาพ และอีก 900 วัน หมดไปกับการรักษาโรค หรือเข้าโรงพยาลบาลก่อนตาย
นอนและงาน เหลือจริงๆ ก็แค่ 20,000 วัน แล้วที่ใช้มันจริงๆ เหลือกี่วันคิดเอาเองเหอๆ :-X
ได้เวลาย้ายก้นดำๆ ที่แหมะอยู่กับเก้าอี้ทั้งวันไปหาอะไรทำที่มันคุ้มค่ากับชีวิตแล้ว
มีร่างกาย ก็มีโรคภัย
มีลาภก็เสื่อมลาภ
มียศก็เสื่อมยศ
อำนาจเหมือนดอกไม้ เบ่งบานไม่นาน ก็โรยรา
ชีวิตคนเรานี่สั้นจริง ๆ นะครับ
บางครั้งคนเราก็ลืมคิดกันไป
:wanwan031:
อ้าว เวรละ
ผมคงเหลือไม่ถึงหมื่นวัน นี่ก็ใช้ไปหมื่นกว่าวันแล้ว ยังไม่ออกหัวออกก้อยเลย
ไปนอนดีกว่า.... ถ้าผมอยู่ได้อีกสักหมื่นวันคงจะดีใจไม่น้อย :wanwan002:
ชีวิตนี้ สั้น นัก อยากทำอะไรถ้ามันเป็นสิ่งที่เราต้องการแล้วไม่เดือดร้อนใคร ทำไปเลย ครับ อย่า มัวเอาเวลาไป โกรธ ไปนินทาว่าร้ายคนอื่นเลย ผมว่า เวลาถ้ามันเสียไปแล้วเอา คืน กลับมาไม่ได้ :wanwan002:
ผมว่า 5 แสนชั่วโมงนะ ไม่ใช่นาที
24*365*60
:-[
:wanwan009: เหลืออีกไม่นาน..มีหลายอย่างที่อยากจะทำ รีบเข้า
ชอบๆ ค่ะ หามาให้อ่านอีกนะคะ :-[
วันนี้รุ่นน้องผมที่รู้จักมาตั้งแต่เด็กๆ อยู่ดีๆก็ต้องมาประสบอุบัติเหตุตาย ทำให้ผมคิดถึงบทความนี้ขึ้นมาเลยครับ เวลาไม่เคยรอใครจริงๆ อย่าคิดว่าจะนั่งเล่นฆ่าเวลานะครับ เวลาสำคัญมากๆจริงๆ เพราะเวลาจะพรากชีวิตคนเราไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ขอบคุณบทความดีๆอีกครั้้งครับ
:wanwan017: :wanwan017: :wanwan017: :wanwan017: :wanwan017:
ตอกย้ำว่าเวลานั้นมีค่าเหลือเกิน
ขอบคุณค่ะ :wanwan017:
ได้แง่คิดดีๆค่ะ :wanwan017:
ชอบมากเลยครับ สาระดีเยี่ยม ปลุกใจมากๆ อ่านแล้วไฟลุกโชน สู้ต่อไปครับทุกคน :wanwan020: :wanwan020: :wanwan020:
31,536,000 วินาที เท่ากับ 1 ปี :'(
:wanwan003:
กระทู้เพิ่มพลัง
เจ๋งจริงๆ :wanwan017:
อ่านแล้วสะดุ้งโหยงเลยค่ะ :o แล้วก็เริ่มเครียด ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่เนี่ย :wanwan031:
ยังเลี้ยงพ่อแม่กตัญญูท่านไม่ได้สักที ท่านก็อายุมากขึ้นๆใกล้จะ 60 เข้าทุกวันๆ
ขอบคุณมากนะคะ สำหรับข้อคิดของทุกๆท่าน :wanwan003:
ไว้ไฟหมด ขี้เกียจกำเริบอีก จะแวบมาอ่านใหม่ อิอิ :wanwan019:
ดีมากครับกระทู่นี้ น่าคิดจริงๆๆ
อ่านเสร็จแล้ว ขอตัวไปทำงานเต็มที่ละ :wanwan017:
มีกำลังใจขึ้นเยอะ
ยังไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง :-X
สิ่งที่ผมต้องการมาก คือ อยากประสบความสำเร็จ ด้วยความสามารถของตัวเอง :wanwan003:
เป็นข้อคิดสอนใจ ที่ดี่มากๆคับ :wanwan003: :wanwan003: :wanwan003: :wanwan003:
ขอบคุณมากเลยครับ
อ้างถึง
และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม 'ฆ่าเวลา' ... ชีวิตมันว่างจัด ขนาดต้องนั่งฆ่าเวลากันเลย
บอกตรงๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี
คิกคิก อยากให้คนคนหนึ่งอ่านและนำไปปฎิบัติ
แต่พักผ่อนบ้างก็ดีนะทำงานหนักไปก็จะกลายเป็นทำลายสุขภาพไป
ใช่แล้วครับ คนเราจะมีพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน :wanwan044:
โดนๆ ครับ สนุกดี
นายเจ๋งเป้ง
โอ๊ยเน้อออ :'( :'( :'(
ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด :wanwan003:
:wanwan003: :wanwan003: :wanwan003: ขอบคุณครับ
http://www.youtube.com/watch?v=dN5adDb1Y8o
เพลงนี้เลยๆ
:wanwan003:
เฮ้อ ผมเหลือเวลาอีกน้อยนิด... :wanwan004:
ชอบครับ ขอแชร์ :'(
อ่านแล้วดีมาก ๆ เลยฮะ :wanwan003:
แวะมาอ่านอีกที :'(
เป็นบทความที่ชื่นใจมากเลยครับ :'(
ตอนเด็กๆผมเคยคิดแบบนี้แหละ แต่ตอนนั้นคิดแบบเผื่อไว้เยอะๆเลย
ชีวิตคนเราไม่เกิน 30,000 วัน :)
คิดไปก้เท่านั้น ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจอยู่ก็ต้องดิ้นรนกันต่อไปเพื่ออนาคต อันงดงาม หรือ เก็บเงินไว้ให้คนทำศพเรา