เรื่องฮา ๆ ของคนอิสาน ที่ไม่ยอมรับว่าเป็นคนอิสาน

[SEOThai]

  ฮาๆ

[wincent]

ผมว่าเรื่องสองคุณไม่ได้เจอเองหรอกนะ มันเป็นตำนานน่ะเรื่องนี้ ผมจำได้  ดีใจจัง คห หลังก็ลาวดีใจหว่า คห ก่อนหน้าก็ลาว 

เรื่องที่คนอิสานเรียกตัวเองว่าลาวไม่แปลกหรอกปกติน่ะ เพราะเวลาพูดกันก็บอกว่าเว้าลาว ไปกรุงเทพ(หรือภาคกลาง)ก็บอกว่าไปไทย

จากคนอิสานเด้อ หนุ่มศรีสะเกษ

[lammas]

ผมว่าเรื่องสองคุณไม่ได้เจอเองหรอกนะ มันเป็นตำนานน่ะเรื่องนี้ ผมจำได้  ดีใจจัง คห หลังก็ลาวดีใจหว่า คห ก่อนหน้าก็ลาว 

เรื่องที่คนอิสานเรียกตัวเองว่าลาวไม่แปลกหรอกปกติน่ะ เพราะเวลาพูดกันก็บอกว่าเว้าลาว ไปกรุงเทพ(หรือภาคกลาง)ก็บอกว่าไปไทย

จากคนอิสานเด้อ หนุ่มศรีสะเกษ

เรื่องนี้เรื่องจริงครับ  ซื้อผล ไม้ที่คลองถม บ้านท่าขอนยาง  ไม่ได้ฟัง ไม่ได้แต่งขึ้น จากเรื่องจริงทั้งหมด   ส่วนส้มตำนั้นร้านป้ายุ  โค้งคลองถม บ้านท่าขอนยาง เพียงแต่ว่า สามเรื่องไม่ได้เกิดขึ้นในเวลาใกล้ ๆ กัน เกิดคนละปี  มีเรื่องแรก  เกิดเดือนที่แล้ว

[chewpong]

น่าอิจฉา คนภาคอื่น เพราะผมพูดได้ภาษาเดียวเอง ทั้งที่ชีวิตราชการค่อนชีวิต วนเวียนอยู่ภาคอิสาน ภาคเหนือ..คนดื้อปาก ครับ ฟังออกฟังเข้าใจ แต่พูดไม่ได้ 

[lanklong]

+1 ให้คนบ้านเดียวกัน

[boxdollar]

คนอีสานนี้มัน ด้อย มากใช่ไหมครับ

บ้านเกิดผมอยู่ที่ จังหวัดอุดรธานี ครับผมถูมิใจที่เป็นคนดีไม่ทำให้คนอื่นและต้วเองเดือดร้อน

[~อุอุ~]

ผมว่าเรื่องสองคุณไม่ได้เจอเองหรอกนะ มันเป็นตำนานน่ะเรื่องนี้ ผมจำได้  ดีใจจัง คห หลังก็ลาวดีใจหว่า คห ก่อนหน้าก็ลาว 

เรื่องที่คนอิสานเรียกตัวเองว่าลาวไม่แปลกหรอกปกติน่ะ เพราะเวลาพูดกันก็บอกว่าเว้าลาว ไปกรุงเทพ(หรือภาคกลาง)ก็บอกว่าไปไทย

จากคนอิสานเด้อ หนุ่มศรีสะเกษ

เรื่องนี้เรื่องจริงครับ  ซื้อผล ไม้ที่คลองถม บ้านท่าขอนยาง  ไม่ได้ฟัง ไม่ได้แต่งขึ้น จากเรื่องจริงทั้งหมด   ส่วนส้มตำนั้นร้านป้ายุ  โค้งคลองถม บ้านท่าขอนยาง เพียงแต่ว่า สามเรื่องไม่ได้เกิดขึ้นในเวลาใกล้ ๆ กัน เกิดคนละปี  มีเรื่องแรก  เกิดเดือนที่แล้ว

คลองถม ท่าขอนยาง มมส.ใหม่ ผมละนึกว่าคลองถมกรุงเทพ

[pple]

อย่าเว่าหลายเด้อ เด๋วสิเบิดแฮง 

[หนุกหนาน]

ผมซะอีก ฟังคนอิสานรู้เรื่อง พูดได้บางคำบางประโยค  ถ้าคนอิสานฟังจะรู้ว่าพูดผิด
แต่คนภาคกลางจะงงกับผม ว่าหน้าตาออกจะฝรั่ง ไหงเว่าได้ซัมนี่

คือผมว่าภาษาท้องถิ่นแต่ละภาคมันมีเสน่ห์ในตัวเองนะ
ไม่เห็นต้องอาย

[dj mixkajay]

เรื่องเล่าเพิ่มให้ ..  


หนุ่มสุรินทร์ไปทำงานอยู่ในเมืองหลวง กรุงเทพหลายสิบปี จนกลายเป็น.. เอาเป็นว่าเรียกกันง่ายว่า เด็กเท๊ฟ (พูดภาษาวัยรุ่นหน่อยนะ)
กลับมาเยี่ยมครอบครัวที่บ้านที่สุรินทร์ พอมาถึงแวะซื้อผลไม้ เป็นของฝากสักหน่อย ...


หนุ่มสุรินทร์ : แม่ค้า แม่ค๊า เงาะ โล หล่าย  (สำเรียงวัยรุ่นเมืองกรุง)






แม่ค้า : เงาะกิโล 30 บาทจ้า








หนุ่มสุรินทร์ : แม่ค้า แล้ว ส้ม โล หล่าย








แม่ค้า : ส้มโล กิโล 35 บาทจ้า






หนุ่มสุรินทร์ : เหลือบไปเห็น น้อยหน่า คิดชื่อไม่ทัน เรียก แม่ค้า แม่ค้า แล้ว ตี๊ป ละ โล หล่าย







หมดกันเด็กเท๊ฟ ติ๊ป = น้อยหน่า

[หนุกหนาน]

ผมว่าเรื่องสองคุณไม่ได้เจอเองหรอกนะ มันเป็นตำนานน่ะเรื่องนี้ ผมจำได้  ดีใจจัง คห หลังก็ลาวดีใจหว่า คห ก่อนหน้าก็ลาว 

เรื่องที่คนอิสานเรียกตัวเองว่าลาวไม่แปลกหรอกปกติน่ะ เพราะเวลาพูดกันก็บอกว่าเว้าลาว ไปกรุงเทพ(หรือภาคกลาง)ก็บอกว่าไปไทย

จากคนอิสานเด้อ หนุ่มศรีสะเกษ

เรื่องนี้เรื่องจริงครับ  ซื้อผล ไม้ที่คลองถม บ้านท่าขอนยาง  ไม่ได้ฟัง ไม่ได้แต่งขึ้น จากเรื่องจริงทั้งหมด   ส่วนส้มตำนั้นร้านป้ายุ  โค้งคลองถม บ้านท่าขอนยาง เพียงแต่ว่า สามเรื่องไม่ได้เกิดขึ้นในเวลาใกล้ ๆ กัน เกิดคนละปี  มีเรื่องแรก  เกิดเดือนที่แล้ว

คลองถม ท่าขอนยาง มมส.ใหม่ ผมละนึกว่าคลองถมกรุงเทพ

พูดถึงเรื่องคลองถมละขำน้องๆที่ทำงาน
มันถามถึงอะไรซักอย่างนี่แหละ ผมก็บอกว่าคลองถมเยอะแยะ ลองไปหาดูสิ
มันถามผมว่า คลองถมที่ไหนล่ะ
ผม:คลองถมไง
ไอ้น้อง:ก็นั่นแหละ แล้วจะให้ไปคลองถมไหน มันมีตั้งหลายที่  พี่นี่ไม่รู้เรื่อง
ผมเลยเข้าใจ ว่าเออ มันคงเข้าใจว่าตลาดเปิดท้ายคลองถม(ตามตลาดนัดจะชอบใช้ชื่อนี้) คือตลาดคลองถมที่เขาพูดกัน
บางทีค่านิยมมันก็ถูกปลูกฝังกันได้ง่ายๆ ถ้าใครฝืนจากค่านิยมคือผิด
คล้ายๆกับเรียกรถแบ็คโฮลด์ว่ารถแม็คโคแหละ

[parptawan]

ภาษาถิ่นทุกภาษาเป็นเอกลักษณ์มีมนต์ขลังแสดงถึงวัฒนธรรมของเจ้าของภาษาเวลาคนภาคเดียวกันเจอกันแล้วคุยกันนะรู้สึกว่ามันสนุกมากไม่ต้องมาแอ๊บว่าฉันเป็นคนกรุงเทพนะ
แต่คนที่ฟังเค้าจะรู้จากสำเนียงเองอย่าอายที่จะพูดภาษาถิ่นตัวเองแต่เวลาติดต่อราชการหรืองานที่ต้องประสานคนอื่นที่เค้าฟังเราไม่รู้เรื่องเราค่อยใช้ภาษากลาง
แต่รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ฟังกันออกทุกภาษานะแค่พูดตอบโต้ไม่ถนัดเท่านั้นเอง ขอบคุณคนอิสานในนี้ทุกคนที่เห็นค่าของภาษาถิ่นเราเด้อค่ะ

[jetsomrerk]

 

[TUMZA]

เรื่องเล่ามหาลัยผม


ตามเทศกาลการรับน้องก็มักจะมีการรวมตัวของกลุ่มพี่ๆ เพื่อที่จะไปรับน้องใหม่ หรือ เฟรชชี่กันที่ บขส.  และแล้วเหตุก็เกิดขึ้น.....  ดังนี้


ตึ่งๆๆ โป๊ะๆ ตึง เสียงกลองรัวระงม ทั่วบขส.แห่งหนึ่งในจังหวัดทางภาคอีสาน ซึ่งเป็นที่ตั้งของ มหาวิทยาลัยอันทรงเกียรติซึ่งหลายคนรู้จักกันดี

รุ่นพี่ต่างกรูกันเข้าไปที่รถโดยสารที่มาเทียบท่า โดยเล็งไปที่คนที่มีกระเป๋าเดินทางเพราะน่าจะเป็นนักศึกษาที่มาเตรียมตัวเข้าเรียน

เอี๊ยดดดดดดด !! เสียงเบรก ลากยาวของรถโดยสารคันใหญ่ที่มาจากเมืองฟ้าอมร เมืองหลวงของประเทศไทย นามว่า กรุงเทพมหานคร แล่นเข้าเทียบท่า

รุ่นพี่กรูกันเข้าไป ที่ประตูเพื่อที่จะรอต้อนรับน้อง ๆ

พี่: เป็นไงน้องเหนื่อยมั๊ยครับ ติดคณะไรเหรอครับ
น้อง : ไม่ค่ะ ก็นั่งมาสบายดีค่ะ

บลาๆๆๆๆ

ไอ้ตุ้ม หนุ่มอีสานใต้ ไทอุบลโดยกำเนิด บ้านเกิดอยู่เสียมราฐ เอ้ยไม่ใช่  อยู่อุบลนั่นแหละครับ ตอนนี้มันเป็น นักศึกษาปีสองคณะวิศวกรรมศาสตร์ ได้เข้ามาร่วมประเพณีรับน้อง บขส. นี้ด้วย เพื่อจะมาเล็งสาวๆนั่นเอง

ทันใดนั้น มันก็เจอสาวสวยน่ารักอยู่สองคน ทำท่าเด๋อๆด๋า อยู่แถวๆรถทัวร์จาก กทม. คันนั้น จึงรีบตรงรี่เข้าไปหวังจะเป้นที่พึ่งพิงของน้องๆ (หวังจีบ) สองคนนั้น

ไอ้ตุ้ม : น๊องสาว มาจากไสจ๊ะ  (ติดลาวหน่อยนึง 55)
น้อง : มาจาก กทม.ค่ะพี่

ไอ้ตุ้ม คิดในใจ หวานแล้วละกรู ได้แฟนเป็นคนกรุงเว้ยคราวนี้

ไอ้ตุ้ม :น้องมาฮอดโดนแล้วติครับ
น้อง : อะไรนะค่ะพี่  หนูฟังไม่ค่อยรู้เรื่องค่ะ ขออีกรอบค่ะ
ไอ้ตุ้ม : น้องมาโดนยังครับ
น้องสาวแสนสวยสองคน ทำหน้าเขินอาย ก้มหน้างุดๆ ไอ้ตุ้มก็งงว่าอะไรวะ

น้อง : แหมพี่ ทำไมถามตรงจังค่ะ หนูอายเป็นนะค่ะ
ไอ้ตุ้ม : เอ้าอะไรครับตกลงมาโดนยังครับ
น้อง (ตอบอายๆ) : มานี่ยังไม่โดนค่ะ แต่อยู่ กทม. โดนทุกวันเลย ค่ะ

ไอ้ตุ้ม : ?!!!??

[GoogleBot]

ฮ่วย คือคักแท้สู อายติ ย้านแต่เค้ารู้ว่าลาว

ต้องเฮ็ดให้ตกใจเด้อ รับรอง ลาวแตก หรือ ทำให้เจ็บ ๆ รับรอง คำอุทาน จะบอกว่า เอ๊อะ 555+


คนอีสานน่ารักออกครับ แต่การใช้ภาษาถิ่นก็ต้องดูสถานที่และ สถานการณ์ด้วย

แม่ค้าบางคน เป็ฯอีสาน เราคุยอีสานด้วยเค้าไม่คุยตอบไทยมา เราก็หน้าแตกนะครับ

แต่ถ้าเป็นคนใต้ เค้าแหล่งใต้กันแทบทุกสถานที่ 

[mastergtx]

คนอิสาน มีแต่คนเก่งๆ เด้อ สิบอกให่

[nookikza]

เป็นคนอิสานเหมือนกันค่ะ
แต่พูดอีสานไม่ค่อยได้เท่าไร
บางทีอยากเว่า แต่เว่าบ่คือปานได๋ 

แต่ก็ภูมิใจที่เป็นคนอีสานเด้อค่ะ
+1 ให้เจ้าของกระทู้ คนบ้านเดียวกัน 55+

[ศักยะ]

เอาบักมวงสองหน่วยจั๊กบาท

[lanklong]

เรื่องเล่าเพิ่มให้ ..  


หนุ่มสุรินทร์ไปทำงานอยู่ในเมืองหลวง กรุงเทพหลายสิบปี จนกลายเป็น.. เอาเป็นว่าเรียกกันง่ายว่า เด็กเท๊ฟ (พูดภาษาวัยรุ่นหน่อยนะ)
กลับมาเยี่ยมครอบครัวที่บ้านที่สุรินทร์ พอมาถึงแวะซื้อผลไม้ เป็นของฝากสักหน่อย ...


หนุ่มสุรินทร์ : แม่ค้า แม่ค๊า เงาะ โล หล่าย  (สำเรียงวัยรุ่นเมืองกรุง)






แม่ค้า : เงาะกิโล 30 บาทจ้า








หนุ่มสุรินทร์ : แม่ค้า แล้ว ส้ม โล หล่าย








แม่ค้า : ส้มโล กิโล 35 บาทจ้า






หนุ่มสุรินทร์ : เหลือบไปเห็น น้อยหน่า คิดชื่อไม่ทัน เรียก แม่ค้า แม่ค้า แล้ว ตี๊ป ละ โล หล่าย







หมดกันเด็กเท๊ฟ ติ๊ป = น้อยหน่า

บ้านผมเรียก บักเขียบ

[kritdaddyrock]

ฮาดีๆๆ ฮาแบบน่ารักๆ